ค่ำคืนนี้ฉันครึ่งหลับครึ่งตื่น อาจเพราะซมด้วยพิษไข้ หรือพิษแห่งความร้อนรุ่มทุรนทุรายในหัวใจก็ไม่อาจแน่ใจได้ อากาศช่างหนาวจับใจ ฉันนอนบนผ้าห่มไฟฟ้า นอนแบบสลึมสลืม ปล่อยใจนึก ตามความคิดไป ฟังเสียงรอบข้างว่ามีอะไรที่อยู่เป็นเพื่อนฉันในยามที่ฉันต้องผจญกับพิษไข้เช่นนี้ มีเสียงน้ำไหลจากก๊อกน้ำห้องเดิมของแม่ มันไหลเช่นนี้มาหลายวันแล้ว และฉันก็นึกขึ้นได้อยู่ในใจทุกวันก่อนนอนว่า “ฉันจะต้องไปซ่อมมันเสียที” ถ้าจำไม่ผิดฉันบอกกับตัวเองมามากกว่า 1 สัปดาห์แล้ว และคิดต่อไปอีกว่า 1 สัปดาห์ที่ผ่านมามันต้องเสียน้ำไปเท่าไร ต้องเสียค่าไฟฟ้าไปอีกกี่บาทจากการปั๊มน้ำขึ้นมาใช้ ต้องเสียสมองคิดอีกกี่วันจากการที่ต้องมานั่งคิดว่า “ฉันจะทำ ๆ ๆ ๆ” ฉันคิดต่อไปอีกกว่าฉันมักจะโดนพี่สาวบ่นเรื่องการไม่รู้จักใช้ทรัพยากรธรรมชาติให้อย่างคุ้มค่า ฉันเรียนจบด้านนี้มาได้อย่างไร ไม่มีจิตสำนึกในการช่วยเหลือโลกเราเลย ฉันคิดวนเวียนไปจนถึงเรื่องการที่ต้องโดนบ่นในเรื่องการเปิดไฟแสงสว่างในห้องใช้อย่างไม่จำเป็น ฉันมักจะบอกว่า ก็ฉันอยู่คนเดียวฉันมีแสงสว่างเป็นเพื่อนยามฉันนอน มันอาจจะช่วยให้ฉันหลับฝันอย่างเห็นได้ชัดก็ได้ “ฉันชอบเถียงอย่างข้าง ๆ คู ๆ เช่นเดิม”
<p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">——————————————————————————————à</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ฉันวกกลับไปคิดถึงเรื่องฉันอยากดื่มกาแฟเย็น ๆ สักแก้ว สืบเนื่องจากอาการเป็นหวัด เจ็บคออย่างรุนแรง มันทำให้ฉันต้องงดการดื่มน้ำเย็นทุกประเภท มาดื่มน้ำอุ่น ๆ แทน แต่เวลานี้ ฉันคิดถึงกาแฟ “ใช่” ฉันคิดถึงกาแฟเย็นยามตีสองเช่นเวลานี้ ฉันปล่อยให้ใจฉันคิดไปเรื่อย ๆ ฉันคิดตามดูว่า มันจะพาฉันไปถึงไหน </p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">—————————————————————————à </p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ฉันวกกลับมาคิดถึงเรื่องการไม่รู้จักรับผิดชอบต่อการเป็นมนุษย์ผู้ใช้ทรัพยากรร่วมกันบนโลกนี้อีกแล้ว ฉันคิดต่อไปถึงเมื่อเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมาฉันไปเที่ยวงานสัปดาห์หนังสือที่กรุงเทพ ฉันไปซื้อหนังสือที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ฉันซื้อหนังสือ “ภาวะโลกร้อนฯ ” ที่อังกอร์เขียนมา 1 เล่ม (ฉันยังไม่แน่ใจว่าฉันเขียนชื่อหนังสือถูกหรือเปล่า) ฉันตัดใจซื้อด้วยคิดว่าฉันอยากอ่าน แต่ฉันกลับมาคิดอีกที ในใจลึก ๆ ฉันมีความรู้สึกว่า “มันช่างเท่ห์อไรเช่นนี้” ฉันมีหนังสือเล่มนี้ในบ้านยามที่ทุกคนกำลังนึกถึงเรื่องภาวะโลกร้อน “ใช่” ฉันคิดเช่นนั้น ฉันคิดต่อไปอีกว่า ฉันคิดได้แค่นี้หรือ “มันคิดได้แค่นั้นจริง ๆ” ฉันไม่ปฏิเสธตัวเอง ไม่โกหกตัวเอง ฉันแว๊บคิดไปว่า “ฉันเป็นนักอนุรักษ์ผู้ยิ่งใหญ่” ฉันเริ่มฟุ้งซ่านแล้ว ฉันปลุกจิตตัวเองให้มารับรู้ในอาการปัจจุบัน </p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">————————————————————-à </p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ฉันเป็นไข้ ฉันเป็นหวัด ฉันแพ้อากาศ “ใช่” ฉันกำลังนอนซมด้วยพิษไข้ คนเดียวในบ้านหลังนี้ บ้านที่มีเนื้อที่มากกว่า 200 ตารางวา บ้านที่พ่อ แม่ทิ้งไว้ให้ฉัน (และพี่น้องอีก 5 คน) แต่ไม่มีใครอยู่บ้านหลังนี้เลย ฉันอยู่คนเดียว ครองบ้านหลังนี้ บ้านที่มีสิ่งปลูกสร้างอยู่ 3 หลัง อันประกอบด้วยบ้านหลังใหญ่ 2 ห้องนอน 1 ห้องน้ำ ห้องโถงอีกห้องใหญ่ ๆ และพื้นที่ห้องด้านหน้าเป็นร้านให้เช่าหนังสืออีก 1 ห้องใหญ่เช่นกัน ซึ่งบัดนี้ได้เชิญน้องปลวกเข้ามาอยู่อาศัยได้ตามอำเภอใจ อีก 1หลังเป็นห้องให้เช่า มีห้องอยู่ประมาณ 8 ห้อง มีคนอาศัยอยู่ 3 – 4 ห้อง และอีก 1 หลังซึ่งเป็นหลังเล็ก ๆ มี 2 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ ซึ่งฉันกับแม่อยู่คนละห้อง แต่ปัจจุบันนี้ฉันอยู่คนเดียว ฉันกำลังคิดถึงแม่ที่เคยนอนอยู่ในห้องบนหัวของฉันขณะนี้ ขณะนี้แม่ฉันจะอยู่ที่ไหนนะ แม่จะรู้ไหมว่า “ฉันนอนซมด้วยพิษไข้ และกำลังฟุ้งซ่าน” ฉันคิดไปถึงเมื่อยามที่ฉันไม่สบาย แต่ฉันก็ยังอุ่นใจเมื่อมีแม่อยู่ข้าง ๆ ฉันตลอด แต่วันนี้ฉันไม่มีแม่ ฉันเริ่มคิดต่อไปว่า สักวันถ้าฉันต้องตายอยู่คนเดียว อืม….ช่างอนาถหัวใจจริง ๆ ฉันยังคิดฟุ้งซ่านไม่หยุด ฉันปล่อยความคิดไป ปล่อยมันไปให้สุด ๆ ฉันจะดูว่าฉันจะคิดอะไรได้อีกยามฉันนอนซมด้วยพิษไข้เช่นนี้</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">——————————————————-à </p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เสียงเจ้าลูกชาย 2 ตัว เห่าอยู่ด้านนอกห้อง ฉันฟังเสียงว่ามันจะเห่าเนื่องจากอะไร แล้วฉันได้ได้ยินเสียงวิ่งตะปรบอะไรสักอย่าง วิ่งกลับไปกลับมา ฉันจินตนาการได้ตามเสียงที่ฉันได้ยิน แล้วฉันก็คิดต่อไปว่า เจ้าลูกชาย 2 ตัวของฉันมันคงตะปรบเจ้าหนูได้อีกแล้ว ยามนี้ฉันคิดว่า เจ้าลูกชายของฉันไม่ใช่ลูกหมา “มันเป็นลูกแมวไล่จับหนูซะแล้ว” ฉันคิดอย่างอิดหนาระอาแก่หัวใจ บางวันเจ้าลูกชาย 2 ตัวก็จะเป็นลูกลิงวิ่งเล่นซน อย่างที่ฉันไม่เคยเห็นลูกหมาที่ไหนทำ บางวันฉันก็เห็นมันเป็นลูกแกะกระโดดข้ามรั้วซึ่งสูงประมาณ 1.20 เมตร (มันเป็นลูกแกะที่ได้เสื้อสามารถกระโดดสูงจริง ๆ ) “ใช่” มันกระโดดข้ามจริง ๆ กระโดดโชว์แม่ให้เห็นว่า “มันแน่มาก” ทั้งที่ไม่รู้ตัวว่าจะต้องโดนไม้เร็วเป็นแน่แท้ เพราะดันไปทำความรำคาญให้แก่บ้านข้าง ๆ จนฉันและญาติ ๆ ต้องหาสังกะสีมาต่อรั้วเพื่อให้สูงขึ้น ฉันเริ่มจินตนาการไปไกล และยังโทษด้วยเพราะพิษไข้ที่ทำให้ฉันจิตเตลิดเปิดเปิงเช่นนี้ </p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">——————————————-à</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ฉันคิดว่าพรุ่งนี้ฉันจะกินอะไร ฉันต้องดูแลตัวเองทุกอย่างยามที่ฉันป่วย ฉันหาอาหาร ผลไม้ เตรียมไว้ทุกมื้อ เพราะฉันต้องกินยา เพราะฉันต้องดูแลบำรุงร่างกายตัวเอง เพราะการอยู่คนเดียว ทำให้ฉันต้องเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้น ฉันวางแผนว่า มื้อเช้าฉันจะทานอะไร มื้อกลางวัน มื้อเย็น ฯลฯ ฉันตามคิดจิตฟุ้งซ่านไปถึงเรื่องอาหารการกิน </p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">———————————-à </p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">จิตใจที่ฟุ้งซ่านฉันเริ่มอ่อนลง อ่อนลง ความคิดเริ่มกลับมาที่ตัวเอง คืนนี้ ฉันคิดอะไรมากมายฟุ้งซ่านไปด้วยอาการของพิษไข้</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">————————–à </p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ฉันเริ่มกลับมามองย้อนดูตัวเอง ฉันคิดมาก คิดฟุ้งซ่าน ด้วยพิษไข้จริงหรือ หรือฉันคิดเตลิดไปเพราะขาดซึ่งสติ </p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">——————–à</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ฉันย้อนกลับมาดูจิตของตัวเอง ฉันรู้ว่าขณะนี้ฉันกำลังป่วย ป่วยจากไข้หวัด จากอาการแพ้อากาศ ฉันเจ็บคอ ฉันหนาว ฉันตัวร้อน ฉันต้องดื่มน้ำอุ่นมาก ๆ ฉันต้องกินยา ฉันต้องดูแลตัวเอง ฉันกำลังจะเข้านอน ฉันกำลังนอนไม่หลับ (และกำลังคิดฟุ้งซ่าน) ฉันรู้ตัวเองว่าฉันกำลังเป็น ว่าฉันกำลังทำอะไร </p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">—————à</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันรู้ รู้ว่าฉันกำลังฟุ้งซ่านด้วยพิษไข้ หรือฉันรู้ ฉันรู้ ฉันรู้ ว่าฉันกำลังฟุ้งซ่าน เพราะฉันปล่อยความคิดให้เตลิดไป ปล่อยให้คิดแล้วตามดูจิตของตนว่าเป็นเช่นไร</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">———-à</p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ถึงตอนนี้ฉันยังวับสนว่าฉันจิตเตลิดฟุ้งซ่านด้วยพิษไข้ หรือจิตเตลิดไปเพราะใจตัวเองไม่ยอมดูใจตัวเอง </p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">——à</p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ฉันคิด ฉันคิด ฉันคิด ฉันคิด คิด คิด </p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">–à </p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">และฉันก็หลับไปเมื่อใกล้ฟ้าสาง</p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="right"></p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="right">11 ธค. 50</p>
รักษาสุขภาพด้วยครับ พักผ่อนให้เยอะๆ
ขอบคุณครับน้องชายทั้งสองคน
น้องขจิตอยู่มหาสารคามฝากดูแลพ่อด้วยนะครับ อย่าดูแลคนอื่นเพลินล่ะ
----------
น้องเอกครับ หนาวนี้ หนาวมากเลย ชวด ๆ ไปแอ่วปายกับพี่ปอเลยครับ มีโอกาสอยู่ คงไปสักครั้งหนาวนี้ครับ
โอ๊ โอ๋
คนดี ใครน้อ ใจร้าย ปล่อยน้าอึ่งฯ เหงาและเดียวดายขนาดนี้น้อ
บ้านก้อหลังใหญ่ อยู่ตัวคนเดียว
ใครมีลูกหลานว่าง ๆ บ้างเอ่ย น้าอึ่งฯ ยินดีรับสมัครเป็นลูกบุญธรรม
ก๊ากส์
ขอบคุณน้องลูกหว้านะคะ อย่าทำงานเยอะจนเพลินนะคะ ดูแลตัวเองด้วยเช่นกัน ป่วยบ่อย ๆ ก็ไม่ดี โอกาส "แว๊บ" เที่ยวค่อนข้างยาก อิอิ
--------
น้องแป๊ดขา
ลูกก็อยากได้ คนข้างเคียงก็ยังอยากมีนะคะ
อิอิอิ
สวัสดีค่ะ
ขอให้หายเร็วๆนะคะ เป็นห่วงค่ะ
ใจดี ใจสบาย....
อ่านแล้วรู้สึกได้ถึงความฟุ้งซ่านและคิดมากได้เป็นอย่างดีเลยเชียวค่ะ
บางทีอาจเป็นเพราะเวลานี้คนอ่านก็ทั้งฟุ้งซ่านและไข้ขึ้นเช่นเดียวกับพี่อึ่งในเวลานั้น
การอยู่คนเดียวบางทีมันก็สงบ ไม่วุ่นวายดีนะ
แต่บางที...มันก็เหงาจนจับใจเหลือเกิน
รักเสมอนะคะ
สวัสดีค่ะคุณอึ่งอ๊อบ
หงิ หงิ..รู้เคล็ดลับให้ถูกหวยแล้ว..เปิดไฟนอนเผื่อหลับแล้วเห็นนี่เอง....
หายป่วยเร็วๆ นะคะ
หลานอึ่งอ๊อบ ขนาดถูกพิษไข้ยังระบายได้ขนาดนี้ ขนาดลุงเอกสบายๆยังระบายอะไรไม่ออกเลย ขอให้หายไข้ไวๆด้วย
พี่ึอึ่งอ๊อบ..
ถ้าเป็นตุ๋ยนะ หลับไปนานแล้วววว... ^ ^
ตัวเองก็เคยท่องความคิดตัวเองมาแล้ว..ท่องไปแล้วก็บ่นในใจ..อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา... อีกแล้ว...จะคิดไปใย.. ยิ่งเพลียๆ จากยานะ...หลับแบบน๊อคไปแล้ว อิอิ
พี่อึ่งอ๊อบนอนไม่ค่อยหลับนี่เอง..เลยหายช้า.. ตอนนี้ตุ๋ยก็กำลังเริ่มเป็นหวัดอยู่..แต่กินยาเข้าไปแล้ว..รู้สึกจะหลับคาคอมพ์ได้เลยนะเนี่ย.. อิ อิ..
ตามดูความคิดตอนนอนไม่หลับแล้วอย่างลืมนึกถึงไตรลักษณ์..อะไรๆ ก็เข้าข่ายนี้ทั้งนั้น..สำหรับตุ๋ยแล้ว..พอเห็นเยอะๆ แล้วมันปล่อยความคิดต่างๆ ได้เองค่ะ...
คิดถึงจ้า..คืนนี้นอนหลับให้สนิทนะจ๊ะ ^ ^
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะพี่อึ่งอ๊อบ
อิอิ ช่วงกำลังไม่สบาย จิตจะฟุ้งซ่านถ้าไม่มีใครอยู่ด้วย เป็นเหมือนกันตอนไม่สบายอยู่กรุงเทพอะ คิดไป สะระตะเลยค่ะ จะอ่านหนังสือก็ลุกขึ้นมาอ่านไม่ไหว แต่ตอนหลังเริ่ม หาอะไรทำค่ะ บางครั้งก็ให้ทีวีอยู่เป็นเพื่อน ดูวิดีโอที่ดี ๆ ให้สาระ และอ่านหนังสือธรรมะบ้างก็ดี สวดมนต์นะค่ะ (อันนี้ช่วยได้จริง ๆ ยืนยันเพราะทำแล้ว สวดได้ไม่นานก็หลับ)
อยากให้พี่อึ่งอ๊อบเดินบ้างนะค่ะ ช่วงเย็น ๆ ในมช.ก็ได้ค่ะ จะทำให้เราได้ออกกำลังกาย เมื่อเหนื่อย จะทำให้เราหลับสบายค่ะ(ขอให้แค่เดินนะค่ะ เดี๋ยวไปออกแบบอื่นจะกระทบต่อหลังได้ค่ะ)
ขอให้พี่อึ่งอ๊อบหายไวๆ นะค่ะ เป็นกำลังใจให้เสมอ สัญญาจะหาเรื่องมาให้พี่หายเหงาทุกวัน จะทำให้หัวเราะค่ะ ยิ้มวันละนิด สบายจิตวันละหน่อย จะทำให้โลกสดใสวันละน้อย เพื่อชีวิตที่นิ่ม ๆสุขสดชื่น สำหรับเราค่ะ
ต้องขอโทษที่เข้ามาตอบช้าค่ะ แต่อ่านหลายรอบมาก ๆ ค่ะ
ตอนนี้พี่ไม่ป่วยคนเดียวแล้วล่ะ มีหนูกะพี่ตุ๋ยตามมาร่วมก๊วนอีกสองคน วันนี้หนูนอนทั้งวันเลย เป็นไข้มาตั้งแต่วันจันทร์ ไปออฟฟิศแล้วรู้สึกไม่ไหว วันนี้เลยตัดสินใจหยุดซะ กลัวหายไม่ทันไปเที่ยว
พี่ต้องนอนเยอะๆ ตอนนี้หนูดีขึ้นหน่อยแล้ว เมื่อคืนนอนตีสองมาตื่นเอาสิบโมง ลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำแล้วก็นอนต่อถึงบ่ายสอง น้องชายซื้อก๋วยเตี๋ยวมาให้กิน นั่งเช็คเมล์ ทำโน่นนี่เล็กน้อย แล้วก็นอนอีกตอนบ่ายสี่ มาตื่นเอาสองทุ่ม แม่ปลุกให้มากินข้าว อาบน้ำ แล้วก็นั่งเล่นเน็ตพร้อมดูการ์ตูนเรื่องเชร็คภาคสามกับน้อง ขำกระจาย นี่ใกล้จบแล้ว พอจบแล้วก็จะไปนอนพักต่อ
กราบขอบพระคุณพี่ศศินันท์มากนะคะ ดีใจทุกครั้งที่พี่มาเยี่ยมค่ะ กำลังใจนี่มีพลังมหาศาลทีเดียวค่ะ "หนูเชื่อเช่นนั้นเสมอ"
----------------------
กราบนมัสการพระอาจารย์ด้วยความเคารพ บันทึกพระอาจารย์สอนในสิ่งที่ให้เข้าใจง่าย เพียงแต่เราเปิดดวงตา เปิดหัวใจที่จะรับ เข้าใจชีวิตมากขึ้นค่ะ นมัสการมาด้วยความเคารพ
----------------------
น้องเก็ดถวา เป็นกำลังใจซึ่งกันและกันยามเจ็บป่วยนะคะ อย่างไรก็ตามยามสุขเราก็ไม่ทิ้งกันเน๊าะ ความเหงาทำให้คนได้หันมามองตนเองค่ะ
----------------------
อ.หญ้าบัวคะ ดีขึ้นเยอะแล้วค่ะเหลือแต่ไอให้รำคาญเล็กน้อยกับกินยาและพ่นต่อไปอีกประมาณครึ่งเดือน หมอนัด 9 มค. 51 ค่ะ (ปีใหม่นี้คงได้มอบรางวัลให้แก่ร่างกายอีกกองโต ๆ ..อิอิ)
----------------------
อ.สร้อยเจ้า เจอ อ.สร้อยบ่อยขึ้น ก็ยิ่งเห็นความเป็น อ.สร้อยมากขึ้นทุกวัน อ.สร้อยมีจิตที่เป็นกุศล มีความละเอียดอ่อนในอารมณ์ ชื่นชมในสิ่งที่หลาย ๆ คนมองผ่าน จิตใจดีงาม อยู่ใกล้แล้วก็ผ่องตามขึ้นทุกครั้งที่เจอ หนูเลยสวยงามตามทั้งร่างกายและจิตใจ (เอาเป็นว่า "เอ๊าะ" ขึ้นทุกวันนั่นแหละ..หงิ..หงิ..) ว่าแต่ หวยที่ถูกนั่นนะ ไม่มีเอี่ยวกับใครนะคะ ถูกคนเดียวดาด ๆ .....ฮา
--------------------------
ลุงเอกคะ อยากไปกราบงาม ๆ ถึงกรุงเทพฯ แต่ได้ข่าวว่าลุงเอกมีบ้านที่เชียงใหม่อยู่บนดอยไม่ใช่เหรอคะ อิอิ... คนแซ่ฌอ....คงอยากมาเที่ยวตอนหนาว ๆ นี้ แน่ ๆ เลย (ไม่ได้รู้สึกไปเองนะคะ)
--------------------------
อ.ตุ๋ยที่รัก ช่วงเป็นไข้ นึกถึงน้องเสมอ นึกถึงเวลาที่คุยกัน น้องให้ตามดูจิต พักใจ เพราะสุดท้ายทุกอย่างก็เป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา หรือเพราะนึกถึงมากไปเลยทำให้นอนไม่หลับ "ฮา....." พักผ่อนเตรียมใจไว้เพื่อมองสิ่งที่ผ่านมาของปีที่ผ่านไป เพื่อนำไปสู่ชีวิตใหม่อีกขวบปีข้างหน้านะคะ
---------------------------
พี่โอ๋ที่คิดถึง ช่วงนี้งดทำงานกับคอมฯ หลังจากกลับบ้านแล้วค่ะ ไม่เช่นนั้น หลัง คอ คงไม่หายดี ตอนนี้แยกไม่ถูกระหว่าง "ไข้ใจ" กับ "ไข้กาย" กันไหนเป็นหนักกว่ากัน อุอุอุ
--------------------------
ป้าแดงสุดเลิฟ มีความคิดในใจว่าช่วงที่ผ่านมาป้าแดงกับหนูอึ่งคงมีจิตใจคิดกระวนกระวายเรื่อง G2K ไม่ต่างกัน มันเลยเพิ่มและรุมเร้าให้อาการป่วยทางใจหนักมากไปเพราะความไม่ปล่อยวาง ตอนนี้ G2K เป็นไปในทางที่ดี คิดว่าป้าแดงและหนูอึ่งก็คงดีขึ้นตามเป็นแน่แท้ เหมือนป้าแดงว่า "มันก็ผ่านมาได้ทุกครั้งไป" เหมือนเช่นครั้งนี้ (เราจะพยายามทำทุกอย่างตามกฎ กติกา มารยาท ของ G2K ที่เราได้ยิน ได้ฟัง ได้อ่าน เน๊าะป้าแดงเน๊าะ..เช่นการตอบบันทึกนี้เป็นต้น......ฮา.....จะมีเรารู้ความนัยแค่สองคนหรือเปล่าหนอ....อิอิ)
------------------------------
น้องราณีที่รัก ธรรมะสวัสดีคะ บางครั้งก็ถามตัวเองว่า ธรรมะทำ(ทำ)ไม ทำแล้วใช้ไม่ค่อยได้ยามที่ใจกระเจิง แต่อย่ากระนั้นเลย "สิ่งใดที่ทำแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ" เพราะฉะนั้นทุกการกระทำของตัวเอง จึงคิดว่าเป็นสิ่งที่ดี เฉกเช่น การสรรหาเวลาเพื่อเข้ามาเรียนรู้และแลกเปลี่ยนกับเพื่อน ๆ ในเวทีเสมือนแห่งนี้ ได้ธรรมะทั้งทางใจ ทางกาย จากการสัมผัสผ่านตัวอักษร จากการสัมผัสผ่านการกอด เมื่อเวลาเจอกัน สิ่งต่างๆ เหล่านี้ "สร้างความมหัศจรรย์" ในใจได้เสมอ เป็น "ยาทิพย์" ชั้นเลิศ ไม่ได้คิดฟุ้ง(ซ่าน)ตาม แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาจากมิตรภาพ ณ ที่แห่งนี้ งดงามเหลือใจค่ะ
--------------------------
ซูซานที่รัก จริง ๆ พิษไข้พี่คงระบมเพราะตาร้อนผ่าว ๆ ถึงโบนัสอันก้อนโตมโหฬารของคนบางคน อิอิอิ มันกระหน่ำในหัวใจยิ่งว่า winter sale ซะอีก แต่พี่อยากคุยทับ อ.ตุ๋ยหน่อยว่า ปีที่ผ่านมาพี่ได้โบนัสสามพันกว่าบาท มากว่า อ.ตุ๋ยอีก อิอิ........................หายไว ๆ นะคะ รออ่านบันทึกเล่าเรื่องจาก "ลาว" ค่ะ
---------------------------
ท่านกรเพชร ท่านเป็นบุคคลรายที่สองที่อวยพรปีใหม่ล่วงหน้าให้กับสมพร พรใดที่ท่านได้มีเจตนาที่ดีส่งมาถึง ขอให้พรนั้นย้อนกลับไปบำรุงสุขให้ท่านเป็นหลาย ๆ ๆ ๆ ๆเท่านะคะ "ธรรมะสวัสดีค่ะ"