สวัสดี ครับ คุณ sila

ผมมาทำบันทึก ตอนเช้า และเข้า ประชุม เลยไม่มีโอกาส ตอบ comment ของคุณ sila   และท่าน อื่น ๆ ที่มาร่วมแสดงความคิดเห็น

บันทึกนี้...ใช้เวลาในคืนวันอังคาร ที่ผ่านมา

รวยรวม ภาพเก่า ๆ ที่สะสมเก็บเอาไว้  ประจวบกับ การได้นั่งคุยกับพ่อและแม่ในวันเข้าพรรษา ที่ผ่านมา

เป็นวันที่ ผมได้นำผ้าผืนใหม่ และน้ำฝน ใส่ขัน ลอยด้วยดอกมะลิ และดอกเข็มที่เก็บขึ้นจาก บริเวณ บ้านตัวเอง

วันนั้น ไม่มีภาพของครอบครัว อยู่กัน พร้อมหน้า... ผมสะดวกเพราะเป็นวันหยุดหลายวัน ...

น้ำฝนที่เตรียมมา พร้อมผ้าผืนใหม่ นำไปกราบท่าน พร้อมกับ ชะโลมน้ำฝนล้างเท้าท่าน....

สิ่งที่ได้รับกลับมา คือ พรจากปากของท่าน ....เป็นสิ่งมีค่ายิ่ง...ระหว่างที่ก้มลงกราบที่เท้าท่าน...น้ำตาลึก ๆจากความปลื้มใจจากถ้อยคำที่ท่าน อวยพร ให้....ช่างมีค่า  และมีความหมาย เหลือเกิน ครับ คุณ sila

เรื่องเล่าจากบันทึกนี้....พ่อกับแม่ ตื่นเต้นมาก...ผมสักเกตสีหน้าและแววตาของท่าน แล้ว  บอกได้ จริง ๆ ครับว่า ...เป็นความสุข...ที่ท่านเล่าด้วยหัวใจ....

ขอบพระคุณ มาก ครับ