การศึกษาหมาหางด้วน

เมื่ออ่านข่าววันนี้พบว่า มีการยิงกันที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค สหรัฐอเมริกา ในวันจันทร์ที่ 16 เมษายน 2550  ซึ่งทำให้นักศึกษาตายอย่างน้อย 32 คน บาดเจ็บอีก 15 คน  คนร้ายยิงทุกคนแบบสุ่ม   [1]  จริง ๆ เหตุการณ์โหดร้ายแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของอเมริกา  ประมาณ 8 ปีที่แล้วในวันที่ 20 เมษายน โดยมีนักเรียน ม ปลายของโรงเรียนโคลัมบายยิงเพื่อนร่วมโรงเรียน 12 คน และอาจารย์ 1 คน [2]

ท่านพุทธทาสเคยพูดว่า การศึกษาสมัยนี้เป็นการศึกษาหมาหางด้วน  เรียกการศึกษาที่ไม่ได้ทำให้คนหลุดพ้น แต่ตรงกันข้ามกลับสร้างกิเลส แข่งขันกัน [3] และยังชักชวนให้ผู้อื่นทำตาม ควรเอาอย่าง

ทำไมการศึกษาสมัยนี้จึงเป็นการศึกษาหมาหางด้วน อาจเป็นเพราะเราไม่เคยถามตัวเองว่าเรียนไปทำไม รู้ไปทำไม  ทำไปทำไม  [3] ได้แต่เรียนและทำไป เพราะคนอื่นบอกมา   หรือเรียนไป เพราะจะได้งานดี ๆ เงินเยอะ ๆ แต่บางทีการที่เราได้เงินเยอะ ก็อาจจะมาจากการเอารัดเอาเปรียบผู้อื่นหรือไม่  อย่างน้อย เราน่าจะหยุดคิดตรงนี้

ท่านพุทธทาสกล่าวว่า  การศึกษาคือการเรียนรู้มี 3 อย่าง คือ 1. เรียนรู้หนังสือ 2. เรียนรู้อาชีพ  3. เรียนรู้จริยธรรม  [4]   การศึกษาในยุคสมัยนี้ขาดการเรียนรู้จริยธรรม   การเรียนรู้จริยธรรมคงไม่สามารถเรียนจากการอ่านและท่องจริยธรรมข้อต่าง ๆ  แต่ควรจะเป็นจากการพิจารณาดูจิตของตนว่าเป็นทุกข์ตอนไหน  เป็นทุกข์เพราะอะไร  จะดับทุกข์ได้อย่างไร และมีความเข้าใจว่าชีวิตของทุกคนเป็นทุกข์  ถ้าเรารักตนเองฉันใด  เราก็ควรจะทำให้ตนเองทุกข์น้อยที่สุด และทำให้คนอื่นทุกข์น้อยที่สุดเช่นกัน ซึ่งจะนำมาซึ่งความเมตตาซึ่งกันและกัน และความไม่เบียดเบียนกัน

ถ้าหากว่าการศึกษาทำให้คนมีปัญญามากขึ้น คิดได้ด้วยตนเองมากขึ้น  รู้จักตนเองมากขึ้น เห็นแก่ตัวน้อยลง  สามารถแก้ปัญหาให้กับตนเองและส่วนรวมได้มากขึ้น  เมื่อนั้นการศึกษาจะเป็นการศึกษาที่ชอบ ที่จะำนำมาซึ่งความเจริญและความสุขอย่างยั่งยืนของสังคม

อ้างอิงจาก 

[1] http://www.nytimes.com/2007/04/17/us/17virginia.html?hp 

[2] http://www.usatoday.com/news/nation/2007-04-16-virginia-tech_N.htm 

[3] http://www.phongphit.com/index.php?option=com_content&task=view&id=298&Itemid 

[4] http://learners.in.th/blog/hong982/27561