คุณไมโต แสดงความเห็นเกี่ยวกับ บันทึกมีชีวิต  เธอบอกว่าชอบอ่านบันทึกของบางท่าน เพราะบันทึกเหล่านี้มีชีวิต มีจิตวิญญาณของผู้บันทึก  เธอบอกว่า เธอก็อธิบายไม่ถูกว่าอย่างไร   แต่ส่วนหลักในบันทึกนี้ของคุณไมโต คือเธอเชื่อว่า การทักทาย ทิ้งร่องรอย ให้กำลังใจ พูดคุยโต้ตอบไปมา ทำให้บันทึกมีชีวิต มีสีสัน

บันทึกนี้ ทำให้คุณเมตตาแสดงความสับสนบนความขัดแย้งในใจของเธอออกมา ในบันทึกนี้  เกี่ยวกับการให้ความเห็น ประเภทที่โต้ตอบเชิงพูดคุย และเกิดประเด็นว่า blog มีชีวิต...กับ blog มีความรู้ไหลเวียน...จึงต้องเลือก...

ในความคิดของตนเอง คิดว่า บันทึกมีชีวิต  ก็คือ บันทึกที่มีชีวิตไงคะ งงไหมคะ??  ไม่ว่าจะมีการความเห็นเข้ามาหรือไม่ ก็เป็นบันทึกที่มีชีวิตได้ 

บันทึกที่มีชีวิต น่าจะหมายถึงบันทึกที่เขียนแล้ว คนอ่านสัมผัสได้ถึงการโลดแล่นของชีวิต รับรู้ถึงความนึกคิด ความรู้สึก จิตวิญญาณ และ การกระทำของผู้บันทึก หรือ ผู้ที่ถูกเขียนถึง  บันทึกเหล่านี้ มักเขียนแบบเล่าเรื่อง สบายๆ บางครั้งทำให้คนอ่านจินตนาการเป็นภาพเคลื่อนไหวในขณะอ่านเลยทีเดียว  ดังที่เราเห็นชัดเจนในบันทึกชุด ชีวิตพอเพียง ของท่านอาจารย์วิจารณ์ บันทึกของคุณเอก-จตุพร  บันทึกคุณกฤษณา  คุณเมตตา และ อาจารย์หมอสมบูรณ์ ที่คุณไมโตชอบอ่าน และ อีกหลายๆ blog

ใน Gotoknow  เราจะเห็นบันทึกในหลากหลายรูปแบบ   ที่เป็นคนละขั้วกับบันทึกที่มีชีวิตเลย คือบันทึกที่ไม่มีชีวิต เป็นยังไงหรือคะ ที่เห็นชัดที่สุด คือ การเอาความรู้เชิงวิชาการ เชิงทฤษฎีจากตำรา มาเล่าสู่กันแบบดิบๆ ดื้อๆ เราจะเห็นบันทึกแบบนี้ ในหลาย blog ที่ blogger เป็นนักวิชาการมากๆ โดยเฉพาะในบันทึกแรกๆ ของเขา

มีอีกส่วนหนึ่ง ก็ไม่น่าจะเรียกได้ว่าเป็นบันทึกมีชีวิต แต่ไม่สุดขั้วเหมือนกรณีแรก คือบันทึกแสดงความคิดเห็นต่อเรื่องนั้นเรื่องนี้ อันนี้ ในส่วนตัวคิดว่าเป็นการแสดงความคิดเห็นทั่วไป  ดังเช่นบันทึกนี้ก็น่าจะเข้าข่ายนี้

บันทึกมีชีวิต มีได้ทั้งเรื่องงานและเรื่องรอบตัว การเขียนบันทึกที่มีชีวิต เป็นการบอกเล่าประสบการณ์ตรง ดังนั้น จึงสอดคล้องกันเป๊ะกับการถ่ายทอด tacit knowledge อันเป็นวัตถุประสงค์หลักของ Gotoknow ดังนั้น blog มีชีวิต จึงเป็น blog ที่มีความรู้ไหลเวียนอย่างแน่นอน

บันทึกมีชีวิตแบบที่เขียนมานี้เอง ที่อยากให้มีใน gotoknow มากๆ หรือ ท่านผู้อ่านจะว่าอย่างไร??