รอยต่อของกาลเวลา...
วันนี้...นั่งอยู่ ณ อีกมุมหนึ่ง..ของความสุข
ลมทะเล..ที่สงบในความรู้สึก..
แต่...หากไม่สงบในสภาพความเป็นจริง
ความรู้สึก...ในอารมณ์ที่อยาก..บันทึก
"รอยต่อ...ของกาลเวลา"
แสงแดด...ที่ทอทาบลงผืนน้ำ
กับ..ความมืดครึ้ม..ที่ปกคลุม...ในอีกส่วน
ช่างเป็นรอยต่อ..ที่ล้อไล่...กันมา
ไม่แตกต่าง...
แต่..หากไปกันได้..ในอารมณ์แห่งรักนี้
บทกวีสด ๆ จาก Dr.Ka-poom
ทีมงาน "น้ำ" ในเครือข่าย "ไตรภาคีร่วมพัฒนาสุขภาพชุมชน"
ในวันพักผ่อน สบาย ๆ
(ในภาพคือ เกาะสี่-เกาะห้า จว.พัทลุง ถ่ายโดย "Dr.Ka-poom" และ "ชายขอบ" จากบริเวณหาดหัวปอ อ.บางแก้ว)
Dr.Ka-poom เปิดบล็อกแล้วยังคะคุณชายขอบ อยากเป็นแฟนประจำของบล็อก Dr. KA-poom คะ เพราะเขียนต่อยอดความรู้ได้เยี่ยมทุกครั้งเลยคะ :)
เรียน อ.ดร.จันทวรรณ
เป็นสมาชิกใน GotoKnow แล้วนะครับ ส่วนประเด็นการเขียน Blog พรุ่งนี้ Dr.Ka-poom จะตอบได้ชัดกว่าครับ ในส่วนการต่อยอดความรู้จากบันทึกต่าง ๆ ที่ "โดนใจ" ผมก็ยอมรับและนับถือเช่นกันครับ โดยเฉพาะบันทึกที่ผมเขียน หากไม่ได้การเติมเต็มและต่อยอดจาก Dr.Ka-poom แล้ว เหมือนขาดอะไรไปสักอย่างครับ ยิ่งเมื่อหลาย ๆ ท่านได้เข้ามา ลปรร.กันต่อไปอีก ยิ่ง "คึกคัก" อยากบอกผ่านทางนี้อีกครั้งว่า "ขอบคุณจริง ๆ สำหรับทุกท่าน"
เรียน..ดร.จันทรวรรณ และเขียนถึง...คุณชายขอบ
ในสังคมแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้..ที่เต็มพร้อมด้วย..จิตและใจ
ที่...มีแต่การให้และให้...ถึงแม้ว่าการให้นั้นจะพลัดหลงเข้ามา...
แต่นั่น...ก็ได้เกิดการให้..เกิดขึ้น...แล้ว...ถึงแม้บางครั้งการให้นั้นคนให้อาจไม่ได้ตั้งใจก็ตาม
ดีใจ...และขอบคุณ...ที่ยังมีคนในสังคมอย่าง ดร.จันทวรรณ และคุณชายขอบ
ที่สรรค์สร้างสิ่งที่งดงามทางความรู้..ต่อชุมชน...คนไทย..และโลก
ในส่วนประเด็นที่ว่า...Dr.Ka-poom..จะเขียนบันทึกหรือไม่นั้น...ไม่สำคัญ
สำคัญที่ว่า...ได้เข้ามาแล้วทำอะไรบ้าง...มากกว่า...
งดงาม...ในความรู้สึก...ที่ได้ให้ "โอกาส"...ตนเอง...
ได้มาเติมเต็ม..และ ลปรร...
และร่วมกันรังคสรรค์...สิ่งสวยงามทางปัญญา...
ลปรร.
การแลกเปลี่ยนเรียนรู้...มีวิธีการและกระบวนการมากมายที่มนุษย์สามารถ..นำมาใช้ได้...
Blog เป็นเพียงอีกหนึ่งเครื่องมือ...ที่สามารถ..ใช้ได้เฉพาะกับ "กลุ่มคน"...ที่มีวงจำกัด
หาใช่...เป็นสิ่งยืนยันได้ทั้งหมด...
การแสดงความคิดเห็น...เป็นสิ่งที่ "มนุษย์"..พึงทำได้...ภายใต้.."สิทธิมนุษยชน"...
ที่ไม่ก้าวก่าวหรือทำร้ายใคร...แต่ด้วยเจตนาที่ดีงาม...
และไม่ครอบงำ...ต่อ "เนื้อความ"..ที่เข้าไปแสดงความคิดเห็น
และ...
นี่คือสิ่ง...ยืนยันที่บ่งบอก..."ความเชื่อและศรัทธาในตนเอง"...ภายใต้.."การไม่ทำร้ายใคร"...
"ชุมชนแห่งการเรียนรู้" ผมได้รู้จักคำคำนี้เมื่อสมัยเรียนป.ตรี และเมื่อเข้ามาทำงานด้านกิจการนักศึกษา ผมก็อยากให้เกิดทำคำนี้ที่คณะฯผม ให้น้องๆนักศึกษาได้มีชุมชนที่ได้ใช้แลกเปลียนความรู้ ขอบคุณโอกาสที่ใด้ผมได้ไปฟัง ดร.จันทรวรรณ คุณชายขอบ และพี่ๆอีกสองท่านในวันนี้ ยังไงแล้วผมก็ขอเข้าร่วมชุมชนแห่งนี้ด้วยคนนะครับ แล้วผมจะชักชวนเพื่อนๆ มาเข้า Gotoknow กันเยอะนะครับ ขอบคุณมาก....
ระหว่าง การงานแห่งความรัก และ การงานแห่งการเลี้ยงชีพ สามารถแยกให้เป็นอิสระต่อกันได้ ก็เป็นเพียง...ระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น หรือเรียกว่า....พักผ่อน...ในความจริง...สัมพันธภาพ ระหว่างการงานสองอย่างนี้ ยังมิสามารถแยกออกจากกันได้
หากแม้นว่า..ใครได้สิ่งหนึ่งแล้ว...อีกสิ่งหนึ่งอาจต้องขาดหายไป......ผมเอง..สามารถหยิบฉวยการงานแห่งความรัก ได้เป็นครั้งคราว...บางเวลา...เท่านั้น
ปราศจากเงื่อนไขใดใด...
หากแม้นบางครั้ง...การได้ "รัก"...โดยปราศจากเงื่อนไขใดใด (no-condition)
...สติ..ที่ยึดมั่น...ให้หยุดการครอบครอง...
ฝึก..ฝน..พร่ำบอก..เตือน..."ขอแค่ได้รัก".....
รัก...รัก...เหมือนรัก...ที่แม่..มีต่อลูก..."ไร้เงื่อนไขใดใด"...
นั่น..บางแห่ง...อาจเรียก..รักบริสุทธิ์
ขอแค่ได้รัก...ปราศจากเงื่อนไขในรัก...
เกิดอิสระ...ไร้โซ่พันธการ...
โปรด..ให้โอกาศตนเอง...ได้รัก..อย่างไร้ครอบครอง...
no-condition
อยากบันทึกเพราะเป็นครั้งที่ 99 ที่บันทึกนี้ถูกเปิดเข้ามา แน่นอนว่าผมเปิดเข้ามามากกว่า 9 ครั้ง ในหลายวันติดต่อกัน มันได้อารมย์ ความรู้สึก มองเห็นได้ถึง "ความรัก ความสดใส" ในรอยต่อนั้น
แท้จริงแล้ว...รัก...คือ พันธนาการ ใช่หรือไม่
รัก...คือ สายใย...ของความผูกพันธ์
เสมือนหนึ่งโซ่ตรวน ที่ยากหลุดพ้นได้
ผมมั่นใจว่า เป็นไปไม่ได้ ที่รักจะไม่ไร้ซึ่งเงื่อนไขใด ๆ
เพราะชีวิตเดินไป ตามแกนของเวลา
เห็นด้วยกับคุณต้นอ้อ…ต้นธาร
ความรัก.. ไม่ได้มีเพียงแค่รัก..ในความหมาย…ฉันท์หนุ่มสาว หากมีรักมากมาย..ที่สามารถดำรงอยู่ในหมู่ “มวลมนุษย์” หากแปรเปลี่ยน..”รัก”…ให้ “UP”..ขึ้นไป มากกว่าการที่จะครอบครอง..หรือผูกกั้นด้วยพันธการ ย่อมจะนำมา..ถึงความสุข..ที่ไร้ทุกข์ เพราะรักนั้น…หาได้มีความคาดหวังใดใดไม่ มนุษย์..ที่มีทุกข์..ทุกวันนี้ เพราะต่างอยากครอบครองในรักที่ตนมี จะมีสักกี่คน..ที่จะรักใคร…ด้วยหัวใจที่มีรัก ดั่งเฉกเช่นที่ว่า…“รักคือการให้”…“ให้”… โดยไม่หวังผลตอบแทน..บ้าง หากเป็นเช่นนี้ได้..โลก..คงเกิด…สันติสุข..เป็นแน่แท้ “BABANAM KAVALAM”
เงื่อนไข…คืออะไร เงื่อนไขคือสิ่งที่ “มนุษย์” เรา พยายามสร้างหรือกำหนดขึ้นมา แต่หากเราไม่กำหนด…เราก็ไร้เงื่อนไข.. อยู่ที่ว่า..เราอยากจะกำหนดหรือไม่..ก็แค่นั้นเอง ทำไม..จึงเกิด..มีรักในหมู่ผู้พิการ ทำไมหญิงที่อัปลักษณ์..จึงได้ถูกรัก เพราะ…คนที่มารัก…ไม่ได้สร้างเงื่อนไข ขอแค่ได้รัก…ก็แค่นั้นเอง เพียงแค่รัก…เราก็สามารถมองเห็นได้ถึงความ.. “งดงาม” ในรักนั้น ขอแค่..ถามตัวเองว่า..เราเชื่อในรักที่เรามีมากน้อยแค่ไหน
เป็นไปได้หรือไม่...ว่า...คนเรา...สามารถรักได้โดยไม่มีเงื่อนไข...ในจิตใจ
ผมมั่นใจว่า เป็นไปไม่ได้ ที่รักจะไม่ไร้ซึ่งเงื่อนไขใด ๆ
"ทำไมหญิงที่อัปลักษณ์..จึงได้ถูกรักรัก...ในหมู่ผู้พิการ " รักแล้วเกิดเงื่อนไขหรือไม่... time variant เกี่ยวด้วยหรือเปล่า
เพราะ เวลาเดินไป
"มนุษย์" เรา พยายามสร้างหรือกำหนดขึ้นมา แต่หากเราไม่กำหนด...เราก็ไร้เงื่อนไข
คิดว่า...มนุษย์..เราทำได้หรือไม่
ตอนนี้มีรัก..ในฐานะที่เป็น “มนุษย์”…ก็ไม่มีทุกข์นะคะ..แม้ว่า “เวลา”..เดินไปไม่เคยหยุด หาก “จิตและใจมั่นในรัก”…ไม่ผูกยึดด้วยเงื่อน..แห่งเวลา การที่จะรัก..หรือได้รักใคร..ดิฉันไม่เคย..ใช้ “เวลา”…หรือใดใด มาเป็น..”เงื่อน”…เพราะนั่น…“รัก”..ที่มี..เกิดจาก “ความเชื่อและศรัทธา”…โดยปราศจากการทำร้ายใคร..แม้แต่ตัวเราเอง
http://gotoknow.org/archive/2006/01/26/17/39/00/e13489
ฝากให้คุณต้นอ้อ..ต้นธาร ด้วยความรักที่มีให้ในความดีงาม(ยิ้ม..ยิ้ม) หากมองใคร..สักคนด้วย Mind’ eye จะทำให้เราเข้าใจในเขา อย่างไรเงื่อนไขใดใด … แด่..เพื่อนที่รักคนดีคนหนึ่ง หากเรามองใครด้วย Mind’eye มองลึกลงไปในเจตนาที่ดีงาม หาใช่การมองเพียงแค่คำพูด อารมณ์ พฤติกรรม หรือการกระทำใดใดก็ตาม… ย่อมทำให้ใจเรา..ละมุนละไมและเบิกบานต่อการที่จะ “ให้”…ด้วยใจที่อยากจะให้ เกิดความเข้าใจอย่างมีความหมายยิ่งขึ้น (Meaningfull —> Understanding)
เมื่อวานตอนที่ไปเป็นวิทยากรกระบวนการ “โครงการพัฒนาศักยภาพทีมสุขภาพภาคประชาชน” ให้แก่ สอ.เขาปู่ อ.ศรีบรรพต จ.พัทลุง ณ ณ สถานีพัฒนาอาหารสัตว์ จังหวัดพัทลุง ในช่วงกิจกรรม Walk Rally และสรุปฯ มี อสม.ท่านหนึ่งสรุปว่า “ความรักของคนในชุมชน จะทำให้การพัฒนาเดินหน้าไปได้อย่างรวดเร็วและดี” –> ข้อสรุปจากฐาน “หยีบไข่มังกร” น่าคิดนะครับ