เราไม่รู้ว่าเพื่อนเป็นอะไร รู้อะไรมาและคิดกับเราอย่างไรในตอนนี้ เรารู้ว่าเพื่อนกำลังกลุ้มและคิดมาก และเรารู้ว่า 1 ในนั้นต้องมีเรื่องของเรา เพราะอะไรน่ะเหรอ   เพราะความหมางเมินที่สัมผัสได้  ลองนั่งนับคำดูว่าวันนี้เพื่อนพูดกับเราหรือป่าว  เรายอมรับว่าพูดด้วย  แต่มันเหมือนกับจำใจ  ทั้ง ๆ ที่เคยเป็น เราเคยสัมผัสกับบรรยากาศอย่างนี้มาแล้ว  เราไม่อยากจะเจอกับมันอีก    ไม่โกรธ แต่ก็ไม่พูด เราอยากรู้ว่าเพื่อนเป็นอะไร  ทำไมถึงทำกับเราอย่างนี้  ทำไมต้องทำท่าทางบึ้งตึงกับเรา เราแอบไปร้องไห้  อาจารย์เข้ามาเห็นเราบอกว่าเราบอกว่า เราง่วงนอน ตามันแดง ๆ แต่อาจารย์รู้นั่นแหละว่าเรากำลังมีปัญหา แต่เราไม่รู้จะพูดอย่างไร  เรือ่งนี้เราไม่ด้คิดไปเอง  มันเป็นอะไรที่สัมผัสได้  หากไม่มีอะไรจริง ทำไมถึงทำกับเราเหมือนเราเป็นส่วนเกิน  ซินไม่เคยเป็นนี้  เราสนิทกันไม่ใช่เหรอ  ทำไมเรื่องนี้มันถึงไม่จบลงซะที หรือจะรอให้คนจบก่อน เราเหนื่อยมากนะ เราตอบตัวเองไม่ได้หรอกว่าเราร้องไห้ทำไม เรารู้แต่ว่าหากเราไม่เอามันออกบ้าง เราคงอึดอัดใจตายแน่ เราไม่มีตัวตนใช่มั้ย  เราเป็นอะไร เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่มั้ย เราถามหลายครั้งแล้วนะว่าเป็นอะไรอยากถามอะไรเรามั้ย  เพราะเราไม่อยากอยู่ในบรรยากาศที่กดดันแบบนี้  หากเราเป็นฝ่ายผิดจริง เราเองก็อยากจะรู้ว่าความผิดของเราคืออะไร  อย่าทำกับเราแบบนี้ได้มัย  จะด่าหรือว่าเราเลยดีกว่าที่จะเงียบแบบนี้ เรารู้นะว่าคำว่าไม่มีอะไรมันตรงข้ามกับความเป็นจริง  สิ่งที่เกิดขึ้นมันไม่ได้มีเพียงแค่ที่เรารู้ใช่มั้ย  เราจำได้นะว่าตอนที่คุยกับคนอื่นทำไมร่าเริง  แต่กลับเรามันไม่เป็นอย่างนั้น  เราไม่อยากต้องอยู่คนเดียวอีกแล้วนะ  เรายังต้องการเพื่อนที่รู้ใจเราอย่างเธอ  แล้วดมื่อใหร่ที่เราจะได้รู้ความจริงนั้นเสียที