เพลง ข้าจะรักและบูชา

อยากจะพบพระองค์ผู้ทรงดำรงในกาลเวลา
อยากจะเห็นพระพักตร์ผู้เป็นที่รักของข้า
ข้าปรารถนาได้อยู่ใกล้ชิด  ได้พินิจในความงาม


อยากจะนั่งลงใกล้ที่เบื้องพระบาทองค์พระเยซู
อยู่ตรงหน้าพระพักตร์ผู้เป็นที่รักของข้า
เพียงหนึ่งวันนี้ได้อยู่ใกล้ชิด  ก็ดีกว่าพันวันในที่ใดใด


**      ข้าจะรักและบูชา นมัสการ       
  จะไม่ขอไปไกลห่างจากพระพักตร์
ข้าจะรักและบูชา นมัสการ        
 อยู่ตรงนี้ที่พระบาทพระองค์


.........

..........

 


ฟังเพลงนี้ครั้งแรก ฉันคิดถึง มารี น้องสาว ของมาธาร์
และข้อพระคัมภีร์ที่พ่อเฝ้าสอนฉันตั้งแต่ยังเล็ก..

"สิ่งซึ่งต้องการนั้นมีแต่สิ่งเดียว มารีย์ได้เลือกเอาส่วนดีนั้น
ใครจะชิงเอาไปจากเธอไม่ได้" 
จากพระคัมภีร์ ลูกา บทที่ 10 ข้อ 42

" But one thing is needed,and
Marry has chosen that good part, which
will not be taken away frome her. "
                       Luke10:42


สิ่งเดียวนั้นคือความรอด
เรื่องราวของสองพี่น้อง มาธาร์และมารีย์ ทำให้ฉันต้องคิดและใคร่ครวญ
ถึงสิ่งสำคัญที่ตัวเองให้มากที่สุด อยู่เสมอ ๆ

ตัวอย่างของมาธาร์ คือ คนที่หมกมุ่นกับการทำงาน
จริงอยู่ที่เธอจัดเตรียมบ้าน วุ่นวายทำอาหาร เพื่อต้อนรับพระเยซู
แต่มารีย์ กลับมานั่งเฝ้าฟัง สิ่งที่พระเยซูสอน

มองกันในแง่ของ มนุษย์
เราจะคิดว่า มารีย์ ขี้เกียจ แต่มาธาร์ขยัน
ซึ่งในความจริงแล้วนั้นไม่ใช่เลย

เพราะการวุ่นวาย สาละวน และกังวล ทำให้เราห่างเหินไปจากพระเจ้า
ชีวิตที่สงบในพระเจ้า คือการ พักใจ และวางใจในพระองค์
การไว้วางใจในพระเจ้า เป็นเรื่องท้าทายสำหรับชีวิตของฉัน
บ่อยครั้งที่มองว่า จะเป็น การขี้เกียจไหม ซึ่งก็ไม่
เพราะการอธิษฐานและใช้เวลากับพระเจ้านั้นสำคัญที่สุด
เพราะชีวิตที่ผ่านไปแต่ละวันโดยไม่มีพระเจ้าและการนำของพระองค์
 ก็ไม่รู้เลยว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไร

 

ฉันคิดง่าย ๆ เหมือนครั้งยังเด็กว่า
.. งานนั้น ฉันต้องทำ และทำอย่างดีที่สุด
แต่ฉันต้องให้เวลาที่จะเรียนรู้จักพระเจ้าให้มากขึ้น ทุกๆวัน
เพราะถ้าฉันไม่รู้จักเจ้าของสวรรค์ ฉันจะเข้าไปที่นั่นได้อย่างไร..