น้องจิไม่ค่อยได้มาบันทึก เนื่องจากต้องจัดเวลาไปอยู่กับหนังสือซะส่วนใหญ่.....เนื่องจากปี1 กิจกรรมเยอะมากๆ น้องจิเรียนเสร็จตอนบ่าย 4 โมงครึ่ง ก็ต้องรีบเปลี่ยนชุด จากชุดนักศึกษาไปเป็นชุดลำลองเพื่อเตรียมตัวไปประชุมเชียร์
ตอนประชุมเชียร์น้องจิก็รู้สึกเบื่อๆเหมือนกัน เพราะใจอยากจะกลับห้องมาอ่านหนังสือ รู้สึกว่าตัวเองต้องอ่านมากกว่านี้...แต่เมื่อพี่ๆ เขามาตามให้ไปซ้อมดนตรีไทย ตอนแรกดีใจมากๆเลยที่จะได้ไปซ้อมดนตรีไทย
พระเจ้าจ๊อดมันยอดมาก...พอไปถึง โดนว๊ากเลยเจ้าค่ะ น่ากลัวสุดๆ น้ำตาร่วงเลย นี่แหละไม่น่าเชื่อเลย...ทำใจไม่ค่อยได้...ดีนะที่ลุงเอก พ่อครู อาสิทธิรักษ์ โทรมาปลอบหลานคนนี้
เตรียมตัวรายงานภาษาอังกฤษหน้าชั้นเรียนอีก....ใครพูดสำเนียงผิด 1 คำ โดนหักคะแนน ป๊าดดดดด ถ้าหนูพูดอังกฤษเสียงเหน่อๆออกไป แล้วหนูไม่เหลือ 0 คะแนนเลยหรือเจ้าค่ะ แงๆๆๆๆๆ...
เนื่องจากหนูเป็นคนโง่ง่อยในเรื่องของอังกฤษ...หลังจากซ้อมดนตรีไทยเลิก 3 ทุ่ม ของทุกวัน รีบกลับห้องมาอ่านศัพท์ภาษาอังกฤษ ท่องศัพท์ จนถึงเที่ยงคืนของทุกวัน แล้วจะพยายามตื่นมา ตี 5 มาท่องอีกรอบ...ให้ความสำคัญกับวิชานี้มากๆ ส่วนวิชาอื่นๆ...ค่อยจัดเวลาตามคาบว่างในแต่ละวัน....ตอนนี้น้องจิก็เริ่มปฏิบัติมา 3 วันแรก (ดูเหมือนเวลามันจะน้อย แต่ว่าต้องปรับตัวอย่างมหาศาลเลยเจ้าค่ะ)...
เห็นเน็ตเลยต้องแว๊บมาเพราะคิดถึงทุกๆท่าน รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้ทุกๆท่านเจ้าค่ะ ตอนนี้ขอตัวไปอ่านหนังสือ และเตรียมตัวเรียนวิชาต่อไปก่อนนะค่ะ มีเรียนต่อตอนบ่ายค่ะ
รักและคิดถึงงงงง สุดๆๆๆๆๆๆ -----> น้องจิ ^_^
ตั้งใจ สู้ๆลูกรัก คมสมาธิสติดีๆ อย่าให้แตกบ่อย ทำให้ถดถอย
ลุงเอกเอาใจช่วยเสมอทุกข์เมื่อไรก็ระบายมา
แวะมาให้กำลังใจ น้องจิครับ
เป็นเรื่องธรรมดา
นางฟ้าก็ต้องอดทน
ศรีก็ต้องทนได้
สู้ ๆ นะจ๊ะ
เอาน้องจิ สู้ ๆๆๆๆๆๆ
น้องจิ
พี่เอก ยังจำความรู้สึกตอนประชุมเชียร์ได้เลย
แรกๆ ก็รู้สึกมันทรหด และต้องอดทน อย่างมาก
แต่พอประชุมเชียร์ช่วงหลังๆ สนุกมาก จนไม่อยากให้จบลง
ทนหน่อยนะคะ แต่ได้ความสามัคคี และความรักคณะ รักสถาบันกลับมา
แถมเพื่อนอีกตั้งเยอะ คุ้ม .....
น้องจิ...
ด้วยรัก
ป.ล.อย่าให้การเรียนทำให้กิจกรรมเราเสียนะครับ....ฟัง เออ! อ่านไม่ผิดหรอกครับ อย่าทำให้การเรียนทำให้กิจกรรมเราเสีย
สวัสดีครับ
ภาษาอังกฤษ ท่องศัพท์ไว้มากๆ ครับ มีเวลา 4 ปี ไม่เก่งให้มันรู้ไป (ต้องขยันให้สม่ำเสมอนะ) อิๆ
อย่าลืมฝึกเขียนฝึกอ่านด้วยนะครับ
สวัสดีจ้า
* โคนว๊ากกก! ซะแล้วไม่แคล้วน้ำตาไหล
* กรรมกำลังตามสนองแล้วจิเอ้ย...จำได้ไหมปลาร้าการ์ตูน...
* โอ้น้ำตาหรือจะแก้ปัญหาได้....
* มันปลุกปลอบใจให้กล้าแข็ง...สู้ต่อไป...เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ
* บอกกล่าวใครว่าง ๒๗ - ๒๙ นี้ ที่บล. ครูพรรณา ยินดีต้อนรับ( ค่ายครูขจิต)
มาบอกว่า ไม่เป้นไร ค่อยๆๆท่อง ค่อยๆๆดูไป อังกฤาเป็นวิชาทักษะ สามารถฝึกซ้อมได้ เดี๋ยวก็คล่อง ผ่านรับน้องได้ ทุกอย่างจะดีเอง สู้ๆๆครับ
ใครวะ ว๊ากหลานข้า เดี๋ยวปัดโธ-
สงสารหลานจิของลุงอัยการ
แต่ที่สำคัญเขาจะว๊ากจะโว้ยอย่างไร จิตใจเราเข้มแข็งหรือปล่า ถ้าจิตใจเราเข้มแข็งก็ไม่มีอะไรจะต้องกลัว
การว๊ากเป็นสัญญลักษณ์ของอำนาจก็จริง แต่อำนาจก็แพ้ความอ่อนโยน เป่าขลุ่ยใส่เดี๋ยวรุ่นพี่ก็หลับเหมือนหมา....ตัวนั้น อิอิ
อย่ามุ่งแต่เรียนอย่างเดียว ทำกิจกรรมไปด้วยนั่นแหละถูกทางที่สุด เพราะเห็นมาหลายรายแล้วที่เรียนอย่างเดียวออกมาทำงานร่วมกับผู้อื่นไม่ได้
สู้ว๊อย...
สวัสดีเจ้าค่ะ ทุกๆท่านเจ้าขา
ขอบคุรที่แวะมาให้กำลังใจหนูเจ้าค่ะ วันนี้น้องจิเรียนเสร็จแล้ว แต่ว่า ต้องมีหน้าที่ไปโดนเขาว๊ากต่อไปค่ะ สู้ต่อไป ยัยจิเอ๊ย คิคิ คิดถึงทุกๆท่านนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะรักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ ---> น้องจิ ^_^
วันสิ่งแวดล้อมโลก : 5 มิถุนายน ของทุกปี
เป็นเรื่องธรรมดา.....เข้มแข็ง...สิ่งที่ดูร้าย..ก็อาจจะเป็นดี..สิ่งที่ดูหนักก็จะเป็นเบา...สู้..แต่อย่าเครียด
น้องจิ แจกกระปุก เดี๋ยวครูภาษาไทยจะมา...บอก อ.ขจิตด้วย กลับไปหยอดกระปุกที่ให้ คราวหน้าอย่าทำผิดอีกนะจ๊ะ ทั้งสองคนเลย คุณครูใน G2K นี้มีหลายท่านเนอะ
ขอยืมคำครูโย่งมานะ โดนจังเลย
นางฟ้าก็ต้องอดทน
ศรีก็ต้องทนได้
สู้ ๆ นะจ๊ะ
เรียนหนังสือ อย่าหักโหม ร่างกายถูกใช้ไปสึกหรอ ซ่อมแซมไม่ไหว เรียนให้สุข สร้าง สมดุล ระหว่างกิจกรรม และ การเรียน กินให้อิ่ม นอนให้หลับ.. อ่านหนังสือเป็นเวลา...เข้ามหาลัย แล้วยังเรียนหนักอีก...สงสารเด็กไทยจริงๆ โดนว๊าก ฝึกเอาไว้ เวลาจบไป ทำงาน โดนนายว๊าก จะได้ ไม่น้ำตาไหล ให้เสียฟอร์ม ชีวิต ในโลกกว้าง แตกต่าง หลากหลาย เรียนรู้ให้พอ...
สู้ สู้ พี่เขาแกล้งดุไปอย่างนั้นเอง
สวัสดีครับน้องจิ
สวัสดีค่ะนางฟ้าเสียงเหน่อ
* ป้าป้อมมาให้กำลังใจค่ะ
** เห็นด้วยกับความเห็นของคุณมะปรางเปรี้ยว เมื่อถึงคราวเป็นดาวเชียร์
จะรู้สึกสนุกจนลืมเวลาไปเลย
** ลูกศิษย์คุณครูพิสูจน์ หลานรักของคุณลุงเอก/พ่อครูบา มีหรือจะ
รู้จักคำว่า "ถอย" แค่เหตุการณ์วันรับน้องเพียงเริ่มก้าวแรกเท่านั้น
บททดสอบ "ความแกร่งในบุคลิกที่นิ่มนวล" 55555555555เอิ๊ก!
"...จงเป็นนักสู้ทั้งในความฝันและความจริง..."
มาส่งกำลังใจให้หนูจิจ๊ะ
โดนว๊ากก็ปล่อยเขาว๊ากไป ฟังเฉยๆ เดี๋ยวเขาก็ต้องเหนื่อยเองแหละจ๊ะ
หนูพยายามดีแล้ว สู้ๆ ต่อไปนะจ๊ะ