เช้านี้เปิดเน็ตเจอกับบทกวีของมุหัมมัด อิกบาล อ่านแล้วทำให้ระลึกถึงวันวานวัยหนุ่มที่ผ่านเลย แม้กระนั้น หลังจากได้อ่านบทกวีนี้ ณ วันที่สังขารเริ่มอ่อนแรง แต่...บทกวีดังกล่าวกลับทำให้ หัวใจผมเป็นหนุ่มขึ้นมาฉับพลัน ลองอ่านดูซิครับ
"Kuharapkan pemuda inilah yang akan sanggup
Membangunkan zaman yang baru
Memperbaharui kekuatan iman,
Menyalakan pelita hidayat,
Menyebarkan ajaran khatimul anbiya…"
เอามาจาก <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">http://brohamzh.blogspot.com/2006/05/jejak-kahfi-abad-21.html</p><p align="center">
</p><p align="center">In the west, Intellect is the source of life,</p>
<p align="center">In the East, Love is the basis of life.</p>
<p align="center">Through Love, Intellect grows acquainted with Reality</p>
<p align="center">And intellect give stability to the work of Love,</p>
<p align="center">Arise and lay the foundations of a new world,</p>
<p align="center">By wedding Intellect to Love</p>
<p align="center">เอามาจาก </p>
<p align="center">http://ikdasar.tripod.com/sa_2000/renaissance/Iqbal/iqbal.htm</p>
<p align="center">
</p>
