เมื่อวันที่ฉันได้เป็นส่วนหนึ่งของ go to know

จากที่ดำเนินชีวิตไปตามวิถีของคนบนถนนสีขาวธรรมดาธรรมดา...วันหนึ่งได้มีโอกาสย่างก้าวเข้าไปในถนนสายหนึ่งซึ่งหลายคนบอกว่าเป็นถนนเเห่งการเเลกเปลี่ยนเรียนรู้ ผู้คนที่เดินบนถนนสายนี้เป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าคนทำงาน คนทำงานมาทำอะไรกันอยู่ตรงนี้ นี่คือคำถามในใจฉัน เเต่เมื่อ 2 เดือนที่ผ่านมาฉันได้ย่างก้าวเข้ามาอย่างเต็มตัว ทันทีที่เดินผ่านเข้ามา ผู้คนมากมายเดินเข้ามาทักทายฉันและให้การต้อนรับต่อการมาของฉันอย่างอบอุ่น และสิ่งที่ฉันสัมผัสได้อีกอย่างคือมิตรภาพและความจริงใจของทุกๆคนนอกจากนี้ gotoknow ยังเเบ่งพื้นที่สำหรับฉันในการก้าวเดินไป

ให้ฉันได้บันทึกสิ่งดีดี

ให้ฉันเขียนบทกลอนบทกวีหวานไหว

เขียนเรื่องราวส่วนตัวแบบสบายสบาย

เขียนเรื่องเล่าสุดประทับใจจากงานพยาบาล

เขียนถึงอะไร อะไรก็ได้ ( แหม! ทำไมดีอย่างนี้)

เขียนถึงสิ่งวาดหวังไว้ในชีวิต

เขียนนินทา เอ๊ย! ชมเพื่อนสนิทคนชิดใกล้

เขียนเรื่องราวสุดสุดที่ภาคภูมิใจ

เขียนเอาไว้ใน blog gotoknow

นี่คือบันทึก(ไม่ลับ )ส่วนตั๊ว ส่วนตัว

เป็นความรู้สึกชัวร์ ชัวร์ที่มีค่า

ขอขอบคุณ gotoknow  ที่ผ่านเข้ามา

เติมเต็มสิ่งมีค่าให้ฉันเอย