จำมาเล่าเมื่อวันวาน...อ่านเพลิน ๆ นะครับ...
ช่วงก่อนเข้าห้องสัมมนามีการนั่งทานน้ำชากาแฟขนมกันด้านหน้า...ผมเข้าไปนั่งคุยกับอาจารย์บุญธรรม เทิดเกียรติชาติ แห่งมหาวิชชาลัย อ. หัวไทร ผู้เป็นนายหนังตะลุง ท่านกำลังนั่งคุยอยู่กับอาจารย์กลิ่น คงเหมือนเพชร ที่มาจากกระบี่
ผมพึ่งเจออาจารย์กลิ่น ท่านเป็นผู้คงแก่เรียน ชอบฟังนั่งเงียบ ๆ ช่วงนั้นมีผู้มายกมือไหว้ทักทายอาจารย์ทั้งสองด้วยมิตรไมตรีจิตหน้าตาสดชื่นยิ้มแย้มแจ่มใส ผมผู้น้อยเลยยกมือไหว้ท่านท่านรับไหว้โดยผมรู้ในเวลาต่อมา...เมื่อท่านก้าวขึ้นไปพูดเป็นศาสตราจารย์ชวน เพชรแก้วนั้นเอง...
การคุยกันช่วงนั้นได้แง่คิดจาก อ . บุญธรรมว่า...คำว่าศาสตราหรืออาวุธคือดาบสองคม...คมหนึ่งคือปัญญามีไว้แก้ปัญหาตนเอง อีกคมหนึ่งคือมีไว้แก้ปัญหาผู้อื่น...ในเรื่องทุกสิ่งมีอยู่สามนั้นคือ ในศาสนาพราหมณ์ก็มี ในพุทธศาสนาก็มีพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์
ในศาสนาของพระเยซูก็มีพระบิดา พระบุตร พระจิต เรื่องจูมงหนังเกาหลีก็มีนกสามขา การมีสามขาจึงตั้งอยู่ได้นั้นเอง…แล้วการสัมมนาก็เริ่มขึ้นพวกเราจึงแยกย้ายกันเข้าห้องสัมมนา…ฮา ๆ เอิก ๆ
