เศษกระดาษสื่อความหมายโดนใจตน

 

ก่อนรุ่งอรุณวันนี้ผมตื่นมาเปิดบันทึกแล้วเข้าไปในครัวหุงข้าวอุ่นอาหารในส่วนที่ทำได้ก่อนและปลอกกล้วยน้ำว้าที่ญาติจากนครศรี ฯ มาตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล มอ. แล้วนำมาฝากให้หลาน ๆหลายหวี

 

 ผมปลอกใส่กล่องแล้วปิดฝาเอาเข้าตู้เย็น ส่วนที่ยังใหม่สดก็นำติดตัวไปที่ทำงานแบ่งเพื่อนรอบข้างได้ทานกันพออิ่มท้อง และมาเก็บเศษกระดาษนานแล้วว่าจะทิ้งลงถังขยะ

 

อ่านดูแล้วโอ้เรื่องนี้ผมลืมไปแล้วเลยนึกย้อนทวนอดีตสมัยมาทำงานอยู่ที่ มอ. ปัตตานี ช่วงหนึ่งได้รับเชิญให้สอนวิชาพระพุทธศาสนา แก่นักเรียน โรงเรียนสาธิต มอ . ชั้น ม. 5 มีอยู่ 4 ห้องเห็นจะได้ ในเทอม 1/ 2541 ครั้งนั้นเมื่อสอนจบลง

 

นักเรียนแสดงความเห็นสะท้อนภาพออกมา พวกเด็กนักเรียนเก่งมากน่าชื่นชมพวกเขาแต่งกลอนให้ผม...ขอนำบางส่วนมาชื่นชมในความสามารถของนักเรียนเหล่านั้น ดังนี้...

 

+ แด่ อาจารย์ อุทัย

 

ขอบพระคุณที่การุณกับพวกหนู

 

กับน้ำใจจากครูผู้เหมือนพ่อ

 

แม้อาจารย์ไปแล้วน้ำตาคลอ

 

พวกเรายังคงรอทุกนาที

 

พวกเราที่นี่รักอาจารย์ จากม .5/1 สาธิต รุ่น 30

 

+ อุ ระอุด้วยจิตวิญญาณ

 

ทัย หทัยปานหยาดฟ้า

 

 เอก ความรู้เอกดั่งปริญญา

 

สะพัง ดั่งกล้าจะพังจิตมาร

 

ประพันธ์โดย เนติทัศน์ ทองนอก ม. 5/2 สาธิต รุ่น 30