เหมือนตัวเองเดินมาถึงทางแยกหนึ่งที่ต้องตัดสินใจ ในหนึ่งก็กล้าแกร่ง ใจหนึ่งก็ประหวั่นพรั่นพรึงกับเส้นทางข้างหน้า แต่ก็ใช้ประสบการณ์และปัญญาตัดสินใจในการเดินทางต่อให้ดีที่สุด...

  <p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">เพราะเหตุผลกลใดไม่ทราบ...หลังเสร็จสิ้นงานสัมมนางานก็มะรุมมะตุ้ม มาทุกทิศทาง  เหมือนชั่วโมงเร่งด่วนที่ต้องฝ่าทะยานไปให้ได้ ผมคิดว่าหน่วยงานราชการ หน่วยงานอื่นๆก็คงคล้ายกัน เพราะประเพณีนิยมที่ต้องปิดงบ งานสัมมนา อบรมจึงจัดกระชั้นขึ้นช่วงนี้</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p>  <div style="text-align: center"></div><h4 style="margin: 0pt" class="MsoNormal" align="center">เดือนสิงหาคม - ในชั่วโมงเร่งด่วน</h4><h4 style="margin: 0pt" class="MsoNormal" align="center"></h4>   <p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">ผมถือว่าเป็นอานิสงค์ของกระผมเอง ที่มีโอกาสได้ทำงานที่หลากหลาย ไม่เบื่อ ไม่ท้อ เพราะงานหนักไม่เคยฆ่าคน  การที่ได้มีโอกาสทำงานที่หลากหลายในฐานะของ Freelance เป็นเรื่องที่ดีครับ ผมมีโอกาสจัดการด้วยตนเองในการคิดและตัดสินใจสนุกท้าทายกับการเจอสิ่งใหม่</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">ไม่น่าแปลกใจว่า ผมมีงานหลากหลายที่มีคนเชิญชวนร่วมด้วยช่วยกัน เรียนจบมาอีกสายหนึ่ง แต่กระโดดไปทำงานอีกสาย งานวิจัยก็หลากประเด็นเป็น “เป็ดหนุ่มน้อย”  รูปแบบ การเขียนบันทึกก็พอให้เห็นได้ว่าผมเป็นเป็ดหนุ่มที่เดินทาง สเปะสะปะ แวะเวียนรายทางไปเรื่อยๆ แต่ก็มีความสุขดีครับ อย่างน้อยเป็ดตัวนี้ก็เรียนรู้ความหลากหลายที่มันเจอ</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">ชีวิตในช่วงชั่วโมงเร่งด่วนเช่นนี้ หากถนนโล่งก็ขับรถพุ่งไปข้างหน้าอย่างเสรีทำเวลาได้ หากรถติดก็คงต้องเอ้อระเหยติดอยู่บนรถใช้ชีวิตกลางถนน </p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">หากแต่ใช้เวลานั้นทำกิจกรรมบนรถก็ดีเหมือนกัน ดีกว่ารอเวลาให้ผ่านเลยไป ฝากชีวิตกับรถติด ไฟจราจรสีแดงที่ที่สะกดทุกสิ่งให้นิ่งงัน</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0pt" class="MsoNormal">ที่ผมโปรยมาหลายบทข้างต้น เป็นเรื่องเล่าเปรียบเปรยชีวิตผมช่วงนี้ครับ เหมือนตัวเองเดินมาถึงทางแยกหนึ่งที่ต้องตัดสินใจ ในหนึ่งก็กล้าแกร่ง ใจหนึ่งก็ประหวั่นพรั่นพรึงกับเส้นทางข้างหน้า แต่ก็ใช้ประสบการณ์และปัญญาตัดสินใจในการเดินทางต่อให้ดีที่สุด...</p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0pt" class="MsoNormal"></p>  ที่สำคัญผมมีกัลยาณมิตรที่คอยเป็นกำลังใจในทุกเส้นทาง ...แค่คิดก็อบอุ่นไปทั้งหัวใจ