สวัสดีค่ะ..

ตามมาคุยเพราะคิดถึงค่ะ..ชอบจังกับบทนี้...--

อาณาจักรใดในโลกใบนี้ -

มีค่าควรต่อการเพาะบ่มเมล็ดพันธุ์แห่งความคิดถึงได้ดีไปกว่า "อาณาจักรแห่งใจ" ของคนเรา

......

จริงหรือ ...

เราสามารถมองเห็นความคิดถึงลอยไหลอยู่ในเวิ้งฟ้า

จริงหรือ...

เราสามารถแว่วยินเสียงแห่งความคิดถึงจากท้องทะเล

จริงหรือ ...

เราสามารถโอบกอดความคิดถึงได้จากแดดอุ่นในรุ่งสาง

และจริงหรือ ...

ความคิดถึง.. ยังคงอยู่กับเราและคนรักอย่างไม่รู้จบ

และความคิดถึงนั้น

ก็มีพลังแห่งการเดินทางอย่างน่าอัศจรรย์ !

"""""

จริงค่ะ...ความคิดถึง..เป็นความรู้สึกมหัศจรรย์..แค่ได้คิดถึง..ก็สุขแล้ว..จริงๆ..

เผื่อแผ่อาณาจักรความคิดถึงไปยังทุกคนนะคะ..

ขอบคุณค่ะ...