สวัสดีครับ...
ผมมองเรื่องราวชีวิตว่า เราต้องปล่อยให้ชีวิตได้หวนกลับไปคิดถึงอดีตของเราบ้าง ไม่ว่าจเป็นอดีตอันหวานฉ่ำ หรือขื่นขม เพื่อที่จะสะกิดเตือนให้รู้ว่า การเติบโตของวันนี้ ได้เรียนรู้อะไรจากอดีตมาบ้าง
แต่การหวนคิดถึงอดีตนั้น ก็ต้องมั่นคงต่อความเป็นปัจจุบันของตนเอง มิใช่เผลอหลับและจมดิ่งอยู่กับอดีตจนไม่สามารถที่จะกลับมาสู่ปัจจุบันและอนาคตของตนเอง ...
...
ขอบคุณครับ