Tag คิดถึง ::ร่วมด้วยช่วยกัน พรวนบทความ ใน GotoKnow

Sasinand
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
แท็กเพราะคิดถึง คิดถึงจึงแท็ก

            คุณเม้ง --คุณ สมพร ช่วยอารีย์   สุดยอดคนขยัน มีความคิดสร้างสรรค์ผุดออกมาอีกแล้ว    ด้วยเจตนาอันบริสุทธิ์ ต่อส่วนรวม โดยพยายามจะดึงเอา บทความเก่าๆที่เป็นประโยชน์ออกมา ให้ได้รับการคลิกอ่านใหม่  เพื่อเป็นประโยขน์ต่อไป          ดิฉัน ก็คิดว่า เป็นสิ่งที่ดีค่ะ เพราะ มีอยู่หลายๆครั้ง  ที่ต้องมาพลิกหาบทความดีๆ    ที่มีผู้เขียนบันทึกเขียนเอาไว้นานแล้ว  ขึ้นมาอ่านเหมือนกัน  และมีหลายครั้งที่ได้แนะนำไปให้ผู้อื่นได้ประโยชน์ต่อไปด้วย            แต่จะมีความลำบากใจตรง ที่มีบันทึกที่ชื่นชอบมากเหลือเกิน มากกว่าโควต้า 2-5 ท่านที่คุณเม้งบอกไว้

เอาละขอตัดใจแค่ 5 ท่านแล้วกันค่ะ

P ท่านแรก ดิฉันคิดถึง  

คุณหมอสุธี สุดดี หรือหมอจิ้น ค่ะ  และประทับใจที่คุณหมอเขียนไว้ในประวัติว่า....เป็นหมอก็ต้องรักษาคนไข้  ผมรู้สึกว่าถ้าเป็นผู้อำนวยการนานเข้า บริบทจะบังคับให้เรา ไม่ได้เจอคนไข้อีกเลยในอนาคต  เลยลาออกจาก ผอ.ทุกปี จน สสจ.เห็นหน้าก็รู้ว่ามาทำไม   แต่ก็ต้องจำเป็น ผอ.อยู่หลายปี

ด้วยจริต ดังกล่าว ตอนนี้เลยมีความสุข มากกับงาน เวชศาสตร์ครอบครัว งาน primary care  

 คุณหมอมีความสุขกับ   การพัฒนาระบบบริการ "ใกล้บ้านใกล้ใจ" หรือ "บริการปฐมภูมิ (primary care)"สนับสนุนการพึ่งพาตนเองในการดูแลสุขภาพของประชาชนเพื่อนำไปสู่ระบบที่มีความยั่งยืนและพึ่งตนเองได้ในอนาคต    ซึ่งเครื่องมือที่สำคัญอย่างหนึ่ง คือเรียนรู้ประวัติชีวิตของกลุ่มคนที่รับผิดชอบ ได้เรียนรู้ความเป็นมนุษย์และเข้าใจชีวิต   จนมีความรู้สึกว่า  การที่ได้ใกล้ชิด กับ การได้อยู่ในชุมชนที่มีความเกื้อกูล เอื้ออาทรต่อกันเป็นสิ่งที่น่าชื่นใจเป็นอย่างยิ่ง

อีกทั้ง  เมื่อได้อ่านเรื่อง มูลนิธิพุทธฉือจี้ที่ไต้หวัน ก็นึกถึงงานของคุณหมอที่ได้เคยเขียนไว้ในบันทึกมากขึ้นค่ะ

  ขอกล่าวถึงมูลนิธินี้เล็กน้อยค่ะ มูลนิธินี้ มีสมาชิกเป็นล้านคน และมีอาสาสมัครเป็นแสนคน ที่ทำเพื่อเพื่อนมนุษย์ด้วยประการต่างๆ เช่น ช่วยบริบาลเด็ก คนสูงอายุ และ คนพิการเป็นต้น มีโรงเรียนแพทย์และสถานีโทรทัศน์เป็นของตนเอง  ที่จะนำเอาความดีของผู้คนทั้งหลายมาเล่าให้กันฟัง  เหมือนดังที่ศ.นพ.ประเวศ  วะสี พูดไว้ว่า ความดีเยียวยาโลก (Heal the World) ได้

อยากขอให้อ่านบันทึกนี้ประกอบด้วยค่ะ โดยท่านรองนายกรัฐมนตรี นาย ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม    คุณธรรมกับการพัฒนาสังคม และแนวทางการพัฒนาและขับเคลื่อนขบวนการคุณธรรมในระดับชุมชนท้องถิ่น  ท่านรองนายกฯ ก็เคยไปดูงานที่มูลนิธินี้มาแล้วเช่นกัน

บันทึกของคุณหมอ ที่เกี่ยวกับ  การแพทย์ที่มีหัวใจของความเป็นมนุษย์   มีหลายบันทึก เช่น

...... DMKM Corner : ทำงาน ดูแลสุขภาพ ทุกข์ สุข ของคน น่าจะเริ่มที่อะไรบ้าง ??

                                                                                             

  Holistic Corner : เมื่อถูกขอร้องให้ Murcy Killing    

                                                                                                                                                         PCU Corner : เงื่อนไขชีวิต เงื่อนไขชุมชน ถ้าทำตามได้ เราจะมีความสุข & สนุก

บันทึกต่างๆ ดังกล่าว  มีสาระให้ความรู้  ในด้านการดุแลสุขภาพ  เน้นที่การป้องกันมากกว่า การรักษา  ครอบคลุมภารกิจมากกว่าการให้บริการด้านสุขภาพเท่านั้น   มีการบูรณาการแผนชุมชนทั้งสุขภาพกาย ใจ สังคม สติปัญญาด้วย


 Pท่านที่สอง ดิฉันคิดถึงคุณ

Conductorค่ะ 

ในบล็อก  คนเป็นนาย  ซึ่ง เขียนเรื่องตามประสบการณ์ และวิธีคิดเกี่ยวกับการบริหารจัดการ  โดยได้กล่าวไว้ว่า   เขียนให้คิด และไม่ได้ต้องการให้เชื่อ :: ในบล็อกนี้ มีหลายบันทึกมากที่น่าสนใจ   มีประเด็นที่ทันสมัย  ท้าทายให้คิดและติดตามหลายเรื่อง พร้อมวิธีการเขียนที่ไม่เหมือนใคร ซึ่งในบางครั้ง ดิฉันเองก็คิดต่างออกไปเหมือนกัน   ตัวอย่างเช่น บันทึกดีๆเรื่อง

  1.  เมืองไทยอยู่ตรงไหนในศตวรรษที่ 21

 เป็นเรื่องของการเตรียมตัว รับการเปลี่ยนแปลงที่จะต้องมีขึ้นแน่นอนในอนาคตที่ไม่ไกลนี้  

 ประเทศไทยจะมีตำแหน่งอยู่ตรงไหน   จีนกำลังเข้ามาเสริมสร้างพลังขับเคลื่อนใหม่นี้ และกำลังโยกตัวขึ้นสู่การเป็น Super Power ค่อนข้างแน่นอนในศตวรรษที่ 21  โดยมีอินเดียเข้ามามีส่วนช่วยผลักดันอีกแรงหนึ่ง  ทำอย่างไร ไทยจะสามารถยืนแข่งขันบนเวทีการค้าโลกและในภูมิภาคให้ได้

ตรงนี้เพิ่มเติมค่ะ......คำตอบที่ประมวลจากหลายฝ่ายที่ดิฉันได้มีโอกาสไปร่วมรับฟังต่อมา ด้วย  คือ  

 เราจะต้องมีรัฐบาลที่ดีที่เข้มแข็ง  ทำงานมีประสิทธิภาพ และมีระบบตรวจสอบที่ดี และสามารถถ่วงดุลอำนาจของผู้มีอำนาจ    ให้ใช้อำนาจด้วยคุณธรรมจริยธรรม   และมีความซื่อสัตย์สุจริตเพียงพอที่จะได้รับความไว้วางใจจากประชาชนให้เป็นตัวแทนมาทำหน้าที่บริหารประเทศ  และ  เพื่อที่จะสร้างยุคแข่งขันทางการค้าที่เป็นธรรมได้ นอกจากนี้ คือต้องเร่งปรับปรุงระบบการศึกษา และการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่มีคุณภาพซึ่งต้องเริ่มจากเด็กๆเลย

ดิฉันเองก็คิดว่า  ภาคอุตสาหกรรมบริการทุกแบบ  อาหาร การท่องเที่ยว  เรามีศักยภาพแน่นอนค่ะ   ยกเว้นการบริการทางการแพทย์ ที่เราก็เก่งมากๆ    แต่อาจให้ผลกระทบ ต่อระบบสาธารณสุขไทยในภาครวมได้ 

 และประเทศเราเอง ก็มีทรัพยากร ที่เป็นปัจจัย 4  พอที่จะอยู่กันอย่าง Sustainable อยู่แล้ว ถ้าเราไม่ต้องค้าขายกับใคร   แต่ถ้าเราอยู่ในระบบการค้า เสรี เราจำเป็น ต้องปรับตัวเอง ให้ มีศักยภาพ ที่จะ แข่งขันได้ค่ะ

ช่วงนี้ กำลังจะมีเลือกตั้ง  มีนโยบายประชานิยม  ออกมากันมาก  ที่ดีคือ นโยบายการศึกษา    ต่อไปประเทศเราจะต้องแข่งขันในตลาดโลก  คนของเราต้องมีความรู้ ความสามารถ  ไม่ใช่แต่ตั้งหน้า  กีดกันการแข่งขันจากต่างชาติ หรือการประกันราคาสินค้าเกษตร หรือการแทรกแซงกลไกตลาด

2  .หลักราชการ  ระบบราชการที่ยังต้องการการพัฒนาอีกมาก   เพราะภาคส่วนนี้สามารถเป็นผู้ขับเคลื่อนเศรษฐกิจที่สำคัญเช่นกัน โดยต้องทำงานอย่างมืออาชีพเพื่อให้บริการประชาชนอย่างมีประสิทธิภาพด้วยความซื่อสัตย์สุจริต

เรื่องที่ดิฉันชอบมากและขอเพิ่มเติมคือ    พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสารฯ  คือ การรับรองสิทธิของประชาชนในการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร ที่อยู่ในความครอบครองของหน่วยงานของรัฐ

พ.ร.บ. นี้จะ   รับรองสิทธิของประชาชนในการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารที่อยู่ในครอบครองของหน่วยงานของรัฐ  โดยไม่จำเป็นต้องเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย หรือมีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับเรื่องนั้นๆ

3. ทำไมองค์กรที่ดีจึงพังได้   เป็นเรื่องที่ดิฉันอ่านแล้ว รู้สึกคุ้นเคยและมีความรู้สึกร่วมด้วยมาก    เพราะเกี่ยวข้องกับ วัฒนธรรมองค์กร ที่ดิฉันเคยเขียนประสบการณ์ของตัวเองไปแล้ว และ ประสบการณ์  ที่เล่าในบันทึกนั้น     ยังใช้ได้ดีอยู่จนบัดนี้ 

ในประสบการณ์ของดิฉัน  วัฒนธรรม  เป็นเครื่องมือทางการบริหารและการพัฒนาองค์กร ที่อาจถือได้ว่า   เป็นระดับสุดยอดในการพัฒนาองค์กร  อย่างแท้จริง   เพราะการปรับโครงสร้างเป็นเพียงแค่การแบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบ แต่วัฒน ธรรมเป็นกรอบวิธีการปฏิบัติของคนที่อยู่ในองค์กรนั้น นอกเหนือจากกฎระเบียบที่มีอยู่ 

แต่มีข้อเสียคือ.....  ถ้าองค์กรใด   มีวัฒน ธรรมที่แข็งและไม่ยืดหยุ่น จะทำให้วัฒนธรรมกลายเป็นอุปสรรคต่อการเปลี่ยนแปลงขององค์กรนั้น เช่นกัน

ยังมีอีกหลายบล็อกที่ต้องติดตามค่ะเช่น 

  ตามใจฉัน     OpenCARE   มีบันทึกดีๆอีกมากในบล็อกนี้ ที่ควรค่าต่อการกลับไปอ่านอีกหลายๆครั้งค่ะ

ท้ายสุด ดิฉันประทับใจในความป็นคนมีจิตอาสาช่วยเหลืองานส่วนรวม ตลอดมา ไม่ว่าจะเป็นงานในหรือ นอก GotoKnow

งานที่สำคัญคือ งานทางจิตอาสาในการปฏิวัติทางจิตสำนึก (Consciousness revolution) จากจิตเล็ก ไปสู่จิตใหญ่ที่ไม่จำกัดคับแคบอยู่แต่ตนเอง เช่น กรณี  เหตุธรณีพิบัติภัย 

ส่วนงานจิตอาสาใน GotoKnow เอง   เป็นที่คุ้นเคยกับพวกเราทุกคนอยู่แล้ว       ติดตามได้ที่บล็อก วงนอก ค่ะ


P             ท่านที่ สาม ดิฉันคิดถึงอาจารย์ ดร. ยุวนุช ทินลักษณ์ หรือนามแฝงว่า คุณนายดอกเตอร์

บันทึกผ้าย้อมคราม   ผ้าย้อมคราม...ผ้าพลิกชีวิต  ในบล็อก K-creation

  เป็นการบูรณาการสิ่งเก่าคือภูมิปัญญาท้องถิ่นเข้ากับสิ่งใหม่ก็คือความรู้วิทยาศาสตร์เทคโนโลยีที่เรามิอาจปฏิเสธได้  และเมื่อทำแล้วยังมีความสุขสร้างเครือข่ายกันได้ด้วย

อาจารย์บอกว่า....สังคมแบบนี้ต่างหากที่เรียกว่าเป็นสังคมที่ใช้ความรู้เป็นฐาน คือใช้ความรู้ทุกอย่างที่มีในสังคมและโลกใบนี้     มิใช่สังคมสมัยใหม่ที่ใช้ความรู้วิทยาศาสตร์เทคโนโลยีซีกเดียวซึ่งค่อนข้างเป็นห่วงว่าหากคนไทยและนักวิทยาศาสตร์ในประเทศไทยคิดเหมือนกันหมดว่าวิทยาศาสตร์มีคำตอบให้กับทุกสิ่งในโลกบ้านเมืองของเราคงแย่

ตอนนี้ ทุกคนใน  GotoKnow   รู้จัก คุณจิ๋วและแม่ฑีตากันไปหมดเพราะบันทึกนี้นี่เองค่ะ สำหรับความเห็นที่ดิฉันเคยให้ไปด้วย.....

 คือ ควรต้องมีการจดสิทธิบัตรผ้าย้อมครามด้วย แต่เข้าใจว่า ไม่ง่ายนัก เพราะการจดสิทธิบัตรหรือลิขสิทธิ์ต้องเปิดเผยแหล่งที่มาและเจ้าของสิทธิของผลงานนั้น กรณีผ้าย้อมคราม ไม่ทราบว่า ใคร คือเจ้าของสิทธิ์นี้ค่ะ เพราะวิธีการทำผ้าชนิดนี้  สืบทอดมาหลายช่วง  จึงทำให้การระบุแหล่งที่มาเบื้องต้นของผลงานทำได้ยากมาก  แต่อย่างไรก็ตาม  น่าจะไปลงทะเบียนไว้ที่ ฐานข้อมูลภูมิปัญญาท้องถิ่นไทย" ที่กรมทรัพย์สินทางปัญญาด้วยค่ะ

ยังมีเรื่องดีๆอีกมากในบล็อกนี้ค่ะ

   ส่วนอีกบล็อกหนึ่ง เป็นการเล่าเรื่อง    เกี่ยวกับชีวิตในชนบทริมน้ำป่าสัก  ซึ่งสงบเย็น แตกต่างจากชีวิตในเมืองใหญ่ๆมาก
  River Life  ที่ทุกคนที่แวะมาเยี่ยมเยียน ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ช่างเป็นชีวิตที่ มีความสุข เย็นทั้งกายและใจ น่าอิฉาจริงๆค่ะ  มีบันทึกที่เกี่ยวกับ ชีวิตริมน้ำ  เรื่องราวรอบตัว  และมีบันทึกที่เกี่ยวกับการฝึกสติ   และการฝึกธรรมะอยู่หลายบันทึกที่น่าอ่าน อ่านสนุกและให้ข้อคิดเป็นอย่างดีค่ะ เช่น
 เหตุผลต่างๆของการใฝ่ธรรม    เป็นเรื่องของความสำคัญในการเจริญสติ   ให้มีสติไม่หลงติดอยู่ในสุขหรือในทุกข์

เรื่องราวจากถ้วย...เรื่องราวจากแผ่นดิน  เล่าถึงความประทับใจในการทีเขาปราณีตในการผลิตถ้วย ที่คนเกี่ยวข้องทุกส่วนได้ใส่ความภูมิใจในการเป็นคนชาติอาฟริกาใต้ ความรักในสิ่งที่ทำ และการนึกถึงความสุขของผู้ซื้อที่ไม่ใช่แค่ซื้อถ้วยอีกหนึ่งใบไปสะสม

 หอมกลิ่นดอกไม้ไทย  บล็อกนี้ สำหรับคนรักธรรมชาติ  ชอบปลูกต้นไม้ และชื่นชมดอกไม้ ตามธรรมชาติ  ถือเป็นงานอดิเรก ผ่อนคลาย และเรียนรู้สัจธรรมของชีวิตด้วย

ซ่อมเรือเตรียมไว้...น้ำท่วมแน่ปีนี้       บ้านอยู่ริมน้ำ เรือ เป็นพาหนะทางน้ำที่สำคัญมาก ชาวบ้านจึงมีวิธีการดูแลรักษา และซ่อมแซมเรือ อย่างน่าสนใจมากค่ะ 
และอีกหลายๆบันทึก ที่ต้องอ่านทุกตัวอักษรค่ะ

P

ท่านที่สี่คือ ดร.กมลวัลย์ ลือประเสริฐ    ถ้าดิฉันคิดถึงเรื่องอุดมศึกษาในประเทศไทย  จะนึกถึงอาจารย์กมลวัลย์ค่ะ ที่บล็อก นานาสาระกับอุดมศึกษาไทย 

เพราะมีบันทึกหลายเรื่องที่เล่าถึงปัญหาการศึกษาระดับนี้ และรวมทั้งพฤติกรรมของนักศึกษาด้วย จริงๆแล้ว พฤติกรรมเด็กวัยรุ่นสมัยนี้ ก็ไม่ได้ต่างจากสมัยดิฉันเท่าไร   แต่การแสดงออก อาจจะมีแปลกไปตามยุคสมัย     วัยรุ่นทั้งหลาย  จะแสวงหาบทบาทของตัวจากกลุ่มเดียวกันหรือที่เรียกว่า peer group  

วัยรุ่นที่ดิฉันอยากเห็น คือ วัยรุ่น ที่เคารพตนเอง  มีความเชื่อมั่นในตนเองอย่างมีเหตุผล แต่เข้ากับคนอื่นได้ โดยไม่มีปัญหาค่ะ 

  วิดน้ำให้บัวโผล่...   อาจารย์บอกไว้ว่า......   ปัญหาคุณภาพนักศึกษานี้แก้ไม่ได้ทั้งหมดหรอกค่ะ ดิฉันตั้งใจแค่จะนำเสนอวิธีการที่เราใช้กันอยู่ นั่นคือ วิดน้ำให้บัวโผล่  

   ซึ่งโดยส่วนตัว   ดิฉันไม่ค่อยเห็นด้วยกับการช่วยนักศึกษาด้วยการปรับคะแนน เพราะเราจะได้นักศึกษาที่ไม่มีคุณภาพพอ    แล้วต่อไปประเทศเรา จะไปแข่งขันอะไรกับใครเขาได้ เราอยู่คนเดียวในโลกไม่ได้  อาจารย์ก็ไม่ชอบเรื่องการปรับคะแนน    แต่คงไม่ทราบจะทำอย่าง ไร  

    มีตัวอย่าง คนใกล้ตัวดิฉัน ถึงกับต้องออกข้อสอบใหม่ เพราะนักเรียนตกเกินครึ่ง  แต่เขาก็บ่นว่า แล้วอย่างนี้ เราจะได้บัณฑิตที่มีคุณภาพได้อย่างไร  เพื่อนๆดิฉัน เป็นอาจารย์กันหลายคน เขาบอกว่า นักศึกษาเก่งดีๆก็มีมากนะ แต่น้อยลงกว่าเดิม อย่างเห็นได้ชัด

อาจารย์ไม่มีคุณภาพประเด็นนี้ มีคนพูดกันมากทั้งในและนอก โกทูโนค่ะ ถ้าคนที่จะมาสอนเด็กไม่มีคุณภาพแล้ว จะหวังให้เด็กมีคุณภาพได้อย่างไร

โดยส่วนตัว ดิฉัน   ก็ไม่ค่อยเห็นด้วยกับแนวคิดเรื่องระบบการศึกษาในภาพรวมอยู่บางอย่าง   ซึ่งส่วนใหญ่  ไม่ได้ให้ผู้เรียนได้ลองเรียนรู้สิ่งต่างๆ ที่มีความหลากหลายด้วยตนเอง  เพราะธรรมชาติของความรู้  มีความหลากหลาย  มีวิวัฒนาการ มีแง่มุมต่างๆ ที่สลับซับซ้อนมากกว่าการเรียนตามตำรา  

 แต่ไม่เคยไปลงลึกวิจารณ์อะไร เพราะไม่ได้อยู่ในวงการศึกษา  อาจไม่รู้จริง    และก็คิดว่า  คงอยู่ที่เราจะเลือก  ไม่ใช่ว่า จะไม่มีของดีๆมาให้เลือกเสียเลย   บางแห่งก็มีระบบการสอนดีๆก็มีค่ะ

พื้นที่ กับ การอุดมศึกษา

ซึ่งกล่าวถึง การมีบรรยากาศในการเรียนจะสร้างเสริมการเรียนรู้  ผู้เรียนเกิดความคิดสร้างสรรค์  ซึ่งดิฉันเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะ แต่ต้องมีงบประมาณ ซึ่ง ปัญหาคือ จะได้งบมาจากไหน ที่จะมากพอที่สร้าง  facilities ดีๆ ทางการศึกษาได้

ดังนั้นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในประเทศไทย คือการที่มหาวิทยาลัยหาเลี้ยงตัวเองด้วย “ธุรกิจการศึกษา”

ซึ่งสิ่งเหล่านี้  จะเป็นผลร้ายต่อมหาวิทยาลัยในระยะยาวจริงๆ เพราะหากอาจารย์มหาวิทยาลัยมัวแต่ “ทำมาหากิน” ก็จะละทิ้งกิจกรรมทางวิชาการที่สำคัญอย่างอื่น โดยเฉพาะ การวิจัยไป  ซึ่งน่าเสียดายมากค่ะ

แต่ถ้าจะอ่านเรื่องการฝึกสติให้อยู่กับปัจจุบันให้มากที่สุด ขอแนะนำที่บล็อก

 การปฏิบัติธรรม ค่ะ การพูดว่า เราควรฝึกสติทุกวัน ทุกชั่วโมง เป็นของง่าย แต่การปฎิบัตินั้น ยากค่ะ และข้อสำคัญ ต้องมีกัลยาณมิตรที่มาเป็นกำลังใจ ซึ่งกันและกันด้วย

ส่วนตัวดิฉันเอง ดิฉันประทับใจและชอบ แนวการสอนของท่านพุทธทาส ที่ตลอดระยะเวลาของการเผยแผ่ธรรมะ 70 กว่า ปีของท่าน ท่านพยายามอย่างยิ่งที่จะ สอนให้คนทั่วไป เข้าถึงแก่นแท้จริงๆของการปฎิบัติธรรม ซึ่งในบางบันทึกของอาจารย์ กมลวัลย์ฯ ก็ได้มีกล่าวถึงเช่นกันค่ะ


P

ท่านที่ห้าคือคุณพนัส  ปรีวาสนา หรือคุณแผ่นดิน

ถ้าพูดถึงเรื่องกิจกรรมของนิสิตนักศึกษาแล้ว

ทุกคนที่ GotoKnow  ต้องเล็งมองมายังคุณพนัสฯ  เป็นตาเดียว เพราะเป็นผู้ที่ผลักดัน และคร่ำหวอดอยู่ในการขับเคลื่อนกิจกรรมนี้อย่างเอาจริงเอาจัง   และก็เป็นการมองอย่างชื่นชม เพราะกิจกรรมต่างๆที่คุณพนัส เป็นหัวเรือใหญ่ หรือผู้ผลักดันนี้   จะเสริมสร้าง  และบูรณาการการเรียนรู้ระหว่างทักษะวิชาชีพกับกิจกรรมเพื่อสังคมได้เป็นอย่างดีค่ะ

  คลิกไปอ่าน...

1..กิจกรรมนิสิต: ตัวตนและทางเลือกกิจกรรมของคณะ(ที่มีค่ามากกว่าการถูกมองข้าม) 2. พระบรมราโชวาทฯ วันเด็ก

(2) : ความซื่อสัตย์สุจริตเป็นพื้นฐานของความดีทุกอย่างที่ควรมีอยู่ในตัวตนของเด็กและมวลมนุษยชาติ

3.ความทรงจำไม่รู้จบ (2) : กิจกรรมนิสิตปรากฏการณ์พลังความคิดนิสิตมหาลัย

 

กิจกรรมเหล่านี้  จะเกิดเป็น คลื่นพลังน้ำใจเผื่อแผ่แก่ผู้อื่น   จนเปลี่ยนจากจิตเล็กที่คิดถึงแต่ตนเอง ไปสู่จิตใหญ่ที่ค


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Good Living



ความเห็น (100)

รายการนี้มีมากกว่า 100 ความเห็น
  • ตามความคิดถึงมาที่นี่ เพราะคิดถึง เหมือนกันค่ะคุณพี่
  • ครูอ้อยฝากความคิดถึงไปยังทุกท่านด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

ได้ความแล้วครับ เมื่อสักครู่ ผม tel ถามเพื่อนที่เป็นเจ้าหน้าที่บัตรทอง โรงพยาบาลผม บอกว่า   ให้แจ้งผู้ใหญ่บ้าน  ยิ่งถ้ามีโอกาสได้เรียนหนังสือบ้าง ไปติดต่อ อำเภอ เพื่อรับรองว่าเป็นคนไทย   จะได้บัตรประชาชนครับแล้วค่อยทำเรื่องสิทธิต่าง ๆ ได้ ต่อไป   พรุ่งนี้ก็คงพาเด็กที่ผมเล่าลองไปทำดูครับ น่าจะลองให้ ญาติของคนเลี้ยงหลานลองติดต่อ ผู้ใหญ่บ้าน แล้วก็ติดต่ออำเภอดูนะครับ จะได้มีสิทธิ์เป็นคนไทย   ที่ รพ.ผมเพื่อนบอกว่าทำมาหลายรายแล้วครับ ตอนนี้คนไทยที่มีบัตรประชาชนมีสิทธฺืิ์เรื่องการรักษา

พยาบาลครบแล้วครับทุกคนน่าจะมีสิทธิ์ไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่งครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

P

คิดถึงคุณเบิริ์ด เช่นกันค่ะ

รู้สึกว่าคุณเบิริ์ด เป็นคนรู้อะไร รู้จริง  รู้ลึกด้วย และต่อยอดไปได้ไกลมากจนน่าทึ่งมากๆค่ะ เข้าไปอ่านทุกบันทึกเลยค่ะ

คุณเบิร์ดเป็นนักจิตวิทยาที่แท้จริงค่ะ

ลูกชายพี่ ทำงานในด้านตลาดเงิน ตลาดทุนอยู่ เขาบอกว่า

นักเศรษฐศาสตร์ บางที มองโลกไปในทางเดียวกับนักจิตวิทยา  อย่างเช่น  เรื่องของความความสุข   เศรษฐศาสตร์ยืมวิธีการของจิตวิทยามาใช้เป็นประโยชน์ได้มาก

 เวลาที่คนเราจะเลือกอะไร  นักเศรษฐศาสตร์จะเชื่อเหมือนนักจิตวิทยา ว่า คนเราจะเลือก โดยมีเหตุมีผลภายใต้รสนิยม ข้อจำกัด  และโอกาสที่มีอยู่  

คนเราจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุด ที่ตนเองพอใจ  หรือที่นักเศรษฐศาสตร์เรียกว่าอรรถประโยชน์สูงสุด ไม่งั้นเขาคงไม่ตัดสินใจเลือกแบบนั้น

เห็นคุณเบิร์ด ชอบดอกไม้ไทยๆ เลยเอามาฝาก ทราบไหมคะว่าดอกอะไร

เริ่มด้วย ดอกพนมสวรรค์..... ภาพใหญ่สุด

ดอกยี่โถสีชมภู ดอกรสสุคนธ์ขาวถัดไป ดอกโยทกาสีเขียวอ่อน    และดอกชมนาดค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณพี่ศศินันท์

คิดถึงค่ะ

... นึกถึงเรื่อง คุณภาพชีวิตที่ดี

ชีวิตที่รื่นรมย์ ...  ต้องคิดถึงคุณพี่แน่นอน

...  คิดถึงค่ะ  รักษาสุขภาพนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณเม้ง

พี่สบายดีค่ะ  ขอบคุณๆเบิร์ดด้วยที่เป็นห่วง เพิ่งไปตรวจสุขภาพมา 3 ปี/ครั้ง อย่างละเอียด เพราะต้องส่งให้บริษัทประกัน สุขภาพดีทุกอย่างค่ะ

เรื่องการประกันนี่ อยากจะเล่าในบันทึกต่อไปด้วยค่ะ

สำหรับ เรื่อง Tag คิดถึง ตัวพี่เอง มีความประทับใจกับอีกหลายๆคนมากค่ะ  ติดว่า ไม่ควรเกิน 5 คน /ครั้ง

ตั้งแต่ เข้ามาในสังคม GotoKnow    มีความรู้สึกดีๆเกิดขึ้นมากค่ะ  ได้อ่านบทความดีๆ พร้อมมุมมองต่างๆ ที่บางทีก็เห็นด้วย บางที ก็มีความเห็นต่างออกไป  โดยส่วนตัว ผู้ที่มีความเห็นต่างจากเรา ก็ไม่เป็นไรค่ะ  เห็นต่างในความสามัคคี ดีค่ะ

จึงอยากจะแนะนำให้ท่านอื่นได้อ่าน ในสิ่งที่เราได้สัมผัสมานั้นด้วย

ขอบคุณๆเม้งมาก สำหรับความคิดริเริ่มในการพรวนบทความ ในGotoKnowนี้ค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

P

ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ

ไปร่วมคิดถึง ครูแอ๊ว คุณกบ ...ข้ามสีทันดรและ คุณอนิต้ามาแล้วค่ะ

อ่านทุกบันทึกของทุกคนที่เอ่ยนามมาแล้วด้วยนะคะ

คิดถึงคุณดิเรกด้วย  หายไปพอสมควร กลับมาแล้ว ก้ดีใจค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณหมอ

P

ขอฝากปัญหาดังกล่าวให้คุณหมอด้วย เผื่อ จะเสนอการแก้ไขได้ ประเด็นคือ  คนไข้ที่พูดถึง ก็เป็นคนไทยแท้ๆค่ะ ข้อบกพร่องของคนไข้ คือ เขาไม่ใส่ใจ ในเรื่องสิทธิ ของตัวเอง นึกว่า ไม่เป็นอะไร พอเจ็บป่วย ก็รู้ซึ้ง ถึงปัญหาแล้ว

   ดิฉันชอบ การบริการ ของPCUนะคะ   จุดแข็งของบริการปฐมภูมิคือ การเป็นสถานพยาบาลที่ใกล้ชิดประชาชนความใกล้ชิดทางกายภาพ (คือตั้งอยู่ใกล้หรือตั้งอยู่ในชุมชน) เป็นเงื่อนไขในการสร้างสัมพันธภาพอันดีระหว่างบุคลากรและชุมชน

 คือ นอกจากจะ "ใกล้บ้าน" แล้วยัง "ใกล้ใจ" ด้วย  ทำให้ "การดูแลโรค" เปลี่ยนเป็นการดูแล "คน" และ "ชุมชน" ในที่สุดค่ะ

ฝากรูป การให้กำลังใจคนป่วย ด้วยคำพูดดีๆและธรรมะของพระพุทธเจ้าค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณปู

P
. poo

ดีใจจังที่มาทักทายค่ะ

หายไปนานนะคะ คงจะยุ่งมาก

ค่ะ อย่างที่คุณปูบอก บล็อกนี้ อยากกล่าวถึง เรื่องที่ไม่เครียดหน่อย เพราะ เราได้ยินเรื่องเครียดๆมามากแล้ว แต่มีสาระนะคะ

ส่วนตัว ก็ ผ่านเรื่องงานการ เรื่องเครียดมามากๆ ตอนนี้ เลยอยากเพลาๆลงบ้างค่ะ มีเรื่องดีๆอีกมากให้นึกถึง

แต่บางที ต้องซีเรียสเหมือนกัน อย่าง เรื่องการศึกษา// เรื่องพฤติกรรมของเยาวชนบางคน อย่างนี้ เห็นแล้ว บางทีเครียดค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะครูอ้อยคนสวย

P

ชุดที่เห็นในรูป สวยจริงๆค่ะ ครูอ้อยรูปร่างสวยมากนะคะ

คิดถึงครูอ้อย ตลอดเลยค่ะ แต่ดูเหมือนครูอ้อยจะยุ่งมากเหมือนกัน

อ่านบันทึก ส่วนใหญ่ของครูอ้อยค่ะ ขอบอก และชอบด้วย

การสอนเด็กในช่วงประถมวัย เป็นช่วงที่ครูจะเหนื่อยมากนะคะ เพราะเด็ก ยังไม่มีวุฒิภาวะ เท่าไรเลย ครูต้องดูแลใกล้ชิดมาก

มีข่าวมาฝากนิดหน่อยค่ะ.... 

เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 2550 สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) แถลงผลการสำรวจภาวะสังคมไทยไตรมาส 1 ปี 2550  ในเรื่องที่เกี่ยวกับเด็กดังนี้ค่ะ

อัตราการเข้าเรียนของนักเรียนต่อประชากรในวัยเรียนมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นทุกระดับ เป็นผลจากนโยบายขยายโอกาสทางการศึกษาภาคบังคับและการศึกษาขั้นพื้นฐาน

อย่างไรก็ตาม ประเด็นที่ สศช.เห็นว่าน่าเป็นห่วงที่สุด คือ แม้เด็กและเยาวชนมีโอกาสทางการศึกษามากขึ้น

 แต่คุณภาพการศึกษาของเยาวชนกลับไม่ดีขึ้น เพราะจากผลการทดสอบการเรียนระดับชาติปี 2549 พบว่านักเรียนสอบได้คะแนนคะแนนอยู่ในเกณฑ์ต่ำกว่า 50% และลดลงเกือบทุกวิชา

โดยนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีคะแนนเฉลี่ยวิชาภาษาไทย 42.74% ลดลงจาก 44.23% ในปี 2547

วิชาภาษาอังกฤษ 34.51% ลดลงจาก 37.36% ในปี 2547

 วิชาคณิตศาสตร์ 38.87% ลดลงจาก 43.77% ในปี 2547

 ขณะที่มัธยมศึกษาปีที่ 3 มีคะแนนเฉลี่ยวิชาคณิตศาสตร์ 31.15% ลดลงจาก 34.88% ในปี 2547 ภาษาอังกฤษ 30.85% ลดลงจาก 32.28% ในปี 2547

 ส่งผลให้แรงงานประเทศมีคุณภาพการทำงานอยู่ในเกณฑ์ต่ำ ไม่สามารถยกระดับคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น ตลอดจนทำให้ระดับความสามารถแข่งขันประเทศลดลง

ไม่มีประเด็นอะไรค่ะ เพียงแต่เล่าสู่กันฟัง อย่าเครียดๆๆ

  • สวัสดีค่ะ
  • สบายดีนะค่ะ
  • แวะมาร่วมคิดถึงด้วยคน
  • อ่านแล้วรู้สึกดี และอบอุ่นใจไปด้วยค่ะ
  • รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

P

ดีใจจังที่มาเยี่ยม จากแดนไกล

ปีใหม่ นี้จะมากรุงเทพฯใช่ไหมคะ รถคงไม่ติด เพราะคนกรุง คงออกไปต่างจังหวัดค่ะ

คิดถึงคุณอ้อยควั้นเช่นกันค่ะ

ระวังสุขภาพเหมือนกันค่ะ อากาศเริ่มเปลี่ยนแล้วค่ะ

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะคุณพี่ศศินันท์
  • มาอ่านบันทึกแต่ไม่ได้ทักทายนานเหมือนกัน
  • คุณพี่สบายดีนะคะ
  • ขอบคุณสำหรับบันทึกดีๆ ที่มีให้อ่านอย่างสม่ำเสมอค่ะ
เขียนเมื่อ 

มาอีกครั้งค่ะ จะบอกว่ากำลังพยายามทำการบ้านtag นะคะ

คุณพี่กล่าวถึงเรื่องถ้วยจากอาฟริกาใต้ที่นุชเขียนไว้นานแล้ว ทำให้นุชต้องเข้าไปดู และเห็นสิ่งที่ยังติดค้างอยู่ในเรื่องนั้นคือ ภาพถ้วยค่ะ เลยจะทำเรื่องติดค้างเล็กๆเสียก่อนเรื่อง tag เพราะท่าทางคนโลว์เทค อย่างหนูคงงุ่มง่ามพอๆกับความช้าของอินเทอร์เน็ต ทั้งๆที่นึกสนุก และคิดๆไว้ในใจแล้วว่าจะเลือกบล็อกใดบ้างค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณดวงพร

P
 dd_L

ดีใจที่มาเยี่ยม ชมบันทึกแนะนำค่ะ

ชอบการเขียนของคุณดวงพรมากนะคะ ตามไปอ่านบ่อยมาก บางทีไม่ได้ฝากรอยไว้

เชิญเลือกอ่าน บันทึกที่ยกมาแนะนำข้างบนได้เลยค่ะ

เขียนเมื่อ 
P

ไม่เป็นไร อาจารย์คะ ช้าหน่อยก็ได้ค่ะ

เข้าไปอ่านอีกที เรื่องราวจากถ้วย...เรื่องราวจากแผ่นดิน    ก็ยิ่ง รู้สึก inไปกับการพรรณา ค่ะ......

อยากเห็นสินค้าไทยโดยเฉพาะที่มาจากภูมิปัญญาท้องถิ่น นึกถึงการใส่เรื่องราว ความสุขและความภาคภูมิใจในสิ่งที่ทำลงไปในงานทุกชนิด การคิดสู่สากลไม่ใช่แค่คิดถึงตลาดต่างประเทศ แต่เป็นการคิดถึงสิ่งที่เป็นสากล

ตามสบายเลยค่ะ อย่ากังวลนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ  คุณพี่ศศินันท์

ความคิดเห็นของคุณพี่ที่บ้านครูกั๊ดตรงนี้...

P
17. sasinanda
เมื่อ อ. 23 ต.ค. 2550 @ 21:43 [432750] [ลบ]

สวัสดีค่ะ

ลมหนาวมาแล้ว คงต้องหาดอกแคมาแกงส้มกินเหมือนกันค่ะ

คุณพูดถึงในน้ำมีปลา ในนามีข้าว แผ่นดินของเรา นี่แสนอุดมสมบูรณ์

จริงๆแล้ว เมืองไทย มีความได้เปรียบทางสภาพภูมิศาสตร์ ที่ควรจะมุ่งพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตด้านเกษตรเขตร้อนนะคะ เมืองไทย มีทรัพยากรมากค่ะ เราพัฒนาในสิ่งที่เรามีอยู่ให้ดีขึ้น และแข่งขันได้ ดีที่สุดค่ะ อย่าให้แพ้เวียดนาม หรือประเทศเกษตรกรรมประเทศใกล้เคียง

เรามาใช้ความรู้ที่แท้จริงในการพัฒนาพืชและสัตว์เขตร้อนที่มีรสชาติ คุณค่าอาหาร สี และกลิ่น เหนือกว่าพืชและสัตว์ในเขตหนาว  ให้ดียิ่งๆขึ้น น่าจะดีกว่า และเกษตรกร ก็จะไม่จนหรอกค่ะ 

  • โดนใจผมมากครับ
  • ก็ไม่รู้เมื่อไหร่การศึกษาไทยจะสอนคนให้ตระหนักและใช้จุดแข็งตรงนี้ได้  ยิ่งทุกวันนี้เหมือนว่าการศึกษาไทยสอนเด็กให้หันหลังให้สิ่งเหล่านี้ไปเลยล่ะครับ....เฮ้อ....
  • Tag คิดถึง ::ร่วมด้วยช่วยกัน พรวนบทความ ใน GotoKnow  เกี่ยวกับเรื่องนี้  ผมก็คงขอบคุณคุณพี่อีกตามเคย  ที่ผมได้ความรู้จากพ่อครูบาสุทธินันท์ปรมาจารย์ด้านยูคาลิปตัส  มาทั้งใช้เองและฝากเพื่อพ้องน้องพี่ที่โรงเรียนและชุมชน  เพราะไปที่บันทึกของคุณเม้งตามลิงค์ที่คุณพี่ใส่ไว้ นอกจากจะได้ความรู้มาใช้อย่างมากมายดังกล่าวแล้ว  ยังได้ศึกษาและสัมผัสกับวัฒนธรรมการทำงานพร้อมตัวตนอันแกร่งแท้ของพ่อครูบาอีกต่างหาก  ขอบคุณมากๆจริงๆครับ
  • คุณพี่สบายดีนะครับ
  • สวัสดีครับ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะครูวุฒิ

P

ครูวุฒิ เป็นอีกคนหนึ่งที่พี่ชื่นชอบ ในวิธีคิด วิธีสอน และวิธีทำงานค่ะ และดีใจที่เรามีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันบ่อยๆค่ะ

พี่คิดว่า แม้ขณะนี้ เศรษฐกิจชนบทไทยยังไม่พบแนวโน้มที่แข็งแรงพอจะช่วยตัวเองได้ ในขณะเดียวกันยังถูกเร่งให้เกิดมีภาวะพึ่งพิงรัฐที่จะส่งผลต่อเนื่องให้เกิดความอ่อนแอภายในชาติอีก

  น่าจะมีการจัดสรรทรัพยากรชนบทให้เป็นระบบมากขึ้นนะคะ เรามีทรัพยากรมากพอค่ะ แต่ยังไม่ได้รับการพัฒนาในสิ่งที่เรามีอยู่ให้ดีขึ้นๆไปอีก ที่เป็นอยู่ขณะนี้ ชนบทเรา  ยังแข็งแรงไม่พอ   และควรต้องมีศักยภาพในการแข่งขันให้ได้ มากขึ้น

น่ากังวลใจ ที่มีข่าวว่าเพื่อนบ้าน เขากำลังจะแซงเราซีคะ เราเฉื่อยไปหรือเปล่าคะ

เขียนเมื่อ 

เพิ่มเติมค่ะ ครูวุฒิ

เวียดนามกำลังแย่งตลาดไปจากสินค้าส่งออกจากประเทศไทย โดยเฉพาะข้าว ไปแล้ว

แต่ ยังไม่ต้องตกใจเท่าใด  ไปค้นมาจากกระทรวงพาณิชย์ค่ะ

สินค้าส่งออกที่สำคัญของไทยและเวียดนามนั้นไม่ซ้ำกัน แสดงว่าไทยและเวียดนามมีความเป็นคู่แข่งทางการค้ากันน้อย

ดังนั้น แม้การส่งออกของเวียดนามจะเติบโตเร็วเกินกว่าร้อยละ 20 ต่อปี แต่ไม่ได้หมายความว่า จะมา "เบียด" การเติบโตของการส่งออกของไทย

ค่อยยังชั่ว ใจชื้น ขึ้นมาหน่อยนะคะ แต่ยงัไง เราต้องเร่งเครื่องแล้วค่ะ

เขียนเมื่อ 
  • ขอบคุณครับคุณพี่ศศินันท์  ผมเองแอบขอบคุณ G2K ตลอด  เพราะทำให้ผมได้กัลยาณมิตรพร้อมแนวคิด รูปแบบและวัฒนธรรมการทำงาน รวมทั้งข้อมูลใหม่ๆที่ดีๆและใช้ประโยชน์ได้จริงมากมายครับ
  • พี่ครับ ที่พี่คิดและบอกว่า แม้ขณะนี้ เศรษฐกิจชนบทไทยยังไม่พบแนวโน้มที่แข็งแรงพอจะช่วยตัวเองได้ ในขณะเดียวกันยังถูกเร่งให้เกิดมีภาวะพึ่งพิงรัฐที่จะส่งผลต่อเนื่องให้เกิดความอ่อนแอภายในชาติอีก  ตรงนี้ถูกต้องที่สุดครับ และจากสภาพการณ์ดังกล่าว  ทำให้สภาพเศรษฐกิจและสังคมชนบทมีแนวโน้มที่น่ากลัวมากๆ โดยเฉพาะจากการสูญเสียที่ทำกิน ซึ่งเปรียบเสมือนฐานที่มั่นสุดท้ายของชาวชนบท (ผมเกิด เติบโตในชนบท และทำงานอยู่ในชนบทมา 3 จังหวัดใน 4 อำเภอ จึงเห็นข้อมูลที่ชัดเจนมากและมีลักษณะเดียวกันทุกที่)
  • แต่คุณพี่ครับ จากปัจจัยพื้นฐานอันอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรในชนบทที่พวกเราทุกคนกล่าวถึง ผมคิดว่าหากที่ทำกินยังอยู่ในมือชาวบ้าน ทุกอย่างน่าจะยังพอประคองตัวไปได้  และถ้าจะให้ผมมองหาว่ามีอะไรบ้างที่พอจะนำมาเป็นแนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจของคนในชนบท  ผมคิดว่า "ยูคาลิปตัส" น่าจะเป็นแนวทางที่เสริมจากการทำไร่ทำนาได้อีกตัวหนึ่ง เพราะยังไงๆทั่วโลกก็ต้องใช้กระดาษเพิ่มขึ้น จนน่าจะมีมูลค่าใกล้เคียงกับน้ำมันในอนาคตอันใกล้นี้ และไม่แน่ว่ายูคาฯอาจกลายเป็นแหล่งพลังงานทางเลือกที่สำคัญ  เพราะน้ำมันปลูกไม่ได้เหมือนยูคาฯครับ
  • ปัจจุบันสินค้าเกษตรหลายตัวมีราคาดีขึ้นและน่าจะดีไปได้อย่างถาวร  เพราะความต้องการในตลาดโลกคงต้องมีมากขึ้น (เนื่องจากประชากรเพิ่มขึ้น ในขณะที่พื้นที่ผลิตน่าจะลดลง) เพียงแต่เราน่าจะมีระบบการผลิตที่ลดต้นทุนให้เหลือน้อยที่สุด มีระบบการค้าขายที่ไม่เอาเปรียบผู้ผลิตเหมือนเมื่อก่อน (ซึ่งตรงนี้น่าจะค่อยๆดีขึ้น  เพราะผู้ประกอบการมีมากขึ้นจึงน่าจะแข่งขันกันซื้อ และตอนนี้ก็เริ่มๆเห็นในสินค้าเกษตรหลายตัวแล้ว)  และที่สำคัญประชากรในชนบทจะต้องมีกระบวนทัศน์ในการดำรงชีวิตที่รู้เท่าทันปัจจัยลบให้มากขึ้น  เพราะทั้งที่ผ่านมาและในปัจจุบัน  วิถีชีวิตของชาวชนบทส่วนใหญ่ยังหลงติดอยู่กับแนวที่ตอกย้ำซ้ำเติมความอ่อนแอให้กับตัวเอง ครอบครัว และเศรษฐกิจโดยรวมของทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นในส่วนที่เกี่ยวข้องกับวิถีการดำรงชีวิตปกติ(เรื่องการกินอยู่การใช้การสอยทั่วๆไป) เรื่องที่กี่ยวกับวัฒนธรรมประเพณีที่มาจากความเชื่อและศาสนา รวมถึงเรื่องการเมืองการปกครองและการศึกษา  ซึ่งน่าวิตกมากเพราะคนรุ่นเก่าก็ใช้ชีวิตแบบหลงติดในวัฒนธรรมและความเชื่อแบบเก่าๆ ชนิดที่ไม่มีการปรับตัวตามสภาพปัจจุบันในเชิงสร้างสรรค์เลย  ส่วนคนรุ่นใหม่ก็หลงเห่อเหิมไปกับวัฒนธรรมการใช้ชีวิตใหม่ อย่างขาดการคัดกรองให้เหมาะสม  หลายอย่างจึงสุดโต่งไปในทิศทางตรงข้าม  น่ากลัวที่สุดครับ (การศึกษาครับการศึกษา  การศึกษาเพื่อสร้างกระบวนทัศน์ใหม่ตามแนวทางของท่าน ศ.นพ.ประเวศ วะสี , พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ปอ.ปยุตโต , ท่านโกวิท วรพิพัฒน์ ,ท่าน ศ.นพ.เกษม วัฒนชัย และคุณนิติภูมิ  เนาวรัตน์  เท่านั้นที่น่าจะพอช่วยได้)
  • เรื่องข้าวของชาวนาไทยกับเวียตนาม  ผมไม่ใคร่มีความกังวลครับ  เพราะเวียตนามมีโอกาสเสียหายเพราะภัยธรรมชาติมากกว่าเรา (ซึ่งแก้ไขยากมาก)
  • คงต้องขออภัยคุณพี่ที่ผมร่ายมาซะยืดยาว บังเอิญเป็นเรื่องที่อยู่ในความคิดคำนึงอยู่ตลอดเรื่องหนึ่งครับ
  • สวัสดีครับ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับอาจารย์

ดีใจจังครับ ที่อาจารย์มองเห็นคุณค่าของงาน ปฐมภูมิ 

เขียนมาแจ้งว่า การบ้านเสร็จแล้วครับ http://gotoknow.org/blog/humanized-heart/141600

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะครูวุฒิ

P

ความเห็นสุดยอดค่ะ น่าจะมีคนหัวก้าวหน้าอย่างครูวุฒิอีกมากๆค่ะ

ประเทศเรา เสียเปรียบในด้านพลังงานค่ะ

ประเทศที่มีแหล่งพลังงานราคาถูกจะทำให้สามารถแข่งขันกับประเทศต่างๆ ได้

ไทยต้องซื้อน้ำมันราคาแพงมาใช้ ด้วยการขายพืชผลเกษตร

 ทุกวันนี้รายได้จากการขายยางพารา ข้าว มันสำปะหลัง น้ำตาล ลำไย ทุเรียน สับปะรด มังคุด และมะม่วง รวมกันแล้วยังไม่พอค่าน้ำมัน ต้องรวมรายได้จากการขายกุ้ง ไก่ และแรงงานไทยที่ไปทำงานต่างประเทศ

ทราบว่า ตอนนี้ กระทรวงพลังงานก็ตระหนักถึงความอยู่รอดของประเทศ

จึงพยายามวางแผนและทดลองค้นคว้า พลังงานทดแทนอยู่ค่ะ

ซึ่งอาจจะมาจาก ข้าว อ้อย ยูคาลิปตัส กระถินยักษ์ หรือสบู่ดำ  แล้วนำมาพัฒนาใช้เป็นพลังงานความร้อนผลิตกระแสไฟฟ้าได้ในราคาถูกกว่าน้ำมัน 3 เท่าเลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณหมอ

P

เข้าไปอ่านแล้วค่ะ และให้ความเห็นไว้นิดหน่อยด้วย

คุณหมอคะ พอดีไปอ่าน

PCU Corner : ผลควบคุมไข้เลือดออก ไม่สำคัญว่าเราจะมาอย่างไร แต่สำคัญว่าเรากำลังจะไปทางไหน

กรณีของไข้เลือดออก

มีแพทย์ไทย 2 ท่าน ที่ได้สร้างองค์ความรู้ที่มีค่ามาแล้ว คือ ศาสตราจารย์สุชาดา นิมมานนิตย์ ผู้วิจัยความรู้การวินิจฉัยโรคไข้เลือดออก

และ ศาสตราจารย์ ณัฐ ภมรประวัติ ที่ค้นคว้าหาทางผลิตเซรุ่มใช้ป้องกันโรคไข้เลือดออก

ตอนนี้ เป็นอย่างไรบ้าง เรามีวัคซีนหรือยังคะ

เขียนเมื่อ 
  • นำดอกไม้ดินญี่ปุ่น...ดอกบัวดิน มาฝากค่ะ
  • แทนคำ "คิดถึง"
  • Din01
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ..พี่ศศินันท์

ตามมาบอกว่า..คิดถึงค่ะ..แอ๊วฟื้นคืนชีพแล้วค่ะ..แฮ่

พี่ศศินันท์สบายดีนะคะ..เดี๋ยวแอ๊วจะทยอยเก็บตกบทความดีๆของพี่นะคะ..

อยากบอกว่า..หากให้คิดถึงคนที่จิตใจงาม..และละเอียดอ่อนในการพูดถึงเรื่องจิตใจ..แอ๊วนึกถึงพี่คนแรกเลยค่ะ..(พูดจริงนะคะเนี่ย..)

ขอบคุณสำหรับไมตรีจิตที่งดงามของพี่นะคะ..

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ พี่ศศินันท์

ยังไม่ได้ใช้ vaccine ในงานปรกติที่เราทำเลยครับ  ต้องใช้วิธีการป้องกัน ควบคุมกำกับโรคที่เข้มงวด ในชุมชน เป็นหลักครับ

คนที่ผมเห็นว่า  ขยันที่สุดใน G2K   ก็เป็นพี่นี่แหละครับ ไม่ว่าเข้าไปใน blog ไหน ผมเห็นพี่เข้าไปอ่าน เข้าไปแสดงความคิดเห็น เกือบทั้งนั้นเลยครับ   active ทั้เป็นผู้ให้ และผู้รับเลยครับ

เขียนเมื่อ 

 P เบิร์ด


คุณเบิร์ดบอกว่า ไม่เคยเห็นดอก
พนมสวรรค์

รู้สึกจะเป็นชนิดเดียวกับ ดอก นมสวรรค์ค่ะ

ไม่เคยเห็นเหมือนกันค่ะ เลยเอาดอกราชาวดีที่บ้านมาฝากดีกว่า กลิ่นหอมมากๆ กำลังออกดอกเต็มต้นค่ะ 

 

เขียนเมื่อ 

P

ขอบคุณมากค่ะคุณGutjang    ที่มาเยี่ยมได้ความรู้เรื่องผลิตภัณฑ์อาหารและสิ่งต่างๆที่ทำมาจากกระบวนการธรรมชาติ 100%" หรือ "เกษตรอินทรีย์" หรือ "ปลอดสารพิษ" ที่บล็อกของคุณGutjang มากค่ะที่บ้าน ตอนนี้ ก็มีการปลูกผักสวนครัวท่นเองมากขึ้นด้วยค่ะ
เขียนเมื่อ 

สlวัสดีคะอาจารย์ศศินันท์

  • นกเป็นคนหนึ่งคะที่ประทับใจใน blog ของ gotoknow เพราะนกอยู่ไกลครอบครัวพอถึงที่พักก็จะอยู่คนเดียวก็มี blog ของสมาชิก gotoknow นี้แหละคะเป็นเพื่อ
  • เวลาอ่านแล้วก็ดีคะเหมือนเราไม่ได้อยู่คนเดียวคะไม่เหงาคะ
  • ขอบคุณอาจารย์คะ
sasinanda
IP: xxx.121.194.218
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

P

G2K เป็นเพื่อนให้ใครๆหลายๆคนมากค่ะ และขอความกรุณา เรียกวา พี่ศศินันท์นะคะ เรียกอาจารย์แล้ว เขินมากค่ะ  ยังไม่เคยไปสอนใครจริงจัง มีแต่ เป็นวิทยากรเป็นครั้งคราวค่ะ ทำธุรกิจค่ะ

ตอนนี้ผู้คนในยุคนี้  รวมทั้งพวกเราด้วย

มีพลังที่เกิดจากความคิดมากมาย และได้รับการสนับสนุนให้มีการแสดงออกได้ ด้วยเครื่องมืออุปกรณ์ทางเทคโนโลยีที่ทันสมัย

จึง มีความกล้าจะแสดงออก   ซึ่งหนีไม่พ้นช่องทางด้านอิเล็กทรอนิกส์  เราไม่นั่งรอข่าวสารอย่างเดียว

แต่ยังมีความกระตือรือร้นที่จะเข้าไปมีส่วนร่วมสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ที่มีความถนัดด้วยค่ะ

ขอให้มีความสุขในการอ่านและเขียนบล็อกค่ะ

sasinanda
IP: xxx.121.194.218
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณแอ๊วP

 คุณครูแอ๊ว

P

ดีใจที่เข้ามาที่G2K อีก   ที่นี่มีการเชื่อมต่อทางสังคม ที่คุณแอ๊วจะพอใจค่ะ

เมื่อใดที่เกิดการเชื่อมต่อทางสังคม   จะเกิดพลังงานทางสังคม(Social emergy) อันมหาศาลค่ะ

ท่านอาจารย์ ประเวศ วะสี บอกไว้ว่า กุญแจแก้วิกฤตในสังคม คือการเชื่อมต่อ

sasinanda
IP: xxx.121.194.218
เขียนเมื่อ 

  P

 P

ดีใจที่เห็นคุณหมอ Tag ต่อแล้ว

พี่เอง พอมีเวลา เป็นบางช่วงค่ะ พอมีเวลา มักจะเข้ามาอ่าน และบางทีอดไม่ได้ ที่จะแลกเปลี่ยนไปบ้าง บางทีเขียนไปแล้ว มานึก อุ๊ย ไม่ทราบ เจ้าของบันทึก จะชอบหรือไม่

แต่ถ้า คิดว่า บางที เราฟังความคิดเห็นต่างบ้างก็คงไม่เป็นไร

คุณหมอคะ ขนาดในครอบครัวพี่เองนะ ไม่ใช่ คิดเหมือนกันนะ เถียงกันบ่อยๆ แต่ ถ้าเขาเหตุผลดีกว่า ก็ยอม เพราะคนเรา ข้อมูล ไม่เหมือนกัน บางทีเขาข้อมูลมากกว่า เรา

โดยเฉพาะลูกชาย  ความคิดจะแปลกๆอยู่สักหน่อยด้วยค่ะ

  เร็วๆนี้ได้รับหนังสือ พยาบาลไร้หมวก จากอาจารย์กมลวัลย์และอาจารย์ลูกหว้า 

มานึกๆดู บางทีความเจ็บไข้ได้ป่วยก็เป็นโอกาสที่ผู้คนจะเอาหัวใจของความเป็นมนุษย์เข้ามาเชื่อมโยงกัน แล้วเกิดความสุขความสร้างสรรค์เหมือนกันนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่ศศินันท์

ขอบพระคุณมากค่ะสำหรับดอกไม้ไทยหอมๆที่พี่เอามาฝาก ชื่นใจมากเลยค่ะ เพราะนอกจากความหอม สวยแล้วยังประทับใจกับความใส่ใจที่อบอุ่นอ่อนโยนของผู้ให้ที่ทรงคุณค่าประทับอยู่ในความทรงจำอย่างไม่มีวันเสื่อมคลาย

เอาภาพดอกกล้วยไม้ที่มีคนเอามาให้มาฝากค่ะ เพราะเห็นพี่เคยถ่ายภาพงานแสดงกล้วยไม้มาให้ดู

ขอบพระคุณมากๆค่ะ สำหรับความคิดถึงที่งดงาม

 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่ศศินันท์

แป๋วไม่อยู่หลายวัน เลยห่างหายไปเล็กน้อยค่ะ ... มาเยี่ยมเยือนอ่านบันทึกดีๆ พร้อมกับความคิดถึงค่ะ

เขียนเมื่อ 

P

ขอบคุณคุณเบิร์ดมากค่ะ กล้วยไม้สวยมาก

พี่เกิดมาเป็นผู้หญิง   ซึ่งได้ถูกโปรแกรม  ให้มีความชอบแบบผู้หญิงเสียมาก  คือพวกของสวยงามและดอกไม้ ใบไม้  รวมทั้งมีความคิดและอารมณ์ของความเป็นเพศแม่สูง

แม้ส่วนหนึ่งจะมีบุคคลิก "แบบผู้ชาย" อยู่ไม่น้อยก็ตาม

จึงเมื่อเห็นดอกไม้เมื่อไร ก็ต้องตรงรี่เข้าไปดู เข้าไปชมทีนั้นค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาจารย์แป๋วP

 paew
หายไปเที่ยวเสียนาน คิดถึงค่ะ

พอดีไปค้นภาพสวนญี่ปุ่นที่เกียวโตมาได้ เคยไปและถ่ายภาพไว้ เอามาฝากอาจารย์ค่ะ

เปลี่ยนรูปใหม่ สวยจังค่ะ

สวัสดีคุณพี่ค่ะ

  • แวะมาเดินเที่ยวค่ะ..ชื่นใจค่ะ  กับดอกไม้นานาชนิด..กับนาข้าว...น่านฟ้าทะเลลมเป็นคนบ้านนอกค่ะ  (ชนบท)  แต่ไม่ค่อยได้เห็นและชื่นชมกับท้องทุ่งมากนัก...จันทร์ - เสาร์  เช้าจรดเย็นชีวิตอยู่แต่โรงงานซะส่วนมาก.....
  • ค่ำนี้ดูตัวเองมีความสุข  ที่เข้าในฟาร์มแห่งความสุขตามธรรมชาติของคุณพี่ค่ะ
  • ....ขอบคุณค่ะ...
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณพยอมP

ดีใจที่แวะมาให้หายคิดถึงค่ะ เพราะเงียบไปนาน ไม่ได้มาที่นี่เลย

ขอบคุณที่บอกว่า มาที่นี่แล้วมีความสุข ดอกไม้เยอะค่ะ

เห็นอาจารย์แป๋วไปญี่ปุ่น นึกได้ว่ามีภาพรูปศาลเจ้าลอยน้ำของศาสนาชินโต เลยนำมาฝากค่ะ

รูปที่ 3 เป็น The floating torii at low tide.นะคะ

It's  a Shinto shrine on the island of Itsukushima in the city of Hatsukaichi in Hiroshima Prefecture in Japan. It is a UNESCO World Heritage Site. The Japanese government has designated several buildings and possessions as national treasures.

มีรายชื่อ World Heritage ของUNESCO ของประเทศไทย มาฝากด้วยค่ะ

Thailand

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่ศศินันท์

ขอบคุณค่ะ ภาพนี้ถ่ายที่บนเขาระหว่างการเดินทางไปยังเมือง Kumamoto ค่ะ

พี่เปลี่ยนรูปใหม่สวยสดใสมากเลยค่ะ

เอารูปสนญี่ปุ่นมาฝากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

  • รูปใหม่สดใสเหมือนอ.แป๋วว่าค่ะ
  • โดน Tag กะเขาเหมือนกันค่ะ แต่ยังไม่ได้เขียนเลย แบบว่ารักพี่เสียดายน้องค่ะ

 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะน้องพิชชา P  พิชชา  

 ดีใจจังที่มาเยี่ยม หายไปนานเลยนะคะ

เลยต้องขอมอบดอกซากุระให้เป็นของขวัญต้อนรับแล้วค่ะ บันทึกนี้ เป็นบันทึกที่แสดงความรู้สึกคิดถึงกัน ในหมู่มวลมิตร ไม่ได้นอกประเด็นค่ะ เป็นการแสดงออกถึงความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กันในสังคม GotoKnow แห่งนี้ค่ะ

รูปนี่ ก็ไม่ได้อยากเปลี่ยนเท่าใด แต่เห็นว่านานแล้ว ก็อยากเปลี่ยนแปลงบ้างค่ะ ถ่ายเมื่อ 28-10-2007 นี้เองค่ะ

เขียนเมื่อ 

อาจารย์แป๋วคะ P

 paew

มีอีกรูปที่อยากมอบให้ ที่ Washington D.C. ดอกCherry บานจะสวยมากๆเหมือนกันค่ะ

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะคุณพี่ sasinanda
  • มาทักทายด้วยความคิดถึงค่ะ
  • รูปใหม่สดใส  สวยงามมาก ๆ ค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีและขอบคุณในคำชม P

  รูปคุณRAK-NA ก็ขึ้นใหม่สวยสดใสค่ะ

นานๆคุยกันที คิดถึงนะคะ เลยขอนำดอกแคทลียาสีเขียวอมเหลืองมาฝากค่ะ เห็นสวยแปลกเลยถ่ายรูปเก็บไว้ค่ะ 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ พี่ ศศินันท์

ได้รับความรู้จากทั้ง บันทึกนี้ และได้เห็น blogger ที่เราไม่เคยรู้จัก ตามมาอ่าน เพราะ ได้รับการ tag  แต่ไม่เข้าใจว่าเราต้องทำยังไงบ้างค่ะ

อ.แป๋วเลยส่ง link ของพี่ไปให้

ขอบพระคุณพี่มากๆ ค่ะ พี่มีความรู้รอบด้านมากมายจริงๆ นับถือยกย่องพี่จริงๆ ค่ะ

สวัสดีค่ะคุณพี่...

  • ครูอ้อยเข้ามาทักทายสวัสดีค่ะ  นอนดึกจังเลยค่ะ
  • ครูอ้อยชอบดอกไม้ของคุรพี่
  • บอกจริงๆเลยค่ะว่า..ดอกไม้ยังสวยแพ้คุณพี่เลยค่ะ

คิดถึงค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะP

 citrus
ไปเที่ยวญี่ปุ่น เห็นว่าสนุกมาก แต่คงยังเที่ยวไม่หมด โอกาสหน้าไปใหม่นะคะ พี่เองยังไปหลายเที่ยวเลย ได้ถ่ายรูปShukkeien มาหรือเปล่าคะ

เป็นสวนแบบญี่ปุ่น สร้างมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17ค่ะ มีสระน้ำ มีสะพาน มีพรรณไม้หลากหลายให้ชมค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะครูอ้อยP


 

ครูอ้อยปากหวานจัง รู้ว่ายอนะ แต่ก็แอบยิ้ม ฮิๆๆๆ

ยังติดใจครอบครัวที่น่ารักของครูอ้อยอยู่ค่ะ วันหลังคงมีโอกาสได้คุยกันอีกนานๆนะคะ

เห็นรุปสวนที่ฮิโรชิมาแล้ว นึกถึงสวนของตัวเองค่ะ ไม่สวยเท่าไร แต่เราก็ชอบนะคะ เพราะเป็นบ้านของเรา มุมนี้เป็นมุมทานกาแฟตอนเช้าพร้อมพูดโทรศัพท์สอบถามเรื่องการงานไปด้วยค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

  • มาบล้อกนี้ทีไร  ได้อะไรๆกลับไปทุกที
  • สารภาพครับว่า...... แอบขโมยดอกไม้....
  • มุมกาแฟที่บ้านพี่  รสการแฟคงดีขึ้นเป็นกองเลยนะครับ
  • เช้านี้  ที่ขุขันธ์  หมอกลง  สวยมาก  มีให้ดูเพียงปีละครั้งสองครั้งเท่านั้น  จะเก็บภาพมาฝากวันหลังครับ
  • สวัสดีครับ
เขียนเมื่อ 

เอาภาพสายหมอกแบบขุขันธ์มาฝากพี่ครับ

Dsc00586 

Dsc00582 

เป็บรรยากาศแถวๆหน้าบ้านครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะครูวุฒิP

ภาพสวยมากค่ะ นานๆจะเห็นอย่างนี้นะคะ ดู romantic ดีจัง

 เมืองขุขันธ์นี้ มีประวัติศาสตร์ ยาวนานมาก เป็นพันปีนะคะ

ในยุคที่ขอมเรืองอำนาจ เมืองขุขันธ์น่าจะเป็นดินแดนแห่งหนึ่งที่ขอมใช้เป็นเส้นทางไปมาระหว่างเมืองประเทศราชดังกล่าวแล้ว เพราะปรากฎโบราณสถานโบราณวัตถุของขอมซึ่งกรมศิลปากรสำรวจในจังหวัดศรีสะเกษเมื่อ พ.ศ.2512จำนวน15 แห่ง ไม่รวมเขาพระวิหารซึ่งเป็นเทวะสถานของขอมที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีปราสาทหินสระกำแพงใหญ่สระกำแพงน้อย ปราสาทลุมพุก ปราสาทบ้านทามจาน(บ้านสมอ)ปราสาทเยอ ปราสาทโดนต็วล (ช่องตาเฒ่า อ.กันทรลักษ์)

สันนิษฐานว่าโบราณสถานเหล่านี้มีอายุประมาณ 1,000 ปีเศษมีอยู่ตามท้องที่อำเภอต่างๆ ของจังหวัดศรีสะเกษ ขอมคงสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่พักและประกอบพิธีทางศาสนาระหว่างเดินทางจากนครวัด นครธมข้ามเทือกเขาพนมดงรักษ์มาสู่ศูนย์กลางการปกครองภาคอีสานทั้ง 3เมืองดังกล่าวแล้ว
พ.ศ.2459 กระทรวงมหาดไทย มีประกาศให้เปลี่ยนชื่อเมืองทุกเมืองเป็นจังหวัด เมืองขุขันธ์จึงเป็นเป็นจังหวัดขุขันธ์ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ.2459เปลี่ยนผู้ว่าราชการเมืองเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด

 
    พ.ศ.2481 มีพระราชกฤษฎีกา เปลี่ยนชื่อจังหวัดขุขันธ์ เป็นจังหวัดศรีสะเกษ ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน
เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะคุณ P
  • หอบไวรัส " ความคิดถึง " มาฝากคุณศศินันท์และทุกๆ คนเช่นกันค่ะ  ตอนนี้ทุกคนใน G2K หัวใจเบิกบานนะคะ  ไวรัสแพร่กระจายไปทั่วหน้า 
  • ช่วงนี้อากาศเปลี่ยน  ดูแลรักษษสุขภาพด้วยนะคะ
เขียนเมื่อ 

อ้อ...ลืมไป มีดอกไม้ที่บ้านมาฝาก  ครูวุฒิ  อีกหน่อยค่ะ ที่บ้าน ตอนนี้ ดอกไม้บานหลายชนิดค่ะ อากาศเย็นลงมั๊ง...... และไม่มีฝนแรงๆแล้ว มีแต่ละอองฝน ต้นไม้ชอบ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะP

ไวรัสความคิดถึงแพร่มาถึงนี่  และกระจายไปทั่ว GotoKnow อย่างแรงเลยค่ะ

ไปเที่ยวบ้านท่านคึกฤทธิ์ เก็บภาพสวนกว้างสวยงามเขียวขจี และสระบัวมาฝากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดียามเย็นครับคุณพี่ศศินันท์

  • ดีใจที่พี่ชอบบรรยากาศสายหมอกที่ขุขันธ์  ถ้ามีจะถ่ายสะสมไว้ทุกปีครับ
  • แหม... คุณพี่....  รู้จักเมืองขุขันธ์ดีกว่าผมซะอีก  นะเนี่ย...
  • ขอบคุณคุณพี่มาก  สำหรับรูปดอกไม้ที่ฝากให้  แอบสะสมไว้เยอะครับ
  • สวัสดีครับ
sasinanda
IP: xxx.8.69.92
เขียนเมื่อ 

สวัสดียามเย็นค่ะครูวุฒิP P

ลำดวน (ภาคกลาง), หอมนวล (ภาคเหนือเป็นดอกไม้ประจำจังหวัด ศรีสะเกษ

ที่บ้านมีปลูกไหมคะ หอมอ่อนๆ น่ารักมากค่ะ

เขียนเมื่อ 
  • ก็แค่คิดถึงพี่
  • ไม่มีอะไรครับ
  • สบายดีไหมครับผม
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับพี่ศศินันท์

สบายดีไหมครับ ผมนำภาพดอกไม้สีสันสดใสมาฝากด้วยความคิดถึงครับ

สถานีแสดงพันธุ์ไม้ดอกของบริษัทฯเดิมครับ ตอนนี้กลายเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวของภูเรือไปแล้วครับ ตั้งแต่ประมาณเดือนพฤศจิกายน-มกราคมเป็นช่วงที่มีการจัดแสดงครับ

Picture+094

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะP

คิดถึงคุณขจิตเช่นเดียวกัน หมู่นี้พี่ยุ่งเหลือเกินค่ะ

อยากจะเขียนบันทึกเพิ่มแต่ กว่าจะกลับบ้าน ก็ดึกแล้ว

แต่ก็เข้ามาอ่าน และเยี่ยมเยียนชาวโกทูโนอย่างสม่ำเสมอค่ะ

ช่วงนี้ ต้นไม้ทางอเมริกาจะสวยมาก สีสันสวยงาม ใบเปลี่ยนสีเป็นสีเหลืองๆ แดงๆกันหลายชนิดเลย ไปค้นรูปมาฝาก 1 ภาพค่ะ

sasinanda
IP: xxx.121.196.73
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณกบ  P


ไม่ได้คุยกันนานเลยนะคะ

 

ขอบคุณที่คิดถึง และเอาดอกไม้สวยๆมาฝาก สวยมากค่ะ

เอ...บันทึกนี้ รู้สึกจะมีดอกไม้มากนะคะ

ดีค่ะ สดชื่นเมื่อเข้ามาที่นี่ เป็นสัญญลักษณ์ของความสุข และความคิดถึงกันค่ะ คุณกบชอบดอกลิลี่ ที่เขาชอบเอามาจัดเป็นช่อดอกไม้สวยๆไหมคะ พวกเดียวกับดอกไอริสค่ะ แหล่งกำเนิดอยู่ที่ทวีปเอเซียตะวันออกนี่เอง ทางอเมริกาเหนือก็มีค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณศศินันท์

%e0%b8%94%e0%b8%ad%e0%b8%81%e0%b8%9b%e0%b8%b5%e0%b8%9a%e0%b8%a3%e0%b9%88%e0%b8%a7%e0%b8%87%e0%b8%ab%e0%b8%a5%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%9a%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%99

ฤดูกาลนี้ดอกปีปร่วงหลนเต็มพื้นหญ้า พร้อมกับส่งกลิ่นหอมโชยมากับสายลมหนาวยามเช้า มีความสุขที่สุดเลยคะ

ดอกปีปเป็นดอกไม้ที่ชอบมาก และเป็นดอกไม้ของพยาบาล สีขาว อ่อนโยน หอมจรุงใจ

ขอบพระคุณนะค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณหมู/คุณประภาวรรณP

 MOO

ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ

หน้าหนาวนี้ดอกปีปออกดอกดกมากค่ะ ที่บ้านมี3-4 ต้น ร่วงลงพื้นดินขาวนวล หอมอ่อนๆไปหมด ดูromanticมากค่ะ

ปีบ หรือ กาสะลอง หรือ กาดสะลอง กะเหรี่ยงเรียก เต๊กตองโพ่
ชื่อสามัญ Indian Cork Tree
ชื่อพฤกษศาสตร์ Millingtonia Hortensis Linn.
วงศ์ Bignoniceae ถิ่น ไทย อินเดีย
เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง ใบเล็ก ปลายใบแหลม
ดอกสีขาวรูปแตร ปลายดอกมี ๕ แฉก
เกษรเหลืองอยู่ตรงกลาง ช่อดอกแตกจากปลายกิ่ง
กิ่งห้อยเหมือนกิ่งระย้า กลิ่นหอมแรง

 เอ....ดอกปีป เป็นดอกไม้ของการพยาบาลหรือเปล่าไม่ทราบค่ะ
แต่สถานพยาบาลหรือโรงพยาบาลมักจะปลูกต้นปีบไว้
เพื่อเป็นไม้มงคลนะคะ

พอดีมีดอกกล้วยไม้ดิน มาแข่งกันบานด้วยค่ะ ปลูกไว้หลายกอ บานสะพรั่งทุกกอเลย สวยนาน สวยทน เสียไม่หอมค่ะ


เขียนเมื่อ 

กลับมาสวัสดีอีกรอบคะ ดอกไม้สวยมาก มองแล้วมีความสุขจริง ๆ นะค่ะ ดอกปีปเป็นดอกไม้สัญญลักษณ์ของพยาบาลคะ สมัยที่เป็นนักเรียนพยาบาล วันหนึ่งครูที่เมตตาท่านหนึ่งเล่าเรื่องของดอกปีปกับคนที่เป็นพยาบาลให้ฟัง พยาบาลสวมชุดขาวเหมือนสีขาวของดอกปีป มีความอ่อนโยน นุ่มละมุนเหมือนลักษณะของดอกปีปที่ยาวเรียวโอนอ่อน ความดีงามที่เราทำเปรียบเสมือนกลิ่นหอมของดอกปีปที่หอมจรุงไปทั่ว แม้จะหล่นร่วงจากต้นแล้วก็ตาม ทุกครั้งที่เห็นดอกปีปที่ร่วงหล่นบนพื้นหญ้า คิดถึงคุณครูเป็นพิเศษ ขอบพระคุณคุณศศินันท์นะค่ะ

เขียนเมื่อ 

คุณหมูคะ ดีใจที่ชอบดอกปีบเหมือนๆกันค่ะ

ช่วงนี้ ดอกไม้แข่งกันออกดอกนะคะ ที่บ้านก็มีออกดอกหลายชนิดเหมือนกัน มีอยู่ดอกหนึ่งสวยค่ะ  ลืมชื่อเสียแล้วว่า ดอกอะไรค่ะ วันหลังจะกลับมาบอกชื่อค่ะ  

%e0%b8%94%e0%b8%ad%e0%b8%81%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%89%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b8%b2%e0%b8%a7

เขียนเมื่อ 
หายไปนานค่ะ  เพิ่งกลับมาได้พักเล็กๆ มีคน tag ไปค่ะพี่ ได้จังหวะพอดี เพิ่งกลับเข้ามาได้อาิทิตย์กว่าๆ ค่ะพี่  ขอบคุณค่ะที่แวะไปเยี่ยมที่ blog
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะP

ใช่ค่ะหายไปนาน จนคิดถึงเลยนะ

ตอนนี้ค่อยหายยุ่งแล้วนะคะ  นำรักเร่ดอกซ้อนมาฝากค่ะ
Dahlia หรือรักเร่เป็นไม้ดอกอีกชนิดหนึ่งที่มีความสวยงามไม่แพ้ไม้ดอกชนิดอื่น สวยทั้งรูปทรงของดอกและมีสีสรรสวยสะดุดตามาก ก้านดอกแข็งแรงทนทาน ในต่างประเทศนิยมปลูกเป็นไม้ตัดดอก  รักเร่มีถิ่นกำเนิดในเม็กซิโก ที่ได้ชื่อว่า Dahlia นี้ก็เพื่อให้เป็นเกียรติแก่ Dr. Andreas Dahl ชาวสวีเดน

มาเยี่ยมด้วยความคิดถึงค่ะ..พร้อมกับดื่มด่ำกับความงามของดอกไม้นานาชนิดและสะดุดกับภาพเจ้าของบ้านรูปใหม่ ที่สดใสมากๆค่ะ...ที่ถนนสายหลังบ้านแหวว (อันแสนจะชนบท) มีต้นปีปขึ้นเรียงราย ชอบมากๆ ค่ะ รูปทรงของต้นก็สวย ใบก็ดูพริ้วไหวเวลาต้องลม ช่วงนี้ดอกจะมาก เต็มต้นและหล่นเกลื่อนกลาดข้างทาง ขับรถผ่านทีไร หัวใจมีความสุขมากๆค่ะ..

กราบสวัสดีงาม ๆ ค่ะ

วันนี้มีโอกาสได้เข้าอ่าน blog  ก็เลยอยู่ยาว (หลังจากหลังและคอดีขึ้นจากกายภาพมา 3 อาทิตย์  หมอกำลังส่งไปทำ MRI...รอคิวอยู่ค่ะ)

ยังจำบรรยากาศที่มีความสุขวันงานเปิดตัวหนังสือ "ช่วยหน่อยเปลี่ยนไต" ได้  เสียดายเล็กน้อยที่ไม่ได้ไปทานไอศครีม  แต่....คิดว่าคงมีโอกาสไม่นานคงจะได้เจอกันอีกครั้งค่ะ

ความอบอุ่น ความรู้สึกดี ๆ ที่ได้รับจากพี่  เป็นสิ่งช่วยล่อเลี้ยงจิตใจให้ให้มีพลังในการทำความดีเพิ่มมากขึ้น ๆ ๆ  ดีใจที่ได้เจอนะคะ บรรยากาศแห่งการกอดยังคงซึมซับอยู่ในทุกห้วงแห่งความทรงจำ  บรรยายอย่างไรก็คงไม่เท่ากับความรู้สึกที่ได้สัมผัส

ความคิดถึง คงน้อยไปสำหรับการจะบอกในวันนี้  ขอความดีงามที่พี่ส่งให้กับทุกคน ทุกความรู้สึกผ่านตัวอักษรที่ได้สื่อระหว่างกัน กลับคืนไปยังพี่ ยังครอบครัว และเจ้าตัวเล็กสุดดวงใจของ "บ้านแห่งความอบอุ่น" หลังนี้ และส่งความอบอุ่นมายังบ้านหลังใหญ่ "G2K"..... เรารวมกันเป็นบ้านหลังใหญ่ใน G2K แล้วนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะP

น้องอึ่งอ๊ออบ เขียนเก่งจัง  อ่านแล้วยิ้มๆๆๆ...มากๆค่ะ

จริงๆแล้ว ก็อยากพบทุกท่าน มานานแล้ว แต่ ความที่เป็นคนไม่ค่อยว่าง ยังทำงานอยู่ค่ะ ไม่หนักอย่างเก่า แต่ก็ต้องดูแล   แล้วยังมีหลานตัวเล็กๆอีก จริงๆเขามีคนเลี้ยง แต่ก็ไม่ค่อยอยากให้อยู่กับคนเลี้ยงนานๆมากๆ เป็นห่วงเรื่องพัฒนาการเด็ก

พอดีลูกชายก็งานยุ่งมากตลอด และไปต่างประเทศบ่อย เดือนละ 2-3 หน เพราะต้องดูแลงานของ 2-3 ประเทศน่ะค่ะ เลยยุ่งๆตลอด

ดีใจที่พบน้องอึ่งอ๊อบ คุณอ้อยและครอบครัว และอีกหลายๆคนในวันนั้นค่ะ  วันนั้นตั้งใจจะไปจริงๆ

ทราบจากน้องว่า ไม่ค่อยสบาย ก็เป็นห่วงนะคะ ตอนนี้อยู่กรุงเทพหรือเชียงใหม่คะ

จะส่งหนังสือไปให้อ่านระหว่างการพักผ่อนนะคะ จะได้ไม่เหงา

อยากบอกว่าคิดถึงมากเช่นกันค่ะ ขอส่งดอกอาซาเลียมาเป็นกำลังใจก่อนค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณแหวว

P


ไม่มีใครไม่ชอบต้นปีบนะคะ หน้านี้กำลังบานเต็มต้นเสียด้วย   สุขภาพแข็งแรง สบายดีแล้วนะคะ

เลยขอนำรูปดอกสายน้ำผึ้งจากที่บ้าน   และลีลาวดี ชนิดดอกเล็กๆ มาฝากค่ะจากที่บ้านมาฝากค่ะ

เขียนเมื่อ 

- แวะมาเยี่ยมที่นี่คราใด..ก็พบจิตและดอกไม้ที่สวยงามครานั้น...ชื่นใจจัง....

 

เขียนเมื่อ 

 P

 สวัสดีค่ะครูหล้า

ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ คิดถึงครูหล้าด้วยนะคะ

นำภาพรุปต้นไม้ใหญ่สวยมาก ที่ญี่ปุ่นมาฝากค่ะ

 เป็น Nijo Castle ที่Kyoto ค่ะ

 

 

 

เขียนเมื่อ 
เคยไปเที่ยวที่เกียวโต และไปชม  ปราสาทนิโจโจ้ สวยงาม ใหญ่โต และมีประวัติน่าสนใจค่ะ
ปราสาทนิโจโจ้ เป็นที่พำนักของ โชกุน Tokugawa Ieyasu ซึ่งเป็นคนที่มีอำนาจมากที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ของประเทศญี่ปุ่น
เกี่ยวกับการปกครองของญี่ปุ่นสมัยก่อน ที่ผู้มีอำนาจมากที่สุดในประเทศคือ โชกุน  เพราะมีซามุไรมาอยู่ด้วยมากมายโชกุนคือ  "ผู้นำทางการทหาร" ซึ่งได้อำนาจบริหารบ้านเมืองด้วยการสนับสนุนของกองทัพซามูไรในสังกัด   กระทำการในพระนามและพระราชประสงค์ขององค์พระจักรพรรดิ ซึ่งอยู่ในวังหลวงกรุงเกียวโต
ด้วยเหตุที่ตระกูลโตกุกาว่า เป็นโชกุนขึ้นมาจากสงครามกลางเมืองต้องปราบปรามคู่แข่งมากมายก่อนจะมีอำนาจเบ็ดเสร็จ    จึงเป็นเผด็จการเต็มรูป แบบ    ปิดประเทศไม่ติดต่อกับคนต่างชาติ  ไม่รับวิทยาการสมัยใหม่ เป็นเวลา 200 กว่าปี   
 ในปี ค.ศ.1598   อิเอยะสุ โตกุกาวา   ต่อสู้รวบรวมอำนาจ และสถาปนาตัวเองขึ้นเป็นโชกุนแทนตระกูล โตโยโตมิ (Toyotomi) โชกุนคนก่อนในสมัยโชกุนโตกุกาวา เน้นจริยธรรมในเรื่องความจงรักภักดีอย่างมาก  ถือเป็นส่วนสำคัญของเลือดนักรบซามูไร และจริยธรรมนี้ ปลูกฝังต่อมายังทหารขององค์สมเด็จพระจักรพรรดิ์ด้วย
ที่ปราสาทนี้  มีกลไกระบบป้องกันภัยอันซับซ้อน เพื่อป้องกันผู้บุกรุก(นินจา) ด้วยนะคะ
ภาพด้านล่างนี้เป็นสวน ที่อยู่ที่ปราสาทนี้ค่ะ
เขียนเมื่อ 
  •  สวัสดีคะพี่ศศินันท์
  • ขออนุญาตเรียกพี่คะ
  • รู้สึกผูกพันกับผู้คนใน G2K คะ
  • แม้ไม่เคยพบกันจริงๆสักครั้ง
  • เป็นเหมือนส่วนหนึ่งในชีวิตแล้วคะ
  • แม้ลำบากลำบนก็ยอม...พึ่งรู้ว่าตัวเองเป็นเอามากคะ...อิอิ
  • -------------------------
  • แวะมาสัมผัสความรื่นรมย์
  • และความรู้สึกดีๆที่บันทึกนี้คะ
  • ช่วงนี้อากาศเริ่มเย็นลง
  • รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
  • อยากให้ปัญหาต่างๆในบ้านเมืองของเราคลี่คลายและเป็นไปด้วยดีนะคะ

 

อ้อยควั้น (ศิรินทิพย์)
IP: xxx.24.213.230
เขียนเมื่อ 

P

  • สวัสดีค่ะ
  • แวะมาร่วม tag คิดถึงด้วยคนค่ะ
  • มาแล้วอบอุ่นดีจัง ธรรมชาติ ๆ ล้วน ๆ
  • มีทั้งดอกไม้สวย ๆ  ประตูทางเข้าด้วย อิอิ
  • สวยงามมากค่ะ
  • มีความสุขมาก ๆ นะค่ะ
  • และขอให้สุขภาพแข็งแรงด้วยค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณนารี

P

อยากให้เรียกพี่ด้วยความเต็มใจค่ะ เพราะรู้สึกเหมือนรู้จักคุณนารีมานานเลยค่ะ

หมู่นี้ พี่จะยุ่งมากหน่อย ไม่ค่อยมีเวลา จะมีบ้างก้แป๊บๆ ไม่พอเขียนอะไร เลยห่างไปหน่อย ใกล้จะเขียนแล้วค่ะ

ขอนำรูปสมัยไปเที่ยวสวิสมาฝาก ชอบมองวัวอ้วนๆ เดินกินหญ้าอย่างสบายอารมณ์ที่นั่นค่ะ ดูมีความสุขเสียจริงนะคะ วัวมาเลี้ยงบ้านเรา ไม่ค่อยอ้วน มักออกผอม  คงร้อน และหญ้าไม่เขียวฟูอย่างเขาน่ะค่ะ

แต่ก็น่า จะเลี้ยงอย่างพวก วัว เหล่านี้ อย่างดีที่สุดนะคะ อุตสาหกรรมนม เนย เนยแข็ง เป็นอุตสาหกรรมหลักของเขาเลย

.

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะ  พี่ศศินันท์ 
  • ขอโทษมาก ๆ
  • หมดแรง  ตาลายกดผิดหลายรอบ
  • ด้วยความคิดถึงค่ะ
  • พี่สบายดีไหมค่ะ 
  • ช่วงนี้คนไม่สบายกันเยอะมาก
  • รักษาสุขภาพด้วยนะคะ 
  • ขอให้สุขภาพแข็งแรงค่ะพี่
  • ขอบคุณค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดี่ค่ะ  คุณอ้อยควั้น (ศิรินทิพย์) 


คิดถึงคุณอ้อยควั้นจังค่ะ ยุ่งหน่อยพักนี้ เลยห่างๆจากการเชียนบันทึกไป

ที่ภาคใต้ เห็นมีเหตุการณ์อีกบ้าง ระวังตัว และรักษาสุขภาพด้วยนะคะ ขอมอบดอกไม้สวยๆให้เป็นกำลังใจค่ะ

 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

P

ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ

ที่นี่ดอกไม้แยะค่ะ รูปดอกไม้ข้างล่างนี้ก็จากที่บ้านค่ะ

พี่สบายดีค่ะ

แต่ก็ระวังตัวเหมือนกัน อากาศเปลี่ยน

แต่ดีคือ ช่วงนี้ เป็นช่วงที่ดอกไม้สวยมากค่ะ ไม่มีฝนตกมามากๆ ทำให้ดอกช้ำ

 

เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความยินดี กับข่าวดีของคุณอ้อยด้วยค่ะ 

 

ครูอ้อยจะได้เป็นคุณยายแล้ว...จริงๆ 

เขียนเมื่อ 

คุณ  RAK-NA  คะ

 ขออนุญาตลบข้อความซ้ำกันออกนะคะ  GotoKnow  อาจมีปัญหานิดหน่อย

เลยขอส่งดอกชวนชมแคระที่บ้านให้ด้วย กำลังออกดอกสะพรั่ง ตลอดแนวรั้วบ้านเลยค่ะ


เขียนเมื่อ 

ช่วงเย็นวกมาอ่านที่นี่อีกรอบ.. กำลังเขียนคำลงในบันทึกนี้   พอดีต้องลงไปรับลูก ๆ เลยยกเลิกไป...

....

กลับจากการเดินทางอันแสนไกล

ราวกับหัวใจหล่นหายในทางสายนั้น

รออยู่นาน - หลายวัน

กว่าความเป็นปัจจุบันจะมีชีวิตชีวา

มีคำถามมากมายในชีวิต

ชวนสะกิดให้หัวใจได้ค้นหา

มีบางจังหวะของเวลา

กระซิบถามถึงคุณค่าของการมีชีวิต

.......

ลมหนาวมาเยือน... ทำให้หัวใจเริ่มได้กลิ่นแห่งการโหยหาท้องทุ่งอย่างเอาจริงเอาจัง

ผมกำลังหาที่นั่งสักแห่ง  เพื่อให้ชีวิตได้ตั้งหลัก และจัดการกับเวลาแห่งการงานและส่วนตัวอย่างสมดุล...

หัวโขนที่สวมอยู่นี้ .. งทีกํเบาหวิว  บางทีก็หนักและน่ารำคาญอยู่มิใช่น้อย

เหนื่อยล้าอยู่เสมอกับการเดินทางแห่งชีวิตและการงาน  และก็เป็นเพียงเสี้ยวอันน้อยนิดที่เกิดขึ้นกับชีวิต  เพราะผลพวงของการลงแรงนำพาความสุขอย่างมหาศาลมากำนัลอย่างไม่รู้จบ ...

ภาวะเช่นนี้  ไม่ใช่ความสับสน  หากแต่เป็นสภาวะจริงที่เกิดขึ้นที่เราเองก็มีความสุขกับการเรียนรู้ที่จะขับเคี่ยวกับมัน -....

.....

มีความสุขมาก ๆ นะครับ

 

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะคุรศศินันท์
  • หนูหอบความคิดถึงมาส่งอีกแล้วค่ะ  แล้วก็นำพรดีๆ มาฝากด้วยค่ะ  เป็นพรจาก  สมเด็จพระญาณสังวร     สมเด็จพระสังฆราชสกลมหาสังฆปรินายก วัดบวรนิเวศวิหาร  
  • คิดดี  พูดดี  ทำดี  เป็นศรี  เป็นพร  สูงสุด   ไม่มี พรเทพ  พรมนุษย์ เปรียบประดุจความดีที่ทำเอง  ความคิดอย่างหนึ่งที่สมควรฝึกให้เกิดขึ้นประจำคือความคิดว่า  "พอ" คิดให้รู้จัก "พอ" ผู้รู้จักพอ  จะเป็นผู้ที่มีความสบายใจ  ส่วนผู้ที่ไม่รู้จักพอจะเป็นผู้ร้อนเร่า  แสวงหาไม่รู้จักหยุดยั้ง   คนรวยที่ไม่รู้จักพอก็เป็นคนจนอยู่ตลอดเวลา   คนจนที่รู้จักพอก็เป็นคนมั่งมีตลอดเวลา

สวัสดีค่ะ คุณศศินันท์

หนูไม่ได้เข้ามาทักทายในบล็อกของคุณศศินันท์อยู่นานเลยค่ะ มัวแต่เกาะติดขอบเรื่องอื่นๆ อยู่ พอดีมีอะไรต้องทำอะไรหลายๆ อย่างในเวลาเดียวกันคะ

วันนี้ได้อ่านประวัติส่วนตัวของคุณศศินันท์อีกครั้ง เลยไปสะดุดตรงที่ มารู้จัก GotoKnow ได้อย่างไรคะ ในส่วนของ

  • จริงๆแล้ว มีประสบการณ์มากมายในชีวิตที่อาจเขียนได้ เป็น tacit knowledge  ทั้งนั้น แต่  เมื่อพิจารณาแล้ว ส่วนใหญ่ ไม่ค่อยเหมาะ กับแนวเรื่องที่จะเขียนในบล็อก Good  Living  เพราะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการทำงาน  อาจจะหนัก  หรือมีเนื้อหาที่เจาะลึกเกินไป  แต่ที่ตั้งใจไว้ ว่าจะเขียนในบล็อกนี้ เป็นแนวเรื่องเชิงบวก อ่านสบายๆอย่างมีสาระ(Storytelling)  จึงคิดว่า เรื่องเบาๆ สบายๆ น่าจะเหมาะสมกว่า

หนูเลยคิดว่าหากคุณศศินันท์เปิดอีกบล็อกหนึ่ง แยกออกจากบล็อก Good Living โดยเขียนเรื่อง tacit knowledge จากประสบการณ์ที่มีอยู่มากมาย น่าจะมีประโยชน์กับสมาชิกมากเลยนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณพนัส P


ความสุขสูงสุดของคนเรา คือในช่วงที่ไม่มีทุกข์

กรณีคุณพนัส มีความทุกข์เจือปนอยู่ คือ มีความกังวล เรื่องการงานแฝงอยู่ แต่ก็ยังดีที่มีครอบครัวที่อบอุ่นเป็นกำลังใจ เป็นน้ำทิพย์ชะโลมใจนะคะ

เรื่องหัวโขน คุณพิสูจน์ 

35. พิสูจน์ P


เขียนไว้ดีค่ะ

 

http://gotoknow.org/blog/goodliving/145733?page=2

  • "เมื่อเอาหัวโขน มาสวมใส่ ก็ต้องเต้น ไปตามหัวโขน ให้มันถูกจังหวะจะโคน
  • แม้เอาหัวโขน มาสวมใส่ ไม่เต้นไปตามหัวโขน ให้มันถูกจังหวะจะโคน
  • เอาหัวโขนสวมหัวตอก็พอกัน"

    คนที่อยากจะมีความสุข ไม่ต้องหาที่ไหน อยู่ที่ตัวเราเองค่ะ

    คุณพนัสมีงานหลัก คือการสอนนักศึกษา เป็นความรับผิดชอบมาก และพร้อมกันนี้ ก้ต้องเป็นแบบอย่างที่ดีของเขาด้วย เป็นเรื่องประเสริฐ

    เป็นสิ่งที่พี่อนุโมทนากับคุณด้วยค่ะ

  • เขียนเมื่อ 

    สวัสดีค่ะ P

    พรของน้อง พี่ขอรับไว้ด้วยความขอบคุณ ยินดีชื่นชม และขอให้พรนี้ จงกลับไปให้น้องได้รับด้วยเช่นกันค่ะ
    สอนตัวเองอยู่ทุกบ่อย เมื่อเช้าเดินเล่นอยู่หลังบ้าน เห็นฟ้าโปร่งดี เลยเก็บภาพมาฝากค่ะ สนามหลังบ้านค่ะ ติดคลองน้ำ เขาห้ามจับปลาด้วยค่ะ

    คิดดี  พูดดี  ทำดี  เป็นศรี  เป็นพร  สูงสุด  

     

    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีค่ะน้องมะปรางเปรี้ยวP

    ขอบคุณ ที่แวะมาเยี่ยม แม้จะยุ่งมากๆ

    ที่แนะนำให้เปิดบล้อกใหม่ ขอคิดดูก่อนค่ะ เพราะการเขียนเรื่องงานเรื่องการ อ่านไม่สนุกนะคะ น่าเบื่อเหมือนกัน สุ้เขียนอะไรสบายๆ น่าอ่านกว่า แต่บันทึกพี่ก้ต้องแทรกสาระไว้ทุกบันทึกค่ะ ให้เกียรติผู้อ่านค่ะ

    เมื่อเช้า เดินเล่นยามเช้าที่บ้าน คิดถึงน้องมะปรางจัง อากาศวันนี้ ดีมากๆ นำรูปมาฝากค่ะ จากที่บ้าน...

    มะพร้าวที่เห็น ตอนนี้ ลงไปอยู่ในท้องเรียบร้อยแล้วค่ะ

    สวัสดีค่ะ พี่ศศินันท์

    เรื่องเปิดบล็อกใหม่ คงแล้วแต่พี่ศศินันท์จะสะดวกค่ะ :)

    และยินดีมากๆ เลยคะ พี่ศศินันท์คิดถึงหนูด้วย :) ภาพบรรยากาศที่นำมาฝาก ดูแล้วสดชื่นดีคะ อากาศที่หาดใหญ่วันนี้ก็ดีคะ ฝนไม่ตก แดดออกตั้งแต่เช้าด้วยคะ

    ขอบคุณมากคะ ที่นำภาพสวยๆ มาฝากกัน

    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีครับคุณพี่ศศินันท์

    • ผมหายไปจากบล้อคซะเป็นสัปดาห์ ๆ  เป็นเพราะปัญหาหญ้าปากคอกเกี่ยวกับระบบเน็ตครับ (การบริการเรื่องการแจ้งเน็ตเสียของผู้ให้บริการเขาน่ารักดีครับ  เขาบอกว่า "รับเรื่องไว้แล้ว แล้วจะแจ้งช่างให้นะครับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ" ผ่านไปเป็นสัปดาห์ๆ ก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้า  จนบังเอิญเจอช่างที่มาแก้ไขให้หน่วยงานใกล้บ้าน  เลยได้แจ้งตรง  ไม่งั้นก็คงหง่าวต่อไปเรื่อยๆแหละครับ
    • ขอบคุณคุณพี่ที่แวะไปเยี่ยมที่บล้อคเมื่อ
      28. sasinanda
      เมื่อ พฤ. 15 พ.ย. 2550 @ 16:13
      457983 [ลบ]

      สวัสดีค่ะ

      มีข่าวดี ได้ลูกชายหรือลูกสาวคะ ยังไม่ทราบเลยค่ะ

      ไม่เห็นแวะไปบอก แวะไปบอกที่นี่ก็ได้ค่ะ 

    • แหะๆ....คุณพี่ครับ.... ลูกอ่อนที่ว่าน่ะ....เป็นต้นยูคาลิปตัสที่เพิ่งปลูกใหม่ได้ 2 เดือนเศษ  ก่อนหมดฝนก็จะต้องดายหญ้า ยกร่อง เสริมโคนให้น่ะครับ  พอดีเป็นจังหวะที่ปิดภาคเรียน  ก็เลยได้ไปลุยเองในบางวัน  เวลาที่จะแวะมาคุยกับพี่ๆน้องๆ บนบล้อก ก็เลยไม่ใคร่ลงตัวครับ  เรื่องลูกอ่อนที่ว่า  ผมอำคุณนารีเล่นๆน่ะครับ

    • มาปุ๊บ  ก็แอบขโมยภาพสวยๆงามๆทุกเฟมเลย  ขออนุญาตนะครับ

    • แล้วจะแวะมาอีกครับ

    • สวัสดีครับ

    เขียนเมื่อ 

    พักนี้รู้สึกเหนื่อยและล้า...  จนถึงขั้นตัดสินใจที่จะละวางจากงานบริหาร ...

    แต่ทั้งปวงก็ยืนยันว่า  เหนือสิ่งอื่นใดก็ยังมีความสุขอย่างมากมาย  อย่างวันนี้ประชุมกับน้องนิสิตเสร็จเกือบ ๆ  2  ทุ่ม  พอจะกลับนิสิตก็มาร้องขอให้ช่วยกลับไปอธิบายในบางเรื่อง  เพื่อให้นิสิตเกิดความเข้าใจและเป็นปึกแผ่นเดียวกัน

    นึกแล้วก็ขำไม่หาย   เลยหิ้วผู้ช่วยผมเข้าไปในห้องประชุมอีกครั้ง  นึกแล้วยังชอบเสื้อ "อะไรก็..กู" .. ไม่หาย  ใส่แล้วคงมีใครนึกว่าผมใส่ประท้วงอะไรสักอย่างเป็นแน่

    ....

    ขอบพระคุณในคำแนะนำแห่งชีวิตที่มีให้เสมอมา...

    ขอบพระคุณครับ

    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีค่ะคุณพนัส

    P

    อ่านแล้วที่คุณพนัสบอกว่า....

    พักนี้รู้สึกเหนื่อยและล้า...  จนถึงขั้นตัดสินใจที่จะละวางจากงานบริหาร ...

    อยากshare ความคิดเห็นนิดหน่อยค่ะ...

    หลายครั้งที่ทำงานใดแล้วออกมาดี เราก็จะรู้สึกดี และยิ่งถ้าได้รับคำชมเชยหรือกำลังใจก็ยิ่งรู้สึกดี และมีความสุขในการทำงานเพิ่มขึ้น 

    และ เพื่อให้สะดวกยิ่งขึ้น อาจจะต้องมีการได้รับสนับสนุน ผลักดันเครื่องมือและกลไกต่างๆ ที่จะทำให้เราทำงานได้ออกมาดียิ่งขึ้น

    ไม่ว่าจะเป็นความพร้อมในเทคโนโลยีสารสนเทศ หรือการอบรมพนักงาน หรือการขจัดอุปสรรค สิ่งกีดขวางต่างๆ

    ตอนนี้คุณพนัส มีความพอใจในการทำงาน แต่ ขวัญและกำลังใจ มีมากพอไหม เป็นอีกประเด็นหนึ่งค่ะ 

     นอกจากนี้ ยังมีปัจจัยอีกหลายอย่างที่เข้ามาเกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะเป็นการเลี้ยงดู หรือประสบการณ์ หรืออุปนิสัยและบุคลิกภาพของเราเองด้วย

    สรุป พี่ไม่ทราบว่า คุณพนัส อยู่ในข้อไหนคะ 

    เอารูปดอกเฟื่องฟ้าริมหน้าต่างที่บ้านมาฝากค่ะ

    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีค่ะ

    P

    แหม นึกว่ามีลูกอ่อนที่เป็นทารกจริงๆ อุตส่าห์หลงดีใจค่ะ.....คุณบอกว่า....

    ลูกอ่อนที่ว่าน่ะ....เป็นต้นยูคาลิปตัสที่เพิ่งปลูกใหม่ได้ 2 เดือนเศษ 

    เลยนำภาพดอกบัวมาฝากตามเคยค่ะ

    เขียนเมื่อ 

    พี่ศศินันท์ ครับ...

    การทำงานในระบบบริหารของผมทุกวันนี้... ได้รับขวัญกำลังใจ หรือ "ไฟเขียว"  ทั้งระบบคิด  วิธีการ เครื่องมือ  หรือแม้แต่กำลังคนเป็นอย่างดี    และการกลับมาในจุดนี้ก็ถือว่าท้าทาย  เพราะมาเพื่อสร้างระบบใหม่ ๆ  (เปลี่ยนแปลง)  พร้อมกับการต่อยอด (ปรับปรุง)  ในหลายเรื่อง  

    อีกทั้งยังสามารถดึงนิสิตกลับมาสู่การบริหารแบบมีส่วนร่วมกับมาวิทยาลัยได้มากกว่าที่ผ่านมา

    หลายอย่างที่พาทีมงานสร้างขึ้นใหม่ได้รับการตอบรับที่ดีจากบุคลากร  หรือแม้แต่ "นิสิต"  ก็ขานรับอย่างน่าชื่นชม    แม้กระทั่งผู้บริหารก็สนับสนุนส่งเสริมกระบวนการต่าง ๆ  อย่างต่อเนื่อง

    ในส่วนของบุคลากรในสายงานก็เปิดใจคุยกันว่า  เกือบทุกคนกำลังมีทิศทางและจุดยืนที่เป็นจุดแข็งในการทำงาน  มีภาระงานและผลงานที่เป็นรูปธรรม   มีพื้นที่ หรือเวทีการทำงานที่ชัดเจน  ไม่ลอยมาลอยไป ...เหมือนที่ผ่านมา

    เช่นเดียวกับระบบสื่อต่าง ๆ ก็สร้างขึ้นมาใหม่อย่างเห็นได้ชัด  ผมชวนบุคลากรคิดสร้างขึ้นใหม่   ผมไม่มีความรู้เรื่องเทคนิคต่าง ๆ  แต่จะแลกเปลี่ยนและกระตุ้นให้ลูกน้องคิดและสร้างขึ้นมา   บางครั้งกรอบแนวคิดเป็นของเรา  บางครั้งคิดร่วมกัน  หรือแม้แต่  บางครั้งก็ปล่อยให้เขาได้สร้างกรอบแนวคิดเป็นของเขาเอง  เพื่อการพัฒนาตนเอง ....

    ล่าสุดไปสัมมนาร่วมสถาบัน  ผมพูดถึงงานนวตกรรมของหน่วยงาน   มหาวิทยาลัยอื่นแปลกใจว่าระดับกองกิจการนิสิต  ทำไมต้องมีงานประเภทนี้... ซึ่งผมก็ตอบว่านี่คือกระบวนการอันสำคัญที่เป็นเสมือนการสังเคราะห์และจัดประมวลความรู้ในรูปแบบต่าง ๆ  และยังสามารถนำไปเป็นกระบอกเสียงในการประชาสัมพันธ์ตามกาละต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี ...

    และสิ่งนี้ก็กลายเป็นปรากฏการร์สำคัญ  มีหลายองค์กรขอไปขยายผลอย่างน่ายินดี ....

    ผมไม่มีบุคลากรด้านนี้โดยตรง   แต่อาศัย "ใจ"  ร่วมกัน  จึงพอที่จะผลิตนวตกรรมออกมาได้  และนิสิตก็ใช้ประโยชน์ได้อย่างไม่ขัดเขิน  เป็นการสนับสนุนนิสิตในอีกทางเหมือนกัน

    ....

    และทั้งปวงนั้น  ประหนึ่งจะยืนยันอีกครั้งว่า  ผมได้รับ "ขวัญกำลังใจ"  อย่างดีจากองค์กร   ได้รับ "เครื่องมือและกลไกต่างๆ"  อย่างไม่ขาดเขิน  เพียงแต่ผมไม่ชอบงานบริหารเท่านั้นเอง....  และรู้สึกว่าพออยู่ในตำแหน่งเช่นนี้   ความคาดหวังจากหลายส่วนไหลมาอยู่ที่เรามากจนเกินไป  ลุกน้องเราก็พลอยเหนื่อยไปด้วย (กระมัง) ....

     

    หากแต่รู้สึกว่าอิ่มตัว....  และต้องการให้คนรุ่นใหม่ได้ขยับขึ้นมาเป็นแม่ทัพเสียบ้าง    และคิดว่าน้อง ๆ ก็น่าจะกล้าที่จะก้าวขึ้นมาสู่จุด ๆ นี้ได้แล้ว

    ......

    เป็นการแลกเปลี่ยน  ที่หวังว่าจะไม่ใช่การเพ้อบ่นของผม นะครับ...

    และขอบพระคุณอีกครั้งในแง่คิดอันเป็นแง่งามของชีวิต

     

     

    เขียนเมื่อ 
    สวัสดีค่ะP

    เข้าใจที่คุณพนัส กล่าวมาค่ะ

    คนที่เข้าใจความรู้สึกของเราได้ดีที่สุด คือตัวเราเองค่ะ

    และคนเราจะทำหน้าที่ได้ดีที่สุด เมือเรา อยู่ในสภาวะที่สบายใจและมีความสุขค่ะ ทำงานแล้วเครียด คงไม่ดีแน่นอนค่ะ

    แต่สมมุติว่า ต้องทำหน้าที่นี้อยู่ พี่เชื่อว่า คุณก็คงต้องทำให้ดีที่สุดแน่นอน และพี่ก็ยังเชื่อว่า สิ่งที่เหนื่อยหนักมากตอนนี้ อาจเป็นผลดีแก่คุณในวันหน้าก็ได้ค่ะ

    %e0%b8%97%e0%b8%b8%e0%b9%88%e0%b8%87%e0%b8%9a%e0%b8%b1%e0%b8%a7%e0%b8%94%e0%b8%ad%e0%b8%87

    เขียนเมื่อ 

    มอบดอกบัวให้มิตรในGotoKnowทุกท่านค่ะ

    เขียนเมื่อ 

    ผมเริ่ม  tag  คิดถึง  แล้วนะครับ

    เป็นเรื่องเกี่ยวกับการบริหารงานระหว่างลูกน้องกับนายในประเด็น "ตีลูกอวดแขก"

    http://gotoknow.org/blog/pandin/148049 ขอบพระคุณครับ
    เขียนเมื่อ 

    ดีจัง ตามไปอ่านมาแล้วค่ะ

    เขียนเมื่อ 

    มาติดตามอ่านค่ะ ข้อเขียนดี ๆ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ...พี่ศศินันท์ เรียกเต็มยศ..ค่ะวันนี้ :)

    เขียนเมื่อ 

    สวัสดีค่ะ คุณหมอ จริยา

    ดีใจจังที่คุณหมอเข้ามาอ่านที่นี่ค่ะ
    หลังจากที่ได้คุยกันในอนุทินบ่อยๆ ก็รู้สึกถูกอัธยาศัยกับคุณหมอเลยค่ะ

    ยิ่งมาชวนให้เล่น Tagความลับ  ก็เลยมาค่ะ แม้จะ เป็นครั้งแรก เหมือนกันที่จะบอกความลับของตัวเองออกมา...ให้ใครๆทราบบางส่วน ...รู้สึกว่า เป็นโชคดีที่มาพบ และรู้จักกับคุณหมอนะคะ
     

    เขียนเมื่อ 


    วันนี้ได้ทราบข่าว
    ท่านพล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรีและรัฐบุรุษ เป็นประธานมอบรางวัลแพทย์ชนบทดีเด่นกองทุนนายแพทย์กนกศักดิ์ พูลเกษร ประจำปี 2551
    โดยปีนี้ ผู้ที่ได้รับเลือกคือ พ.ญวลัยรัตน์ ไชยฟู ผู้อำนวยการโรงพยาบาลปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน
    และน.พ.สุธี สุดดี แพทย์ประจำโรงพยาบาลวารินชำราบ จ.อุบลราชธานี
    ดีใจด้วยจังเลยค่ะ ได้เคยเขียนถึงคุณหมอ ที่
    บันทึกTagคิดถึง....

    คุณหมอสุธี สุดดี หรือหมอจิ้น ค่ะ
    และประทับใจที่คุณหมอเขียนไว้ในประวัติว่า....เป็นหมอก็ต้องรักษาคนไข้
    ผมรู้สึกว่าถ้าเป็นผู้อำนวยการนานเข้า บริบทจะบังคับให้เรา ไม่ได้เจอคนไข้อีกเลยในอนาคต เลยลาออกจาก ผอ.ทุกปี จน สสจ.เห็นหน้าก็รู้ว่ามาทำไม แต่ก็ต้องจำเป็น ผอ.อยู่หลายปี
    ด้วยจริต ดังกล่าว ตอนนี้เลยมีความสุข มากกับงาน เวชศาสตร์ครอบครัว งาน primary care
    โอ..ดีใจมาก และขอภูมิใจตัวเอง ที่ ตาถึงจริงๆๆๆ
    ขอแสดงความยินดีด้วยอย่างมากค่ะ

    เขียนเมื่อ 

    สำหรับคุณหมอสุธีฯ เป็นตัวอย่างของ การรักษาผู้ป่วยแบบองค์รวม ใส่ใจทั้งร่างกาย จิตใจ สังคมและจิตวิญาณ ก่อให้เกิดความเข้าใจระหว่างกัน ได้มากขึ้น
    พล.อ.เปรม กล่าวว่า ถ้าคนในบ้านเมืองรู้จักเสียสละเหมือนกับแพทย์ชนบทที่ทำงานเพื่อประชาชน คนดีเท่านั้นที่จะรู้จักการเสียสละเพื่อผู้อื่น ดังเช่นหมอที่ได้รับรางวัลวันนี้ย  ประเทศเราควรยกย่องคนดี และตำหนิคนไม่ดี
    แพทย์ชนบทเป็นคนดีที่รู้จักเสียสละ ต้องยกย่องชมเชย และขอให้แพทย์ทุกคนเป็นแพทย์ที่ดีเหมือนแพทย์ที่ได้รับรางวัลในวันนี้ มุ่งมั่นทำงานเพื่อคนยากจนที่สุขภาพยังไม่ดีพอ ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ จึงเป็นหน้าที่ของแพทย์ ที่ต้องทำงานเพื่อตอบแทนบุญคุณประเทศชาติ

    ตนพูดเสมอว่า คนเราเกิดมาต้องทดแทนบุญคุณแผ่นดิน ท่านทั้งหลายกำลังตอบแทนบุญคุณแผ่นดิน แต่คนเสียสละก็ไม่ได้มีเฉพาะแพทย์ชนบท แต่มีอยู่ทั่วประเทศ
    ผมโชคดีที่ได้เจอนพ.ประเวศ วะสี ราษฎรอาวุโส เพราะเป็นคนชอบเรื่องบ้านเมือง ถ้าบ้านเมืองไม่มีคนเสียสละ ก็ไม่รู้จะอยู่ไปทำไม อยู่กันอย่างไร
    และเชื่อว่าแพทย์ที่เสียสละจะเป็นผู้ที่มีความสุข เพราะการมีสุขภาพดีของคนไข้คือความภูมิใจของแพทย์ในชนบท
    อย่าง พญ.วลัยรัตน์ ไชยฟูย  ผอ.รพ.ปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน ที่ได้รับรางวัล เป็นพื้นที่กันดารมากๆ เช่นเดียวกับ นพ.สุธี สุดดี แพทย์ประจำ รพ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี ซึ่งผมเคยปฏิบัติราชการอยู่ 4 ปี ก็ทราบดีว่าเป็นที่ยากลำบาก จึงไม่ต้องสงสัยที่ได้รับรางวัล พล.อ.เปรม กล่าว

    รายการนี้มีมากกว่า 100 ความเห็น