สวัสดีค่ะ

 ครูคิม ..ขอบคุณครูคิม..ใจเราตรงกันถูกแล้วค่ะบังคับกันด้วยเวลาและคงขาดการติดตาม..การศึกษาไทยเป็นแบบนี้..ฮิตขึ้นมาเป็นบางครั้งแล้วก็แผ่วลง...ขาดการต่อเนื่อง..แต่เราเป็นครูหากคิดได้แล้ว..เราทำอย่างต่อเนื่องช่วยกันต่อไปคนละไม้คนละมือ...คงช่วยเด็กๆได้มากนะคะ...ด้วยรักและห่วงใยเสมอนะคะ

 นายประจักษ์~natadee ..ขอบคุณผอ.ที่ให้แนวคิดดีๆทำให้เกิดความรู้สึกที่ดีๆกระตุ้นให้มีกำลังใจที่จะทำสิ่งดีๆเพื่อเด็กๆต่อไป...ระลึกถึงผอ.และครอบครัวรวมทั้งหลานชายนายม่อนขอให้มีความสุขและสุขภาพดีปราศจากโรคภัยนะคะ

                 สุนันทา ...ขอบคุณสำหรับข้อคิดเห็นดีๆที่เติมเต็ม ให้..หากคุณครูได้อ่านคงมีกำลังใจพร้อมที่จะออกเยี่ยมบ้านเด็กๆมากยิ่งขึ้นค่ะ..โชคดีนะคะ