จั่วหัวเป็นชื่อบันทึกไม่ใช่มาร้องเพลงให้ฟังนะครับ แต่เป็นประสบการณ์ของผมเองที่มักจะพบเจอบ่อยๆ ช่วงไหนที่ใช้สายตามากไปก็จะเกิดอาการมองอะไรก็จะเป็นแสงวาวๆ วูบๆ วาบๆ และก็มีอาการปวดหัวตามมา สายตานั้นหลับตาก็หาย แต่อาการปวดหัวนี่ซิปวดมากๆ แทบจะทนไม่ไหว เคยไปหาหมอสายตา ก็ให้ยาหยอดตาและยาเม็ดมารับประทาน และก็บอกว่าให้พักสายตาให้มากๆ หน่อย ก็เลยได้บทเรียนว่าเราอาจจะใช้สายตามากไปหน่อย
พักนี้เริ่มเป็นอีกแล้วครับ จะเห็นว่าช่วงนี้ผมเข้ามาเขียนบันทึกน้อยลง ก็มาจากอาการที่ว่านี้กลับมาอีกแล้วครับ เริ่มมีอาการตั้งแต่เย็นวันอาทิตย์ มองเห็นอะไรเป็นแสงวาวๆ เป็นพักๆ เป็นๆ หายๆ จนถึงวันอังคาร ช่วงบ่ายของวันจันทร์และวันอังคารไม่เป็นอันทำการทำงานเลยครับ ต้องพักเพราะทำอะไรต่อไม่ได้เลย ไปพักอยู่ในห้องที่แสงน้อยๆ อาการก็เริ่มดีขึ้น และได้ใช้บทเรียนเดิมๆ ที่เคยใช้ได้ผลครับ คือ
- งดการอ่านหนังสือ
- ไม่เข้าบล็อก หรือใช้เครื่องคอมฯ ให้น้อยที่สุด
- ใช้แว่นตากันแดดทุกครั้งที่ออกนอกอาคาร
- ฯลฯ
- ท่านผู้รู้ และผู้ที่มีประสบการณ์โปรดชี้แนะต่อด้วยนะครับ
ตอนนี้เป็นปกติแล้วครับ เริ่มอ่านหนังสือและเขียนบล็อกได้ตั้งแต่เมื่อวานนี้ ก็คงเป็นธรรมดานะครับ อะไรที่มันตึงเกินไปก็ไม่ดี หย่อนเกินไปก็ไม่เหมาะ เป็นบทเรียนที่เตือนเราว่า "สังขารเป็นของไม่เที่ยง"
ก็ขอฝากชาว G2K ทุกๆ ท่านนะครับ ว่าอย่าหักโหมด้วยการใช้สายตามากเกินไป เดี๋ยวจะเป็นอย่างผม เหมือนเพลงเขาร้องไว้ที่ผมนำมาเป็นชื่อบันทึกนี้
"พักสายตาเถอะนะคนดี"....อิอิ
21 ธันวาคม 2550
สวัสดีครับ
ดีมากครับท่าน
มีสายตาให้พัก..อย่าลืมพักสายตา ก่อนจะไม่มีตาให้พัก
เมื่อคืนเกษตร(อยู่)จังหวัดก็เจอคนที่พูดไม่ได้ หูไม่ดี คุยกันจนเมื่อยมือ..แต่ก็เปิดโอกาสสู่ความสำเร็จเขาได้ขั้นหนึ่ง..หวังว่าชีวิตเขาคงจะดีขึ้น
ไม่รู้เป็นอะไร? ดิฉันชอบพักสายตาตอนกลางคืน และช่วงบ่าย ๆ มาก ๆ ๆ ฮิฮิฮิ
และขอเน้นย้ำให้ไปเช็คอาการที่หมอเฉพาะทางครับ
พักผ่อนสายตานะครับ
หวัดดีครับ
ตามเข้ามาดูอาการครับ