ตามปกติฉันและเพื่อนบ้านจะพบปะกันแทบทุกวัน  ยกเว้นฉันกลับบ้านช้ากว่าปกติก็จะเป็นฝ่ายโทรบอกคนใดคนหนึ่ง แต่คราวนี้บอกกันตั้งแต่ก่อนไปหาดใหญ่ กลับมาก็ไปโรงเรียน  ตอนเย็นออกนอกเส้นทางทุกวันเข้าบ้านไม่ต่ำกว่าสองทุ่ม  เมื่อวานเป็นวันเสาร์ต้องให้โอกาสดูแลตัวเอง  ไปนวดตัว ไปตรวจสุขภาพเนื่องจากข้อมืออักเสบยังปวดอยู่ประจำ พาน้องหมาไปอาบน้ำ และนำรถไปเข้าศูนย์ตามนัดหมาย กลับเข้าบ้านก็มืดอีกเช่นเคย 

        เช้าวันนี้หลังจากตื่นนอน  ได้ยินเพื่อนบ้านบ่นข้างรั้วว่า "ครูคิมน่าจะหากะเพรามาปลูกบ้าง มีแต่โหระพาเต็มไปหมด ใบมะกรูดก็เหลือแต่กิ่งก้าน" ฉันจึงออกไปดู น่าใจหายเพราะหญ้าขึ้นรกมาก ความเป็นจริงนั้นดูทุกวันหลังกลับจากโรงเรียน  ทุกอย่างปลูกไว้นอกรั้ว  เพราะพื้นที่บ้านเพียง ๘๐ ตรว.ถูกปูพื้นทั้งหมด ไม่เหลือพื้นดินให้ปลูกพืชผัก  เนื่องจากป้องกันความเลอะเทอะของน้องหมา

        อย่างแรกที่ต้องดูแลคือปูเล่  จะต้องคอยเลาะแขนงอ่อนมาปักชำในดินชื้นและมีแสดงแดดส่องผ่านพอประมาณ เมื่อติดรากแล้วจึงถอนมาปลูกในกระถางขนาดเล็ก ปลูกไว้สำหรับแจกเพื่อน ๆ ให้นำไปปลูกในกระถางใหญ่ ที่เหลือนำไปโรงเรียนแจกเด็ก ๆ เดิมเคยปลูกในกระถางนำไปไว้ในร่มปรากฏว่าเน่าตายหมดทุกต้น

        ถัดไปก็คือต้นถั่วญี่ปุ่น หรือบางคนก็เรียกว่าถั่วหมากมุ่ย กอใหญ่มากเดิมปลูกไว้ ๓ กอ อีก ๒ กอปลูกกับต้นกระถิน  ทำให้ต้นกระถินล้มและเกะกะถนนจึงตัดทิ้งไปแล้ว ๑ กอ ต้นที่เห็นในภาพมีต้นสะเดา ๒ ต้นยึดไว้ และเถาว์เลื้อยขึ้นไปบนหลังคาห้องครัว

     เดิมได้เล่าไว้ที่บันทึก๗๒.คืออะไรแน่ ๗๓.ยัง..ให้สงสัย  และได้แจกเมล็ดพันธุ์ไปให้ชาวบล็อกหลายท่านแล้ว ก่อนที่จะทดลองปลูกมีผู้สันทัดกรณีบอกว่า.."ไม่ควรปลูกหน้านี้ต้องรอให้หน้าฝนจึงปลูกเพราะพืชตระกูลถั่วมีรากยาวต้องการน้ำมาก" ฉันลองแกะเมล็ดเลือกเพาะทั้งเมล็ดที่ตึงและดูสมบูรณ์และเมล็ดที่ดูลีบ ๆ ปรากฏว่างอกได้ทุกเมล็ดภายใน ๘ วัน 

     จึงทดลองปลูกจริง ๆ กอที่เห็นในภาพปลูกเพียง ๔ เมล็ดหลุมละ ๒ เมล็ดใกล้ ๆ กัน  อีกกอปลูกหลุมเดียว ๔ เมล็ด และอีก ๑ กอใช้ต้นอ่อนที่เพาะในกระป๋องไปปลูก  เมื่อวันที่ ๑๐ มกราคม ๒๕๕๒ ผลปรากฏว่ากอที่เห็นในภาพมีดอกก่อนภายใน ๙๔ วัน  ส่วนอีก ๑ กอที่ปลูกโดยใช้ต้นอ่อนมีดอกช้ามาก แต่ก็ดอกค่อนข้างดก รอดูอีกสักระยะคิดว่าจะตัดทิ้ง  ให้เหลือเพียงกอที่เห็นในภาพนี้เท่านั้น เพราะไม่เกะกะพื้นที่ส่วนถนน 

     ฝักถั่วที่เห็นจะยังไม่นำมารับประทานจะรอเก็บไว้ให้แก่สำหรับทำพันธุ์แจกเพื่อน ๆ ชาวบล็อก  ตอนนี้ก็ยังมีเหลืออยู่นิดหน่อยจะนำไปให้เด็ก ๆ ปลูกที่โรงเรียน โดยตั้งใจว่าจะปลูกให้เลื้อยขึ้นตามต้นไม้ยืนต้นที่แข็งแรง

      เนื่องจากฝนตกติดต่อกันทำให้หญ้าขึ้นรกผิดปกติจึงจัดการถอนทิ้ง ได้พบต้นกะเพรา ดีใจมาก แต่ไม่กล้าย้ายไปปลูกที่อื่น จะดูแลให้อยู่ที่เดิม  ส่วนโหระพานั้นงามจริง ๆ ส่วนมะม่วงโชคอนันต์มีลูกดกให้รับทานได้ตลอดทั้งปี เด็กนักเรียนตั้งชื่อว่า "มะม่วงจิตสาธารณะ" เพราะอยู่ในที่สาธารณะใคร ๆ เก็บได้ตามสบาย  นอกจากนั้นมีข่า ตระไคร้ พริกขี้หนู มะเขือกรอบ สะระแหน่ ใบบัวบก ต้นมะกรูด ฟักทอง  ผักหวานบ้าน  และบนต้นมะม่วงมีถั่วฝักยาวขึ้นอยู่ประปายฝักอวบมาก ๆ ไม่กี่ฝักก็ผัดได้แล้วสำหรับกระเพาะของครูคิม

       ทำงานสวนครัว...รู้สึกร้อนจนเหงื่อไหลโชกไปทั้งตัว  แต่ก็ต้องดูแล  มีความสุขเมื่อเห็นเพื่อนบ้านมาเก็บไปรับประทาน ด้านหน้าบ้านจะมีต้นแคเตี้ย ๆ ชะอมและตำลึงงามชูช่อ ... แสงแดดที่ร้อนจัดทำให้บัวค่อนข้างงดงาม  และไม้น้ำอะเมซอนได้จัดปลูกในกระถางเล็ก ๆ เตรียมแจกเช่นกัน

       การปลูกพืชผักสวนครัวเช่นนี้นับว่าเป็นการบำบัดจิตชนิดหนึ่งได้  เพราะขณะที่ปลูกหรือถอนหญ้าต้องทำด้วยสมาธิ กลัวดินจะติดกอหญ้า ต้องพยายามเคาะให้ดินหลุดออกก่อนนำไปทิ้ง  เพราะดินราคาแพงเหลือเกิน หอมกลิ่นหญ้าหลาย ๆ ชนิดเป็นกลิ่นธรรมชาติที่ชื่นใจ โดนหญ้าคาบาดมือบ้างก็ได้สติกลับคืนมาว่า..ทำอะไรอยู่  เห็นเศษถั่วร่วงหล่นลงมาเพาะถูกนกกัดกิน ก็รู้สึกว่าได้ทำประโยชน์ให้กับสิ่งมีชีวิต  เดินชนพวงมะม่วงก็ได้สติกลับมาอีกครั้ง..เออหนอจิตที่ถูกบำบัด