การบริการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์

ขึ้นชื่อว่า สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ปัตตานี ยะลา นราธิวาส หลายท่านคงจะนึกถึงข่าวระเบิด ฆาตรกรรรม ที่เกิดขึ้นอยู่แทบจะทุกวัน นอกจากชาวบ้านที่จะมีทุกข์จากความไม่สงบของเหตุการณ์ต่างๆ แล้ว บุคลากรทางสาธารณสุข แพทย์ พยาบาล เภสัชกร และอาชีพอื่นๆ ที่ทำงานในรพ. ล้วนแต่ตกอยู่ในภาวะเครียด กดดันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่แพ้กัน แต่เขาต้องทำหน้าที่ผู้ให้ ผู้รักษาเยียวยา ทั้งอาการทางกาย และต้องเยียวยาจิตใจของผู้ป่วยและญาติให้ยอมรับและปรับตัวกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ บางครั้งเขาไม่ได้มีโอกาสที่จะผ่อนคลาย หรือแสดงความรู้สึกคับข้องใจที่มีออกมา สถาบันฯ ได้นำความรัก ความเอื้ออาทร ไปสู่เขาเหล่านั้น ผ่านโครงการพัฒนาโรงพยาบาลคุณภาพด้วยความรัก ค่ะ

 ทีมวิทยากร สี่สาว สาวมาก สาวน้อย อิอิ

เราจัดที่ หาดแก้วรีสอร์ต จ.สงขลาค่ะ

วิทยากรได้แก่  รองผอ. แม่ต้อย (อ.ดวงสมร), อ.ผ่องพรรณ ธนา ผช.ผอ. ผู้ที่ซึ่งคลุกคลีแบบเป็นเพื่อนกับชาวรพ.ในสามจังหวัดมานานกว่าสี่ปี ประสบการณ์ในการเดินทาง การเยี่ยมรพ.ของอาจารย์ล้วนตื่นเต้นและน่าประทับใจเป็นอย่างยิ่ง อาจจะนำไปสร้างหนังได้เรื่องหนึ่งก็อาจจะได้ค่ะ อาจารย์ผ่องพรรณ(บางครั้งเราเรียกว่า อ.ป้าผ่อง) เคยถูกหิ้วปีกสองข้างขึ้นรถตู้กลับสงขลามาแล้ว เพราะเมื่อมีสัญญาณมาว่าให้รีบ ต้องรีบออกจากสถานที่อย่างเร่งด่วนค่ะ มีโอกาสจะนำประสบการณ์ของท่านมาเล่าสู่กันฟังนะคะ วิทยากรอีกท่านคือ อ.ละเอียด รอดจันทร์ ผชผอ.อีกท่านหนึ่ง ผู้รับบทบาทเป็นพี่สาวคนใหม่ของอ.ป๋า ขจิตค่ะ อิอิ .. ส่วนคนสุดท้ายก็พอลล่านี่เอง

 

นั่งรถชมบรรยากาศ ที่เกาะยอ

สะพานติณสูลานนท์ ค่ะ

เราใช้การสนทนาแบบสุนทรี หรือว่าพี่ณภัทร๙ เรียกว่าสุนทรียสนทนานั่นเองค่ะ เราก็ไม่ได้เคร่งครัดในกฎกติกา มารยาทของ dialogue มากมายเท่าไหร่ค่ะ เพียงแต่ให้ฝึกฟัง ฟังคนอื่นอย่างตั้งใจ ฟังอย่างปล่อยวาง... ปัญหาอย่างหนึ่งของพอลล่าที่ต้องระวังสำหรับที่นี่ก็คือเรื่องศาสนา เพราะผู้เข้าร่วมประชุมเกินครึ่งเป็นชาวมุสลิม การที่ให้เขาทำสมาธิ หรือปล่อยวาง พอลล่าสื่อสารว่าเป็นกระบวนการที่ทำให้จิตสงบ ไม่ใช่เป็นการชี้นำทางศาสนาพุธแต่ประการใดๆ ค่ะ แต่ก็มีภาพแม่ชีในเพลงดอกไม้บานแบบไม่ได้ตั้งใจ ค่ะ แต่ในห้องประชุมก็ดอกไม้บานกันทั้งห้องค่ะ

คุยไป วาดไป สบตาไป ยิ้มหัวเราะ ร้องไห้

แบ่งปัน มอบความรัก ความสุขให้กันและกัน

แม่ต้อย กอด ๆๆๆ พอลล่าร้อง ๆๆๆ (เพลง) อิอิ

เราสร้างบรรยากาศ ความรัก ความเอื้ออาทร โดยการเปิดเพลงบรรเลงเบาๆ ให้พูดคุยด้วยบรรยากาศของความผ่อนคลาย ไม่ยึดติดตำแหน่ง หัวหน้าลูกน้อง แพทย์ คนสวน ทุกคนเท่าเทียมกันหมด วีซีดี เพลง ภาพยนตร์ ถูกนำมาใช้อย่างต่อเนื่องเพื่อเปิดโอกาสให้ความงดงาม เมล็ดพันธุ์ความดีที่มีอยู่ในตัวของพวกเขาได้แสดงออกมา ซึ่งแต่ละคนได้สะท้อนออกมาอย่างงดงามมากมายค่ะ ส่วนหนึ่งได้แสดงความรู้สึกออกมาดังนี้ค่ะ

·       หากเราดูแลคนไข้ด้วยหัวใจจริงๆ เราจะมีความสุข คนไข้จะมีความสุข รู้สึกว่าเราใกล้ชิดกันมากขึ้น

·       เราเป็นพยาบาลห้องฉุกเฉิน เราทำแต่งาน เพราะเราต้องดูแลผู้ป่วยวิกฤต หากเราเพิ่มรอยยิ้มสักนิดจะดีมาก ๆ กลับไปเราจะยิ้มให้มากขึ้น

·       ความรักของคนเป็นพลังอันยิ่งใหญ่สำหรับทุกคน ตัวเรา ผู้รับบริการทุกคน ในการฟันฝ่าอุปสรรค การดูแลที่ดี ต้องนำครอบครัวมาร่วมในการดูแล ให้เขากลับไปดูแลตนเองได้ที่บ้าน นำความรักเราเผื่อแผ่ไปผู้อื่นได้

·       อยากให้ภาพนี้อยู่ในความรู้สึกของทุกคน เราต้องเปิดใจกว้าง เรียนรู้ เชื่อมโยงกันและกัน

·       ความสุขที่ยิ่งใหญ่คือการให้ที่บริสุทธิ์ หวังว่าความรักที่เกิดขึ้น จะเปลี่ยนแปลงสิ่งเลวร้ายต่างๆให้หมดไป

·       วันนี้ที่เราเห็นเป็นสิ่งที่มีคุณค่า เราควรเป็นผู้นำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง สร้างสิ่งเหล่านี้ให้เกิดขึ้นในรพ.

·       อาชีพให้บริการ ด้วยความใส่ใจ ห่วงใย เราจะทำให้เขาได้รับความสุข เราก็สุขไปด้วย

·       เป็นสิ่งวิเศษที่สุดที่ได้เห็นความดีงามที่เกิดขึ้น และการบริการด้วยหัวใจเป็นเรื่องที่ทำได้ไม่ยาก ทำได้ด้วยตัวเอง

 

 

พี่พยาบาลบางท่านป่วยเป็นโรคที่เรื้อรัง มีความทุกข์ทรมาน มีแม่เป็นอัมพาตมาสี่ปี สามีเป็นมะเร็งมานาน ไม่รู้ว่าจะจากไปเมื่อไหร่ แต่เมื่อได้เข้าร่วมกิจกรรมแล้ว ได้รับกำลังใจอย่างท่วมท้น เขาบอกว่าจะสู้ใหม่อีกครั้งอย่างไม่หมดหวัง เพราะได้เห็นคนที่ลำบากกว่า สามารถเอาชนะอุปสรรคได้

คุณหมอฟันท่านหนึ่งได้เล่าบทเรียน อันมีค่าให้เราได้ฟังว่า เป็นหมอฟันได้ทำฟันให้กับเด็กชายคนหนึ่งซึ่งมีฟันผุทั้งปาก กลิ่นปากเหม็นมาก มีหนองที่เหงือก จึงคิดว่าญาติ พ่อแม่ พี่น้องไม่ยอมดูแลเด็กให้ดี จึงได้ต่อว่าและบ่นว่าไม่ยอมพามาหาหมอปล่อยไว้ทำไม แต่เมื่อหมอได้ฟังคนที่พามาเล่าให้ฟังว่า เด็กที่พามาไม่ใช่ญาติเป็นคนข้างบ้าน ไม่มีพ่อ แม่ เป็นเด็กติดเชื้อ ป้าสงสารเพราะเด็กร้องปวดฟันทรมาน ป้าจึงพามา หมอฟันรู้สึกเสียใจที่ว่าป้าไปก่อนถามป้า จึงรู้สึกว่าก่ารฟังคนไข้ก่อนจะได้เรียนรู้และแก้ปัญหาให้เขาได้ หลังจากนั้น หมอฟันได้ดูแลปากและจัดการเรื่องฟันผุจนหายเป็นปกติ  ส่วนหมอฟัน ได้เรียนรู้ว่า จะฟังคนไข้มากขึ้น สิ่งที่เห็นอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เป็นทั้งหมดค่ะ....

สิ่งที่พอลล่าได้เรียนรู้

·       การจัดกิจกรรม ควรสร้างความคุ้นชินให้เกิดขึ้นในความไม่คุ้นชิน จะเกิดความผ่อนคลายและกล้าที่จะพูดมากขึ้น

·       เน้นการฟังให้มาก จะได้เรียนรู้ให้มาก

·       แค่ให้เขาได้มีช่วงที่ผ่อนคลาย ได้ปลดปล่อย ได้ใช้จินตนาการความคิดสร้างสรรค์ก็เป็นความสุขของพอลล่าแล้วค่ะ

·       ความดีงามมีอยู่ในทุกๆคน จริงๆค่ะ ขึ้นอยู่กับว่าเขาพร้อมที่จะแสดงออกมาหรือไม่ เราสร้างบรรยากาศที่ปลอดภัยเพียงพอแล้วหรือยัง การเล่าเรื่องความดีของตัวเองให้คนอื่นฟัง ต้องอาศัยระยะเวลาพอสมควรค่ะ

·       กำลังใจและการเห็นคุณค่าของกันและกันของเพื่อนๆ เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ การฟังเป็นการสร้างคุณค่าให้กับคนที่พูด

·       การเปิดโอกาสให้คนอื่น ก็เป็นการเปิดโอกาสให้กับตัวเองด้วยค่ะ

ข้อสุดท้าย สำคัญมากๆๆๆๆ ค่ะ

"สันติสุขที่ภาคใต้ พอลล่าขอมีส่วนร่วมค่ะ"

ลุงเอก ได้ยินไหมคะ อิอิ

 

คิดๆๆๆ เขียนๆๆๆ เราคือใคร ภารกิจที่แท้ตริงของเราคืออะไร

จบก่อนค่ะ

พบกันที่อุดรธานี สัปดาห์หน้านะคะ