จากตอนเดิมที่เล่าไว้ว่าสี่สาวพยาบาลไปบ้านพ่อครู การเดินไปบ้านพ่อ จะถูกบอกะล่าต่อกันมาทุกครั้งว่า ใครไปบ้านพ่อไม่หลงทาง แสดงว่าไมได้ไปบ้านพ่อ 

       คิดในใจอีกแล้วคะ ว่าทีมสี่สาวพยาบาลที่พ่อเรียกว่าอาวุโส พี่แก้วเลยขอพ่อเป็น พยาบาลไม่อาวุโสจากโรงพยาบาลศรีนครินทร์ ซึ่งมี  พี่แก้ว  พี่ไก่กัญญา  ไก่ประกาย แล้วน้องลดา จะหลงไหม  อาจารขจิตโทรบอกกลัวไม่ไป  น้องวางแผนที่ให้แล้วนะ มาตามแผนที่นะ

       ขอบอกว่าแผนที่น้องไปวางไว้ อ่านยากมาก อ่านตามคำอธิบาย ยังไม่เข้าใจอยู่ดี เพราะเป็นเส้นทางการเดินทางจากกรุงเทพฯ ทำอย่างไรจะไม่หลง วางแผนไว้ว่าจะต้องมีหนทาง โทรถามเป็นระยะได้  เบอร์พ่อไม่มี มีเบอร์น้องขจิต

        ตกลงไปได้ ไม่น่าหลง แผนที่ประเทศไทย ทางหลวง คู่มือการเดินทางมีอยู่แล้ว แต่พ่อบอกว่าให้รับหนุ่มใจดี มาด้วยทำอย่างไรละ ไม่เคยรู้จักหนุ่มที่พ่อแนะนำ โลกออนไลน์ G2K ติดต่อไม่ยากเปิดระบบการติดต่อ contact mail ไว้ และความคิดเห็นไว้ ความต้องการของทีมไว้ที่ blog  น้องติดต่อกลับมาที่ถามตอบในตอนดึก  ขอทราบรายละเอียด กิจกรรม แล้วแจ้งเบอร์ติดต่อ

        เช้าอีกวันจึงโทรคุยกันกับน้องขออนุญาต ถามว่าสะดวกรับสายไหม ปกติทุกคนที่ประกายโทรติดต่อหลังจากสวัสดีกันแล้ว จะได้รับคำถามแรกทุกครั้งว่าสะดวกรับสายไหม   คำถามนี้จะเป็นมารยาทในการโทรศัพท์ถึงคนอื่นนะคะ อย่าให้ผู้รับไม่สะดวกใจในการรับโทรศัพท์  ซึ่งภารกิจ การทำงานขอแต่ละคนจะไม่เหมือนกันคะ  อาจจะต้องมีการประชุมหรืออาจจะไม่ว่างสะดวกรับสายได้  น้องตอบกลับมา ว่าง สะดวก สามารถคุยได้  ฟังจากน้ำเสียง ที่คุยกัน น้องเป็นหนุ่มที่ใจดี มาก ๆ มีความเอื้ออาทร ความห่วงใย การเดินทางจะไม่ได้ไปพร้อมกัน เพราะเส้นทางคนละทาง แต่ให้โทรถามได้เป็นระยะ

       มีสองหนุ่มใจดี คือ อาจารย์ขจิต  น้องสายลม มะเดียว ที่จะปรึกษาได้ตลอดเวลาจึงมีความมั่นใจที่จะต่อสู้ในการเดินทางไปบ้านพ่อครู เฉพาะสาว ๆ ไม่มีหนุ่มเดินทางไปด้วย

       เมื่อเกิดปัญหาอุปสรรคในการเดินทางที่เกิดขึ้น เมื่อเดินทางจะเข้าเขตอำเภอบ้านไผ่ ทีมของเราเจอหนุ่มใจดีมาช่วยเหลือและให้กำลังใจ  

ภาพหลังเกิดเหตุการณ์ อุปสรรคที่ทำให้เราทั้งสี่สาว เดินทางต่อไปไม่ได้

 

หนุ่มใจดีที่ไห้ความช่วยเหลือ

 

       หนุ่มใจดีที่ช่วยเหลือทั้งให้กำลัง ติดต่อประสานงาน  เป็นเพื่อน เนื่องจากมีแต่สาว ๆ อาจจะเสียเปรียบคู่กรณีได้จนเรื่องราวเรียบร้อย 

       บ่ายหนุ่มใจดี คุณสายลม ช่วยพาไปส่งบ้านพ่อ  พากลับมาส่งบ้านให้ต่อรถที่จังหวัดสารคาม ทั้งๆ ที่น้องต้องรีบกลับไปทำงานต่อ  หัวหน้ารอประชุม 

หนุ่มใจดีที่ศูนย์โตโยต้า

 

         หนุ่มใจดีคนแรก เป็นตำรวจจราจร ที่กำลังเดินทางไปเรียนที่ขอนแก่น ช่วยเหลือติดต่อประสานงาน เตรียมพร้อมเป็นพยาน

         หนุ่มคนที่สอง   ดร.ขจิต ให้กำลังใจโทรถามเป็นระยะ  พร้อมทั้งส่งข่าวให้คนอื่นทราบเป็นระยะ

         หนุ่มใจดีคนที่สาม เป็นเพื่อนคุณลดา คุณแป้ง ช่วยเหลือในการดูรถ ประเมินสภาพความเสียหาย ดูหลักฐานให้

         หนุ่มใจดีคนที่สี่ คุณสายลม น้องมะเดียว โทรขอความช่วยเหลือเมื่อนาทีสุดท้ายที่เรื่องจะไม่เรียบร้อย เมื่อพบอุปสรรคจะทำให้เดินทางไปบ้านพ่อไม่ได้ พอแจ้งข่าวน้อง น้องอยู่ที่ไหนน้องบอกอยู่ขอนแก่น เล่าเหตุการณ์และความจำเป็นให้ฟัง  น้องตอบกลับกำลังจะโดดการประชุม  

         เริ่มยิ้มได้ น้องบอกรอสักครู่จะไปหา บอกสถานที่นัดพบกัน รอน้อง รอการจัดการที่ไม่มีแนวโน้มว่าจะเสร็จเมื่อไหร่ แต่ใจก็ยังสู้ มีสติ คิดวางแผนต่อจะต้องทำอย่างไรต่อไป

                  ไปถึงบ้านพ่อครูแล้วคะ ภาพนี้ถ่ายก่อนทำกิจกรรมเช้า

         ขอขอบคุณน้ำใจความช่วยเหลือของน้อง ๆ หนุ่มใจดีทุกคนนะคะ  ขอให้การทำความดีของหนุ่มใจดีทั้งสามคน  ได้รับแต่สิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต เจริญก้าวหน้า ในหน้าที่การงาน มีความสุข สุขภาพแข็งแรง นะคะ    

บทเรียนที่ได้ในตอนนี้

       ต้องเตรียมตัว วางแผนการเดินทางต้องพร้อม แผนที่เดินทาง หลักฐานในรถคือ เบอร์ติดต่อประกันรถ กรมธรรมธ์  มีเบอร์โทรติดต่อ ผู้ให้การช่วยเหลือ เมื่อเกิดปัญหา 

       การมีสติ จัดการปัญหาด้วยตนเองก่อนเบื้องต้น แล้วลำดับการขอความช่วยเหลือจากใครก่อน  หลัง  ไม่ใช่ขอความช่วยเหลือไปหลายๆคน ที่ไม่เกี่ยวข้อง จะเป็นการรบกวนและทำให้ตกใจและเกิดความเป็นห่วง