วันที่ 8 ธันวาคม 2550 เป็นวันฌาปณกิจ "ที่วัดปริวาส"

<p align="center"><div style="text-align: center"></div> </p> <p align="center"></p>

แด่ผู้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ 

</font></strong><p align="center">อาจารย์ชาลี ว่องเจริญกุล ขอให้สู่โลกใหม่ด้วยสิ่งดี ๆ ที่คุณได้ทำ</p><p align="center"></p><p align="center">อาจารย์ช่าลี ได้รับคัดเลือกเป็นบุคลากรดีเด่นทางด้านวิชาการ ปี 2549 </p><p>Education :
BBA (Marketing), Assumption University
M.Com (Marketing), distintion The University of New South Wales
กำลังศึกษาต่อปริญญาเอก เกิด 1 พ.ย 2519 เป็นชาว เบตง จังหวัดยะลา</p><p></p><p align="center">" เรารู้ว่าเราเกิดวันไหน แต่เราไม่รู้ว่าเราจะตายเมื่อไหร่ อาจเป็นวันนี้หรือพรุ่งนี้ก็ได้ ขอให้ทำความดีไม่ว่าจะเป็นกับ เพื่อน พ่อแม่ พี่น้อง ควรมีจิต เมตตาต่อกัน ไม่ว่าจะเป็นต่อหน้าหรือลับหลัง ก็ถือเป็นการทำบุญที่ไม่ต้องเสียเงินทอง เพราะเมื่อเราตาย ความดี และความรู้ที่เคยมีต่อกัน จะเป็นเครื่องมือ คอยจดจำ อย่าให้จำสิ่งไม่ดีที่มีต่อกันเลย  " </p><ul><li>ผู้บันทึกได้ทราบข่าวการเสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2550 เวลา 19.00 น. โดยประมาณ จากนักศึกษา เขาโทรมาถามว่าเขาได้ข่าวว่าอาจารย์ชาลี เสีย อาจารย์ทราบไหม ผู้บันทึกบอกอาจารย์ไม่ทราบเลย และก็ได้โทรถาม จนทราบแน่ว่าอาจารย์ชาลี เสีย  ตอนนั้น อยู่กับ ลูก ๆ ที่พิษณุโลก 3 คน ขณะทราบข่าว ก็ได้แต่ ชวน ลูก ๆ ไหว้พระ ขอพร จากพระ ให้อาจารย์ชาลี ไปสู่สวรรค์ชั้นฟ้า และได้พูด กับลูก ๆ ว่าพรุ่งนี้นะคะ แม่จะพา ลูกไปใส่บาตร ลูกชายน้องบิ๊กกันต์ถามว่า อาจารย์คนไหนนะครับแม่น้องกันต์เคยเห็นหรือเปล่า พี่สาว น้องกวาง รีบตอบว่าก็น้าชาลี ที่ให้ตังกวาง กับกันต์ตอนกันต์ไปกรุงเทพฯใช่หรือเปล่าแม่ แม่ก็ตอบว่าใช่  (อาจารย์ชาลี ให้เงินบิ๊กกันต์ เพราะชอบและเห็นน้องกันต์เป็นเด็กน่ารัก ช่างชัก ช่างถาม )อาจารย์ชาลีเป็น เพื่อนที่เคยร่วมงานที่ความตั้งใจสูง  เป็นการเสียชีวิตแบบกระทันหัน แบบที่ผู้บันทึกหรือคนอื่นไม่คาดคิดมาก่อน เนื่องจากอาจารย์ท่านนี้อายุน้อยและมีความสามารถทางด้านการสอนและมีอุดมการณ์ที่จะเป็นอาจารย์ เคยได้พูดคุยกัน และอาจารย์ ชาลีก่อนอาจารย์จะลาออก " เพื่อไปศึกษาต่อ อาจารย์ชาลีบอกหากคิดจะเป็นอาจารย์เราต้องศึกษาให้มาก ๆ เพราะอาจารย์ต้องรู้ให้มาก ๆ กว้าง ๆ และอาจารย์ชาลีบอกว่า เขาเกิดมาเพื่อจะเป็นอาจารย์ คงไม่ทำอาชีพอื่นเพราะฉะนั้นต้องเรียนเพิ่ม เพราะ ที่เรียนมายังไม่พอ "</li></ul><p></p><p align="left">ยศและลาภ หาบไป ไม่ได้แน่

มีเพียงแต่ ต้นทุน บุญกุศล

ทรัพย์สมบัติ ทิ้งไว้ ให้ปวงชน

แม้ร่างตน เขาก็เอา ไปเผาไฟ

เมื่อเจ้ามา มีอะไร มาด้วยเจ้า

เจ้าจะเอา แต่สุข สนุกไฉน

เจ้ามามื่อเปล่า เจ้าจะ เอาอะไร

เจ้าก็ไป มือเปล่า เหมือนเจ้ามา

....สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี).....</p><p align="left">พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง

โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี

นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์

สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา *</p><p align="left">เป็นข้อมูลที่ได้จากการเขียนเพิ่มเติมจากการเขียนเพิ่มจาก Blog โดยอาจารย์ฉวีวรรณ ว่องเจริญกุล และพี่สุมาลี  ว่องเจริญกุล  </p><p align="left">คือบันทึกของพี่สาวอาจารย์ชาลี ที่นกได้รู้จักจาก blog  ขอบคุณพี่ ทั้ง 2 คะ</p><div class="info">43. ฉวีวรรณ
เมื่อ พ. 09 ม.ค. 2551 @ 12:47
514567 [ลบ]

</div><div class="content">

ชาลีเป็นน้องชายคนเดียว  มีความตั้งใจในการสอนและมีความสุขกับงาน  รักนักศึกษา  ตั้งแต่เขาเกิดมาจนจากไป   เขาทุ่มเทเพื่องานการศึกษาจริงๆ  ขอให้น้องของเรามีความสุข สงบในทุกชาติทุกภพไป

            </div><div class="comment_item comment_highlight">

45. สุมาลี ว่องเจริญกุล
เมื่อ พฤ. 10 ม.ค. 2551 @ 10:11
515230 [ลบ]

ขอขอบคุณทุก ๆ ท่าน  โดยเฉพาะคุณนกที่มาร่วมไว้อาลัยงานของน้องชาลี  ว่องเจริญกุล   ดิฉันชื่อสุมาลี  ว่องเจริญกุล  เป็นพี่สาวคนโตของ อ. ชาลี  ว่องเจริญกุล  และ อ. ฉวีวรรณ  ว่องเจริญกุล  ที่โพสต์เข้ามาในรายชื่อที่ 43  เป็นพี่สาวคนที่ 2    บ้านเราทุกคนเกิดมาเพื่อที่จะเป็นครู  โดยเฉพาะน้องชาลี  ซึ่งเป็นลูกชายคนสุดท้องและเป็นลูกชายคนเดียวของครอบครัวเป็นผู้มีความมุ่งมั่นและตั้งใจมากกว่าทุกคนที่จะทุ่มเทความคิด ความตั้งใจ  รวมทั้งความสามารถทั้งหมดที่มีอยู่ของเขาเพื่อความเป็นครู  โดยหันหลังให้กับธุรกิจของครอบครัว  ไม่ว่าที่หน่วยงานใด หรือบริษัทใดเรียกตัวเขาเข้าไปทำงาน  ก็จะได้รับการปฏิเสธจากน้องตลอด  เพียงเพื่อที่ต้องการเป็นครู  โดยไม่สนใจกับรายได้ ซึ่งเราทุกคนได้แต่ทำใจยอมรับการตัดสินใจของน้อง  น้องจากไปโดยที่พี่สาวทั้ง 2 คนอยู่เมืองนอก  สำหรับตัวดิฉันเองไม่มีโอกาสแม้ที่จะอยู่เผาและลอยอังคารน้อง   เนื่องจากภารกิจหน้าที่การงานที่ไม่สามารถจะหลีกเลี่ยงได้   จึงได้แต่หวังว่าน้องคงให้อภัยเราได้  และพวกเราจะทำหน้าที่ในครอบครัวแทนน้องอย่างเต็มความสามารถ  ขอให้น้องมีความสุข สงบอย่างที่ต้องการในทุก ๆ ภพ

</div><p></p>