การเรียนรู้ของคนเราไม่มีขีดจำกัดเลย...และทุกที่ทุกแห่งมีสิ่งให้เราได้เรียนรู้อยู่ตลอดเวลา เมื่อเรียนรู้เข้าใจแล้วก็ถึงเวลาการทดสอบวัดความรู้นั้น
แต่ทุกสิ่งก็ยังมีระดับชั้นของมันเหมือนกับการสอบระดับปริญญาตรีผ่านแล้วก็เข้าสู่ระดับการสอบปริญญาโทและเมื่อสอบในระดับนี้ผ่านแล้วก็ยังมีการเรียนการสอนเพื่อการสอบในระดับปริญญาเอกอีกด้วย
จะเห็นได้ว่ามีการเรียนการสอนและการสอบกันเป็นระดับชั้น ตามกฎกติกาที่กลุ่มคนได้ตกลงร่วมกันจัดตั้งขึ้น โดยแท้จริงแล้วผมยังมองว่าการเรียนรู้ของคนเรานี้มีตลอดชีวิตเลยเพราะมีสิ่งใหม่ ๆให้เรียนรู้อยู่ตลอดเวลา ขึ้นอยู่กับเราเองว่าจะเรียนรู้ได้กี่มากน้อย มีความสนใจที่จะเรียนรู้ได้มากน้อยแค่ไหน
อย่างไรก็ตาม สถาบันการศึกษาก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งในกระบวนการเรียนรู้นั้น ได้ช่วยเติมเต็มให้เรามีความรอบรู้มากยิ่งขึ้น
จากการสังเกตดูสิ่งแวดล้อมรอบตัวเราเห็นความเปลี่ยนแปลงทั้งเป็นไปในทางเจริญขึ้นและเสื่อมลงเช่นเกาะกลางทะเล เราเห็นสิ่งที่คนสร้างขึ้นมาถือว่าเป็นความเจริญทางวัตถุและมองในรูปธรรมก็เห็นชัดเจนของสิ่งปลูกสร้างแต่ในความเจริญดังกล่าว
ก็เห็นทางเสื่อมลงของทรัพยากรธรรมชาติที่เกิดจากฝีมือของคนที่ไม่รู้จักพอ การเห็นแก่ตัว มือใครยาวสาวได้สาวเอา...จนธรรมชาติเริ่มลดลงตามลำดับ...
ถ้าเป็นอยู่อย่างนี้ตลอดไป ทิศทางการหมุนของโลกคงเปลี่ยนไปคือออกนอกทิศทางที่เป็นอยู่อย่างแน่แท้…และเมื่อถึงวันนั้นกว่าคนจะรู้ก็สายไปเสียแล้ว…แก้ไขอะไรไม่ได้จะเดินหน้าก็เจอทางตันจะถ่อยหลังก็เจอทางขาดแล้วจะทำอย่างไรดี…
