"ถ้าพระยานคร" เป็นจุดหมายการเดินทางอีกแห่งหนึ่ง ระยะการเดินทางค่อนข้างใช้เวลา แต่ด้วยความงดงามทางธรรมชาติของภูเขาเขตอำเภอสามร้อยยอด  ทำให้ตื่นตาตื่นใจ  ตั้งใจว่าขากลับจะขอให้คุณครูสมบัติจอดรถให้เพื่อถ่ายภาพภูเขา  แต่ก็น่าเสียดายที่ไม่ได้กลับเส้นทางเดิม 

       การเดินทางไปชมถ้ำจะต้องเหมาเรือซึ่งการเหมาเรือมีหลายราคา ขึ้นอยู่กับความต้องการของนักท่องเที่ยว  โง่มากฉลาดน้อยบ้างก็ต้องทำใจ  ฝนทำท่าจะตกแต่ผู้จัดการเรือบอกว่าไม่ต้องกลัวในเรือมีร่ม 

      แล้วฝนก็ตกกระหน่ำในขณะที่พวกเรากำลังขึ้นเรือ  เพราะร่มจึงทำให้ทุกคนเปียกโดยเฉพาะคุณเอก  คุณโบกี้ถือร่มเพียงคนเดียวและต้องทำหน้าที่รักษากล้องถ่ายรูปของคุณเอกอย่างสุดชีวิต คุณเอกจึงยอมเปียกฝนเพื่อกล้อง  คนอื่น ๆ ก็พอ ๆ กัน

           เมื่อไปถึงทางขึ้นถ้ำพระยานคร  ดูท่าทางของแต่ละคนไม่อยากจะสู้เพียงแต่ไม่มีใครพูดเท่านั้นเอง  แต่ละคนตัวเปียกโชก รองเท้าแฉะลื่น และทางขึ้นเขาชัน เหนื่อยก็หยุดไม่ได้เพราะยุงชุมและกัดเจ็บมาก 

          เมื่อทุกคนอยากแสดงความเก่งกาจและโชว์ความสามารถ  เดินขึ้นไปอย่างระมัดระวัง เหนื่อยและสนุก เมื่อไปได้ไม่ไกลนักแต่ละคนทำท่าไม่ไหวแน่ ๆ บังเอิญได้พบกับคนที่เดินลงมาเตือนว่า พวกเราไม่ควรขึ้นไปเพราะทางขึ้นลื่นมาก  ก้อนหินเป็นตะไคร่น้ำจับ 

          คุณเอกและน้องภาคขึ้นไปก่อน  และไปถึงที่หมาย มีภาพถ่ายลงมาเป็นหลักฐาน และได้เล่าถึงความงดงามให้ฟัง  เดิมชุดที่สวมใส่เปียกฝน  ขากลับลงจากถ้ำปรากฏว่าเปียกโชกหนักกว่าเดิมเพราะ..เหงื่อไหล 

          ข้อตกลงของพวกเรา  เป็นการเดินทางไปยังถ้ำและเที่ยวรอบ ๆ เกาะโดยไม่จำกัดเวลา  และเรือที่บริการเราจะต้องเป็นหมายเลขเดิมทั้งไปและกลับ  ห้ามไปลำอื่น ๆ แต่ในที่สุดเราก็เสียเวลารอคอยเรือกลับมารับไปเที่ยวรอบ ๆเกาะเกือบ ๑ ชั่วโมง

         เรือได้พาพวกเราเที่ยวชมทะเลรอบ ๆ เกาะ   และไปชมหมู่บ้านชาวประมง  วันนั้นทะเลเรียบ ไม่มีคลื่นจึงไม่มีคนเมาเรือ  คนขับเรือต่างกับคนขับรถมาก  เพราะคนขับเรือใจดีขับเรือไปแบบช้า ๆ ไม่น่ากลัวแต่ไม่ช่างพูด  เมื่อไปได้ไม่นานเริ่มมีอาการแสดงให้เราเห็นว่า  อยากจะพาเรากลับเข้าฝั่งแล้ว

           การไปเที่ยวชมหมู่บ้านชาวประมง ได้เห็นวิถีชีวิตของชาวประมง ชมจริง ๆ เพราะไม่มีคำถามจากผู้ชมและไม่มีคำตอบจากผู้นำไปชม กิริยาท่าทางของคนขับเรือมีอาการมากขึ้นว่าอยากจะพาพวกเรากลับ

          เพื่อเป็นการประหยัดเวลา  พวกเราได้โทรศัพท์สั่งปูม้านึ่ง ๒ กิโลกรัม  ทุกอย่างได้รับการบริการเต็มร้อย เมื่อไปถึงไม่นานก็ได้รับปูนึ่งตามสั่ง แต่เมื่อไปแกะถุงจะรับประทานปรากฏว่าไม่ใช่ปูม้าที่เราเห็น แต่เป็นปูดาวและมีปูม้าตัวเล็ก ๆ ปะปนมา ๒-๓ ตัว และมั่นใจว่ามาตราชั่ง ๑ กิโลกรัมไม่ใช่ ๑๐ ขีดอีกด้วย 

          เที่ยวให้สนุก  เที่ยวด้วยใจ แม้ว่าจะโง่มากหรือฉลาดน้อยก็ต้องทำใจ  เงินทองเป็นของนอกกาย  หากยังไม่ตายก็ควรใช้ประหยัดและ..คุ้มค่า