ความสำเร็จแบบยับเยิน

เม็กดำ 1
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ความอ่อนล้า ความหวั่นไหว ความเบื่อหน่าย ทั้งจากครู นักเรียน พ่อแม่ ผู้ปกครองนักเรียน ตลอดจนชุมชนและทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง ซึ่งหากเป็นนักมวยที่กำลังชกบนเวที ก็จะมีอาการกล้าๆกลัวๆ ทั้งอยากชก อยากหนี อยากจบ อยากหมดยก รวมถึงออกอาการอยากแขวนนวม

                                                                       

        ในมุมมองหนึ่งที่มีต่อการจัดการศึกษาทุกระดับในบ้านเมืองเรา   เป็นมุมจากผู้ปฏิบัติในพื้นที่หนึ่งแต่มองแบบภาพรวม  เมื่อพิจารณามุมดีที่สำเร็จอย่างน่าชื่นชม จะพบว่ามีสิ่งดีๆเกิดขึ้นทั่วทั้งแผ่นดินไทย  เราจะเห็นความเอื้ออาทรต่อกันทั้งจากครู   นักเรียน   พ่อแม่ ผู้ปกครองนักเรียน  ตลอดจนชุมชนและทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง                                                     

       ขณะเดียวกันในมุมหนึ่งก็จะพบเห็นความอ่อนล้า  ความหวั่นไหว  ความเบื่อหน่าย  ทั้งจากครู   นักเรียน  พ่อแม่   ผู้ปกครองนักเรียน  ตลอดจนชุมชนและทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง  ซึ่งหากเป็นนักมวยที่กำลังชกบนเวที  ก็จะมีอาการกล้าๆกลัวๆ  ทั้งอยากชก  อยากหนี  อยากจบ  อยากหมดยก  รวมถึงออกอาการอยากแขวนนวม                                                 

         ทันทีที่ข่าวการจะเปิดรับข้าราชการเพื่อเข้าสู่กระบวนการเกษียณอายุก่อนกำหนด  ครูไทยออกอาการดีใจเหมือนปลากระดี่ได้น้ำ ถึงขั้นที่ต้องออกมาบอกกันใหม่ว่า ขอทบทวนอีกที เพราะเกรงว่าพ่อพิมพ์ แม่พิมพ์ของชาติ จะชวนกันแขวนนวมมากเกินไป  ทำให้หวนคิดถึงบทเพลงหนึ่งที่มีบางตอนบอกไว้ว่า  ดีอกดีใจรอดตายแล้วเรา                                           

         นั่งอ่านข่าวในหนังสือพิมพ์รายวัน หลายฉบับ มีการพูดถึงโรงเรียนในฝัน ว่าใครฝันกันแน่  ฝันอะไร ฝันแบบไหน ทั้งครู  ผู้บริหาร ต้องนั่งกุมขมับกันเป็นทิวแถว                                           

        ดูเหมือนจะเป็นเรื่องธรรมดาของการทำงาน  ที่จะมีทั้งสำเร็จและไม่สำเร็จ   สุขใจ  ปวดใจ บ้างพอเป็นยาชูกำลัง  สำหรับผมแล้วเห็นว่า ภาพรวมของการจัดการศึกษา     ปัจจุบัน  ประสบผลสำเร็จพอสมควร  ซึ่งผมอยากเรียกว่า  ความสำเร็จแบบยับเยิน   

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การจัดการความรู้ในท้องถิ่น

คำสำคัญ (Tags)#กระบวนการเรียนรู้#มหาชีวาลัยอีสาน#โรงเรียนบ้านเม็กดำ#ห้องเรียนของคนหลานวัย

หมายเลขบันทึก: 140655, เขียน: 21 Oct 2007 @ 22:00 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 21:08 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก


ความเห็น (4)

อาจารย์ขา ถ้าหากว่า การศึกษา ณ.ปัจจุบันประสบผลสำเร็จพอสมควร  ประสบความสำเร็จแบบยับเยิน  แล้วจะแก้ไขปัหาได้อย่างไรคะ  นักศึกษา ที่กำลังเข้าร่วมโครงการณ์มหาวิทยาลัยชีวิต มหาชีวาลัยอีสานว่าที่บัณฑิตทั้งหลายจะยับเยินไปด้วยไหมเนี่ย  พูดน่าใจหาย  จะเสียเวลาเรียนต่อไหมเนี่ย  หรือว่าดิฉันไม่เข้าใจ จะมาเอาคำตอบอยู่นะคะ  อย่าเพียงแต่ปรารพ พูดชัดเจนเลย จะออกความคิดเห็นให้ แต่ดิฉันขอเป็นกำลังใจให้อาจารย์ อย่าพึ่งท้อนะคะ  ยังต้องการอาจารย์อยู่คะ  มีอะไรบอกจะพาเพื่อนประท้วงให้ ใช้ระบบมวลชนสัมพันธ์ เอ๋านึกภาพยังไม่ออกคะ  สวัสดีคะ ตอนนี้ปิดเทอมแล้ว  จะเขียนเรื่องกะไรดีน้อ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับท่าน ผอ.P

  • โรงเรียนในฝัน  เห็น เขาเรียกกันใหม่ว่า โรงเรียนนายฝัน แล้วครับ
  • มีป้ายติดโชว์ไว้หน้าโรงเรียนแล้วคิดว่าจะของบประมาณหรือขอเลื่อนตำแหน่งได้ง่ายๆ
  • ตรงกันข้าม กับได้ย้ายมาหลายราย เป็นข่าวออกทีวีก็มีให้เห็น
  • นั่งเทียนเขียนเบิกงบประมาณ ถูกตั้งกรรมการสอบวินัยก็หลายราย
  1. นี่แหละครับเขาถึงเรียกว่า ..โรงเรียนนายฝัน แต่อาจฝันที่เป็นจริงหรือฝันสลาย ผมไม่รู้ด้วยนะครับ ... อิอิ

ขอบคุณครับ 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

ที่อาจารย์ทั้งหลายดีใจที่จะแขวนนวมเป็นเพราะอะไรคะอาจารย์ ไม่เข้าใจค่ะ

ผอ.ขาแวะเข้ามาทักทาย อ่านเรื่องเดิมคะ คิดถึงคะ