อยู่ที่ว่า ดอกรักในใจของใครนั้น เริ่มบานแล้วหรือยัง
มีเรื่องสนุกเกิดขึ้นที่อินเดียมากมาย ไม่มีอะไรเกินการท่องเที่ยว ด้วยสามล้อปั่น คงนึกภาพออกนะ ทุกครั้งที่สามล้อขึ้นเนิน ผู้เขียนแทบจะลงเดิน ด้วยความรู้สึก เอาเปรียบเขาจัง นั่งเป็นพญาเชียว แต่จนแล้วจนรอด สารถี ก็ไม่ยอมให้ผู้เขียนลงเดิน คงเหมือนเขาทำหน้าที่ไม่สมบูรณ์ละมัง ถ้าเหนื่อยเขาจะขอหยุด แวะดื่มน้ำบาดาลที่ใช้ปั๊มโยก ที่เห็นว่าเป็นสาธารณสมบัติ ที่รัฐทำให้แก่ประชาชน ค่อนข้างทั่วถึง
อีกอย่างที่ชอบมากๆคือ การได้ไปเที่ยวงานประเพณีของเขา บอ๊กซีส(งานฉลอง) อาจเป็นงานไหว้เทพเจ้า งานปูย่า (บูชา) ต่างๆ อ้อ รวมถึงได้ไปกินอาหาร ตามที่ได้รับเชิญด้วย มันเป็นความสุข เป็นความประทับใจ ที่คิดว่า ในฐานะเราเป็นผู้มาเยือน ควรไปให้ถึงเหย้า การได้เรียนรู้ในระยะเวลาอันสั้นนี้ ผู้เขียนก็ได้ฝึก กายใจ ให้มีความกลมกลืน กับคนอินเดีย อย่างเต็มใจ สามารถ ใช้มือกินข้าว ให้หล่นน้อยที่สุดได้ กินจะปาตี คลุกน้ำแกงถั่ว อย่างเอร็ดอร่อย
ผู้เขียนอยากเป็นเพื่อนกับคนอินเดีย ชอบอัธยาศัยของพวกเขา ยิ้มแย้ม จริงใจ ไม่เอาเปรียบเรา และอ่อนน้อม ให้เกียรติคนต่างชาติดีมาก เรื่องน้ำใจนั้น เรียกว่าไปถึงบ้าน มีอะไร ก็แทบจะยกมาให้กินให้หมด เขาขอแค่ กินของๆเขาเท่านั้น มีหลายบ้าน ขอให้ผู้เขียนแต่งชุดส่าหรีของพวกเขา แล้วก็ถ่ายรูป ดังนั้น ในวันทำงานสุดท้าย ที่จะอำลากัน ผู้เขียนเลยไปซื้อ ผ้าส่าหรี มาแต่ง เซอร์ไพร้ซ์คน กันทั้งในคลินิกและในวัด
เอาภาพมาฝาก ไปเที่ยวอินเดียด้วยกันค่ะ ที่นี่คือ กุสินารานคร ดินแดนแห่งพุทธปรินิพพาน และดินแดน ที่เปลี่ยนภาวะจิตของผู้เขียน ให้มีการพัฒนาดีๆยิ่งขึ้นไป กลับมาเกิดใหม่กับความรู้สึกทีดี ที่อินเดียมอบให้มา
ในเทศกาลบูชาเทพเจ้าของคนอินเดีย จะมีงานเหมือนงานวัด ผู้คนมากมาย แทบทุกบ้านต้องนำอาหารไปไหว้เทพเจ้ากัน สารถึคนนี้ เจ้าประจำค่ะ แต่วันนี้ เขาขออนุญาต นำลูกๆของเขาไปด้วย ผู้เขียนเลยต้องรับอาสา อุ้มลูกให้ ที่เห็นนี่ ยังไม่ครบนะ (ลูกหลายคน) วิ่งตามหยอยๆอีก สนุกกันใหญ่ แต่ระยะทางไม่ไกลมาก ครึ่งกม.เองค่ะ แต่คนถีบสามล้อ ดูกระฉับกระเฉงดี คงไม่เหนื่อยเท่าไหร่นะ
คนอินเดียเข้มแข็งในเรื่องการรักษาวัฒนธรรม และประเพณีมาก ไม่ว่าจะการแต่งกาย การบูชาเทพเจ้า จะเห็นว่า ลูกหลาน ก็จะถูกฝึก ให้มาสืบทอดประเพณีต่อไป นี่เป็นการเตรียมอาหาร เพื่อบูชาเทพเจ้า
คนอินเดียชอบสีฉูดฉาด สวยงาม เวลามองแล้วเพลินตาเพลินใจดี เอ้าลองมองหาซิ มีคนไทยอยู่ในนี้กี่คน และสวยสู้ชาวอินเดียได้บ้างไหมนี่
เคยเห็นไหม ตู้เย็นของเขา ใช้ตุ่มดินเผาเล็กๆ ฝังลงไปในดิน เติมน้ำ
ใครอยากดื่มน้ำเย็น ๆ ก็ตัก ดื่มได้ เย็นชื่นใจดีจัง
บางครั้งไปตรงกับวันที่เจ้าหน้าที่ เก็บของบูชา ผู้เขียนก็เข้าไปช่วย
แกะห่อผ้า ที่ใส่สตางค์มาทำบุญของผู้ศรัทธา ได้เงินกองใหญ่เชียว
ให้ได้บุญด้วยกันนะคะ
วันนั้นไม่ได้ตั้งใจขำนะคะ ตอนที่คุยเรื่องอาหารการกินน่ะ ^^ (อีกทีๆ)
การแสดงออก การกระทำ ของใครคนหนึ่ง เสมือนทำหน้าที่เป็นตัวแทนของคนทั้งชาติได้เลยนะคะ ^^ ทำดี ให้เขาประทับใจ เขาก็ชม ทำไม่ดีก็ทำให้เขามีอคติ
มาอ่านเที่ยวอินเดียต่อ ดอกรักอินเดียสวยดีครับ
ดูแล้ว ดีจัง
สวัสดีค่ะคุณเนปาลี
เรื่องที่พูดคุย เรื่องอาหารนั้น ก็อย่างที่บอก คือ เรามีเป้าประสงค์ ต้องการให้เขารู้สึกดี เรื่องรสชาติเอาไว้ก่อน นี่นึกๆแล้วก็ยังขำตัวเองอยู่ดี คงท่าทางอร่อยมาก เขาเลยเติมให้ไม่หยุด
เอาเถอะสักวันคุณเนปาลีได้ทำหน้าที่นี้ แล้วจะคิดถึงหมอรุ่งค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณประจักษ์
ดอกรักนี้ ชื่อดีนะคะ สวยงามอีกต่างหาก ที่อินเดียดอกรักเหมือนบ้านเรา มิน่าความคงเส้นคงวา อย่างนี้นี่เอง เขาถึงได้ตั้งชื่อว่า ดอกรัก ดีทั้งทั้งผู้ให้รัก และผู้อันเป็นที่รักค่ะ อยากให้รักกัน รักกันค่ะ
ตามมาเที่ยวอินเดียครับผม...
สวัสดีค่ะคุณคนโรงงาน
ขอบคุณที่แวะมาชมนะคะ ไปคราวนี้ ได้เรื่องราวมาเล่ามากมาย ราวกับไปอยู่เป็นปีค่ะ แต่อย่างไรก็ตาม สู้การไปด้วยตนเองไม่ได้หรอกค่ะ ลึกซึ้งกว่ากันเยอะเลย
สวัสดีค่ะคุณอำนวย สุดสวาสดิ์
เชิญเที่ยวชมตามสบายนะคะ แล้วถ้ามีความต้องการไปเป็นอาสาสมัครบ้าง ก็ยินดีแนะนำค่ะ เราอาชีพเดียวกัน อยากให้ได้เปิดโอกาส เช่นเดียวกันค่ะ อินเดียน่าสัมผัสมากกว่าที่เราคิดค่ะ
โยคีน้อย
อย่างนี้ละที่เรียกว่าความสัมพันธ์ระดับประชาชนกับประชาชนของรัฐสองรัฐ
ซึ่งเป็นการเรียนรู้จากการไปปฏิบัติด้วยตนเอง
วัฒนธรรมอินเดียนั้นยิ่งใหญ่
เป็นเรื่องของการพัฒนาจิตเช่นกัน
ระหว่างอะธรรมกับธรรม
และไปสู่การรู้สัจจะธรรมเหมือนกัน
ถ้าเราไม่จำกัดเพียงคำที่เป็นตัวอักษร ว่าฮินดู พุทธ หรืออะไรก็ตาม
ของจริง ของแท้ ของดี ก็คือสิ่งที่อยู่ในสังคมมนุษย์นั่นเอง
ด้วยความปรารถนาดี
ปล. ชอบใจตู้เย็น ที่ไม่ต้องมีเลขประหยัดไฟ
บรรยากาศดี และมีความสุขครับ พี่รุ่งก็หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสดีครับ อิ่มบุญครับ
สวัสดีค่ะพี่โยคี
เป็นคำยืนยันจากนักการทูต ว่านี่ก็เป็นหนึ่งในการเจริญสัมพันธไมตรี เป็นไปแบบธรรมชาติ ไร้รูปแบบค่ะ
ที่จริงอินเดียมีความคล้ายเราชาวไทยมากๆค่ะ เชื่อเรื่องกฎแห่งกรรม และการทำดีได้ดี ในวันหนึ่งที่เข้าไปวัดฮินดู เขามีภาพวาดค่ะ เกี่ยวกับข้อห้าม ก็เหมือนศืลห้าเรานี่แหละ มีการสอนสมาธิ มีการสวดมนต์ และที่สำคัญ คนอินเดียนั้น เขามีความเป็นพุทธะในตัวตน เขาลึกซึ้งกับการปฏิบัติ ที่เคร่งครัด จน ไม่มีสัญญลักษณ์อะไร มาแสดงแทนการเป็นของเขาเลยค่ะ มันอยู่ในตัวตน ในชีวิตประจำวัน ในสายเลือดที่ไม่ต้องประกาศ แต่เมื่อได้สัมผัส จึงได้รู้ว่า ใจเขานั้น พัฒนาไปไกลมาก
เหมือนที่พี่โยคีสังเกต การดิ้นรนต่อสู้ของเขานั้น เป็นไปตามแรงใจที่ปรารถนา ไม่ใช่การปรุงแต่ง ว่านี่เขากำลังพัฒนานะ เขาก็ยังเป็นเขา แต่ภายในต่างหาก ทีเขากำลังก้าวไม่หยุดจริงๆ (จากการได้พูดคุยกับคนอินเดียแนวคิดหลายๆคน)
ตู้เย็นนี้เหมาะมาก ไม่เคยมีอุปสรรคในการทำงานเลยค่ะ ไฟจะดับหรือไม่ ไม่เกี่ยวกันค่ะ
สวัสดีค่ะคุณเอก
เข้าไปที่บล็อก แต่เปิดเพลงฟังไม่ได้ ว่าเดี๋ยวจะเข้าไปใหม่
สงสัยอยู่อินเดีย ไม่มีอะไรต้องคิดมาก คือยอมรับทุกสถานการณ์ ก็เลยเกิดสุข ที่ว่าหน้าตาอิ่มบุญนั้น คงพอๆกับคนชมแหละค่ะ ว่าจะทักก่อนแล้วเชียว ทำไมหมู่นี้ คุณเอกดูแจ่มใสจัง อารมาณ์ เดียวกันละมังคะ
สวัสดีครับ
กลับจากอินเดียคราวนี้ ดูคุณหมอสดชื่นหน้าตาอิ่มบุญ แถมมีเรื่องราวดีๆและภาพวิถีชีวิตชาวอินเดียมาฝาก หากมีหลายตอน ต่อไปก็น่าจะรวมเล่มได้นะครับ
สวัสดีครับ หมอ
สวัสดีครับคุณตันติราพันธ์
เห็นแล้วปลื้มแทนครับ...สายธารบุญ
ขอบคุณครับ
เปิดโลกกว้างให้อี๋จริงค่ะ
มาทักทายพี่รุ่งครับ เหมือนรถจะไปไม่รอดหนักๆๆคนนั่ง ฮ่าๆๆ แต่ดอกรักดอกใหญ่มากๆๆๆ
ดอกรักอวบอิ่มดีจัง
อยากเห็นภาพคุณรุ่งใส่ชุดส่าหรี คงสวยมากนะคะ เพราะดูหน้าตาอิ่มสุขค่ะ
ได้มีโอกาสเรียนรู้วัฒนธรรมของชาวอินเดียโดยตรงเลยน่ะครับเนี่ย
ดอกรักอินเดีย เป็นแบบนี้นี่เอง..คล้ายดอกรักเมืองไทยเหมือนกันนะครับ