แต่เริ่มต้น...
ต้องเข้าใจว่าตนเอง เหมือนไม่รู้อะไรเลย ชีวิตถูกผลักเข้ามาสู่กระบวนการเรียนรู้อย่างไม่ได้ตั้งตัว แนวคิดการจัดการความรู้ไม่ชัดเจนนัก
พี่ชาย...บอกว่า
มันสำคัญที่การเริ่มต้น
ฉัน...ทบทวนหลายครั้ง หากฉันยังไม่เริ่มต้น ยอมรับและปรับตัว โลกที่ฉันเห็น และสัมผัสอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ก็ไม่ได้ต่างอะไรไปมากกว่ากะลาที่ครอบกือบแน่นสนิท
พี่ชาย...บอกว่า
ให้ฉันลองเดินออกไป ออกไปเพื่อทักทายกับผู้คน และเรียนรู้กับพวกเขาเหล่านั้น ...มันทำให้ชีวิตที่ธรรมดา มีสีสันขึ้นมากทีเดียว ที่สำคัญ...กระบวนการเรียนรู้ที่พัฒนาตัวตนของฉัน และสังคมที่ฉันเริ่มต้นอุดมการณ์
ฉันต้อง "ปรับตัว" เพื่อ "ปฏิบัติการปัจจุบัน" เป็นสำคัญ เพื่อกำหนดปรัชญาและเป้าหมายที่มั่นคงไม่วอกแวก ไม่ว่าจะเป็นแนวคิดใดๆในพื้นที่เสมือนแห่งนี้ การปรับตัวปฏิบัติการอนาคตที่ฉันตั้งเป้าหมาย ...ฉันคิดว่า กระบวนการเรียนรู้ตลอดเวลาต่างหากที่เป็นทางเลือกนั้น
วันนี้...ฉันจึงเริ่ม
ขอบคุณพี่ชาย ที่สร้างแรงขับจากภายใน
Photo : จาก ลานนาโฟโต้คลับ
สวัสดีค่ะ คุณกรรณิการ์ วิศิษฏ์โชติอังกูร …. ดิฉันตกใจ…จำได้นามสกุลนี้ของคุณเอก..นึกว่าเธอแอบไปแต่งงานมาเมื่อไหร่แล้วไม่บอกกัน…ยิ่งพอเห็นรูปภาพ..ยิ่งนึกต่อว่า..โอ้โฮ…จนขนาดแอบไปมีเด็กเล็กแล้วด้วย….พอสุดท้าย..ที่แท้น้องสาวนี่เอง….อ่านแล้วสำนวนไม่ทิ้งกันแน่นอนค่ะ…น้องสาว..ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวเราค่ะ…ต้องแย่งคอมฯกับพี่ชายไหมคะ….ขอบคุณค่ะ
…อ้อ…ลืมบอกไปว่าพี่เอกมีน้องสาวสวยมากๆค่ะ…ไว้หนวดได้แล้วค่ะ
ขอบคุณทุกท่านค่ะ
ขอบคุณ อาจารย์ Kae
ได้กำลังใจและเป็นแรงให้เดินทางต่อในเส้นทางนี้ไม่เหงาและเดียวดาย
ยินดีที่ได้รู้จักนะค่ะ
ขอบคุณ พี่ กฤษณา สำเร็จ
น้องพี่เอกค่ะ ...และก็ได้แรงกำลังใจ จากพี่ค่ะ เกิดบันทึกน้อยๆขึ้นมา
มือใหม่หัดเขียน...ชอบเขียนแต่ไม่ค่อยมีโอกาส
ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะค่ะ
จะตั้งใจ และร่วมแลกเปลี่ยนใน Gotoknow ขอกำลังใจดีๆจากทุกท่านค่ะ
สวัสดีครับ จะคอยติดตามบันทึกอยู่เรื่อย ๆ น่ะครับ
ผมรู้สึกชอบคำที่คุณใช้จังเลยครับ "วิถีต้นกล้า"
ทำให้นึกถึงการเติบโตที่ค่อย ๆ หยั่งรากลงดิน รับแสงตะวันอันอบอุ่น และสายน้ำอันชุ่มฉ่ำ ขอให้สนุกกับการเรียนรู้น่ะครับ
อ้อ ขอนำบล๊อกของคุณไปไว้ในเพลนเน็ตผมด้วยน่ะครับ
ขอบคุณ อ.ขจิต ฝอยทองค่ะ
ตื่นเต้นและดีใจมากค่ะ ที่อาจารย์มาเยี่ยมที่บันทึกน้อยๆหัดเขียน
วันนี้เริ่มต้น มีกำลังใจดีๆ อบอุ่นมากๆ ขอบคุณมากค่ะ
ขอบคุณพี่ ภีรตา
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เพิ่งเข้ามา และเริ่มต้นเรียนรู้ ก็เหมือนต้นกล้าน้อยๆที่ค่อยๆเติบโต ภายใต้การดูแล เอาใจใส่
สำหรับกำลังใจในครั้งแรกก็หล่อเลี้ยงต้นกล้าน้อยๆต้นนี้ค่ะ
ติดตามกันต่อไปนะค่ะ
ขอบคุณครับสำหรับความยินดี
ผมก็ยินดีที่รู้จักเช่นกันครับ และจะคอยติดตามอยู่อย่างสม่ำเสมอน่ะครับ
ค่ะ ใช่แล้วค่ะ
เพิ่งรับพระราชทานปริญญาบัตร จาก มช. ไม่นานมานี้เอง และพี่เอกก็รับบทหนักเป็นตากล้องให้ นอกจากนั้นก็เป็นสารถีขับรถ...
ไปตอบ อ.paew ที่บันทึก อ.ขจิต แล้วค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
ยินดีด้วยครับ กับความสำเร็จที่เกิดขึ้น
ไม่นานที่คุยกับอาจารย์เอก ผมก็รีบเข้ามาอ่านบันทึกน้องสาวอาจารย์ทันที พร้อมให้กำลังใจด้วยครับ มาร่วมกันบันทึกสิ่งดีดี จูนเข้าคลื่นแห่งความคิดด้วยกัน แหมมีพี่ชายช่วยดันอย่างนี้ไม่พลาดนะครับที่จะติดตามบันทึกต่อๆไป เห็นอาจารย์เอกแนะนำน้องสาวให้ฟังว่า เป็นผู้หญิงหัวใจแกร่ง จิตใจมั่นคงดี ดีกว่าพี่ชายเสียอีก โอ้โห!!!!รู้ข้อมูลอย่างนี้ไม่พลาดที่ติดตามอ่านบันทึกครับ อีกอย่างอาจารย์เอกยังบอกผมว่า "อายุผมกับอายุน้องสาว" ใกล้เคียงกันด้วยมี แนวความคิดที่น่าสนใจมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วย
คงได้รู้จักกันมากขึ้นนะครับ เพราะอย่างน้อยๆก็มีพี่เอก ช่วยให้ข้อมูลอยู่ (ส่วนใหญ่เป็นข้อมูลดีดีนะครับ พี่เอกเค้าเชียร์ม๊ากกกกกกก)
จาก...วิถี..ต้นกล้า
มาสู่..ต้นกล้า..เริ่มผลิใบ
ใช้คำได้น่ารักมากเลยครับ......ทำให้ผู้อ่าน ได้จินตนาการ ภาพได้เลย..นะครับ ว่าเป็นกระบวนการพัฒนาการและเติบโตของต้นไม้เล็กๆ ต้นหนึ่ง ที่ค่อยๆ หยั่งรากลึกลงไป เกาะยึดกับดิน แข็งแรงมากขึ้น และทำให้มีอาหารมีนำไปหล่อเลี้ยง..ลำต้น .เติบโตไปสู่ความสมบูรณ์
และตอนนี้..ก็เริ่ม..ผลิใบ
โอ้ย...น่าทึ่งจังเลยครับ..
คุณ กรรณิการ์..คิดได้อย่างไรกันเนี๊ยะ.....???
จะคอยติดตามผลงาน..นะครับ
มาติดตามให้กำลังใจ บันทึกแรก....
สำคัญที่การได้เริ่มต้น
: )
ขอบคุณคุณ ภีรตา ที่กลับมาอีกครั้ง พร้อมคำแสดงความยินดี
ตามจริง ม.วลัยลักษณ์ ก็อยู่ไม่ไกลกันเลยนะค่ะ
ให้กำลังใจในการเขียนบันทึกด้วยค่ะ
คุณพรหมลิขิต
ดิฉันเพิ่งเข้ามาเขียน และก็กำลังศึกษา การเขียนบันทึกจากหลายๆท่าน ส่วนหนึ่งก็ได้เรียนรู้มาบ้างจากไพล์ที่ได้อ่านและทดลองทำ
พี่ชายช่วยได้มากทั้งแรงผลักดัน และช่วยในการคิดประเด็นที่เขียน กำลังใจด้วย พร้อมเทคนิคต่างๆที่ดิฉันไม่ค่อยเก่ง
ยินดีแลกเปลี่ยน ความคิด และติดตามอ่านบันทึกกับคุณพรหมลิขิต ช่วยแนะนำด้วยนะค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ สำนวนพี่กับน้องมีความโรแมนติกแฝงอยู่เหมือนกันเลยนะคะ แล้วจะแวะมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้เช่นกันค่ะ