แล้วผมก็กลับถึงบ้านซักที หลังจากที่เฝ้ารอมานานถึง 6 เดือน เอาเข้าไป พูดเหมือนคนจากไปไหนไกลๆเสียอย่างนั้น ทั้งๆที่ไปแค่สิงคโปร์ แถมยังกลับบ้านทุก 2 สัปดาห์ซะอีกต่างหาก ผมกลับมาด้วยสายการบินไทยครับ ต้องบินผ่านหลังคาบ้านตัวเองมาลงที่สุวรรณภูมิก่อน เพื่อแวะนอนที่บ้านปิ่น น้องสาวคนสุดท้องที่อยู่แถวๆแยกเหม่งจ๋าย แล้วไปขึ้นเครื่องที่ดอนเมืองตอนหัวรุ่งเพื่อกลับบ้านตัวเอง จะว่าไปแล้วก็ตลก ที่ผมต้องหอบสังขารจากมุมหนึ่งของเมืองเพื่อไปขึ้นเครื่องที่อีกมุมหนึ่งของเมือง ทั้งนี้เพราะไม่มีเครื่องของการบินไทยจากหาดใหญ่มาลงที่สุวรรณภูมิเลย ทั้งๆที่หาดใหญ่มีคนไปเมืองนอกมากมายในแต่ละวัน (นี่ผมรู้ได้ไงเนี่ย…ตอบ..เดาเองครับ) ด้วยเหตุฉะนี้ ผมจึงไม่สามารถเช็คอินผ่านยาวจากสิงคโปร์ไปหาดใหญ่ได้ เอวัง <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">                </p>             ชางฮีเป็นสนามบินนานาชาติที่ติดอันดับดีและทันสมัย สะดวกสบายที่สุดในโลก ซึ่งผมก็เห็นดีด้วยทั้งๆที่ไม่เคยไปสนามบินไหนๆกับเขาหรอก ฮ่า ฮ่า ใช้มาตรวัดของตัวเองล้วนๆครับ ผมให้แท็กซี่ไปส่งที่ terminal 1 หลังจากจัดการเรื่องเช็คอินเรียบร้อย ก็เดินเล่น ซื้อน้ำหอมให้แม่ ซื้อเครื่องสำอางให้เมีย เดินเล่นไป terminal 2 ได้เห็น Airbus A380 ที่ยิ่งใหญ่อลังการงานสร้าง ผมเดินไปตามทางเดินที่ยาวเหยียด กลับด้วยรถรางที่เชื่อม terminal (ที่มันเคยเสียแล้วผมต้องเดินมาตามรางเมื่อเดือนที่แล้วไง) ดูๆแล้วสนามบินสุวรรณภูมิใหญ่กว่าครับ แต่ที่นี่สะดวกสบายกว่า ร้านรวงไม่เกะกะสายตา ให้คะแนน 8 เลยครับ (เก็บ 10 เอาไว้ให้บ้านเรา ไม่รู้ว่าชาตินี้จะได้มั้ย) <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">                </p>                  ถึงเมืองไทยก็ 6 โมงครึ่ง ตรงตามเวลา แต่ท้องฟ้ามืดตึ๊ดตื๋อ เขาบอกว่าเป็นฤดูหนาวแล้ว มันเลยมืดเร็ว ผมจับรถ taxi ไปบ้านปิ่น น้องต้องออกจากงานเร็วกว่าปกติ เพราะผมจะเข้าบ้านไม่ได้ จากนั้นก็เรียกแว่น เพื่อนซี้เก่าสมัยชั้นม.ปลายมากินข้าวเย็นด้วยกัน เธอพาเจ้าพี้ทกับผิงผิง มากินกับผมด้วย ผมเลือกที่จะเลี้ยงข้าวแว่น เพราะว่าเพิ่งผ่านวันเกิดเธอไปหยกๆ และที่สำคัญ เธอจัดการเรื่องตั๋วของการบินไทยให้ผมหลายหนแล้ว การเลี้ยงวันนี้จึงถือว่าเป็นการขอบคุณ <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">                 </p>                  เช้ามืดของวันพุธที่ 14 พฤศจิกายน ผมต้องตื่นตั้งแต่ตี 4 เพราะเครื่องบินจะออกราว 6 โมง 5 นาที รีบอาบน้ำแล้วโบก taxi ไปดอนเมืองอย่างเร็วรวด ฮ่า ฮ่า แต่ปรากฏว่าคุณ taxi ขับเร็วไปนิด เลยทางเข้าสนามบินในประเทศไปเฉยเลย ผมจึงให้เขาขับเข้าไปในส่วนของต่างประเทศ แล้วเลี้ยวขวาไปตามทางมายังในประเทศ ดีเหมือนกัน ตอนมันเปิดใช้ ผมไม่เคยได้ใช้ เมื่อมันไม่ได้ใช้แล้ว ก็ได้แวะมาดูนิดนึง ฮ่า ฮ่า เมื่อก่อนเห็นแต่ในทีวี <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">                </p>                   เช้าวันนี้เครื่องบินลงหาดใหญ่ออกช้าครับ เพราะว่าที่สนามบินหาดใหญ่รายงานมาว่าอากาศไม่ดี ไอ้ใจของผมก็เลยตุ๊มๆต่อมๆ นึกหงุดหงิดใจที่ต้องไปสายกว่ากำหนด อดไปส่งลูกไปโรงเรียน (แต่ก็ดีนะ ดีกว่าไปแล้วลงจอดไม่ได้) จิ๋มโทรมาราว 5 โมงครึ่ง เพื่อถามว่าผมตื่นรึยัง (ฮา) ผมโทรไปรายงานเรื่องเครื่องบินออกผิดเวลาไปเป็นระยะๆ จิ๋มบอกว่าที่บ้านไม่มีฝนตกเลย ผมจึงเดาว่าน่าจะเป็นเพราะหมอกจัดมากกว่าพายุฝน เครื่องบินจึงเสียเวลา ที่ดอนเมืองตอนเช้านี่คึกคักยิ่งกว่าตลาดบ้านผมเสียอีก เครื่องบินส่วนมากออกราวๆ 6 โมงทั้งนั้น พอ 7 โมง ตลาดดอนเมืองก็วายแล้ว <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">                 </p>                      ผมถึงหาดใหญ่พร้อมกับอ.สกล (นกไฟ) พี่ใหม่ สรรพงษ์ รองสสจ.สงขลา และน้องๆอาจารย์ใหม่จากภาควิชา family medicine อีก 2 คน กลับถึงบ้านก็ปาเข้าไป 9 โมงเหลือ พี่แป้งไปโรงเรียนแล้ว คุณจ้าเห็นผมก็กระดี๊กระด๊าใหญ่ ให้อุ้มอย่างเดียวไม่ยอมให้ผมไปไหนเลย ก็บอกลูกไปว่า พ่อไม่ไปไหนแล้ว <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">                 </p>                        ผมได้พักผ่อนอยู่ที่บ้านอยู่พักหนึ่ง รีบกล่อมจ้าจนหลับ แล้วไปที่ภาควิชาเพื่อจัดการเรื่องการเตรียมรายงานตัว แล้วลาพักร้อน 1 สัปดาห์ เพราะว่าครอบครัวเราจะไปเที่ยวกันครับ จิ๋มจองโรงแรมที่หัวหินไว้นานเป็นเดือนแล้ว ตั๋วรถไฟก็จองแล้ว งานนี้ใครมาฉุดก็คงไม่อยู่ (ฮ่า ฮ่า ใครจะมาฉุดไว้วะ) จากนั้นก็แอบออกไปกินข้าวเที่ยงกับจิ๋ม เมื่อกลับมาก็พบว่าคุณจ้าร้องไห้ใหญ่โต เธอตื่นขึ้นมาหาพ่อไม่เจอ ก็กล่อมอยู่พักหนึ่ง เมื่อถึงเวลา 4 โมงครึ่งก็พาไปรับพี่แป้งที่โรงเรียน รายนี้วิ่งตัวปลิวมากอดพ่อตัวกลมเลยเชียว ผมได้เจอครูตื๊อ เจ้าของโรงเรียน ก็คุยกันพักหนึ่ง บอกไปว่าต้นปีหน้าจะพาคุณจ้าไปโรงเรียนแล้ว ยังได้เจอพ่อแม่ของเพื่อนลูกอีกหลายคน เกือบทุกคนรู้ว่าผมไปเรียนต่อ เลยไถ่ถามทุกข์สุขกันพอประมาณ <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">                </p>                       มื้อเย็นวันนี้เรากินข้าวที่บ้าน มื้อง่ายๆแต่อร่อยเหลือเกิน ผักที่พี่เลี้ยงคุณจ้าปลูกข้างบ้านก็เด็ดออกมากิน ถั่วฝักยาว ดอกไม้จีน ดอกมหาหงส์ที่บ้านปลูกไว้ดมกลิ่นก็เอามากินได้ อิ่มอกอิ่มใจกันไปถ้วนหน้าครับ