ขอแทรกเล่าเรื่องนี้เป็นการเร่งด่วนพิเศษนะขอรับ

เกิดขึ้นสดๆร้อนๆเมื่อเช้านี้ ..แต่ยังกรุ่นประกายตราตรึงเหมือนเพิ่งผ่านมาตะกี้นี้

มีกำหนดไว้แล้วว่าจะกอดอุ้ยแสดงความยินดีที่ประสบการศึกษาได้เกียรตินิยม

ผมเป็นคนกำหนดเองจะลืมได้จะได๋

ในช่วงที่จะแยกย้ายกันกลับ..

ท่านกลางแดดอุ่นยามเช้าหน้าอาคาร

อุ้ยเดินเงียบๆมาไหว้ลา

ผมนึกได้ รีบบอกพวกเราให้ตีวง

ทุกคนล้อมอุ้ยไว้ตรงกลาง

อาจารย์ Handy วิ่งไปเปิดเพลง “กอด” ของท่านอัยการชาวเกาะแต่งให้

ทุกคนปรบมือเชียร์อุ้ยอย่างสนุก

อุ้ยเดินยิ้มแย้มไปกอดทุกคน ทุกคน ..

เป็นการร่ำลาที่คริ้นเครงมาก

แป๊ดโผล่มาจากไหนไม่รู้

ขอเข้ากระบวนการกอดแบบไม่เว้นวรรค

แต่ตรงไปที่รอกอด เป็นคนแรก

ที่พิเศษ ไม่ได้กอดเฉยๆ หอมแก้วด้วยนะเจ้าหนูจิ..

เสียงเฮ..แทบป่าแตก

เปลี่ยนความอาลัยเป็นความประทับใจ

เราจะเอาวิธีนี้เป็นประเพณีของชาวแซ่เฮทุกครั้งไปดีไหมพี่น้อง

หลังจากนั้นแยกย้ายกันขึ้นรถทยอยไล่หลังกันออกไป

ชาวลำพูนไม่แวะที่ไหนตรงแน่วกลับบ้าน


ชาวพิษณุโลกแวะเที่ยวเขาพนมรุ้ง

ชาวภูเก็ต-หาดใหญ่แวะเขาพนมรุ้ง

ชาวคณะไปเที่ยวแหล่งโบราณคดีบนปล่องภูเขาไฟอายุ 900,000 ปี

คณะที่ไปเขาพนมรุ้งแวะเติมพลังที่ร้านข้าวมันไก่หน้าสถานีรถไฟ

เราไปถึงเขาพนมรุ้งก่อนเที่ยงเล็กน้อย

งานนี้อัยการเปิดปูมความหลังวันวานยังหวานอยู่

เอารูปเมื่อครั้งพาคุณแอ๊ดมาฮันนี่มูนมาอวดเรา

มาคราวนี้จะเกี่ยวก้อยกันไปดูมุมที่เคยหวานแหว๋วแล้วถ่ายรูปอีกครั้งหนึ่ง

บังเอิญผมเดินไปจ๊ะเอ๋..แอบถ่ายภาพเด็ดมาได้ ฮ่าๆๆๆๆ..

หลังจากชมเทวสถานแล้ว น้าอึ่งอ๊อบยังนำหน้าจัดมหกรรมกอดอีกครั้งหนึ่ง..อิ อิ ..

คาดว่าภายใน 2-3 ชั่วโมงทุกคนคงจะกลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ

เดินทางโดยสวัสดิภาพนะพี่น้อง

ไว้พบกันใหม่ 3-4-5-6 เมษายน ในเฮ 8 ที่กระบี่นะขอรับ

ท่านใดต้องการได้ตั๋วราคาถูกรีบติดต่อ ตาหวาน ด่วน..