อุกาสะวันทามิ...ภันเต...อย่ายอมให้...สอน

     วันที่ ๒๗ เมษายน ๒๕๕๑ วันนี้ผมไปร่วมขบวนแห่นาคลูกศิษย์ สองคน สองวัด แต่บวชพร้อมกับนาคอื่นอีกคนทั้งคู่ คนหนึ่งบวชที่วัดอัมพวัน หรือวัดหลวงพ่อโหน่ง อีกคนบวชที่วัดดงตาล

     ขบวนแห่ของทั้งสองงานก็คล้ายกัน มีการบรรเลงดนตรีประเภทแตรวง มีคนรักสนุกมาเต้นมารำนำหน้าขบวนกันอย่างสนุกสนาน แห่จากบ้านมาถึงวัดก็แห่เวียนขวารอบโบสถ์ ๓ รอบ บางงานแถมเป็น ๕ รอบ บางงาน ถึง ๙ รอบก็เคยได้ยิน อ้างว่า บนบานไว้ ที่จริงก็เพราะอยากเต้นอยากรำกัน

    ระหว่างเดินเวียนขวาไปรอบโบสถ์นาคก็จะหว่านเศษสตางค์เป็นทานไปตลอดทาง เด็กๆและผู้ใหญ่บางคนก็เข้าไปแย่งกันอย่างสนุกสนาน ผมยังเคยได้เศษสตางค์เหล่านี้มาไม่น้อย เพราะมือผมแม่น แต่บางทีการแย่งกันก็ทำให้ไปชนคนในขบวนล้มไปก็มี ยิ่งบางงานให้นาคขี่คอคน คนแย่งทานแทบจะชนนาคล้ม...ก็มี

   เมื่อเวียนรอบโบสถ์ครบ ๓ รอบแล้ว นาคก็จะมาทำพิธี วันทาเสมาหน้าโบสถ์ มีทั้งยืนว่า นั่งว่า และยืนว่าอีกรอบ ที่วัดดงตาลเริ่มด้วย การกล่าวบูชาพระรัตนตรัยก่อน (ที่วัดอัมพวันผมไม่ได้เข้าไปฟัง)เนื้อหาเป็นดังนี้(เขียนตามหนังสือสวดมนต์)

     อุกาสะ วันทามิ ภันเต สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะเม ภันเต มะยากะตัง ปุญญัง สามินา อะนุโมทิตัพพัง สามินากะตัง ปุญยังมัยหัง ทาตัพพัง สาธุ สาธุ อะนุโมทามิ

    สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะเม ภันเต อุกาสะ ทวารัตตะเยนะ กะตัง สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะเม ภันเต อุกาสะ ขมามิภันเต

     วันทามิ ภันเต สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะเม ภันเต มะยากะตัง ปุญญัง สามินา อะนุโมทิตัพพัง สามินากะตัง ปุญยังมัยหัง ทาตัพพัง สาธุ สาธุ อะนุโมทามิ

     สิ่งที่น่าสังเกต คือจะมีคนแก่หรือผู้เชี่ยวชาญการขานนาค มาคอยสอนนาคกล่าวคำวันทาเสมาหน้าโบสถ์ ชนิดวรรคต่อวรรค คำต่อคำ บางงานผมไปร่วมพิธี คนบวชจบปริญญาโท ปริญญาเอก ถึงแม้จะไม่ใช่พุทธศาสตร์มหาบัณฑิต ดุษฎีบัณฑิต แต่ด้วยศักดิ์ศรีแห่งผู้มีปริญญาที่ผ่านการเล่าเรียนมา ไม่น่าจะต้องให้ ผู้เฒ่าผู้แก่มาสอน คำบาลี ที่มีในหนังสือสวดมนต์ ที่เขียนสะกดแบบให้ออกเสียงง่ายๆอยู่แล้ว การมีผู้เฒ่าผู้แก่ เป็นผู้บอกขั้นตอนวันทาเสมา นั้นไม่ใช่เรื่องเสียหาย ว่าตอนนี้ต้องนั่งท่อง ยืนท่อง ต้องกราบ แต่ถ้าให้บอกคำบาลี..ผมว่าเสียหาย...ตอนผมบวช..ผมไม่ยอมให้สอน..ผมแย่งท่องเองเพราะเป็นหน้าที่ของผม ...เป็นหน้าที่ของนาค...ขั้นต้น..ที่จะต้องแสดงให้ญาติพี่น้อง มิตรสหาย ที่มาส่งเข้าโบสถ์..ภาคภูมิใจ..ว่าเราพร้อมที่จะบวช...แม้จะบวชไม่กี่วันก็ตาม

    ผมขอฝากให้ผู้ที่จะบวชนาคทุกคน...เก็บไว้เป็นข้อคิด...จงปฏิบัติให้สมกับที่พ่อแม่..พี่น้อง..จัดงานใหญ่โต..มีการเลี้ยงโต๊ะจีน..หลายร้อยโต๊ะ..มีดนตรี..มหรสพสมโภช..ยิ่งใหญ่..นาคบวชแล้วท่องหนังสือไม่ได้...สวดให้พรญาติโยม แบบง่ายๆไม่ได้...ก็น่าเสียดายเงินทุนรอนจัดงาน..และผ้ากาสาวพัสตร์ที่เราครอง....และถ้ายิ่งไม่ศึกษา..พระธรรมวินัย..วัตรปฏิบัติให้ดี...บวชแล้วอาจได้บาปมากกว่าบุญก็ได้นะครับ