GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ลูกผู้ชายหัวใจทรนง

เขาเป็นเหมือนนักรบที่ปรารถนาจะลงสู่สนามรบ ทั้งด้วยหัวใจอันแกร่งทรนง และเพื่อหน้าที่อันทรงเกียรติที่มีต่อมหาวิทยาลัย

ผมเดินทางมาถึงมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  วิทยาเขตองครักษ์ จังหวัดนครนายก  เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศ ครั้งที่ 34  (ราชพฤกษ์เกมส์)  เมื่อวันที่  17  มกราคม  2550  เวลาประมาณ  16.45  นาฬิกา  พร้อมภาระหน้าที่ 3 อย่าง คือ ดูแลภาพรวมการแข่งขันทั้งหมดของสถาบัน  รวมถึงการเป็นผู้จัดการทีมกีฬาวอลเลย์บอลหญิงและกีฬามวยสากลสมัครเล่น

ช่างเป็นช่วงเวลาที่เหนื่อยล้า   โรยแรงกว่าครั้งไหน ๆ  ตื่นเช้าตรู่  ดูแลนักกีฬาและตระเวนเยี่ยมชมให้กำลังใจเหล่านักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬา ท่ามกลางแดดร้อนอันเริงแรง...

ยากเย็นแสนเข็ญกับการเที่ยวท่องหาสถานที่ในการใช้อินเตอร์เน็ต เพื่อเข้าสู่ gotoknow   สถานที่พักทางปัญญาที่พอจะเป็นอีกที่พึ่งพิงหนึ่งในการเติมเต็มแรงใจและแรงกายให้กับตนเอง

เรื่องแรกที่ผมเลือกที่จะนำมาเล่าเนื่องในการเข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยครั้งนี้   เป็นเรื่องใกล้ตัวผมมากที่สุด  นั่นคือ  วิถีชีวิตของกีฬาที่ได้ชื่อว่าเป็นการต่อสู้ของลูกผู้ชาย..ไทยแท้...ลูกหลานนายขนมต้ม บนสังเวียนผ้าใบ !

ผมส่งนักมวยมาต่อยครั้งนี้  5  คน 5 รุ่น...แต่หนักอกหนักใจอยู่ 2 รายที่ยังมีปัญหาน้ำหนักเกินอยู่ราว ๆ 1 กิโลกรัมเศษ...  ทั้ง ๆ ที่ตลอดระยะเวลา 3 เดือนเราได้คุมน้ำหนัก ฟิตซ้อมมาอย่างเต็มที่แล้ว...

 

ผมเคยเป็นนักมวย, เคยอดข้าว 7 วันเพราะมีปัญหาเรื่องน้ำหนัก...แทบไม่น่าเชื่อว่าวันนี้จะต้องมาดูแลผู้ลูกศิษย์ลูกหาที่ตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกับผมดังเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว

ผมเข้าใจและเห็นใจนักีฬาเป็นที่สุด,  พร่ำถามเขาเสมอว่า "ยังไหวหรือเปล่า ?"  อันที่จริงผมไม่จำเป็นที่จะต้องเอ่ยปากในคำถามง่าย ๆ เช่นนั้น   ลำพังอาศัยอำนาจสิทธิ์ผู้จัดการทีมก็สามารถถอนตัวนักกีฬาทั้งสองออกจากการแข่งขันเลยก็ได้,  ไม่มีความจำเป็นใด ๆ ที่จะต้องมาทนทุกข์หม่นเศร้ากับอาการอันแห้งโหยโรยล้าของพวกเขา...

แล้วอะไรล่ะ...คือ  สิ่งที่พันธนาการผมไว้มิให้ถอนตัวพวกเขาทั้งสองออกจากการแข่งขันในย่ำรุ่งของพรุ่งนี้เช้า 

เขาบอกว่า..."เขายังไหว  เขายังมีแรง !"  ทั้ง ๆ ที่ผมเองก็รู้ว่า เขาไม่มีอะไรในร่างกายที่พอจะรีดออกมาเป็นเหงื่อได้แล้ว... เดินยังแกว่งและพร้อมที่จะล้มฟุบได้ทุกเมื่อ !

"ผมมาไกลขนาดนี้แล้ว.. ขอผมทำหน้าที่ของตนเองและสถาบันให้ถึงที่สุด..."  ผมเข้าใจดีเพราะเป็นเวลากว่า 4 ปีแล้วกระมังที่กีฬามวยสากลสมัครเล่นไม่ถูกบรรจุไว้ในการแข่งขันกีฬาของเหล่าปัญญาชน ทั้ง ๆ ที่กีฬานี้เป็นกีฬาคาดหวังของประเทศในระดับนานาชาติ

เพลงชาติไทย  เคยได้กระหึ่มเสียงครั้งแรกในเวทีโอลิมปิคเกมส์ ก็มิใช่กีฬามวยสากลสมัครเล่เองหรอกเหรอ ?

"ขอเวลาและโอกาสให้ผมทำหน้าที่จนถึงที่สุด  ผมไม่ยอมแพ้  ...ให้ผมตกตาชั่งเพราะชั่งน้ำหนักไม่ผ่าน  ดีกว่าถอดใจในตอนนี้".....นั่นคือ  การยืนยันของหัวใจลูกผู้ชายจากนักมวยทั้งสอง 

ผมเข้าใจดีและเห็นใจ...เขาเป็นเหมือนนักรบที่ปรารถนาจะลงสู่สนามรบ  ทั้งด้วยหัวใจอันแกร่งทรนง  และเพื่อหน้าที่อันทรงเกียรติที่มีต่อมหาวิทยาลัย...

ผมตอบตกลงเพื่อให้เขาได้ทำหน้าที่ในเวทีอันทรงเกียรติจนแล้วเสร็จ..จะไม่มีการถอนชื่อออกจากการแข่งขัน  พรุ่งนี้เช้าเขาจะยังพกพาหัวใจอันกล้าแกร่งขึ้นตาชั่งดังที่ตั้งใจ... อาจจะเป็นการชั่งแค่ครั้งเดียวผ่าน หรือสองครั้งผ่าน  รวมถึงอีกต่อไปเมื่อต่อยชนะในแต่ละวัน...หรือแม้แต่ตกตาชั่งในรุ่งเช้าของพรุ่งนี้เลยก็เป็นได้,  ผมเองก็ไม่อาจรู้ได้

รู้แต่เพียงว่า...  มันเป็นเรื่องที่ว่าด้วยหัวใจของลูกผู้ชาย   มันเป็นเกียรติและศักดิ์ศรีของนิสิตคนหนึ่งที่ได้รับเกียรติจากมหาวิทยาลัยว่าเป็น "นักกีฬามหาวิทยาลัย"...

แน่นอนครับ...มิตรภาพ เหนือชัยชนะ...อย่างน้อยเขาก็ชนะใจผม  ชนะใจพี่เลี้ยง  และชนะใจเพื่อนนักกีฬาสถาบันเดียวกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  ...

ขณะที่ผมกำลังนั่งเขียนบันทึกนี้...ผมนึกถึงบทกวีบทหนึ่งที่เขียนทิ้งไว้นานแสนนาน  บางทีพรุ่งนี้อาจจะถึงเวลาที่บอกกล่าวบทกวีนี้ต่อพวกเขา....

   ณ  ฝั่งฝัน

แม้เส้นทางยาวไกล สักแค่ไหน

ขอเพียงมีลมหายใจที่ไม่แพ้

ณ ฝั่งฝัน

ก็ไม่ไกล เกินใจจักโบยบิน

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 73322
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 38
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (38)

  • ชื่นชมนักกีฬาทุกคนค่ะ
  • เป็นกำลังใจให้กับการทำหน้าที่ของคุณพนัส และการทำหน้าที่ของพวกเขา...ลูกผู้ชายหัวใจกล้าแกร่ง...เพื่อสถาบัน
  • เชียร์....เชียร์....
  • เป็นกำลังใจให้นักกีฬาทุกท่าน รวมทั้งคุณแผ่นดินด้วยนะคะ
  • ว่าแต่ว่า คุณแผ่นดิน ลงแข่งชนิดไหนรึป่าวค่ะ
  • สวัสดีครับคุณปวีณา 
  • ขอบคุณครับสำหรับกำลังใจที่มีต่อ "เรา" 
  • เช่นเดียวกันนะครับ ขอให้มีพลังในการดำเนินชีวิตทั้งในโลกของการงานและการใช้ชีวิต 
  • เชียร์....เชียร์...
  • ส่งใจมาเชียร์อีกแรงครับ
  • ไม่เคยเป็นนักมวย เคยแต่เป็นนักกีฬาที่ ไม่ต้องปะทะกันโดยตรงครับ
  • ตีลูกกลม ๆ สีเหลือง สีขาว ข้ามเนตไปมา เหมือนคนไม่มีความคิด
  • เป็นกีฬาที่คนรูปร่างอย่างผม จะไม่ค่อยเสียเปรียบครับ....อิอิ
  • เชียร์ เสร็จแล้ว อย่าลืมมาร่วมด้วยช่วยกันที่ มมส. นะครับ
  • มาไกลถึง นครนายก ยังไม่เว้นการบันทึก.....เยี่ยมมากครับท่าน
    P

อ่านแล้วก็รู้สึกว่า  นักกีฬา นี่หัวใจต้องเต็มร้อย

จริงๆนะคะ

      เชื่อคะ ว่า จิตใจที่มุ่งมั่นจะนำม าซึ่งสมาธิ

และพลังบวก มาสู่นักกีฬาคะ 

 

 

เข้ามาทักทายอย่างเป็นทางการค่ะ หลังจากแอบอ่านมานาน 

 

ขอเอใจช่วยนักกีฬาทุกคนนะคะ  ....คน"สารคาม"

มาส่งแรงใจเชียร์ทีม
P
ค่ะ......เอาเหรียญทองมาฝากชาว blog ด้วยนะค่ะ
แวะมาขอบคุณ และให้กำลังใจค่ะ สู้ๆนะค่ะ
ให้กำลังใจนักกีฬาค่ะ....เก่งจริงๆ...ชนะใจคนดูตั้งแต่ยังไม่ลงสนามแล้วค่ะ
  • คุณแผ่นดิน..สู้สู้ครับ (มศว เดิมเหมือนกัน)
คุณแผ่นดิน...แวะมาให้กำลังใจเช่นกันค่ะ ขอให้ลูกศิษย์ชนะนะคะ

เชียร์

เชียร์(มช.)ด้วย

 

  • เป็นกำลังใจให้นักกีฬาทุกประเภททุกรุ่น รวมทั้งผู้จัดการทีมนะครับ แพ้หรือชนะคงไม่ใช้วัตถุประสงค์ของการจัด
  • ไม่น่าเชื่อนะครับว่าพี่พนัสเคยเป็นนักกีฬามวยมาก่อน
  • เรียบกลับมาเป็นท่านพิธีกร ในงาน KM วันที่ 24 มค นะครับ

มาเยี่ยม

กีฬา ๆ เป็นยาวิเศิษครับ เพราะความเป็นนักมวยมาก่อนจึงรู้จิตใจนักมวยถูกต้องแล้วครับ กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญมาก...ให้กำลังใจให้เขาก้าวถึงฝั่งแห่งความฝันนั้นเถิด...

 

อย่างไรก็ตาม...ความเป็นมนุษยชาติ...ย่อมอยู่เหนือความเป็นเชื้อชาติ...

ส่งกำลังใจมาเชียร์นักรบทั้งหลาย เอาเหรีญญทองมาฝากนะ รวมคุณแผ่นดินด้วย เห็นบรรยากาศจริงเลยค่ะ สงสารนักรบต้องลดน้ำหนัก

ดีใจด้วยนะคะ ที่สามารถหาวิธีเข้า G2K ได้แล้ว
  • ขอบดีในรอบเช้า..
  • ผมตื่นตี 5  เข้าไปปลุกนักกีฬา ทั้งที่ผู้ฝึกสอนควรต้องมาปลุกผมซะเอง แต่เพราะรู้ว่าเขาเหนื่อย การดูแลกันและกันผมจึงไม่เกี่ยงงอน
  • เราออกจากที่พักเดินทางในรถตู้เก่าและแก่...ร่วม 10 กว่ากิโลเมตร เพื่อชั่งน้ำหนัก
  • นักมวยคนแรกที่ผ้าโพกหัว..ทานอะไรไม่ได้มาเกือบ 3 วันเมื่อคืนนอนไม่หลับ เพราะปวดท้องอย่างแรง เนื่องจากในกระเพาะไม่มีอาหารให้ย่อย...ป้วนน้ำลายออกมาเป็น "เลือด"  คนที่สองซึ่งถือแก้วน้ำ...ทานอะไรได้บ้างแล้ว เพราะน้ำหนักเกินไม่มาก

.....................

  •       เวลา 08.00 น.  เขาทั้งสองและเพื่อนอีก 3 คนผ่านตาชั่งอย่างสบาย..แต่ก็ต่ำกว่าพิกัดมากนัก
  • แทบจะต้องอุ้มออกจากตาชั่ง..
  • หัวจิตหัวใจของพวกเขา...ยิ่งใหญ่จริง ๆ ครับ

....................

  • เย็นวันเดียวกัน...
  • เวลาประมาณ 18 นาฬิกาเศษ ...นักกีฬาที่ถือแก้วน้ำ หอบสังขารอิดโรยขึ้นต่อยเป็นคนแรกของกลุ่ม....
  • เราไปต่อยอย่างเงียบเหงา เพราะปราศจากกองเชียร์ เนื่องจากเป็นกีฬาที่แข่งนอก มศว..
  • และไม่มีใครทราบ เนื่องจากเป็นการต่อยอย่างกะทันหันหลังจากจับสายแล้วเสร็จเมื่อเวลา 14.00  น. ....
  • กระนั้น ก็ไม่โชคร้ายจนเกินไปนัก นักกีฬาเทเบิลเทนนิส มาสมทบ ชมและเชียร์อย่างเงียบสงบ เพราะรู้ดีว่า นักมวยอยู่ในสถาพอิดโรย มีเพียงหัวใจเท่านั้นที่ถูกพกพาขึ้นเวที

.......

ระฆังยก 4 สิ้นสุดลง...เราชนะ 14 : 4

 

เอ้าสู้ๆ  ชั่งนน.ผ่านแล้ว  ขอให้อิ่มอร่อยและนอนเอาแรงเยอะๆนะคะ

เอ้า  เย้ เย้ ชนะแล้วหรอคะ   ยินดีด้วยค่ะกับลูกผู้ชายหัวใจทรนง

อ้อ..คุณ แผ่นดิน   อย่าลืมไปตอบอาจารย์  Panda ใน http://gotoknow.org/ask/pandin/3139 ด้วยนะคะ

 

ขอบคุณมากครับนะครับ...สำหรับกำลังใจอันเต็มล้นที่มีต่อผมและนักกีฬา

  • ผมไม่ได้แข่งอะไรนะครับ...วัยชราภาพอย่างผมไม่สามารถแข่งได้ 
  • มาเป็น ผจก. มวยสากลสมัครเล่น และ วอลเลย์บอลหญิง ครับผม

ถึง  อาจารย์  Panda   ด้วยความเคารพ

  • ของคุณในกำลังใจมาก ๆ นะครับ
  • กีฬาทุกชนิดมีประโยชน์ทั้งนั้นครับ...คนเล่นก็ได้เรียนรู้ คนชมก้ได้ความเพลิดเพลิน
  • ยินดีครับที่จะกลับไปช่วยงาน...กำลังเจรจากับผู้บริหาร ภายในวัน 2 วันคงชัดเจนนะครับ
ถึง  คุณ ดอกแก้ว  และ  
คุณชวนพิศ ที่นับถือ
....ขอบคุณมาก ๆ เลยนะครับสำหรับกำลังใจ  และนักกีฬาทุกชนิดนอกจากร่างกายที่ดีแล้ว หัวจิตหัวใจก็ต้องแข็งแกร่งด้วยเช่นกัน
และขอบคุณครับ..สำหรับแนวคิดที่ดี .....ดังความว่า

จิตใจที่มุ่งมั่นจะนำม าซึ่งสมาธิ

และพลังบวก มาสู่นักกีฬาคะ 

ขอบคุณครับ

  • คุณ กัญญาพร ไม่ทราบว่าแอบอ่านบันทึกเรื่องใดบ้างครับ...ผมเป็นปลื้มมาก ..ของคุณครับ
  • อาจารย์ paew  เป็นพระคุณอย่างสูงครับสำหรับกำลังใจ...ส่วนเหรียญนั้น  ไม่รับปากนะครับ แต่จะทำให้เต็มที่ เต็มกำลังความสามารถ
  • แต่ที่แน่ ๆ มข. ได้น่าจะพลาดเหรียญมวยหรอกนะครับ...เพราะฝีไม้ลายกำปั้นเอาการทีเดียว
  • ขอบคุณในทุก ๆ กำลังใจนะครับ  จะได้บอกกล่าวต่อนักกีฬา และจะปริ้นบันทึกนี้ไปให้พวกเขาได้อ่านกัน...
  • ขอบคุณครับ ทั้งหมดทุกท่าน ทุกคนเลย ไม่ว่าจะเป็น คุณ Wannaporn , คุณ somporn          คุณnutim  อาจารย์ กฤษณา อาจารย์  beeman  อาจารย์อ.ลูกหว้า อาจารย์อัมพร 
  • สวัสดีครับน้องแจ็ค
  • ...มองยังไงถึงมองข้ามความเป็นนักมวย (ดี) ของพี่...
  • กำลังลุ้นว่าจะได้กลับไปช่วยงานที่โน่นหรือไม่
  • อยากแยกร่างได้จังเลย
  • เพราะถ้ากลับไปได้นั่นคือเวทีแรกของพี่ที่จะได้ช่วย มมส ในเวที KM

สวัสดีครับ  อาจารย์  umi

  • ขอบพระคุณมากครับในทุก ๆ สิ่งที่มีให้ผมด้วยดีเสมอมา
  • วันนี้มวยทักษิณ ตกตาชั่ง 3 คน ได้ต่อยแค่คนเดียว...คุยกับเจ้าหน้าที่ ม.ทักษิณ ตามประสาคนคุ้นเคย ก็น่าเห็นใจและสงสารเด้กมากเลยนะครับ
  • ปีหน้าฟ้าใหม่  ค่อยต่อยที่วลัยลักษณ์ก็ยังทัน
  • และสำหรับ เจ้าหนิง
  • ผมก็กำลังลุ้นว่าจะได้กลับหรือไม่ ลุ้นพอ ๆ กับลุ้นนักมวยเลย
  • กำลังจะตอบ อ.แพนด้า  แต่ชักจำเทคนิคการตอบคำถามนั้นไม่ได้
  • กรุณาทวนอีกรอบหน่อยนะครับ
  • เจ้าอ้นชนะวันนี้ รอบต่อไป เจอของแข็ง (หิน)
  • ขอบคุณครับ

 

พักผ่อนบ้างนะคะ P เดี๋ยวผู้จัดการทีมมวยฯจะตื่นไม่ทันนักกีฬานะคะ
  • ขอบคุณครับ
  • มาอ่านอีกทีก็เช้าแล้ว
  • เพิ่งกลับมาจากพานักมวยไปชั่งน้ำหนัก...ชั่งเป็นคนสุดท้าย เพราะน้ำหนักเราเกินอยู่มาก
  • แต่ก็ผ่านตาชั่งได้  วันนี้บ่าย 2  จะเริ่มชก อย่าลืมส่งใจเชียร์นะครับ
  • นี่แหละครับ  ชีวิตนักมวยตื่นตี 5 กลับที่พัก 10 โมงเช้า...นอนพักสักครู่เดี๋ยวก็ออกไปต่อยแล้ว
  • เข้ามาเชียร์และเป็นกำลังใจให้ทั้งทีมผู้สร้างและนักกีฬานะคะ
  • ขอบพระคุณมากครับ คุณ Bright Lily
  • นอกจากหัวจิตหัวใจที่เข้มแข็งของเราเอง เราก็จำเป็นต้องพึ่งพากำลังใจแต่งเติมจากคนรอบข้างเสมอ...
  • พวกเรา  ขอเป็นกำลังใจให้กับการใช้ชีวิต..ของคุณ Bright Lily  ด้วยเช่นกัน
  • รับทราบและปฏิบัติค่ะ
มาลุ้นเหรียญและลุ้นให้คุณแผ่นดินกลับมาทันวันที่ 24 มค ค่ะ

เชียร์นักกีฬาและให้กำลังผูคุมนักกีฬา ทราบแล้วเปลี่ยนเขาให้นิสิตชกมวยไม่ได้ให้ผู้คุมชกตชค่ะ

สวัสดีครับ... คุณBright Lily อาจารย์paew และอาจารย์อัมพร

  • ขอบพระคุณครับสำหรับกำลังใจอันเหนียวแน่น
  • วันนี้ข่าวดีอีกครั้ง...นักมวยคนที่ลดน้ำหนักมากที่สุด ขึ้นต่อยในช่วงบ่าย 2 ก็ประสบความสำเร็จได้รับชัยชนะขาดลอย...
  • ผมเล่าให้พวกเขาฟังว่า มีกัลยาณมิตรมากมายในเวที ลปรร. แวะมาให้กำลังใจพวกเขาอย่างมากล้น
  • ทุกคนดีใจ ตื่นเต้น และอยากเข้ามาดูในเว็บมาก
  • ผมกำลังจะพาเขามาดู  แต่ก็จะชวนให้เข้าลองเข้าสู่การเขียนบันทึกด้วยเช่นกัน
  • วันพรุ่งนี้มีต่อยอีก 3 คน..ครับ