ค้นหาวันว่างไม่เคยเห็น
ชีวิตโลดเต้นไม่เว้นว่าง
ห้วงหนักหยุดพักวาง
บ่มสร้างกำลังใจให้ตนเอง

...   

 

ที่นี่คือที่ที่มีชีวิต
เด็กตัวน้อยนิดแต่ยิ่งใหญ่
รอความหวังพลังใจ
จากคนใกล้และคนไกลผู้อาทร

  

 

.....

  

 

เพียงเพราะหัวใจไม่ร้างรัก
ชีวิตจึงรู้จักรักผู้อื่น
เพียงเพราะหัวใจไร้วันคืน
ชีวิตจึงสุขชื่นกับการงาน

  

 

.....


 

       

หลังกลับจากวลัยลักษณ์เกมส์...  ผมมีโอกาสได้พักไม่ถึง  2  วัน  จากนั้นก็ลุยงานกับมหกรรมกีฬาภายในอย่างสนุก  ไม่มีแม้แต่วันเดียวที่จะกลับเข้าบ้านก่อนเที่ยงคืน ....
ชีวิตยังมีความสุขกับสภาพที่เป็นอยู่
ภาพเหล่านี้  เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางที่จะมีขึ้นในเร็ววันนี้
ภายใต้ชื่อโครงการ “ต้านลมหนาว สานปัญญา”