นายประจักษ์ ปานอินทร์
นาย นายประจักษ์ ปานอินทร์ ปานอินทร์

8.ถือปิ่นโตเป็นลูกศิษย์พระ ๓ เดือนจึงได้เป็นผู้บริหารโรงเรียน


      ผมเดินถือปิ่นโตตามพระบิณฑบาตร    เป็นลูกศิษย์พระวัดเกาะทุกเช้า เป็นเวลา ๓ เดือน  จึงได้เป็นผู้บริหารโรงเรียน

           เดือนพฤษภาคม  ๒๕๒๗  กรมสามัญศึกษาสั่งให้ผมไปปฏิบัติหน้าที่ผู้บริหารโรงเรียนวังหว้าราษฎร์สามัคคี  ตำบลวังหว้า   อำเภอศรีประจันต์  จังหวัดสุพรรณบุรี  หลังจากรายงานตัวที่สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดแล้วก็เดินทางไปโรงเรียนพร้อมกับพื่อนครูอีก ๒ คน(อ.วัชระกับอ.ปรีชา)เราไปพบผู้ใหญ่บ้าน(นายเพียร  ศรีชมภู) นำพาพวกเราไปที่โรงเรียนวังหว้าราษฎร์สามัคคี  แล้วท่านก็ชี้ไปที่บริเวณทุ่งนา  ไร่อ้อย  พื้นที่สูงๆต่ำๆ ตรงกลางพื้นที่มีบ้านของชาวบ้านอยู่ ๑ หลัง  ผมนึกในใจว่าผู้ใหญ่บ้านเล่นตลกอะไรกับพวกเราหรือเปล่า  ผู้ใหญ่บ้านบอกพวกเราว่าบริเวณนี้เป็นสถานที่ก่อสร้างโรงเรียน   พวกเรากลับมาตั้งหลักกันที่ร้านอาหารหน้าวัดเกาะหารือจะพักกันที่ไหนเพราะทุกคนจำเป็นต้องมีที่พัก  แล้วพวกเราก็เข้าไปกราบท่านพระครูสุวรรณปัญญารัต  เจ้าอาวาสวัดเกาะ(มรณะภาพแล้ว)  พระเดชพระคุณท่านเมตตาให้พักที่กุฏิ  ให้ศาลาไม้หลังใหญ่เป็นอาคารเรียนของนักเรียน จนกว่าโรงเรียน บ้านพักครูจะสร้างเสร็จ

      

          ๓ คืนแรกนอนไม่หลับคงเพราะแปลกที่และพระท่านก็ตื่นกันแต่เช้ามากเพราะท่านต้องทำวัตรเช้า ต้องบิณฑบาตร  หลังจากท่านพระครูฉันเช้าเสร็จท่านก็จะสั่งลูกศิษย์ทุกคนให้เก็บ(อาหาร)ไว้ให้ครู  พวกเราเริ่มเกิดความรู้สึก... ว่าเราต้องเป็นลูกศิษย์พระ  ตกลงกันว่าเราจะแบ่งกันเป็นลูกศิษย์ถือปิ่นโตคนละสาย(เส้นทางที่พระออกบิณฑบาตร) แล้วก็สลับกันไปเรื่อยๆทุกวัน  สิ่งที่ปรากฎกับพวกเรา        

๑.นักเรียนที่ใส่บาตรกับพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย เมื่อเห็นครูถือปิ่นโตเป็นลูกศิษย์พระก็จะกระซิบบอกพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย   ว่าพวกเราเป็นครูเขา มีการไหว้ทักทาย(ครูกับศิษย์กับผู้ปกครอง)

๒.พวกเราได้ไปเยี่ยมบ้านนักเรียน  ได้พบปะพูดคุย(วันละเล็กละน้อย)กับผู้ปกครองทุกวัน  พวกเราใช้ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน แล้วนะ(ตอนนั้นยังไม่รู้จักระบบดูแช่วยเหลือนักเรียน)

๓.บางวันคนรอใส่บาตรหลายคน  พี่ป้าน้าอา เพราะอยากรู้จักครูหนุ่มๆและครูใหญ่

๔.เป็นการสร้างความสัมพันธ์กับผู้ปกครองกับชุมชน  ได้รับการเชิญชวนให้ไปรับประทานอาหารมือเย็นจนพวกเราต้องจัดคิว  ไม่ไปก็จะถูกต่อว่าอย่างโน้นอย่างนี้ ในที่สุดก็ต้องไป  เท่ากับได้เยี่ยมบ้านนักเรียนอย่างละเอียดเก็บได้หมดทุกประเด็น

๕.พวกเราทานอาหารฟรีอย่างดีทุกมื้อ  โดยเฉพาะวันพระญาติโยมดูแลพวกเราอย่างดีเยี่ยม

๖.นักเรียนทุกคนตั้งใจเรียนไม่มีปัญหา  ใครไม่มาเรียน  เช้าวันต่อไปก็จะพบผู้ปกครองตอนบิณฑบาตร  หากป่วยก็จะถือโอกาสเยี่ยมด้วย 

พวกเรามีความรู้สึกว่าในระยะนี้ ไม่ว่าจะคิดจะทำอะไร ดีไปหมดทุกอย่าง จะพูด จะคุย  จะขอ อะไร อย่างไร  กับใครจะได้รับการตอบรับ ยิ้มและ พยักหน้า  ช่วยพวกเราทุกอย่าง  นี่คืออิทธิพลของ 

บ้าน วัด โรงเรียน(บวร)

 

 08

คำสำคัญ (Tags): #บวร
หมายเลขบันทึก: 111441เขียนเมื่อ 14 กรกฎาคม 2007 08:10 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 18:09 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (17)

เขียนดีค่ะ  อ่านแล้วสรุปประเด็นการเรียนรู้ได้ค่ะ

หวังว่าสมาชิกใน สพท.สุพรรณคงอ่านกันนะคะ

พบกันที่อยุธยาค่ะ 

P   สวัสดีครับคณะนักวิจัยโครงการฯEdkm   ขอบคุณที่มาเยี่ยม  พบกันที่อยุธยาครับ
สวัสดีค่ะ พ่อประจักษ์.....พึ่งรู้นะค่ะเนี่ยว่า พ่อประจักษ์เคยเป็นลูกศิษย์พระด้วย...แถมยังถือปิ่นโตอีกด้วย....เยี่ยมจริงๆ งั้นหนูต้องไปเป็นเด็กวัดบ้างแล้วค่ะ จะได้ประสบความสำเร็จเหมือนพ่อบ้าง  เพราะ พ่อถือปิ่นโตวัด 3 เดือน จึงได้เป็นผู้บริหารเลย  ........ เป็นกำลังใจให้พ่อประจักษ์ค่ะ ----------> น้องจิ ^_^
P   สวัสดีลูกสาวคนเก่ง
ดีใจด้วยที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักเรียนดีเด่นจะให้ไปเยี่ยมชมงาน KM ที่ อยุธยา
                            View3
  • สวัสดีค่ะผอ.
  • บวร...3สถาบันหลักที่ต้องช่วยกัน  ปลูกฝัง ดูแล ช่วยเหลือ และนำพาเด็กสู่ความเป็นคนดีของสังคม  เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะ
  • ขอชื่นชมที่ทำระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนเป็นอย่างดี ตั้งแต่ต้นจนถึงปัจจุบัน
P         สวัสดีครับ
สมาชิกใน Blog  ของพวกเราเขาคุยกันว่า บันทึกของใครถ้า เจ๊ ขออภัยเผลอไป หน.ศน.ลำดวน  เข้าไปเยี่ยม  ถือเป็นเกียรติอย่างมากเจ้าของบันทึกจะเกิดความภาคภูมิใจมาก  รวมทั้งผมด้วย  ขอขอบคุณมากครับ

สวัสดีค่ะท่าน ผอ.ประจักษ์...นายประจักษ์

  • ครูอ้อยก็จะได้ไป KM ที่อยุธยาค่ะ
  • วันนี้ ทำ Power Point กับลูกสาวค่ะ
  • พรุ่งนี้จะทำฟิวเจอร์บอร์ดที่โรงเรียนค่ะ
  • แล้วครูอ้อยจะไม่พลาดที่จะพบกับ KM สุพรรณบุรี นะคะ

ขอบคุณค่ะ

P     สวัสดีครับ คุณครูสิริพร
เป็นเกียรติอย่างยิ่งมือ KM ระดับประเทศมาเยี่ยมเติมกำลังใจให้พวกเราชาวอำเภอที่มีคนอยู่น้อยที่สุดในโลก(สองพี่น้อง) พบกันที่อยุธยาครับ ขอขอบพระคุณ
  • สวัสดีครับ
  • อ่านหัวข้อแล้วโดนใจครับ เข้ามาแล้วไม่ผิดหวัง
  • ผมจะนำแบบอย่างนี้ "ปิ๊ง" นี้ไปใช้ เพื่อให้สมกับการเป็น KM การนำเอาความรู้ในตัวคนไปจัดการให้เข้ากับสภาพแวดล้อม
  • ขอบคุณครับ
P   สวัสดีครับ ท่านอาจารย์นมินทร์(นม.)
  • สมัยนั้น อายุ ๓๐ นิดๆ ทำอะไรก็สนุก มีความสุข กำลังแรง แรงทุกอย่าง
  • บ้านวัดเกาะเป็นหมู่บ้านไม่ใหญ่มากนักชาวบ้านมีวถีชีวิตแบบญาติพี่น้อง
  • คนสูงอายุ ผมเรียกเขา คุณพ่อ คุณแม่หมด
  • ขอบคุณที่มาเยี่ยมครับ
  • ลูกศิษย์วัดมารายงานตัวครับ
  • เสียดายไปสุพรรณไม่ได้พบ ผอ
  • ตอนเป็นครูมัธยมศึกษาเป็นแบบ ผอ เลยครับ
  • คิดถึงบรรยากาศเก่าๆๆนะครับ

เป็นเกียรติอย่างสูงที่ นายขจิต ฝอยทอง (Khajit Foythong) มาให้กำลังใจ   น่าจะได้พบท่านที่วรบุรี 

                              

OOHOOH  ว่า  ทุกอย่างอยู่ที่ความตั้งใจ  การมีสติ  และที่สำคัญที่สุดคำว่า  "รักดี"  น่ะค่ะ  ใช้ได้ทุกสถานการณ์เลย  ท่าน  ผอ.ว่ามั้ยคะ ?  ขอบคุณค่ะ

            

P

สวัสัดีครับ  OOHOOH  สมัยนั้นสนุก ไฟแรงกำลังโชติช่วงชัชวาล  ทุกอย่างสำคัญที่ใจ  ถ้า ใจสั่งมา  ทำได้หมด  ทำได้ดี        ทุกสถานการณ์ถูกต้องด้วยครับ  ขอบคุณที่มาร่วม เป็นลูกศิษย์พระ

  • ตอนเด็กก็เคยเป็นเด็กวัดครับ
  • ครูวัดพึ่งเคยได้ยิน
  • สาธุด้วยครับ

สวัสดีครับท่าน เกษตร(อยู่)จังหวัด เราใช้ศาลาวัดเกาะซึ่งเป็นศาลาไม้ที่ใหญ่ที่สุดในสุพรรณบุรี สมัยนั้น เป็นห้องเรียน เป็นห้องประชุม  ทั้งนักเรียน ทั้งครู อาหารคาวหวาน เช้ากลางวันเพียบ  ยิ่งวันพระนะ บานเลยแถม บรรดาคุณแม่(ผ้สูงอายุเราเรียกคุณแม่หมด)เก็บอาหารดีดีไว้ให้อย่างดี ช่องนั้นน้ำหนักขึ้นหลานโล ขอบคุณที่มาเยี่ยมครับ

สวัสดีครับ ท่านอาจาย์ใหญ่ ผมเป็นศิษย์รุ่นแรกของท่านนะครับ กว่าจะจบ ม 3 มาได้บรรดาลูกศิษย์ทั้งหลายเกือบแย่ไปตามๆกันเลยนะครับ เพราะต้องแบกจอบ แบกเสียมกันไปโรงเรียนเกือบทุกวันเลยน แล้วทำไมทีแรกโรงเรียนเราไม่ใช้ชื่อว่า โรงเรียนวรนาถรังษี ละครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี