พี่องุ่นคนสวยเล่าว่า ...แกมีชมรมคนชื่อองุ่นอยู่ทั่วโลก (แหม ดีใจคราวหน้าจะได้ช่วยสามีร่วมแก๊งค์ด้วย) ก็เลยสัญญากับพี่องุ่นว่าจะเอาสามีสมัครร่วมก๊วนส์ ชมรมองุ่นแห่งชาติด้วย 555
อากาศเช้าวันนที่อ่างเก็บน้ำห้วยไผ่สดชื่นเหลือเกิน...นกตื่นแต่เช้าภูมิใจจังเราตื่นคนแรกของวันเลย มองออกไปเต้นท์อื่น ๆ ยังหลับไหล แต่พอย่อง ๆ เพื่อจะไปยังห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ...อ้าวแหม ดูซิ.ท่านครูบากลับตื่นก่อนเขาอีก ก็เลยทักทายท่านไปว่า ทานได้นอนหรือยัง ท่านมองกลับมายิ้ม.อย่างปราณี .
บันทึกภาพได้หลายภาพ มีเรื่องหนึ่งต้องกลับไปเล่าให้สามีที่บ้านฟังให้ได้คือ ได้พบกับพ่องุ่นคนสวย ทำให้ทุกวันและทุกเวลาของที่นี่ทำให้เราคิดถึงสามีได้ตลอดเวลา (ชื่อเหมือนสามี...)
พี่องุ่นคนสวยเล่าว่า ...แกมีชมรมคนชื่อองุ่นอยู่ทั่วโลก (แหม ดีใจคราวหน้าจะได้ช่วยสามีร่วมแก๊งค์ด้วย) ก็เลยสัญญากับพี่องุ่นว่าจะเอาสามีสมัครร่วมก๊วนส์ ชมรมองุ่นแห่งชาติด้วย 555
อีกเรืองหนึ่งที่อยากเล่าบอก ต้องขอขอบคุณ อินเตอร์เน็ตของ IP star ด้วยที่ทำให้สายสัมพันธ์ระหว่างนกและครอบครัวไม่ห่างหายได้พูดคุยกันทุกเวลา(ติดตั้งตู้สาธารณะแบบ...ไม่คิดเงิน)
ขอบคุณสำหรับการต้อนรับของแม่บ้าน(คนในครัว) ที่ให้การต้อนรับและตำบักฮุ่ง(พิเศษ)แก่นก ทำให้นกได้กินตำบักหุ่งจากฝีมือคนอีสานแท้ ๆ....
ขอบคุณ พี่บางทราย พี่องุ่น น้องทีมงาน พี่อ้อยสำหรับขนมปังและภาษาอังกฤษยามเช้า อ.ลูกหว้าคนสวยที่คอยหมั่นดูแลและถามไถ่ให้ไม่อ้างว้างที่นี่
พรุ่งนี้ (17 พย จะกลับมาเล่าข่าวอีกครั้ง ....
สุดท้าย,,,คิดถึงสามี คิดถึงลูกและคิดถึงเพื่อน ๆ ที่มหาลัยฯ มาก อาทิตย์ตัวเองเรียนแทนเค้าก่อนนะ
ขอบคุณ ขอบคุณ ทุกสิ่ง จริง ๆๆๆๆๆๆๆ
คุณนกครับ เราภูมิใจเสนอ
เราภูมิใจที่ท่านมีความสุขที่มาเยือนดงหลวง
เราภูมิใจที่ท่านมึความใกล้ชิดครอบครัว
อย่าลืมดงหลวงนะครับ
พี่นกครับ
อุเหม่ มาเร็วจัง
ว่าเห็นอยู่กับเรา แอบแว๊ปปปป มาเขียนบล็อกซะแล้ว
ขยันอย่างนี้ ต้องได้รับรางวัล เป็น ๑ รอยยิ้มนะค่ะ แหะ ๆ
นักการเมี่ยง จ้า
เห็นเขาห่างบ้านมาสองวันคิดถึงบ้านแล้ว ลุงตะลอนมากับพ่อครูบาตั้งแต่วันที่ ๑๒ ถึงวันนี้ยังอยู่เชียงใหม อยากให้ที่บ้านลุงเหมือนหนูนกจัง ที่บ้านเขาคงชินแล้วห่างบ้านประจำ เลยเลิกคิดถึงลุง
* ขอบคุณในทุก ๆ คำพูดผ่านความห่วงใยและเอื้ออาทรจนเห็นได้ชัดเจน
* จะเก็บคำเอื้ออาทรเหล่านี้ไว้เปิดอ่านยามท้อแท้และหมดกำลังใจ เพื่อให้กลายเป็นพลังในการก้าวเดินต่อไปค่ะ