วันแห่งความทรงจำ

  ติดต่อ

  สิ่งที่อยู่ในใจ  
เราไม่รู้ว่าเพื่อนเป็นอะไร รู้อะไรมาและคิดกับเราอย่างไรในตอนนี้ เรารู้ว่าเพื่อนกำลังกลุ้มและคิดมาก และเรารู้ว่า 1 ในนั้นต้องมีเรื่องของเรา เพราะอะไรน่ะเหรอ   เพราะความหมางเมินที่สัมผัสได้  ลองนั่งนับคำดูว่าวันนี้เพื่อนพูดกับเราหรือป่าว  เรายอมรับว่าพูดด้วย  แต่มันเหมือนกับจำใจ  ทั้ง ๆ ที่เคยเป็น เราเคยสัมผัสกับบรรยากาศอย่างนี้มาแล้ว  เราไม่อยากจะเจอกับมันอีก    ไม่โกรธ แต่ก็ไม่พูด เราอยากรู้ว่าเพื่อนเป็นอะไร  ทำไมถึงทำกับเราอย่างนี้  ทำไมต้องทำท่าทางบึ้งตึงกับเรา เราแอบไปร้องไห้  อาจารย์เข้ามาเห็นเราบอกว่าเราบอกว่า เราง่วงนอน ตามันแดง ๆ แต่อาจารย์รู้นั่นแหละว่าเรากำลังมีปัญหา แต่เราไม่รู้จะพูดอย่างไร  เรือ่งนี้เราไม่ด้คิดไปเอง  มันเป็นอะไรที่สัมผัสได้  หากไม่มีอะไรจริง ทำไมถึงทำกับเราเหมือนเราเป็นส่วนเกิน  ซินไม่เคยเป็นนี้  เราสนิทกันไม่ใช่เหรอ  ทำไมเรื่องนี้มันถึงไม่จบลงซะที หรือจะรอให้คนจบก่อน เราเหนื่อยมากนะ เราตอบตัวเองไม่ได้หรอกว่าเราร้องไห้ทำไม เรารู้แต่ว่าหากเราไม่เอามันออกบ้าง เราคงอึดอัดใจตายแน่ เราไม่มีตัวตนใช่มั้ย  เราเป็นอะไร เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่มั้ย เราถามหลายครั้งแล้วนะว่าเป็นอะไรอยากถามอะไรเรามั้ย  เพราะเราไม่อยากอยู่ในบรรยากาศที่กดดันแบบนี้  หากเราเป็นฝ่ายผิดจริง เราเองก็อยากจะรู้ว่าความผิดของเราคืออะไร  อย่าทำกับเราแบบนี้ได้มัย  จะด่าหรือว่าเราเลยดีกว่าที่จะเงียบแบบนี้ เรารู้นะว่าคำว่าไม่มีอะไรมันตรงข้ามกับความเป็นจริง  สิ่งที่เกิดขึ้นมันไม่ได้มีเพียงแค่ที่เรารู้ใช่มั้ย  เราจำได้นะว่าตอนที่คุยกับคนอื่นทำไมร่าเริง  แต่กลับเรามันไม่เป็นอย่างนั้น  เราไม่อยากต้องอยู่คนเดียวอีกแล้วนะ  เรายังต้องการเพื่อนที่รู้ใจเราอย่างเธอ  แล้วดมื่อใหร่ที่เราจะได้รู้ความจริงนั้นเสียที

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 73318, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #ตัวเล็ก

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (1)

ซิน
IP: xxx.246.184.252
เขียนเมื่อ 

มันคงไม่มีอะไรหรอก   บอกแล้วว่ามันเป็นเรื่องที่ซินไม่เข้าใจมันเอง  ไม่รู้ก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรพยายามให้อะไรมันไม่แย่ แต่ไม่รู้ว่าจะทำได้ไงเหมือนกัน  ซินคนเดิมมันไปไหนก็ไม่รู้และก็ไม่รู้ว่ามันจะกลับมาเมื่อไหร่เหมือนกัน  เพราะก็พยายามแล้ว  แต่มันยากเหลือเกิน  สักวันอะไรมันคงจะดีขึ้นถ้ามันไม่มีอะไรให้เราต้องคิดต้องเจอและต้องรับรู้   ในเป็นธรรมดาที่พอมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมันก็รับความจริงไม่ได้  

"สุขเพียงสุขเล็กน้อย ยามพบคนถูกใจ แต่พอเจ็บมันเจ็บเกินใครเป็นเพราะใจเราบางเหลือเกิน "

เรามันผิดตรงไหนเราไม่เข้าใจเราทำอะไรให้เขา เขาถึงต้องทำแบบนี้