ผมไม่ทราบหรอกว่า คาเบรียลเขาจะรู้สึกแค่ไหนกับการที่เขามอบของให้เพื่อนคนหนึ่งที่ยากจนกว่าเขา แต่ผมก็ได้เห็นน้ำใจ เห็นรอยยิ้มที่มีสุขของเด็กๆที่เกิดขึ้นต่อหน้าของผม ...มีความสุขที่เกิดขึ้นแบบฉับพลัน

ลมหนาวโชยมาเรื่อยๆ พร้อมกับอากาศค่อยๆลดอุณหภูมิลง ตอนถึงเรียกว่าเข้าถึงฤดูหนาวโดยสมบูรณ์

แต่ท่ามกลางความหนาวเหน็บมีความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วเมืองปายครับ ต้องขอบพระคุณผู้มีใจเอื้อเฟื้อที่ร่วมบริจาคเสื้อผ้า เครื่องกันหนาว อุปกรณ์ต่างๆ รวมถึงคอมพิวเตอร์ ตามบันทึกนี้ครับ น้ำใจที่คับคั่งรวมถึงจิตอาสาของ Blogger ชาวปายที่จะร่วมกิจกรรมธารน้ำใจสู่ปลายดอยที่จะมีในสิ้นเดือนหรือต้นเดือนมกราคมปีใหม่นี้ เวลายังไม่ได้กำหนดแน่ชัด

ผมรับหน้าที่ประสานงานเพื่อกิจกรรมดีๆแบบนี้เข้าปีที่ ๔ แล้ว และทุกปีก็จะมีธารน้ำใจในรูปแบบเดียวกันไหลหลั่งเข้ามาไม่ขาดสาย เพียงแต่เรานำเสนอมุมอับแสงของเมืองไทยปลายดอยออกไป ความไม่เท่าเทียมที่เกิดขึ้นนั้น ไม่มีใครล่วงรู้ได้ ความต่างของสังคมก็ไม่มีใครเห็น เวลาหนาวมันทรมานเพียงใดก็ไม่มีใครสัมผัสได้...บางคืนพวกเขานอนไม่หลับเพราะหนาวมากก็อาศัยไฟผิงให้คลายหนาว  ภาพชีวิตที่ดิ้นรนเพื่อการเป็นอยู่อย่างนี้ พบเห็นได้ทั่วไปในแถบดงดอย ...

ไม่มีใครอยากที่จะทุกข์ จน และดิ้นรนเพื่ออยู่แบบให้มีชีวิตรอดแต่ปัจจัยต่างๆมันบังคับ วิถีชีวิตแบบนี้ ใครอยากเลือกที่จะเกิดแบบนี้จริงมั้ยครับ

หากเราโอกาสที่ดีกว่า  และแบ่งปันโอกาสดีๆให้กัน โลกเล็กใบนี้จะน่าอยู่ขึ้น แรงแห่งความเมตตาทำให้โลกสวยงามกว่าที่เรามีมุมมองที่เห็นอยู่

สิ่งที่เป็นสารัตถะของชีวิตเช่นนี้ เป็นโอกาสของผมเช่นกันที่ได้พานพบในชาติปัจจุบันนี้  กระบวนการแต่ละกระบวนมีความเชื่อมโยงสัมพันธ์เกื้อกูลกันมีความเคลื่อนคล้อยสงเคราะห์กันจากกระบวนการหนึ่งเชื่อมไปยังกระบวนการหนึ่ง ผู้ที่สัมผัสได้ จักเข้าใจและสามารถรับรู้ ซึมซับช่องรอยต่อแห่งสภาวธรรม ด้วยสัมมามรรคคุณธรรมและอินทรีย์

ปฏิปทาแห่งความดีนี้ ทำให้ผมยึดมั่นในการปฏิบัติ เพื่อการเกื้อกูลกัน  เกิดคำถามในใจว่า หากกระบวนการเช่นนี้ ได้ถ่ายทอดซึมซับเข้าไปในจิตสำนึกเยาวชน จะเกิดมรรคผลที่เพิ่มพูนขึ้น

ไม่กี่ปีที่ อ.ปางมะผ้า ผมได้รับสิ่งของบริจาคเช่นเดียวกับปีนี้ และตัดสินใจอยู่นานหลังจากกระจายให้พี่น้องที่ขาดแคลนส่วนหนึ่ง ผ่านหมออนามัยและคุณครูบนดอยในพื้นที่ ที่เรามั่นใจว่าพวกเขาสัมผัสอยู่กับความทุกข์ยากของพี่น้องในถิ่นทุรกันดาร อย่างแท้จริง  มีเสื้อผ้า เครื่องกันหนาวชุดใหญ่ ผมมอบให้กับทางโรงเรียนอนุบาลปางมะผ้า เพื่อให้เป็นแหล่งกระจายของบริจาคให้ทั่วถึง  ท่าน อ.ดิเรก อินล๊อกฟอง  ได้หารือกับผมว่า ทางโรงเรียนมีโครงการให้เด็กตั้งระดับปะถมศึกษาชั้นปีที่ ๑ ขึ้นไป ออกหมู่บ้านชาวเขาแถบใกล้โรงเรียนซึ่งเป็นชุมชนที่ขาดแคลน จุดประสงค์เพื่อไปเรียนรู้วิถีชุมชน  และความตั้งใจหนึ่งที่ผมประทับใจมากก็คือ ให้เด็กนำเสื้อผ้าบริจาคนั้นไปมอบให้กับผู้ทุกข์ยากโดยตรงผ่านมือของนักเรียน ผ่านการเข้าเยี่ยมบ้านเรือน กิจกรรมแบบนี้ นอกจากเราจะได้ช่วยผู้ที่ขาดแคลนโดยตรงแล้ว การสร้างกระบวนการเรียนรู้ชีวิตให้เด็ก การสร้างจิตสำนึกคุณธรรม เป็นสิ่งที่ประเสริฐยิ่ง  ท่าน อ.ดิเรก นำเรื่องราวดีๆนี้มาเล่าให้ผมฟังหลังจากเสร็จสิ้นกิจกรรม ครั้งนั้นผมมีความสุข ปลาบปลื้มใจยิ่งนัก

ในปีนี้ของบริจาคถูกแยกออกเป็นส่วนๆที่บ้านของผม มีทั้งหนังสือธรรมะที่แยกไว้ รวบรวมให้มากพอในการนำไปไว้ที่ห้องสมุดธรรมะยังวัดพระธาตุดอยจอมแจ้ง ในขณะที่เราเก็บรวบรวมอยู่นี้ คุณแม่ผมท่านได้อ่านหนังสือเหล่านั้นเล่มแล้วเล่มเล่า บางเล่มแม่ได้ขอผมนำไปให้ผู้ป่วยโรคร้ายแรงที่ไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ต่ออีกเท่าไหร่ บางเล่มแม่นำไปมอบให้คนเฝ้าไข้บางคน และส่วนหนึ่งหมุนเวียนให้ยืมอ่านก่อนที่จะนำไปเข้าห้องสมุด ...ทั้งหมดเป็นประโยชน์ที่พึงได้ในช่วงรวบรวมหนังสือธรรมะเหล่านี้  

หนุ่มน้อยกับการเรียนรู้ในฐานะผู้ให้ สาวน้อยผู้ขาดแคลนกับรอยยิ้มที่ดีใจ

--------------------------------- 

วันนี้ผมได้นำตุ๊กตาสามสี่ตัวที่เก็บไว้ ไปให้เด็กหญิง ยากจนที่อยู่บ้านไม่ไกลจากผมมากนัก ผมพาเจ้าคาเบรียลไปด้วย หวังว่า จะให้คาเบรียลได้มอบตุ๊กตาเหล่านี้ให้เพื่อนเขาด้วยมือของเขาเอง ตุ๊กตาเหล่านี้ได้มาจากการบริจาคของผู้ที่พร้อม และมีจะกินกว่า สิ่งของที่ท่านเอื้อเฟื้อเหล่านี้ ถือว่าสร้างความยินดี ดีใจกับผู้ได้รับเป็นอย่างยิ่ง

ใครจะรู้มั้ยว่า พวกเขาดีใจขนาดไหนที่ได้ของเล่นชิ้นใหม่จากผู้ใหญ่ใจดี

พวกเขากอดตุ๊กตาแน่นแนบอก ภาพแบบนี้ทำให้ผมและผู้พบเห็น

ตื้นตันใจยิ่งนัก

----------------------------

แน่นอนว่า วันนี้หนุ่มน้อยคาเบรียลได้เรียนรู้ในฐานะผู้ให้...

ผมไม่ทราบหรอกว่า คาเบรียลเขาจะรู้สึกแค่ไหนกับการที่เขามอบของให้เพื่อนคนหนึ่งที่ยากจนกว่าเขา แต่ผมก็ได้เห็นหยดน้ำใจ เห็นรอยยิ้มที่มีสุขของเด็กๆที่เกิดขึ้นประจักษ์ต่อหน้าของผม ...มีความสุขที่เกิดขึ้นแบบฉับพลันที่ปีติ

ขอขอบคุณทุกท่านที่ได้ให้ความกรุณา ส่งสิ่งของมาบริจาคเป็นธารน้ำใจให้ผู้ยากไร้ ขาดแคลน ขออนุโมทนาสิ่งดีงามทั้งปวง “ผู้ประกอบกิจอันประเสริฐ ย่อมได้รับผลอันประเสริฐเช่นเดียวกัน” กิจนี้จักส่งผลสั่ง มอนุสัยจิตที่เป็นกุศลของท่าน ประจักษ์แจ้งสารัตถะแห่งชีวิตอันผ่องแผ้ว

จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

๑๕ ธ.ค.๕๐

เมืองปาย แม่ฮ่องสอน