ได้รับจดหมายเชิญ - อีเมลล์พร้อมคำเชิญชวนแบบย้ำๆทางโทรศัพท์จากคุณธนันชัย มุ่งจิต ผู้ประสานงาน ศูนย์ประสานงานวิจัยเพื่อท้องถิ่นแม่ฮ่องสอน เรื่อง การเชิญเข้าร่วมเวทีเสวนาชุมชนวิจัย โซนเหนือแม่ฮ่องสอน เพราะผมเอง อยู่ที่อำเภอปาย ซึ่งก็ถือว่าเป็นโซนเหนือเช่นเดียวกัน…ที่เน้นย้ำเพราะ ผมเองไปๆมาๆระหว่างเชียงใหม่ และแม่ฮ่องสอน เหมือนไม่ค่อยมีเวลาว่าง...
แต่งานนี้ไม่พลาดแน่นอนครับ เพราะเราได้ออกแบบเวทีไว้อย่างน่าสนใจทีเดียวครับ เราไปจัดเวทีกลางป่า กลางสวนไม้ผลเมืองหนาวในพื้นที่วิจัยกันเลย...ที่บ้านผาเจริญ ต.ปางมะผ้า อ.ปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน เป็นหมู่บ้านลาหู่ มีอาชีพทำการเกษตร ปลูกไม้ผลเมืองหนาวเป็นรายได้หลักของที่นี่
เวทีเสวนาท่ามกลางดงดอกไม้ที่บานสะพรั่งทั่วหุบเขา
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
นั่น…ทำให้ผมจินตนาการว่าได้นั่งในสวนผลไม้เมืองหนาว
เชิงดอย มีต้นไม้เขียวขจี มีเสียงนกร้อง
และนั่งคุยกันประสาคนทำงานวิจัยเพื่อท้องถิ่น
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บรรยากาศสบายๆในเวทีเสวนา</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมออกเดินทางจากเชียงใหม่
ไปพักที่บ้านปาย ๑ คืนก่อนที่จะเดินทางต่อไปที่บ้านผาเจริญ
แวะรับสาวสวย ครู กศน.(น้องสาวของเพื่อน) ที่ อ.ปางมะผ้า
ติดรถไปเข้าร่วมเวทีด้วย
การที่มีสาวสวยๆนั่งคุยเป็นเพื่อนระหว่างการเดินทาง
ทำให้เพลิดเพลินดีครับ</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดอกลูกไหนที่สวยงามเหมือนซากุระ</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ไปถึงบ้านผาเจริญ
เราก็ได้ทักทายกับ ดอกพลับสีขาวเล็กน่าดูชม กำลังผลิดอกตูมๆ
แทบไม่เชื่อในสายตาว่า ทั้งต้นบ้วย
ต้นท้อ และต้นลูกไหน
ต่างก็แข่งกันผลิดอกที่สวยงาม ตามกิ่งที่แตกแขนง พราวไปทั่วทั้งดงดอย
..</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดอกสวยๆของไม้ผลเมืองหนาวที่สะพรั่ง
งดงาม</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมอยากให้สาวๆใน
Blog
เห็นบรรยากาศแบบนั้นจังครับ คงชอบกันมาก</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และในจินตนาการที่ผมคิดไว้ก็ไม่ผิด
น้องแสนสะอาด (นักวิจัยหนุ่มลาหู่)
บอกว่า ลานที่เราจะนั่งพูดคุยกันอยู่ในม่านดงต้นท้อ
เชิงเขา กลางสวนผลไม้เมืองหนาวที่ออกดอกพราวไปทั่ว
อากาศเย็นสบายทำให้ผมรู้สึกรื่นรมย์ ผ่อนคลายมาก</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ลูกไหนดองเค็ม
อาหารว่างของเวทีเสวนา</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ในบันทึกนี้
ผมขอเน้นบรรยากาศสวยๆ ที่เป็นสถานที่จัดเวที “ชุมชนคนวิจัย”
แม่ฮ่องสอน
โซนเหนือกันนะครับ…เพราะ ด้วยบรรยากาศแบบนี้เอง
ทำให้การสนทนาแลกเปลี่ยนกันในเวทีพรั่งพรูและเป็นกันเองอย่างยิ่ง</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อาหารกลางวันที่เจ้าบ้าน
ปรุงด้วยกรรมวิธีแบบพื้นบ้านลาหู่</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อาหารที่เจ้าภาพจัดให้กินก็เป็น
อาหารพื้นบ้าน เน้น
น้ำพริกมูเซอ(ที่เผ็ด อร่อย)
แกล้มกับผักสดๆ อร่อยอย่าบอกใคร อาหารว่างในเวที ก็มีทั้ง
ท้อดอง ลูกไหนตัวผู้ดอง
และมันมือเสือต้ม หรูกว่าโรงแรมห้าดาวเป็นไหนๆ แบบนี้หละที่ผมชอบ</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จะมีใครเชื่อบ้างครับ
ว่าที่ๆเรามาจัดเวทีแห่งนี้ มีไม้ผลเมืองหนาว ทั้งหมดเกือบ
๒๐ ชนิดด้วยกัน
และมีผลผลิตออกมาตลอดปี
ทั้งทานสดและแปรรูป</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
ลองมาดูชนิดต่างๆของไม้ผลเมืองหนาวที่นี่กันนะครับ
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ท้อพื้นเมือง,ท้อสีน้ำผึ้ง,ลูกไหนผู้,ลูกไหนเมีย,ท้อไต้หวัน,ท้อเกาหลี,ลูกพลัม,ลูกพลับ,อโวคาโด
มี ๔ ชนิด,สาลี่ ๒ สายพันธุ์,มะม่วง ๔ สายพันธุ์,ขนุน
มี ๓ สายพันธุ์,กาแฟโรบัสตา และอราบิกา,มะนาว ๒
สายพันธุ์,มะละกอ,กล้วย ๓ สายพันธุ์,บ๊วย,มะขาม ๒
สายพันธุ์,สับปะรด,มาลาบ้า,เชอรี่ และ สเตอบอรี่ (กำลังลองปลูกดู
ได้ผลเป็นอย่างดี)</p>
ทั้งหมดเป็นความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่โดยแท้ครับ…
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผลไม้ที่นี่ทุกอย่างเราปลอดสารพิษครับ
เรียกได้ว่า “ไม้ผลเมืองหนาวอินทรีย์”
และผลผลิตที่ออกมามากมายในแต่ละฤดูการผลิตทำให้ขายไม่ทัน
เหลือทิ้งให้เน่าเสียอย่างน่าเสียดาย…เป็นที่มาของงานวิจัยเพื่อท้องถิ่นที่บ้านผาเจริญครับ(รายละเอียดจะกล่าวครั้งต่อไป)</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ตั้งใจจะเล่าเรื่อง
เนื้อหาที่น่าสนใจในเวทีที่พูดคุยกัน เพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้
แต่ขอบอกเล่าถึงบรรยากาศโดยรวมเพื่อเกริ่นเข้าสู่เรื่องที่จะบันทึกใน
บันทึกต่อๆไปของผมนะครับ…</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
ติดตามกันต่อไปครับผม
สวัสดีครับ คุณพนัส - แผ่นดิน
ผมเองห่างหายจากการบันทึกมาหลายวันครับ ภารกิจที่รัดตัว และเดินทางไปมาครับ
อาหารพื้นบ้านที่มีกรรมวิธีที่มีเสน่ห์แบบที่เห็น เอร็ดอร่อยมากครับ หอมหวลจากการอบจากกระบอกไม้ใผ่ เนื้อปลาคลุกเคล้ากับเครื่องปรุง...รสชาดละมุนลิ้น
ลูกไหน เป็นไม้ผลเมืองหนาวชนิดหนึ่งครับ ที่นี่มีสองพันธุ์คือ ไหนผู้ และไหนเมียครับ สังเกตที่สีของผลครับ ในภาพจากบันทึกเป็นลูกไหนดอง(ไหนผู้) เพราะจะเปรี้ยวต้องดอง และแปรรูปถึงจะอร่อย ส่วนไหนเมีย ลูกสดๆจะหวานกรอบและสีสวยมากครับ
ไหนตัวเมียสีสวยสดๆ กรอบ หวาน อร่อย
น่าอิจฉานะครับ ระยะทางที่ไม่ไกล จาก มมส.ไป เม็กดำ เป็นไปได้ผมอยากไปร่วมเรียนรู้ด้วยครับ...ต้องหาโอกาสบ้าง
บันทึกต่อๆไปจะลงรายละเอียดเนื้อหา เวทีเสวนาครับ
ขอบคุณกำลังใจด้วยดีเสมอมาครับ
เข้าใจผิดไปใช่มั้ยเนี้ย ลูกไหน กะ บ้วย คนละประเภทกันใช่มั้ยเนี้ย
สวัสดีค่ะ คุณเอก
ตามมาชื่นชมดอกของผลไม้นานาชนิด เคยเห็นแต่ลูกไหน สด ๆ ไม่เคยลองทาน เพราะแถวหาดใหญ่ ราคายังแพงอยู่ค่ะ
ส่วนลูกไหนดองไม่เคยเห็นคะ รสชาดคงจะคล้าย ๆ ลูกท้อดอง รึเปล่าค่ะ
เห็นอาหารแล้วน่าทานมากเลยค่ะ รสชาดคงจะหอมกลิ่นใบตองอ่อน ๆ ยิ่งถ้าได้ทานตอนอากาศเย็น ๆ คงจะอร่อยน่าดู ใช่ไหมค่ะ
คุณกาเหว่า ณ มอดินแดง Kawaoครับ
เข้าใจผิดครับ
ลูกไหน กับบ๊วย คนละชนิดกันครับผม
ลูกไหนจะมีไหรผู้ และไหนเมียครับ อย่างที่เขียนตอบคุณพนัสครับ ไหนผู้จะเปรี้ยวผิวเขียวสด ใช้ดอง แช่อิ่ม ทำแห้ง ส่วนไหนเมียสีสวย กรอบ หวาน ทานสดครับ
ภาพแรกเป็นภาพดอกลูกไหนตัวผู้ครับ
บางทีก็สับสนนะครับเพราะดอกของ นางพญาเสือโคร่ง,ลูกไหนผู้,ลูกไหนเมีย,ลูกพลับ,บ๊วย,ท้อ ดอกจะคล้ายกันมาก แตกต่างกันก็เพียงสีของดอกที่เข้ม อ่อน ต่างกัน แต่ก็สวยน่ารักเหมือนกันครับ
…อยากจะร้อง กรี๊ดดด…..อยากไปร่วมวงด้วย วงชมดอกไม้ กับวงอาหารเที่ยงค่ะ…..บรรยากาศดีมากๆค่ะ ดอกไม้ก็สวย อาหารก็น่าอร่อย…แต่เรื่องงานวิจัยชุมชน….ไม่ถนัดด้านนี้ค่ะ…..ขอบคุณสำหรับดอกไม้และบรรยากาศดีๆค่ะ……เพื่อนสอนว่าหากประทับใจอะไรให้พูดซ้ำๆ…จะได้เต็มอิ่ม กับความรู้สึกที่มีค่ะ….
พี่รัตติยา เขียวแป้น ครับ
ดอกไม้ของไม้ผลเมืองหนาวสวยงามมากครับ ประกอบกับอากาศที่เย็นสบาย ทำให้รื่นรมย์มากขึ้นครับ
ลูกไหนดอง รสชาติเดียวกับลูกท้อดองครับ แต้รู้สึกว่าเนื้อของลูกไหนจะละเอียดกว่า ส่วนท้อดองก็ออกกรอบๆ กรุบกรับ จิ้มกับพริกเกลือก็อร่อยดีครับ
อาหารที่ใส่กระบอกไม้ใผ่เผาไฟจะมีกลิ่นหอมของกระบอกไม้ใผ่ และใบตองที่ปิดข้างบน เนื้อปลาที่ "หลาม" ออกมาได้รสชาติที่กลมกล่อม นุ่ม อร่อยมาก
เป็นภูมิปัญญาในการประกอบอาหาร เพื่อการดำรงชีพในป่าของพี่น้องกลุ่มชาติพันธุ์ครับ
Aj Kae
บรรยากาศอย่างที่นำเสนอผมชอบมากครับ ...อยากให้อาจารย์เก๋ได้ไปสัมผัสด้วยตัวเอง จะได้อรรถรสมากกว่าผมบรรยายในบันทึก
ผมโชคดีครับที่มีโอกาสได้เดินทางไปทำงานในหลายจุดที่ unseen และน่าประทับใจ แม้ว่าจะทุรกันดารแต่ผมตื่นเต้นอยากจะไปให้ถึงทุกครั้ง
อาหารกลางวันก็อร่อยมากๆครับ ผม Confirm
ขอแซวหน่อย>>> รูปใหม่เท่มั่กๆ ครับ
อาจารย์ paew
เมื่อผมเขียนบันทึกนี้ คนที่ผมคิดถึงคนแรกคืออาจารย์ครับ เพราะคิดว่าอาจารย์น่าจะชอบรูปดอกไม้ที่ผมนำมาโพสในบันทึก
และเป็นอย่างที่ผมคาดไว้ครับ ดอกไม้เล็กๆสีสวยๆ สีชมพูๆ คิดว่าถูกใจอาจารย์แน่นอน
ถูกใจมากๆค่ะ....แสดงว่าชักจะรู้ใจแล้วนะค่ะ....จะถูกใจมากกว่านี้ถ้าได้ไปชม และร่วมวงด้วย.....
แล้วเมื่อไหร่ จะเดินทางมาถึงอิสานบ้างละค่ะ....
ผู้หญิงสวยต้องคู่กับดอกไม้ใช่มั้ยละครับ อ. paew เลยเอาดอกไม้มาฝากสาวๆครับ
วันนี้ไม่ได้มาร่วมเวทีเสวนา ก็ร่วมอ่านบันทึก แลกเปลี่ยนใน Gotoknow ไปก่อนครับผม
ตอนนี้ผมชักอยากไปอิสานมากๆแล้วครับ อยากไปคารวะท่านพ่อครูบา และ อ.ดร.แสวง ครับ
รูปสวยค่ะน่าอิจฉาชาวแม่ฮ่องสอนจังเลย อยากไปเยี่ยมเยือนอีกจัง แต่แลกเปลี่ยนเรียนรู้ทางนี้ไม่ต้องเดินทางไกลก็ดีอีกแบบ
เห็นลูกไหนแล้วคิดถึงพ่อจังเลย เป็นผลไม้ที่พ่อชอบทาน ครั้งหนึ่งก่อนคุณพ่อจะเสียบอกอยากทานลูกไหนนี้แหละ แต่ไม่ใช่ฤดู และไปหาซื้อในเมืองก็ไม่มี เลยไม่ได้ทานก่อนท่านเสียไป ถ้ายังอยู่จะพาไปทานถึงแม่ฮองสอนเลย
ขยันทำงานจังเลยคุณน้อง ดูแลสุขภาพด้วยนะจ๊ะ
อิจฉาครับ
สวยงามมาก จนดึกๆก็ยังมีคนมาตามอ่าน ครับ
วันหลังจะรอฟัง "ผล" ครับ
คงปล่อยให้รอดความคิดไปไม่ได้ สำหรับ blog นี้
ภาพเหล่านี้ ล้วนยั่วยวนให้เดินทางเข้าไปกลางป่าเสียเหลือกำลัง
เห็นแล้วทำให้คิดว่า “จะเอาอะไรมากมายกับชีวิต” อยู่ท่ามกลางธรรมชาติอันอุดมก็เพียงพอแล้วกระมัง
ทำให้ผมคิดว่า “ทำไม เวลาที่ผมเห็นภาพเหล่านี้แล้ว จะมีความรู้สึก “อยาก” จะเป็นส่วนหนึ่งของต้นไม้ป่าเขาลำเนาไพร หรือว่า ผมเบื่อกับตึกสูงๆ ห้างสรรพสินค้ากว้างใหญ่ไปแล้ว
ยิ่งเห็นยิ่งทำให้อยากเดินออกไปสัมผัสยิ่ง แต่รูปที่เห็นอาจไม่ใช่สิ่งที่กายสัมผัสได้กระมัง ดังนั้นต้องไปให้ถึง…ใช่ไหม
พี่ Taow
มีเวลามาเยือนบ้านผมอีกครั้งนะครับ คราวที่แล้วไม่ได้มีโอกาสต้อนรับเต็มที่เลยครับ
หากยังไม่ค่อยว่าง อ่านผ่านบันทึกผมก็ได้ครับ
วันตรุษจีนผมก็คงอยู่ที่ปายครับ เป็นไกด์อีกแล้ว คราวนี้คนละกลุ่ม ภายใน ๒ วัน สองทริปครับ ก็เหนื่อยๆแต่สนุกที่ได้เล่าเรื่องบ้านของเราให้นักท่องเที่ยวฟัง
ลูกไหนที่ผมเคยทานมีทั้งแบบสด ดองและแห้งครับ ส่วนใหญ่แห้งผมมักเห็นนำมาจากจีนครับ ราคาไม่แพงครับ อร่อยดี
ผมต้องขยันทำงานครับ...เพราะไม่ได้เกิดบนกองเงินกองทอง และต้องเลี้ยงตัวและหัวใจน้อยๆครับ
อาจารย์ lioness
คงคุ้นเคยเรื่องการ "หลาม" ดีนะครับ การปรุงอาหารด้วยวิธีเหล่านี้ เป็นภูมิปัญญาที่สืบทอดมาประการหนึ่ง และ เป็นการต่อสู้เพื่ออยู่รอดในสภาพแวดล้อมที่ขาดแคลนด้วยครับ
ที่สำคัญอาหารที่หลามแล้วอร่อยมากๆครับผม
หากบันทึกผมทำให้อาจารย์คะนึงถึงถิ่นเกิด ...ไปเยี่ยมเถอะครับ ไปเก็บความอภิรมย์ที่บ้านของเรา แล้วค่อยกลับมาทำงานต่อครับผม
;)
อาจารย์ ดร. แสวง รวยสูงเนิน
ในบรรยากาศจริงสวยงามมากกว่านี้ครับ ทั้งการอนุรักษ์ วิถีการเกษตรพื้นที่สูงที่เอื้ออาทร เกษตรแบบอินทรีย์ ผมอยากให้อาจารย์ได้ไปเห็นบ้างจังครับ ชาวบ้านเรียนรู้เอง พัฒนากันไป และสุดท้ายมีงานวิจัยเพื่อท้องถิ่นเป็นเครื่องมือในการจัดการปัญหาที่เกิดขึ้น
ต้องยกนิ้วให้พี่น้องเผ่าลาหู่ที่นี่ครับ
เนื้อหาการพูดคุยมีหลากหลายผมจะทยอยๆลงบันทึกครับเพื่อการแลกเปลี่ยนต่อไป