ผมลังเลอยู่นานกว่าจะหันหลังกลับมาคัดลอกงานเขียนที่ปรากฏในหนังสือทำมือของชมรมวรรณศิลป์ทั้ง 2 เล่ม เพราะเดี๋ยวบันทึกต่อไปก็จะเขียนถึงกลุ่มวรรณกรรมป่งใบที่ถือเป็นกลุ่มแรกที่สร้างประวัติศาสตร์หนังสือทำมือใน มมส ได้อย่างน่าทึ่ง ..เป็นหนังสือทำมือที่ทำด้วยมือขนานแท้ ไม่ว่าจะเป็นเขียนด้วยมือ ตัดแปะด้วยมือ ถ่ายเอกสารด้วยมือ เย็บเล่มก็ด้วยมือเช่นกัน ที่สำคัญคือ... คนที่ทำก็คือกลุ่มคนวรรณกรรมนั้น ๆ โดยตรง ไม่มีการจ้างวานเลยแม้แต่สตางค์แดงเดียว
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเลือกบทกวีบางตอนที่ปรากฏในหนังสือทำมือมาให้ท่านได้อ่าน เพราะผมไม่อยากให้ท่านผ่านล่วงไปโดยไม่ได้เสพสัมผัสถ้อยคำเหล่านี้ เพราะเมื่อเข้าสู่กลุ่มวรรณกรรมอื่น ๆ อาจมองเห็นความแตกต่างและพัฒนาการด้านการเขียนของแต่ละกลุ่ม แต่ละวัยได้บ้าง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ผมเปิดบันทึกนี้ด้วยบทกวีชื่อ “เขาใหญ่” ของอาจารย์ธัญญา สังขพันธานนท์ (ไพฑูรย์ ธัญญา) ที่เขียนไว้ในหนังสือวรรณกรรมสัญจร (ตอนไปเขาใหญ่) ระหว่างวันที่ 7 – 9 กุมภาพันธ์ 2546 </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เขาอยู่ เขาใหญ่ ใครก็รู้</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ใครใหญ่ ใครอยู่รู้ร้อนหนาว</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สร้างชีวิต สืบสานตำนานดาว</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สร้างเรื่อง เป็นเรื่องเล่าแห่งพงไพร</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เขาใหญ่ เขาเหยียด ขึ้นเสียดฟ้า</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลั่งน้ำ เทมาเป็นธารไหล</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">พุ่มพฤกษ์ซึมซับได้สร้างใบ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ส่ำสัตว์น้อยใหญ่ได้อยู่กิน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เขาใหญ่ เขาอยู่ รู้ไหมเล่า</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราใคร จึงกล้าก้าวมาเยือนถิ่น</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">รอยเท้าใครทิ้งบนลานดิน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มือใดกระซากสิ้นมวลพืชพันธุ์</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เขาใหญ่ ใครใหญ่ ให้รู้บ้าง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เรา-เขา แตกต่าง ณ ความฝัน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แผ่นดินผืนนี้ของใครกัน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เขา-เรา แท้นั้น ใครยิ่งยง ?</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>และปิดบันทึกด้วยลำนำ “ฤดูกาลที่..ที่จากไป” ของราตรี กานต์ อันเป็นผลงานของนิสิตที่ร่วมวงไพบูลย์ในวรรณกรรมสัญจร ครั้งที่ 7 ตอนเพลงภูพาน.. </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ฝนทิ้งเม็ดสุดท้ายลง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ฤดูกาลที่รัก…เป็นอดีตไป</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันเก่า ๆ ผ่านไป..</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การเดินทางของเธอ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เส้นทางของฉัน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดอกหญ้าสีม่วงดอกสุดท้ายร่วงลง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ลมหนาวที่หงอยเหงาจากไป</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราต่างเดินทางไกล</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ตอซังข้าวตอสุดท้ายเน่าสลาย</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ระยิบแดดฤดูร้อน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถูกขับไล่ด้วยเมฆฝน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันพรุ่งนี้มาถึงเสมอ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราต่างต้องดินทางไกล…</p>
ขอบคุณมากครับ ถ้าท่านอาจารย์ธัญญา ได้อ่านบันทึกนี้ คงปลื้มใจน่าดูนะครับ
มาเยี่ยม...
ขอชื่นชมมุมคิดนี้ เก็บสิ่งดี ๆไว้เชยชมทำอารมณ์สุขสบายนะครับ
ผมเห็นหนังสือทำนองนี้เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาแล้วเห็นกลุ่มนักเขียนรวมตัวมาปรากฎกายในวันหนังสือจัดที่ มอ. หาดใหญ่ ผมยืนนิ่งอ่านอยู่สักพักด้วยความชื่นชม...ครับ
เดินทางโดยสวัสดิภาพค่ะ ภาพเก่ากลับมาแล้วอิอิอิ..
สวัสดีค่ะ คุณแผ่นดิน
สวัสดีครับอาจารย์