“ การแสวงหาความรู้ทำไมจะต้องอมทุกข์ด้วย เรียนแบบอมยิ้มได้ไหมละ?”

: มูลเหตุ  

มาจากแรงใจที่ได้รับจากอาจารย์จันทรรัตน์ เจริญสันติ ได้สะท้อนวิธีคิด วิธีเรียน ผ่านบันทึกทั้งใหม่และเก่าเกี่ยวกับธรรมชาติศึกษา และผศ.ดร.ภาวดี ภักดี ได้ลงพื้นที่ภาคสนาม ทดลองสอนนักเรียนโข่งภายใต้สภาพแวดล้อมครัวเรือน และบรรยากาศการเรียนKM.แบบธรรมชาติ ทำให้ผมดวงตาเห็นธรรม เห็นช่องทางที่จะจัดการเรียนรู้อย่างมีความสุข จึงขออนุญาตยกร่างมาเสนอความเห็นต่อญาติชาวบล็อกได้พิจารณาเสนอแนะ 

<p>: สาเหตุ </p>

ทุกหลักสูตรที่มีการเรียนการสอนอยู่ในสถาบันการศึกษาต่างๆ ส่วนมากจะมีผู้ทรงคุณวุฒิในแต่ละสาขาได้ระดมความรู้ความสารถยกร่างเสนอขึ้นมาเพื่อขออนุมัติสภามหาวิทยาลัย น้อยนักที่จะมีหลักสูตรที่ร่างกันเองหรือผู้เรียนมีส่วนร่วมตั้งแต่ต้น มหาชีวาลัยอีสานจึงทดลองขยายความคิดในเรื่องนี้ ..ถ้าผู้เรียนมีส่วนร่วมในการออกแบบหลักสูตรและเนื้อหาการเรียนรู้แบบสะดวก พร้อมปรับพร้อมแก้ ไม่แข็งกระด้างตายตัว จะทำให้หลักสูตรน่าเรียน มีความสำคัญและความหมายต่อผู้เรียนอย่างแท้จริง ทำได้หรือไม่ อีกทั้งจะเป็นการเอาผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง ใช่หรือไม่ ขอเชิญญาติชาวเฮฮาศาสตร์ได้ร่วมแสดงวิธีการเรียนเชิงประจักษ์ตั้งแต่บัดนี้

</span><p align="justify">: ชื่อหลักสูตร</p><p align="justify">หลักสูตรความหวังของแผ่นดิน </p><p align="justify">เป็นหลักสูตรที่ผู้ยกร่าง ได้บูรณาการความคิด เข้าสู่การเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน โดยผ่านกระบวนการคิด วิเคราะห์ ทดลอง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า อย่างไม่ขาดความเพียร การจะเป็นผู้ที่สำเร็จการศึกษาในหลักสูตรนี้ได้ จึงต้องเป็นผู้ที่มีองค์ประกอบ 3 ประการที่เสมอกันคือ มีศรัทธา มีสติ มีปัญญา และจะเป็นผู้สามารถนำความรู้ ความสามารถที่มี ไปเผยแพร่ สร้างคลื่นแห่งความดีงามให้กระเพื่อม กระจายออกไปอย่างกว้างขวาง บนฐานของปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง</p><p align="justify">: เครื่องมือ</p><p align="justify">โดยอาศัยกล้องถ่ายภาพดิจิดอล ในการสอน การถ่ายทอด การเก็บเกี่ยวความรู้ การเสนอความรู้ และการตรวจสอบความรู้ (การบ้าน) </p><p align="justify">: รูปแบบ</p><p align="justify">การไต่ระดับการสอนผ่านระบบIT.ที่รู้จักกันในนามG2K.  </p><p align="justify">: ผลลัพธ์เบื้องต้น</p><p align="justify">สิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงสั้นๆได้สะท้อนภาพจุดเริ่มต้นการศึกษาอย่างมีชีวิต ผ่านระบบการสื่อสารด้านเทคโนโลยีทางการศึกษาแบบประหยัด ยืดหยุ่น มีอิสระ และสะดวกตามอัธยาศัย  </p><p align="justify">: ปรากฏการ</p><p align="justify">สามารถเชื่อมโยงบรรยากาศการเรียนการสอนไปทั่วโลก ดังที่ได้ทดลองสื่อสารผ่านอินเตอร์เน๊ท ระหว่างครูเม้ง ช่วยอารีย์ ที่อยู่เยอรมัน กับครูขจิต ฝอยทอง ณ สวนป่ามหาชีวาลัยอีสาน เมื่อวันชุมชุมชาวก๊วนเฮฮาศาสตร์   </p><p align="justify">: นวัตกรรมทางความคิด </p><p align="justify">ทำให้เห็นช่องทางการจัดการปัญหาความรู้เพื่อทิ้งถิ่น มาเป็นการสร้างความรู้เพื่อท้องถิ่นแบบร่วมด้วยช่วยกัน โดยนำญาติร่วมชะตากรรมเข้าไปสู่สังคมฐานความรู้ </p><p align="justify">: การออกแบบกระบวนการ </p><ol style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt">รับสมัครบุคลากรทางการศึกษา และนักศึกษา</li></ol><p align="justify">1.1             มีอาจารย์แป๋ว ท่านบางทราย ท่านทวีศิลป์ เป็นคุณครูประจำภาควิชา</p><p align="justify">1.2             มีน้าอึ่งอ๊อบ เป็นนักเรียนทุนอาศัยเรียน และทำหน้าที่ครูอัตราจ้าง</p><p align="justify">1.3             อยู่ในระหว่างการเปิดรับสมัครนักเรียน และรับเด็กเส้นไว้แล้วบางส่วน เช่น กลุ่มหมูไม่กลัวน้ำร้อน มีรายชื่อดังนี้ คุณรัตติยา คุณเมตตา คุณสะ-มะ-นึ-กะ คุณหนิง คุณแผ่นดิน คุณดอกแก้ว คุณสมพร ครูอ้อย ครูขจิต ครูราณี ครูลูกหว้า ครูสุ ครูเสือ ครูองุ่น ครูย่ามแดง ครูอุทัย ฯ</p><p align="justify">1.4             นักเรียนสมัครใหม่ แจ้งชื่อมาได้ที่บล็อก มหาชีวาลัยอีสาน</p><p align="justify">1.5             ต้องการอาสาสมัครประจำตำแหน่งกองเลขาฯ2ท่าน ทำหน้าที่ประสานงาน </p><p>: สาระวิชา </p><ol style="margin-top: 0cm">

  • วิชา ยูเทริ์นชีวิต
  • วิชา สุขภาวะ อาหารสุขภาพอร่อยเพื่อชีวิตที่ดี
  • วิชา ภูมิสังคม เศรษฐกิจพอเพียงฉบับชุมชน
  • วิชา เทคโนโลยีสื่อสารเพื่อการศึกษา
  • วิชา การสร้างพันธมิตรวิชาการ
  • วิชา การทำงานบนฐานความไม่พร้อม และทำงานอิงระบบ
  • วิชา หน้าที่พลเมือง รู้ร้อนรู้หนาวร่วมทุกข์ร่วมสุขกับสังคมไทย
  • วิชา การบริหารใจให้เบิกบานและฝันหวานอยู่เป็นนิจ
  • วิชา จะไชโยทำไมต้องรอลีโอก่อน
  • วิชาเลือก วิชาปลูกต้นรักที่มุกดาหาร

    • </ol><p>: วิธีเรียน </p><p>1.     คุณครูจะถามใจเธอดูก่อน ว่าเทอมนี้เธอต้องการเรียนเรื่องอะไร เรื่องที่เรียนมีความหมายและความสำคัญอย่างไร ถ้าเธอเรียนเธอจะได้อะไร ถ้าไม่เรียนเธอจะเป็นอย่างไร?</p><p>2.     คุณครูจะสนใจวิธีคิดของพวกเธอ  ทำไมเธอถึงคิดอย่างนั้น มีเหตุผลอะไร </p><p>3.     ครูจะสนใจคำถามของพวกเธอ ว่าเธอต้องการอะไร ทำไมถึงต้องการอย่างนั้น</p><p>4.     คุณครูจะให้ความสนใจคำอธิบายของพวกเธอเป็นพิเศษ เพราะเธอทุกคนเป็นความหวังเป็นที่รักและเป็นพระเอกนางเอกในสายตาครู</p><p> 5.     คุณครูไม่ต้องการผลิตลูกศิษย์โหลๆ วิ่งเอาอกไปชนกระสุนอบายมุข หรือจนมุมกับความไม่รู้</p><p>6.     คุณครูจะให้การบ้าน และรับการบ้าน ผ่านบล็อกของครูแต่ละท่าน</p><p>7.     ในแต่ละวิชาเรียน นักเรียนร่วมเสนอความคิดเห็นและเลือกหัวข้อร่วมกับครูได้      </p><p>: ค่าใช้จ่าย </p><p>1.     จ่ายด้วยความตั้งใจเรียน รักครู เชื่อฟังครู</p><p>2.     จ่ายด้วยรอยยิ้ม จ่ายด้วยความรัก</p><p>3.     เดินทางมาชุมนุมศิษย์เก่าตามนัดหมาย</p><p>: หลักฐานใช้ในการสมัคร</p>

    1. รอยยิ้ม 
    2. เป็นสมาชิก G2K เท่านั้น
    3. มีบริบททางสังคม
    4. เป็นคนจิตใจดี อารมณ์ดี
    5. ให้ความสำคัญกับการเรียนรู้ที่หลากหลาย

     : ระเบียบการแต่งกาย

  • ห้ามเรียนชาย เป่ากบในเวลาเรียน
  • นักเรียนหญิง ห้ามเล่นหมากเก็บ
  • เด็กนักเรียนหญิงผูกแกะมาเรียนได้ แต่ต้องเป็นทรงน้ำพุเท่านั้น

    • : การประเมิน           

    </span><p>จะประเมินที่ตัวครูเท่านั้น เพราะเราเชื่อว่า ถ้าครูดีจริง จะต้องสอนให้นักเรียนเป็นคนดีได้ เราไม่เชื่อว่าครูไม่ดีจะมาสอนลูกศิษย์ให้ดีและเก่งได้ ตัวชี้วัดมีดังนี้</p><p>ขั้นที่ 1.     นักเรียนชอบครู</p><p>ขั้นที่ 2.     นักเรียนเชื่อฟังครู</p><p>ขั้นที่ 3.     นักเรียนชื่นชมครู</p><p>ขั้นที่ 4.     นักเรียนรักครู</p><p>ขั้นที่ 5.     นักเรียนศรัทธาครู       </p><p>: วุฒิการศึกษา         </p><p>ได้ความตระหนักรู้ตระหนักเรียน อยู่ที่ไหนก็เรียนรู้ได้ เข้าใจสภาพจากการรับรู้ ไปเป็นการเรียนรู้ตลอดชีวิต     </p><p>: คำขวัญหรือข้อฉุกคิดประจำห้องเรียน       </p><p> “ การแสวงหาความรู้ทำไมต้องอมทุกข์ด้วย เรียนแบบอมยิ้มได้ไหม?”      </p><p>: หมายเหตุ  </p><p>1.     ขอให้เข้าใจตรงกันว่าเราเปิดห้องเรียนขึ้นมา1ห้อง ให้ใครใคร่เรียนได้เรียน ใครใคร่รู้ให้ได้รู้ สมัครใจเข้ามาเพื่อชีวิตจะได้อยู่กับความรู้ที่เลือก ที่ดี ที่มีความสุข</p><p>2.     ยินดีมากที่จะได้รับข้อชี้แนะจากท่านทั้งหลาย </p>