ในห้วงยามที่ชีวิตไหลไปกับพันธะบางอย่างอันรีบเร่ง   จนผมคว้าอะไรยึดเหนี่ยวไว้แทบไม่ทัน  และถึงแม้จะยึดได้บ้างก็เป็นแต่ห้วงสั้น ๆ เท่านั้น  ไม่ทันได้พักใจ  ก็พลันถูดพัดกระเด็นกระดอนไปอย่างไร้ทิศทาง

 

ยังคงเป็นหนี้ "tag  แห่งความคิด" ...ของมิ่งมิตร   จึงได้แต่ฝากลำนำสด ๆ เพียว ๆ  นี้มาคารวะและขออภัยไว้ก่อน

 

......

 

 

ในโลกแห่งความคิดถึง

บางครั้งดูกว้างใหญ่จนเคว้งคว้าง

บางครั้งกลับเล็กแคบ...จนดูอึดอัด

 

......

 

เทพเจ้าแห่งความคิดถึง... 

มีศาสตร์เช่นใดบ้าง

ให้ชีวิตสามารถเรียนรู้ได้ว่า

คิดถึงเยี่ยงไร ...

จึงจะไม่เป็น "ทุกข์"

 

.....

 

บางครั้งเธอบอกผ่านกับชีวิตว่า

ฉันคิดถึงเธอในยามที่ฉันรู้สึก "คิดถึง"

แต่สำหรับเธอแล้ว

เธอคิดถึงฉันในทุก ๆ จังหวะของชีวิต

 

.....

 

ความคิดถึง

และความรัก

เป็นคนละอย่างกัน

แต่ฉันไม่เคยรู้หรอกว่า

ต้องทำเช่นใดบ้าง

จึงจะสามารถแยกระหว่างความรักกับความคิดถึงออกจากกันได้

 

.....

 

ไม่มีอาณาจักรใดในโลกใบนี้ -

มีค่าควรต่อการเพาะบ่มเมล็ดพันธุ์แห่งความคิดถึงได้ดีไปกว่า "อาณาจักรแห่งใจ" ของคนเรา

 

......

 

จริงหรือ ...

เราสามารถมองเห็นความคิดถึงลอยไหลอยู่ในเวิ้งฟ้า

จริงหรือ...

เราสามารถแว่วยินเสียงแห่งความคิดถึงจากท้องทะเล

จริงหรือ ...

เราสามารถโอบกอดความคิดถึงได้จากแดดอุ่นในรุ่งสาง

และจริงหรือ ...

ความคิดถึง.. ยังคงอยู่กับเราและคนรักอย่างไม่รู้จบ

และความคิดถึงนั้น

ก็มีพลังแห่งการเดินทางอย่างน่าอัศจรรย์ !

 

.....

 

การคิดถึงใครสักคนที่ผ่านพ้นแล้วในชีวิต

คงไม่ได้หมายถึงการโหยหาเพื่อกลับคืนสู่ความคิดถึงนั้นอีกครั้ง

คนของความคิดถึงแห่งปัจจุบัน

จึงอาจใช้ความพยายามอย่างสาหัสกับความจริงในข้อนี้

 

 

 

 

แค่นี้ก่อนนะครับ....

และขอให้ทุกท่าน

โชคดีกับการไล่ล่าความฝันกันทุกคน...

และให้เสรีภาพต่อความคิดถึงของตนเองในการเดินทางไปสู่อนาคต

หรือย่ำอยู่กับความจริงอันเป็นปัจจุบัน

หรือแม้แต่การคืนกลับไปสู่วันคืนที่ล่วงผ่าน ...ของชีวิต