คนที่เข้ามาอ่านน่าจะใจกล้าแกร่ง....อิอิ  หมายถึงวัยใกล้เคียงกับผมน่ะครับ(ใช้ใจมาเป็นเวลายาวนานพอสมควร)  แล้วมันเกี่ยวกันเปล่า...เริ่มเรื่องกันเลยนะครับ

เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2551 คณะกรรมการสถานศึกษา คณะครูและเจ้าหน้าที่ ผู้ปกครองและบรรดาเพื่อนพ้องน้องพี่ จัดงานสังสรรค์เพื่อประกาศให้ทราบทั่วกันว่า นายประจักษ์ ปานอินทร์ พร้อมกับเพื่อนครูอีก 3 คน เกษียณอายุราชการแล้วเน้อ ประเพณีหนึ่งก็คือเพื่อนพ้องน้องพี่ญาติสนิทมิตรสหายต้องมาร่วมกันแสดงความรู้สึก  มอบสิ่งของเป็นที่ระลึก ล้วนเป็นสิ่งของที่มีคุณค่าทั้งสิ้น อาทิเช่น พระเลี่ยมทอง พระพุทธรูป เสื้อแขนสั้น แขนยาว พระบรมฉายาลักษณ์ เบญจรงค์ .............ขอถือโอกาสนี้ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความรัก ความเมตตาแวะเวียนเยี่ยมเยี่ยนให้กำลังใจตลอดเวลามา

แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เข้าพวกกับสิ่งของทั้งหมดคือหนังสือซึ่งมีเล่มเดียวเท่านั้น เมื่อถึงบ้านก็ถูกวางไว้เฉยๆ ที่ชั้นวางหนังสือ ไม่คิดที่จะเปิดอ่านซึ่งก็ตั้งใจว่าจะมอบให้ห้องสมุดโรงเรียนบางลี่วิทยาต่อไป หนังสือเล่มนี้ไม่เคยอ่านมาก่อน ปกติผมไม่ชอบอ่านหนังสือเพราะมีปัญหาเกี่ยวสายตา

วันนี้เมื่อเวลา 19.00 น.คิดถึงผู้มอบให้ เพราะสัมผัสที่หกของน้องจิ เลยหยิบมาดู มี 828 หน้า พอเปิดดูไปเรื่อยๆ จนถึงหน้าที่ 55 ก็เกิดความรู้สึก เปลี่ยนใจยังไม่ให้ใครทั้งนั้นขอเก็บไว้อ่านก่อน พร้อมกับรู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้มีคุณค่าอนันต์ (Infinity)

ชื่อหนังสือ 3 คัมภีร์

ขอกราบขอบพระคุณ

Amla1

พล.อ.เอกชัย ศรีวิลาศ
ผู้อำนวยการสำนักสันติวิธีและธรรมาภิบาล สถาบันพระปกเกล้า

Page2a2a