บันทึกของนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษเกี่ยวกับท่านอาจารย์หมอประเวศ วะสี

        คนเราคงมีท้อเหนื่อย บ้างเป็นธรรมดา  ตอนนี้มีงานหลายๆๆอย่างที่ต้องทำ แต่ดันมาเป็นไข้หวัด เลย เบื่อๆตัวเอง   เมื่อวานเย็นจะไปวิ่งออกกำลังกาย  ฝนเจ้ากรรมดันตกลงมา…เลยอดออกกำลังกาย กลับมานอนเป็นไข้หวัดเหมือนเดิม… 

 

       ผู้เขียนเหมือนคนทั่วๆๆไป  บางครั้งก็ท้อกับการทำงานเหมือนกัน  อย่างที่บอกไว้ เป็นโรคอกหักกับระบบการศึกษาไทย  การศึกษาบ้านเราไม่ได้สอนให้นักเรียน นิสิต ได้คิดวิเคราะห์เท่าไร 

  ไม่เชื่อลองให้นักเรียน หรือนิสิตเขียนบทความรับรอง จะพบว่าใน 100 คน  บทความที่ดีๆออกมาได้ไม่ถึง 10 คน  หรือผมคาดหวังกับระบบการวัดผลประเมินผลของการศึกษาบ้านเรามากเกินไป  มีไหมนะ ระบบการวัดผลและประเมินผลจากการปฏิบัติจริง  ใครพบแล้วช่วยบอกด้วย…อย่าให้ผมอกหักกับระบบการศึกษาไทยอีกเลย…คิดไปก็เศร้าใจ…

  

       ทุกครั้งที่ท้อ เหนื่อย หมดแรง จะหยิบไปรษณียบัตร ฉบับนี้มาดู มาอ่าน มาทบทวน  ทำให้กำลังมีเพิ่มขึ้น…ผู้เขียนขอเอามาฝาก คนที่ท้อและผิดหวังกับระบบการศึกษาไทยครับ…..

    

      

  

   ผู้เขียนชอบคำพูดที่พูดว่า ขอให้อาจารย์มีความสุข ความเจริญ บนเส้นทางอันประเสริฐนี้    ขอให้ผู้อ่านที่กำลังท้อ ผิดหวัง มีความสุขกับการทำงานนะครับ…