ทุกข์ เกิดกับทุกคน ยากดีมีจน ทุกคนต้องทุกข์

       ในวันที่ความสับสน  ความทุกข์  ความกลัดกลุ้มรุมเร้ามา ดูเหมือนหลาย ๆ อย่างทำให้วิถีชีวิตระยะนี้ดูวกวน วุ่นวายมากมาย

       ความตายเป็นสิ่งที่ทุกชีวิตจะต้องเจอ  ....และคืบคลานเข้าใกล้ทุกคนในทุกขณะจิต  ...ผู้วายชนม์ ถือว่าไปดี   ผู้มีชนม์ ถือว่าทุกข์ใจ
ทุกข์กับการยึดติด ผูกพัน  เฝ้าโทษตัวเองไม่ได้ทำในสิ่งที่คนจากไปได้รับความสุข ขัดแย้งด้านอารมณ์  เป็นห่วงหน้าพะวงหลัง  นี่กระมัง  คือ  ทุกข์
      ความทุกข์สอนให้แต่ละคนเข้มแข็งในแง่มุมที่แตกต่าง ถ้าไม่มีความทุกข์ เราก็อาจจะไม่รู้จักความสุข ไม่ได้พบมิตรแท้ …..ไม่รู้ว่าความสุขที่แท้เป็นอย่างไร เพราะความทุกข์พิสูจน์ความเป็นคนอ่อนแอหรือเข้มแข็ง ความทุกข์เป็นสิ่งท้าทายความสามารถ.....ต่างจากความสุข ที่ทําให้เราอ่อนแอ มองโลกง่ายๆ แคบๆ ความสุขเหมือนสายฝนพรํา อ่อนโยน งดงาม เบาบาง แต่ว่างเปล่า ไม่มีการเรียนรู้ใดในความสุขนั้น.. อาหารจะอร่อยได้อย่างไรหากไร้รสชาติจริง
เมื่อยามที่ทุกข์  คุณคิดถึงใคร...

ทุกสิ่งมีเกิด มีดับ  ตามหลักศาสนา  เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นของธรรมดา

    เรามีความแก่เป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความแก่ไปไม่ได้
    เรามีความเจ็บไข้เป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความเจ็บไข้ไปไม่ได้
    เรามีความตายเป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความตายไปไม่ได้
    เราจะละเว้นเป็นต่างๆ คือว่าเราจะต้องพลัดพรากจากของรักของเจริญใจทั้งหลายทั้งปวง
    เรามีกรรมเป็นของของตน มีกรรมเป็นผู้ให้ผล
    มีกรรมเป็นแดนเกิด มีกรรมเป็นผู้ติดตาม มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย
    เราทำกรรมอันใดไว้ เป็นบุญหรือเป็นบาป เราจะเป็นทายาท
    คือว่าเราจะต้องได้รับผลของกรรมนั้นๆ สืบไป
    เราทั้งหลายควรพิจารณาอย่างนี้ทุกๆ วัน เถิด
(ขอบคุณ)

มอบให้ผู้มีทุกข์ข้างกายค่ะ