สวัสดีจ้ะ
ฉันขอเล่าเรื่องวันที่สองของฉันที่ดงหลวงเลยนะ … ฟังดีๆละ วันนี้มีเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลายอย่าง
ฉันลืมตาตื่นตอนหกโมงเช้า อาบน้ำสระผม (หนาวววว) เพราะต้องไปปฏิบัติภารกิจที่ฉันเสนอตัวทำไว้ ... ฉันไปที่ห้องครัว แล้วฉันก็พบหม้อแกงที่ต้มกระดูกหมู แครอท หอมหัวใหญ่ และมันเทศ ไว้จนสุกเปื่อยแล้ว แต่ไม่เห็นน้ององุ่น ...อย่างไรก็ตามแม้ไม่ถามน้ององุ่นฉันก็มั่นใจว่า นี่แหละคือหม้อแกงที่น้ององุ่นเตรียมไว้ให้ฉันปรุงกะหรี่สไตล์ญี่ปุ่น ... คิดดูซิเธอ
ไม่ยาก...ฉันลงมือแกะกล่องเครื่องแกงกะหรี่ที่หอบหิ้วมาจากญี่ปุ่น แล้วก็หิ้วมาต่อที่ดงหลวง ฉันเติมก้อนแกงกะหรี่ลงไปพร้อมๆกับคนๆ กล่องที่หนึ่ง กล่องที่สอง กล่องที่สาม กล่องที่สี่ ... ท่าทางน่าจะใช้ได้ ฉันชิม ดูว่าจะยังไม่พอเครื่องแกง จึงเติมลงไปอีกครึ่งกล่อง ... จากนั้นใส่ซีอิ้วขาว และน้ำตาล ปรุงรสให้กลมกล่อม ...
“อ้าววว...พี่แป๋ว ทำเสร็จแล้วหรอค่ะ...ขอชิมหน่อยค่ะ...อืมม์...ว๊าววว .... อร่อยยย”
ว่าแล้วน้ององุ่นก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก...อ้าว...
นี่แหละคือวีรกรรมขอฉันที่น้ององุ่นกังวลลึกๆๆ...หารู้ไม่...อิอิอิ
น้ององุ่นเล่าให้ฟังว่า ทีแรกไม่ค่อยมั่นใจว่าฉันจะทำอาหารเป็น เพราะทุกครั้งที่พบกัน (เฮฮาศาสตร์ 1 และ 2) ฉันแทบจะไม่ย่างกรายเข้าครัวเลย แต่เมื่อเห็นความตั้งใจของฉัน ก็เลยยอมเตรียมวัสดุอุปกรณ์ให้ฉัน พร้อมทั้งต้มกระดูกหมู และผักตามที่ฉันขอไว้ให้ แต่ก็แอบเตรียมเมนูไก่ทอดคุณสะมะนึกะ และส้มตำไว้ด้วย เพราะเที่ยงนี้เราจะไปทานข้าวเที่ยงบนเขา หากสมาชิกทานเมนูแกงกะหรี่ของฉันไม่ได้ น้ององุ่นเกรงว่าสมาชิกจะไม่มีแรงเดินทางเยี่ยมชมสถานที่ต่างๆ ตามรายการที่พี่บางทรายเตรียมไว้ ... คิดดูซิเธอ
หากเธอสนใจอยากลองทำแกงกะหรี่สไตล์ญี่ปุ่นบ้างเธอดูวิธีที่ทำแกง curry สไตล์ญี่ปุ่นนะ และหากจะอยากฝากใครซื้อเครื่องแกงละก็ยี่ห้อที่ฉันเอามาโชว์นั่นแหละ ยี่ห้อโปรดของฉัน...(ไม่ได้ค่าโฆษณาใดจ้า...อยากบอกต่อแค่นั่นเอง)
เมื่อหน้าที่ทำแกงของฉันเสร็จสิ้น ฉันจึงไปทานอาหารเช้าที่น้ององุ่นเตรียมไว้สำหรับทุกคน ก๋วยจั๊บญวน (อร่อยมาก) และข้าวจี่จากหนองคาย (ป้าแดงหอบมา พี่อ้อยเป็นผู้อุ่นค่ะ...อร่อยจริงๆ) แถมด้วยแยมกระเจี๊ยบฝีมือน้องราณีทำเอง...คิดดูซิเธอ (เสียดายมัวแต่อร่อยจนลืมถ่ายภาพ)
ระหว่างที่เราทานอาหารเช้า น้ององุ่นคนสวย แม่หวีก็คุมและทำข้าวกล่องราดด้วยแกงกะหรี่ฝีมือฉัน ใส่ลงกล่องใหญ่เตรียมขนย้ายไปเป็นอาหารเที่ยง นอกจากนี้ยังเตรียมเมนูไก่ทอด และส้มตำ พร้อมเตรียมเอาครกขึ้นเขาไปด้วย ...คิดดูซิเธอ
จากนั้นพี่บางทรายก็แจ้งให้ทุกคนขึ้นรถ 4 WD ที่มีอยู่ เพราะคราวนี้เราจะไปปีนเขากัน แต่ระยะแรกก็อาจนำรถตู้ไปได้ จากนั้นค่อยเบียดๆกันขึ้นรถ 4 WD ทีหลังก็ได้ เพราะจะได้นั่งกันสบายๆไปก่อน
ฉันและพรรคพวกออกเดินทางจากอ่างเก็บน้ำห้วยไผ่กันอย่างสนุกสนาน โดยเฉพาะแก๊งค์เด็ก ตระกูล อ. (ออต เอก ออย โอ ขัวญ ไผ่...) บนเส้นทางการเดินทาง ฉันผ่านทุ่งนาที่เป็นสีเหลืองทองทั้งท้องทุ่ง มีชาวบ้านเกี่ยวข้าวเป็นระยะๆ ฉันงี้อยากจะลงไปถ่ายภาพมากๆ แต่ทำไม่ได้ จึงได้แต่นั่งชมธรรมชาติสองข้างทางอย่างอิ่มเอม...อยากให้เธอมาชมเหมือนฉันบ้าง
สถานที่แรกที่เราแวะเยี่ยมชมคือ วัดบ้านมะนาว เพื่อไหว้สักการะเจ้าปู่องค์ดำ รายละเอียดอ่านได้ที่บันทึกพี่บางทรายนะที่ 197 เฮฮาศาสตร์ 3 ไปไหว้เจ้าปู่องค์ดำที่ดงหลวงถึงที่นี่ทุกคนล้อมวงฟังพี่บางทรายเล่าให้ฟังถึงประวัติและที่มาของเจ้าปู่องค์ดำ รวมทั้งความเชื่อและศรัทธาที่ชาวไทโซ่มีต่อเจ้าปู่องค์ดำ
จากนั้นเราออกเดินทางไปยังวัดบ้านติ้ว วัดของชาวไทโซ่ เป็นวัดที่ไม่มีพระอยู่อาศัย เป็นสถานที่ใช้สำหรับประกอบพิธีกรรมต่างๆ โดยใช้ผ้าขาว มีเจดีย์ที่ทำด้วยไม้ มีศาลสำหรับเทวดา และบรรพบุรุษให้กราบไหว้ รวมทั้งมีอาคารสำหรับพระสงฆ์ หรือญาติของคนในหมู่บ้านที่มาจากต่างหมู่บ้านเข้าพักได้
แล้วเราขึ้นรถเดินทางไปยังวัดดอยเพื่อไปชมสภาพพื้นที่สมัยจูราสิค ชมปากปล่องภูเขาไฟ ช่วงนี้รถเราเริ่มปีนเขานิดๆ สองข้างทางเป็นป่าละเมาะเล็กๆ แล้วก็ถึงลานหินสีดำ มองไปเห็นเนินดินเป็นย่อมๆ พวกเราเดินไปดูเนินดิน ปรากฎว่าเป็นบ่อน้ำเล็กๆ ซึ่งกลมมาก พี่บางทรายบอกว่านี่แหละปากปล่องภูเขาไฟ
ที่นี่เราถ่ายภาพกันอย่างสนุกสนาน มีทั้งภาพเก๊กหล่อ เก๊กสวย และภาพหล่อหลุด ทุกคนน่ารักมากๆ ทำตามตากล้องสั่ง....ดูได้จากภาพนะเธอ...

ฉันเคยเห็นปากปล่องภูเขาไฟจริงๆ ที่ดับ และที่ยังคุกรุ่นมาแล้ว ฉันเลยแอบไม่แน่ใจว่า ไม่น่าจะใช่ ... สักพักมีการวิพากษ์ วิจารณ์ว่าน่าจะเป็นอะไร บางท่านบอกว่าน่าจะเป็นหลุมอุกกาบาตที่ตกลงมายังพื้นโลกในขณะที่บริเวณนี้ยังเป็นทราย เพราะลานหินบริเวณนี้เป็นหินทราย...ฉันสงสัยอีกแล้วเธอ ว่า แล้วลูกอุกาบาตหายไปไหน...
เนื่องจากวันนี้ มีเรื่องยาว ฉันขอแบ่งเป็น 2 ตอน...นะ
โปรดติดตามตอนต่อไป...แล้วเธอจะกรี๊ดดด.....เพราะฉันกรี๊ดดดดมาแล้ว
อาจารย์แป๋วค่ะ
ฝีมือข้าวกล่องสไตล์ญี่ปุ่นสุดยอดเลยคะ หมดเกลี้ยงในพริบตา ขอบพระคุณอาจารย์แป๋วนะค่ะ อร่อยมาก
....ฉันปรุงกะหรี่สไตล์ญี่ปุ่น ... คิดดูซิเธอ
.....ที่พี่บางทรายเตรียมไว้ ... คิดดูซิเธอ
.........ฝีมือน้องราณีทำเอง...คิดดูซิเธอ
......เอาครกขึ้นเขาไปด้วย ...คิดดูซิเธอ
ปล. ...ฉันสงสัยอีกแล้วเธอ ว่า แล้วลูกอุกาบาตหายไปไหน...
สงสัยอยู่ได้.... อยู่ที่เล่าฮูแสวงครับ อิอิ
ความสวยงามนะผมพอรับรสสัมผัสได้ แต่รสสัมผัสของอาหารกล่องญี่ปุ่นนี่ทำไงดีจะได้รสสัมผัสบ้าง อ.แป๋ว ฮิฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะคุณแป๋ว
จุ๊บจุ๊บ..คิดถึง..น้องสาวคนเก่ง
รายนามพี่น้องตระกูล อ. มีดังนี้คะ
ทั้งหมดนี้ เนื่องจาก พ่อชื่อ อุ๊
พี่เลี้ยงชื่อ องุ่นคนสวย อิอิอิ
เสียงลือ เสียงเล่าอ้าง ว่าแกงกระหรี่อร่อย ^_^ อยากกินนนนนนนมั่งค่ะ
สวัสดีค่ะพี่หมู
ดีใจค่ะ ที่ได้ทำอาหารญี่ปุ่นแบบง่ายๆ (มีเครื่องแกงสำเร็จรูปพร้อม) ให้กับสมาชิก เฮฮาศาสตร์ ดงหลวงชิมค่ะ ดีใจมากที่ทุกท่านบอกว่าอร่อย...(ความจริงที่อร่อยเป็นเพราะฝีมือตุนกระดูกหมู ของน้ององุ่นคนสวย และฝีมือตักแกงลงกล่องของแม่หวีค่ะ...)
สวัสดีค่ะพ่อครูบาที่เคารพ
ขอบพระคุณพ่อครูบามากค่ะ...เรื่องนี้เล่ามาจากสิ่งที่ตัวเองได้พบ ได้เห็น ได้เรียนรู้ อย่างเจาะใจ ตามที่พ่อครูบาว่าไว้ค่ะ บางช่วงยังเสียดายค่ะว่า มัวแต่ไปถ่ายภาพ หลงระเริงกับการถ่ายภาพโน่นนี่ จนไม่ได้ฟังเวลาที่พี่บางทรายอธิบายเกี่ยวกับสถานที่ที่เราไปเยี่ยมชมค่ะ... ถ้าพี่บางทรายกลับมาอยู่ที่ดงหลวงอีกครั้ง เราไปกันอีกดีมั้ยค่ะ เพราะดูๆ ยังมีอีกหลายแห่ง มีเขาอีกหลายลูกที่เราน่าไปเยี่ยมชม...อิอิ
สวัสดีจ้ะน้องสายลม
ขอบคุณมากค่ะ ดีใจที่คนเคยทานจากต้นตำหรับก็บอกว่าพี่ทำอร่อย....ยิ้ม ยิ้ม...(สวยยัง อิอิ) ราเม็งทำไม่เป็นค่ะ ... แต่เขามีราเม็งสำเร็จรูปเหมือนกันนะคะ ... อิอิ
สวัสดีจ้ะ น้อง อ.ขจิต
สรุปแล้วเรายังไม่ทราบค่ะว่าเป็นปากปล่องภูเขาไฟ หรือหลุมอุกาบาต ต้องรอนักธรณีวิทยามาศึกษา...แต่ไม่รู้ว่าชาติไหนนะ...อิอิ
แหมตัวเอง กรี๊ดดด ด้วยกันไม่เป็นไรหรอก ใครๆ เขาก็รู้ทั้งนั้นแหละตัวเอง อิอิ
สวัสดีค่ะน้องลูกหว้า
ขอบคุณค่ะ...พี่ก็กำลังสงสัยค่ะว่า เป็นเพราะทั้งเหนื่อย ทั้งร้อน ทั้งหิว แถมยังเลยเวลาอาหารเที่ยงมาอีก...ทุกคนจึงหิวๆๆๆ ...เป็นแผนที่ทำให้อาหารอร่อยมากขึ้นค่ะ...อิอิ
สวัสดีค่ะคุณหมอ
ขอบคุณมากค่ะ ment คุณหมอรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงคุณหมอมาพูดอยู่ข้างๆ เลยค่ะ...อุ้ย...
ขำ ขำ มาก นึกภาพคุณหมอเวลาหัวเราะ เวลาคุย อารมณ์ดีมากๆ และเวลาเที่ยวจุ๊บแก้มหนุ่มๆ...คิดดดูซิค่ะ....555555
สวัสดีค่ะ
เสียดายมากเลยค่ะ ที่ไม่ได้พบพี่เอก ไปถึงถามหาพี่เอก เพื่อนๆบอกว่าพี่เอกกลับไปแล้ว...อ้าววว เลยไม่ได้คุยเลยค่ะ...เสียดาย ... รสสัมผัสของอาหารนี่คงต้องคอยเฮฮาศาสตร์ที่ไชยบุรีค่ะ...อิอิอิ
สวัสดีจ้ะ
ใช่เมื่อกี้ พี่กอ่านแล้วนั่งขำ ขำ คุณหมอมากเลยค่ะ น่าจะเปลี่ยนชื่อให้ท่านเป็น...หมอมุขกระจาย...ก็ดีนะค่ะ
วันนั้น ไก่ย่างและส้มตำฝีมือคุณสะมะนึกะ อร่อยมากๆๆๆ แต่จะอร่อยไม่ได้ถ้าขาดคนสับมะละกอ....อิอิอิ
สวัสดีค่ะ
ก่อนอื่นขอขอบคุณพ่อครัวประจำเฮฮาศาสตร์ ... ไก่ทอดอร่อยมากๆค่ะ ส้มตำยิ่งอร่อย เราสับเส้นมะละกอ 4-5 คน ส่งคนตำส้มตำไม่ทัน...อิอิอิ
อย่างคุณสะมะนึกะ ไม่ต้องรอทานกล่องสุดท้าย...ก็มีภรรยาที่สาวและสวยย
สวัสดีค่ะพี่อ้อยที่คิดถึง
ทีแรกก็เป็นกังวลค่ะ เกรงว่าจะทานไม่ได้กัน แต่ก็พยายามสุดความสามารถค่ะ ... ดีใจค่ะที่พี่อ้อยชอบ...ส่วนข้าวยำปักษ์ใต้ทำได้เฉพาะหั่นผักค่ะ ส่วนเครื่องปรุงอื่นๆ ต้องขอจาก อ.ไมโต ค่ะ ... แป๋วทำไม่เป็นค่ะพี่อ้อย.....
พี่ไม่ทำก็มีอาหารแสนอร่อยทุกมื้ออยู่แล้ว...อิอิ
จุ๊บ จุ๊บ พี่อ้อยค่ะ อาทิตย์หน้าพบกันนะค่ะ...