ความรักของพ่อกับแม่ มีอุปสรรคมากมาย แต่กาลเวลาสามารถสร้างพลังรักของพ่อกับแม่ให้เข้มแข็งมาถึงทุกวันนี้ได้ และ อุปสรรค คือเครื่องพิสูจน์หัวใจของคน
จดหมายเปิดผลึกรัก
ครอบครัวสองน้ำถือกำเนิดมาจากความรักของคนสองคน ที่ต่างถิ่นที่อยู่ ต่างถิ่นอาศัย มาเจอกันที่หากจะเรียกว่าความบังเอิญคงไม่สวยงามนัก แต่หากจะเรียกว่า
....บุพเพสันนิวาส...
น่าจะเป็นถ้อยคำที่สวยงามยิ่งกว่า

ภาพถ่าย...เมื่อครั้งเริ่มรักกัน
พ่อ....เล่าให้ฟังว่า สมัยก่อนการเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลไปสมุยนั้น ไม่ใช่เรื่องสนุกเลย...ระยะทางระหว่างเกาะกับผืนแผ่นดินใหญ่จะต้องเดินทางด้วยเรือที่มีลักษณะคล้ายเรือประมงหาปลา ที่มีอยู่ลำเดียวในสมัยนั้น การเดินทางต้องใช้เวลาเป็นวัน กว่าจะถึงสมุย ระหว่างทาง เจอทั้งคลื่นลมกลางทะเลอ่าวไทย ที่ไม่ใช่เรื่องสนุกของใคร หลาย ๆ คนการเมาเรือจึงเป็นเรือปกติของคนที่ไม่เคยเดินทางด้วยวิธีนี้
สมัย หนุ่ม ๆ นั้นพ่อมีอาชีพ ค้าขาย การเดินทางไปสมุยต้องมีการวางแผนไว้ล่วงหน้า เพราะต้องอยู่เป็นเดือน ๆ สมุยสมัยก่อน ไม่มีรถรามากมาย เหมือนปัจจุบัน การเดินทางส่วนใหญ่ จะอาศัยการเดินด้วยเท้าเป็นส่วนใหญ่ บ้านเรือนก็อาศัยแสงสว่างจากตะเกียงในยามค่ำคืน จะมีความหวือหวาก็จากแสงไฟที่เครื่องปั่นไฟถูกปั่นขึ้นตามงานวัดหรืองานประจำปีของหมู่บ้าน
ภาพที่ถ่ายกับพี่สาวคนโตที่สะพานจุลจอมเกล้าฯสุราษฎร์ธานี
หนุ่มสาวของหมู่บ้านประจำเกาะ จะอาศัยงานเหล่านี้เป็นที่หมายปองและเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างกัน พ่อบอกว่า....พ่อเจอกับแม่ก็ที่งานประจำปีของหมู่บ้านเช่นกัน แม่จะมาเที่ยวกับยายพร้อมกับพี่สาวคนโต ของแม่อีกคน มีหลายครั้งที่พ่อบอกว่า... แม่จะมายืนดูพ่อที่งานประจำปีของหมู่บ้านอยู่หลายครั้งกับยายและพี่สาวคนโต
และนี่ก็คือเหตุผล ที่อยู่เหนือเหตุผลใด ๆ ด้วยความถูกชะตาจึงเกิดความผูกพันระหว่างกัน และก่อร่างสร้างตัวมาเป็นความรักที่แม่มีให้กับพ่ออย่างเต็มหัวใจ จากวันเป็นเดือนและหลายเดือน ที่พ่อต้องอยู่ที่เกาะสมุย
พ่อบอกว่า...ความรักก็ยิ่งแน่นแฟ้นขึ้นทุกวัน....
ภาพถ่ายพยานรักคนแรกของครอบครัว
ผมถามพ่อ ว่า ...สมัยนั้น แม่เป็นดาวประจำเกาะสมุยเลยหรือไม่?พ่อบอกว่า คนที่สวยกว่าแม่ยังมีอยู่หลายคน แต่แม่ก็จัดว่าสวยประจำเกาะในสายตาของพ่อเลยทีเดียว
เมื่อความรักสุกงอม...วีรกรรมของพ่อก็เริ่มฉายแวว
พ่อเล่าให้ฟังว่า...สมัยก่อนนั้น ผีมีให้เห็นจริง ๆเพราะพ่อเจอมากับตัวเอง
คืนวันที่พ่อต้องชวนแม่ไปใช้ชีวิตด้วยกัน
ภาพถ่ายครอบครัว ตระกูล มีเดช ของแม่ที่สมุย
ระหว่างที่รอเวลา....ที่พ่อจะไปพบแม่ที่ใต้ถุนสูงบ้านแม่นั้น พ่อบอกว่า มีเงาและเสียงคนเดินเหวี่ยงพร้าไปมาตลอดเวลาที่พ่อซ่อนตัวอยู่ พ่อเห็นแต่เจ้าของเงานั้นไม่ได้ทำสิ่งใด อาจเป็นเพราะพลังรักที่พ่อมีให้แก่แม่ด้วยความบริสุทธิ์ใจก็เป็นได้ (ความจริงใจ... ผีคุ้ม)
รูปที่แม่ให้ไว้กับพ่อ เป็นสื่อนัดหมายกัน....พ่อใช้รูปของแม่ เป็นเครื่องหมายว่าพ่อมายืนอยู่ตรงนี้แล้ว
สอดเข้าที่ร่องใต้ถุนตรงที่แม่นอนอยู่ พอดี
.....
.....
.....
ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน
ความรักของพ่อกับแม่ มีอุปสรรคมากมาย
แต่กาลเวลาสามารถสร้างพลังรักของพ่อกับแม่ให้เข้มแข็งมาถึงทุกวันนี้ได้
อุปสรรค คือเครื่องพิสูจน์หัวใจของคน
ภาพถ่าย ที่จังหวัดนครปฐม สมัยที่อยู่ตอนเด็ก ๆ(พี่ชายคนโตที่แม่อุ้มเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจตั้งแต่ยังเด็ก)
....
....
....
ภาพถ่ายที่นครศรีธรรมราช
ครอบครัว คือจุดเริ่มต้นของชีวิตที่ใช่ว่าจะโรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป ความรักของพ่อกับแม่ก็เช่นกัน สุดท้ายสวรรค์ก็มีตา บุพเพสันนิวาสก็มีจริง
และผมรับรู้ถึงทุกวันนี้ว่า...การถือไม้เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชร นะ เป็นเช่นไร....
ภาพถ่ายครอบครัวปัจจุบัน
ครอบครัว...บางครอบครัว เริ่มต้นด้วยความสวยหรู สุดท้ายก็หย่าร้าง แยกย้ายกันไป เพราะฉะนั้นสิ่งสำคัญของการมีชีวิต ครอบครัวคงไม่อาจวัดด้วยความเพียบพร้อมตั้งแต่เริ่มต้นหรือวัดด้วยอำนาจเงินตราแต่การมีครอบครัวที่มีความสุขและอบอุ่นนั้น วัดกันที่หัวใจที่เข้มแข็ง และเกร่งพอที่จะเดินไปด้วยกันตลอดเส้นทางของชีวิตต่างหาก
เมื่อล้ม ก็ต้องลุกขึ้น ช่วยกันพยุง ช่วยกันฉุดรั้ง โซ่ทองของชีวิตเป็นส่วนสำคัญยิ่ง การมีคุณภาพของคนบางครั้งก็ไม่อาจวัดได้ด้วย สิ่งฉาบฉวย ภายนอก ของนอกกายมองสวยเห็นงามเพียงข้ามคืน แต่การวัดด้วยความเกร่งของหัวใจ... ซิ มั่นคงแน่วแน่ ดุจ.. ศิลา แข็งแกร่งมั่นคงดุจ...ภูผา มาร่วมกันสร้างสถาบันของครอบครัวด้วย วิถีชีวิตพอเพียงบนพื้นฐานของความบริสุทธิ์ของหัวใจกันนะครับ รู้จักให้ รู้จักรับรู้จักแบ่งปัน เอื้อเฟื้อ เอื้ออาทร ง่าย ๆ แค่นี้เอง และจะมีสิ่งดีดี ตามมาอีกมากมาย ไม่รู้จบ
...........
ขอบพระคุณ พ่อแม่ที่สร้างชีวิตให้ผมเกิดมาบนโลกใบนี้
..........
ภาพสายเลือดจากผู้ให้กำเนิด






บันทึกที่ได้รับการเรียบเรียงมาจากความคุ้นเคยของผู้เขียน อีกทั้งยังสามารถเก็บภาพประวัติศาสตร์ของชีวิตได้ดีทีเดียวครับ อันเป็นกลวิธีการเขียนบันทึกส่วนตัวที่น่าสนใจวิธีหนึ่ง
ขอบคุณครับที่ทำให้อิจฉาความสุข ;)
สวัสดีครับพี่แสงศรี
ซาบซึ้งตรึงใจเป็นที่สุดครับ...ช่างงดงามอะไรอย่างนี้ ^^ ดีใจที่ได้อ่านนะครับ พี่แสงเล่าได้ดีมากๆๆๆ
ภาพเก่าเล่าเรื่องได้เจ๋งสุดๆ และบันทึกนี้จะอยู่ตลอดไปครับ ;)
สวัสดีค่ะ น่ารักมากเลยบันทึกนี้...
มีรูปเก่าๆของพ่อแม่ มีคนเล่าเรื่องความรักของทั้งสองท่านให้รับรู้...
แต่ดิฉันเหลือไว้แต่ความจำที่ลางเลือน...แม่จากไปตั้งแต่ยังเล็ก...
พ่อก็มาจากไปอีก...ไม่เหลืออะไรเลย...
รักพ่อแม่ให้มากๆนะคะ...รักเผื่อคนที่ไม่มีพ่อแม่...
ขอบคุณบันทึกดีๆนะคะ
สวัสดีค่ะ
ตามมาอ่านด้วยความชื่นชมค่ะ..ดีใจแทนคุณพ่อ-คุณแม่ที่ลูกชายซึมซับได้ถึงความรักที่สูงส่งนี้และนำมาเล่าอย่างภาคภูมิใจ
อ่านแล้วซึ้งมากเลยครับ
อยากมีรักที่นิรันดร์เช่นนี้ครับ
มาร่วมแบ่งปันความสุขครับ
ขอบคุณครับ
ครั้งแรกที่เห็นภาพคู่รักแสนหวานแล้ว ก็อยากจะทราบตำนานแห่งรักค่ะ อ่านแล้วรู้สึกซาบซึ้งไปด้วยเลยค่ะ ...
... คู่รักวัยดึก หลายๆ คู่พิสูจน์ให้เห็นจริงๆ นะคะว่า ความรักที่ยั่งยืน แค่เพียงความเข้าใจ ให้อภัย ด้วยหัวใจที่ซื่อสัตย์ ... เห็นจริงแท้แน่แล้ว
ขอบคุณบันทึกหวานๆ มีความสุขกับการงานในวันนี้นะคะ
""""
... มอบเพลง รักฉันนั้นเพื่อเธอ สำหรับคู่รักนิรันดร์ค่ะ ...
รักนี้ตกผลึก หนึ่งผลึกนั้นเป็นแสงแห่งความดี มาร่วมชื่นชมความสุขของครอบครัวค่ะ
แวะมาเยี่ยมเยียนหลายครั้งแต่ไม่ค่อยได้ฝากอะไร ขอบคุณที่นำเรื่องราวความสุขมามอบให้เสมอครับ
For our friends ;
Something cannot say...................my friends.
Even sunshine , rains ...................or winter.
Warmness , hospitality remains......remember.
Everlasting love together..................just you and me.
บางสิ่งบางอย่างไม่..........................อาจกล่าว เอ่ยเอื้อน
สุขทุกข์ร้อนหรือหนาว.......................เปล่าว่าง
อบอุ่นประทับพราว............................พรมพร่าง
รักทอดตลอดฤๅร้าง.......................... คู่*แท้นิรันดร์
from this for your family ka ;P
สวัสดี ครับ คุณ sila
ผมมาทำบันทึก ตอนเช้า และเข้า ประชุม เลยไม่มีโอกาส ตอบ comment ของคุณ sila และท่าน อื่น ๆ ที่มาร่วมแสดงความคิดเห็น
บันทึกนี้...ใช้เวลาในคืนวันอังคาร ที่ผ่านมา
รวยรวม ภาพเก่า ๆ ที่สะสมเก็บเอาไว้ ประจวบกับ การได้นั่งคุยกับพ่อและแม่ในวันเข้าพรรษา ที่ผ่านมา
เป็นวันที่ ผมได้นำผ้าผืนใหม่ และน้ำฝน ใส่ขัน ลอยด้วยดอกมะลิ และดอกเข็มที่เก็บขึ้นจาก บริเวณ บ้านตัวเอง
วันนั้น ไม่มีภาพของครอบครัว อยู่กัน พร้อมหน้า... ผมสะดวกเพราะเป็นวันหยุดหลายวัน ...
น้ำฝนที่เตรียมมา พร้อมผ้าผืนใหม่ นำไปกราบท่าน พร้อมกับ ชะโลมน้ำฝนล้างเท้าท่าน....
สิ่งที่ได้รับกลับมา คือ พรจากปากของท่าน ....เป็นสิ่งมีค่ายิ่ง...ระหว่างที่ก้มลงกราบที่เท้าท่าน...น้ำตาลึก ๆจากความปลื้มใจจากถ้อยคำที่ท่าน อวยพร ให้....ช่างมีค่า และมีความหมาย เหลือเกิน ครับ คุณ sila
เรื่องเล่าจากบันทึกนี้....พ่อกับแม่ ตื่นเต้นมาก...ผมสักเกตสีหน้าและแววตาของท่าน แล้ว บอกได้ จริง ๆ ครับว่า ...เป็นความสุข...ที่ท่านเล่าด้วยหัวใจ....
ขอบพระคุณ มาก ครับ
สวัสดี ครับ อาจารย์
สวัสดี ครับ อาจารย์
สวัสดี ครับ
เป็นบันทึกที่ดีที่สุดอีกบันทึกหนึ่งที่ได้มีโอกาสเข้ามาอ่านด้วยความชื่นชม
ให้คะแนนเต็มครับ
สวัสดีครับคุณแสงแห่งความดี ขอบคุณที่นำเรื่องราว ชีวิต ความรัก ครอบครัว และคนเกาะ บางภาพยังคงตราตรึงกับการฉายภาพ เรื่อง"แมวบนเกาะ"ของนักเขียนหนุ่มกลุ่มนาคร