วันนี้ตอนเที่ยงวันนั่งวิจัยลมหายใจที่ริมสระอย่างสงบ

พลันเห็นกบนอนอยู่ในสระ  เลยนึกถึงนิทานกบ

ซึ่งเคยอ่านแต่จำแต่จำไม่ได้ว่าจากไหน(เพราะมันไม่เที่ยงไงขอรับ)

เลยนำมาเล่าให้ฟัง เริ่มละนะขอรับ

บทเรียนของชีวิต

............

ครั้งหนึ่งมีกลุ่มของกบตัวเล็กๆกลุ่มหนึ่ง

ได้มาร่วมกันจัดการแข่งขัน 

เพื่อจะปีนขึ้นไปสู่ยอดเสาไฟฟ้าแรงสูง

มีกลุ่มชาวกบมากมายมาดูชมการแข่งขัน และเชียร์ครั้งนี้

และแล้วการแข่งขันก็เริ่มขึ้น...

พูดอย่างตรงไปตรงมาว่า

ไม่มีกลุ่มกบไหนเชื่อว่า  จะมีกบตัวไหนจะปีนขึ้นสู่ยอดเสาได้

มีเสียงพูดลอยให้มาได้ยินเป็นต้นว่า

..เขาไม่มีทางขึ้นไปถึงยอดหรอกสูงซะขนาดนั้น...

หรือว่า

เขาไม่มีทางประสบความสำเร็จหรอก เชื่อดิ..

เจ้ากบตัวน้อยๆเหล่านั้นเริ่มร่วงลงมาทีละตัวๆ..

ยกเว้นตัวหนึ่งซึ่งยังปีนอย่างมุ่งมั่น  สูงขึ้น  และสูงขึ้น..

ฝูงกบก็เริ่มส่งเสียงร้องตะโกน

..มันยากเกินไปไม่มีใครทำได้หรอก..

กบส่วนใหญ่เริ่มเหนื่อยและยอมแพ้

..แต่มีตัวหนึ่งยังตั้งหน้าตั้งตาปีนป่ายสูงขึ้นๆๆ.

เจ้าตัวนี้ไม่ยอมแพ้

เมื่อจบการแข่งขัน  กบตัวอื่นต่างยอมแพ้ที่จะปีนสู่ยอดเสาหมดสิ้น

ยกเว้นกบตัวเล็กตัวหนึ่ง  ด้วยความพยายามสุดกำลัง

ก็สามารถปีนสู่ยอดเสาได้สำเร็จ

กบทุกตัวอยากรู้ว่าเจ้ากบตัวเล็กนี้มีพลังอย่างไรในอันปีนป่ายยังไง

จึงถึงเป้าหมายได้สำเร็จ

แต่เรื่องกลับกลายเป็นว่า

เจ้ากบตัวนั้นหูหนวก

ฯลฯ

เรื่องนี้สอนให้รูว่า

อย่าฟังคำพูดในแง่ลบ  หรือมองในด้านลบ  จากคนอื่น

..เพราะเขาเหล่านั้นจะดึงความสำเร็จของเราออกไป..

ให้ระวังพลังในคำพูด  เพราะทุกสิ่งที่เราได้ยินและอ่านมัน

จะส่งผลต่อการกระทำของเรา(ถ้าเรายังไม่แน่วแน่พอ)

ดังนั้นตลอดเวลา  ขอให้เราคิดบวกเสมอ

และเหนือจากนั้น  จงทำหูหนวก  ซะบ้าง

ต่อคำพูดของคนที่บอกว่าคุณไม่สามารถทำให้มันสำเร็จได้

                                   ให้คิดเสมอว่าเราสามารถทำได้

                                    ท่านละคิดว่าทำได้หรือเปล่า..

                                           ธรรมสวัสดีขอรับ...