GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

กองเชียร์...ในห้องผ่าตัด...

“เอ!...แปลกว่ะ...ใครเคยเห็นบ้างไหมแบบนี้น่ะ....เส้นนี้มันควรจะทอดไปด้านหน้า...แล้วเส้นนี้มันควรจะทอดมาด้านหลัง..แล้วทำไม...ไอ้เส้นนี้มันเอียงๆ...เฉียงๆวะ....เกิดมาก็ไม่เคยเห็น..”

เมื่อสองวันก่อนมีการผ่าตัดบริเวณแขนที่หัก...ที่เขาใส่ plate & screws มาแล้ว(เป็นแผ่นเหล็กมีรู...เอาสกรูล็อคแผ่นเหล็กให้เชื่อมติดกับกระดูกที่หัก..)... ทำผ่าตัดมาแล้ว  3  เดือน...ผู้ป่วยมีอาการชาแขน….. เมื่อถึงขั้นตอนค้นหาเส้นประสาท...ที่คาดว่ามันขาดตอนเกิดอุบัติเหตุเพื่อจะเอามาต่อ..

ฉันได้ยินเสียงหมอบ่น

เอ!...แปลกว่ะ...ใครเคยเห็นบ้างไหมแบบนี้น่ะ....เส้นนี้มันควรจะทอดไปด้านหน้า...แล้วเส้นนี้มันควรจะทอดมาด้านหลัง..แล้วทำไม...ไอ้เส้นนี้มันเอียงๆ...เฉียงๆวะ....เกิดมาก็ไม่เคยเห็น.. หมอค้นหาอยู่อีกพักใหญ่ๆ ….

หรือมันถูกหนีบ...... หาต่อเพิ่มเติม..

เอ..ไม่ใช่..หรือว่า.........หาต่ออีกหลายๆพัก....

โอย...สงสัยมันเส้นเดียวกันนี่แหละ...มันถูกกระดูกหนีบตอนที่ยึดติดกัน...หนีบมันเข้าไปด้วย..."

"ตาย..ตาย..ตายละวา..ใครทำมันวะ...เอ้า...ถ่ายรูปๆ...ไม่เคยเห็น...เอาไว้สอน จากนั้นมีการเชิญอาจารย์อีกท่านที่สนิทสนมมาช่วยกัน discuss แล้วสรุปว่า..มันทำมาได้ยังไงวะ..........

มี 2 วิธีในการแก้ไข..คือพยายามเลาะเอามันออกมาจากกระดูกที่หนีบไว้บางส่วน..หรือถ้าขาดจริงแล้วก็เอามันมาต่อใหม่....

แพทย์ผ่าตัดใส่แว่นขยาย...เธอใช้ยางเส้นเล็กๆคล้องปลายสองด้านของเส้นประสาทเส้นนั้น...เส้นใหญ่เบ่อเริ่ม...แล้วค่อยๆดึง....ไม่กล้าดึงแรง...ดูท่ากล้าๆกลัวๆ...

เออ..มันเริ่มขยับเล็กน้อยแล้วอาจารย์..ฉันพูด

จริงเหรอพี่ติ๋ว....ไหน..เออจริงด้วย... เธอทำเสียงสูง  ดูลิงโลดใจ...

มาๆ...เอาสิ่วเล็กๆ...ปลายงอ..มาค่อยๆเลาะ...ถ้าไม่ขาดก็โชคดีไปไม่ต้องต่อ...ถ้าขาดก็โชคดีไป..จะได้ต่อชัวร์ๆ...สรุป...ต่อจากนี้ไป....อะไรจะเกิดขึ้น....จะดีหม๊ดดด….

หมอเริ่มทำ..ฉันเริ่มเชียร์...โดยปกติเป็นมารยาท...ไม่ควรแนะนำแพทย์...ควรให้เขาคิดและตัดสินใจเอง...แต่ฉันประเมินแล้ว..งานนี้..." เกิดมาหมอก็ไม่เคยเห็น..เนี่ย.." ...ถ้าไม่เชียร์...คงไม่ไหว...มา..เราถ้าจะต้องช่วย...แค่ให้กำลังใจก็ยังดี..

เฮ้ย...ขยับแล้ว.ๆ...

หา...อะไรนะพี่ติ๋ว...เป็นเล่น...หนูเพิ่งแคะนา....หมอบอก

อ้าว...จริงจริ๊ง...ดูซี่...

ไหนๆ...เออ...จริงด้วยๆ..ขยับมากขึ้นหน่อย...อ้าวถ่ายVDOไว้...จะได้รู้ว่ามันขยับมากขึ้นแค่ไหน หมอค่อยๆเอาสิ่วเลาะต่อ....

เฮ้ย...ขยับได้มากขึ้นแล้ว.ๆ...

โอย...พี่ติ๋วเก่งจังเลย..เชียร์ดีๆ..เดี๋ยวหนูเลาะต่อ..ชอบๆ..

ขยับแล้ว.ๆ...”…ฉันก็เชียร์ไปเรื่อยๆตามที่เห็น...

โอย...พี่ติ๋วเก่งจัง หมอทำจนมันขยับได้มาก...จน 80-90%มั้ง...เขาหวังว่ามันจะดีขึ้น....หมอดีใจที่ทำได้สำเร็จ...ชื่นชมกับกองเชียร์...ครั้งสุดท้ายเกือบจะล่อน...พวกเราร้องเฮ...แล้วปรบมือกันเสียงดังลั่นห้อง....หมอชอบใจ...

เธอสรุปว่า...กองเชียร์ดีมากๆ...ประทับใจ....เป็นดรีมทีมจริงๆ...เธอว่างั้น.. .....

ฉันไม่อยากบอกเธอ...ว่าฉันเคยเป็นเชียร์ลีดเดอร์...ตอนเรียนพยาบาลที่จุฬาน่ะ..

เอ้า..วี๊ดดดด...บูม.... OR…OR…ดมยา..สู้ๆ.....วี๊ดดดด...บูม...GotoKnow…Cheer!......

(บันทึกเพิ่มเติม)...ฉันลืมบอกเพื่อนๆว่าคนไข้ดมยาสลบ..ไม่รู้สึกตัว...หลับและไม่เจ็บ...การเล่าของฉันเลยทำให้เพื่อนๆกลัว..

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 69988
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 32
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (32)

สวัสดียามเช้าคะพี่ติ๋ว...

เพิ่งทราบว่าพี่ติ๋ว...เป็นศิษย์เก่าจุฬาด้วย...

กะปุ๋มก็เป็นศิษย์เก่าคณะพยาบาลศาสตร์จุฬา...เช่นเดียวกันนะคะ...ดีใจจังที่ได้เป็นรุ่นน้องคณะพี่ติ๋ว..แต่กะปุ๋มคาดว่าสมัยนั้น..พี่ติ๋วสังกัดคณะคุรุศาสตร์ใช่ไหมคะ...(เดาๆ..นะคะ...)

...

อ่านเรื่องนี้ดีจัง...เป็นการทำงานเป็นทีมที่ไม่มีการแบ่ง..ว่าฉันเป็นหมอ..คุณเป็นพยาบาลนะ..ห้ามมาแนะนำ..อิอิ (แซวๆๆ คะ)

(^____^)

กะปุ๋ม

ห้องผ่าตัด ดูครึกครื้นสนุกสนานดีครับ เห็นภาพคล้ายๆพี่กฤษณาใส่ชุดเชียร์ลีดเดอร์ ครับ

เดาชุดเชียร์ลีดเดอร์ตามคุณเอก

จ๊ะอึ๊ย!! ดีนะที่หมอพูดหนู คาดว่าเป็นผู้หญิง  ไม่อย่างนั้น การผ่าตัดคงต้องใช้เวลายาวนาน เพราะไหนจะคนไข้ ไหนจะคนเชียร์ คิกคิก

พยาบาลจุฬากับกาชาดนี่เหมอืนกันหรือเปล่าคะ

  • เป็นเรื่องเล่าที่อ่านแล้วสนุก..ไม่เครียด
  • แนวการเขียนแบบนี้..มิน่าเล่า..มีแฟนๆ ติดตามเข้ามาอ่านมากมาย
  • สวัสดีปีใหม่ครับ...ขอให้คุณกฤษณา หรือพี่ติ๋วของน้องๆ มีความสุขในช่วงปีใหม่นะครับ...ขอให้พบเจอแต่ Case เล็กๆ ในช่วงปีใหม่...มีโอกาสพักผ่อนมากๆ..จะได้เขียนเรื่องสนุกๆ ให้พี่น้องของ G2K ได้อ่านกัน..ครับ
  • เป็นบรรยากาศการทำงานที่มีชีวิตและชีวามากครับ
  • การให้กำลังใจกันและกัน, การชื่นชมกันและกัน, การร่วมแรงแข็งขัน คือ ภาพที่ฉายชัดผ่านตัวอักษร
  • ประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านการลงมือปฏิบัติมาอย่างยาวนาน เรียนรู้และซึมซับ  คือ ความ"ชำนาญการ" ที่อาจไม่พบได้จากหลักสูตร หรือ ตำรา  (ผมเชื่อเช่นนั้น)
  • ชื่นชมทีมงานของอาจารย์มากครับ
  • คุณหมอ คุณพยาบาลดูเหมือนสนุก...แต่ตัวเองอ่านแล้วนั่งเกร็งไปด้วยค่ะ
  • หวาดเสียว...
  • เมื่อวานตัวเองได้ไป "ฝังเข็ม" เป็นครั้งที่ 4 ค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะหน้าหนาว หรือความรู้สึกกลัวเข็มสมัยเด็ก ๆ ที่ตามมาหลอกหลอน ใจเต้นแรงตอนคุณหมอปักเข็ม และรู้สึกเจ็บเป็นบางเข็ม โดยเฉพาะปลายเท้าบริเวณระหว่างนิ้วโป้งกับนิ้วชี้....อยากจะเข็ดอยู่เหมือนกัน
  • แต่สังเกตว่าอาการบ้านหมุนดีขึ้น ตั้งแต่ไปฝังเข็มก็ยังไม่มีอาการ แต่เรื่องปวดรอบเดือนขอดูอีกระยะหนึ่งค่ะ แล้วจะรายงานให้ทราบนะคะ
  • คุณติ๋วได้หยุดพักในช่วงปีใหม่ไหมคะ....ขอให้มีความสุขตลอดช่วงปีใหม่นะคะ
  • น่ากลัวจังเลยครับ
  • ดีใจที่ได้เชียร์นะครับ
  • ขอบคุณมากครับ มาสวัสดีปีใหม่ครับผม

บรรยากาศเหมือนแข่งกีฬาเลยค่ะ

มีเชียร์ลีดเดอร์ (คนสวย) มีกองเชียร์ มีนักกีฬา  ว่าแต่ว่า คนไข้เนี่ย จะเปรียบเป็นอะไรดีค่ะ

  • ลุ้นมากเลยค่ะ
  • ตื่นเต้นดี
  • ขอบคุณค่ะ

พี่ติ๋ว จบ จุฬา หรือ สภากาชาดคับ

น้องแฟนหมูจบมา 2 ปีแล้ว อยู่ CVT

ง่า บันทึกพี่ติ๋วอันนี้ลุ้นๆไงไม่รู้

เจี๋ยวง่ะ กัว O.R.

สวัสดีทุกๆท่านค่ะ...

  • ขอบคุณที่แวะมาอย่างอุ่นหนาฝาคั่งค่ะ.....
  • พอดิฉันอ่านแล้วเห็นหลายท่านกลัว..เลยต้องวกกลับไปอ่านบันทึกตัวเองใหม่...
  • อ้อ..มิน่าล่ะ..มิน่าล่ะ...ฉันไม่ได้บอกเพื่อนๆนี่เองว่า..คนไข้ดมยาสลบ...หลับ..ไม่เจ็บ...และไม่ได้ยินแน่นอนที่เราคุยกันค่ะ...
  • ท่านใดกลัว..สยอง..กรุณาปรับระดับความกลัวลงได้แล้วค่ะ...เดี๋ยวปีใหม่นี้จะเที่ยวไม่สนุก....ฝันร้าย....
  • ขอบคุณทุกๆท่านค่ะ

คุณกะปุ๋มขา....

  • ตอนพี่ติ๋วเรียนพยาบาลจุฬาฯตอนนั้น..."วิทยาลัยพยาบาล  สภากาชาดไทย"..เป็นสถาบันสมทบของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยค่ะ....ยังไม่ได้เป็นคณะพยาบาล...เป็นอนุปริญญารุ่นสุดท้าย....ตอนหลังมาไม่ทราบว่าเปลี่ยนแปลงกันไปถึงไหน..ไม่ได้ตามข่าวค่ะ
  • ดีใจเช่นกันค่ะ...ที่ได้คุณกะปุ๋มเป็นรุ่นน้องพยาบาลจุฬาฯ..พี่ติ๋วจุฬาฯ 64..ไม่รู้ตอนนี้เท่าไหร่แล้ว...
  • ดีใจที่แวะมาคุยด้วยค่ะ
คุณจตุพรคะ.. ....บรรยากาศคึกครื้นน..นั้น..ทำได้เป็นบางครั้งค่ะ..บางคราวก็คึกไม่ออกเหมือนกัน... "เห็นภาพคล้ายๆพี่กฤษณาใส่ชุดเชียร์ลีดเดอร์"...ก็ขอเป็นชุดแบบวัยรุ่นสมัยใหม่นะคะ..แบบโบราณไม่อยากใส่แล้วค่ะ..
คุณSompornp...ขา... พยาบาลจุฬาฯ..ขึ้นกับสภากาชาดไทยค่ะ..บางคนเรียกพยาบาลกาชาด..ค่ะ
คุณแผ่นดิน... ...ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ.. อยู่มานาน..เห็นอะไรมาเยอะ..ก็แบบนี้แหละค่ะ...จริงๆแล้วฉากบู๊ก็เคยมีให้เห็น...มีหลายอย่างให้ดู...ก็สนุกดีค่ะ...คล้ายละคร
คุณ ปวีณาคะ... บรรยากาศในห้องผ่าตัด..มันก็จะดูหวาดเสียวทุกวันค่ะ ถ้าเราไม่ทำให้เกิดความเคยชิน... ไม่เช่นนั้นจะตื่นตระหนกหรือน้องๆบางคนบอกว่า"สติแตก"...ถ้าพบเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด...ดังนั้น..การปรับตัว...การทำใจ...การเข้าใจในงานและคนรอบข้าง..ทำให้เราเผชิญปัญหาได้โดยไม่ขาดสติค่ะ... ขืนขาดสติ...คนไข้ที่หมดสติอาจจะแย่ได้..ชีวิตคนไข้ฝากไว้กับเรา...ดังนั้นเราต้องพร้อมเสมอทั้งกายและใจค่ะ

คุณขจิตขา..สวัสดีปีใหม่เช่นเดียวกันค่ะ...

ขอบคุณที่แวะมา.....กลับมาจากชายแดนแล้วหรือคะ...หายหนาวหรือยังคะ....จะมาเชียร์ด้วยกันไหมคะ

คุณรัตติยาขา...

  • คนไข้คงเป็นนักกีฬาที่ต้องลงแข่ง...แล้วต้องชนะเท่านั้นค่ะ..เพราะเราจะประเมินก่อนลงแข่งค่ะ...ถ้าคาดว่าจะแพ้เราไม่ให้ลงแน่นอนค่ะ...(ยกเว้นพลาด...แต่ก็น้อยมากๆค่ะ....ตอนนี้หมอเก่งๆเยอะมากค่ะ)
อ.Paew...สนุกใหญ่เลยนะคะ..อย่างกะลงแข่งเองแน่ะ

คุณ Dek'ComScienceคะ

  • จุฬาฯกับกาชาด..ที่เดียวกันอย่างที่ว่าค่ะ...
  • ไม่ต้องกลัวORค่ะ..CVT...นั่นแหละ...น่ากลัวซะกว่า..ระวังเถอะ..
  • ดีใจที่มีรุ่นน้องจุฬาฯอีกคนต่อจากคุณกะปุ๋มค่ะ

เอ้าพวกเรา..รับน้องใหม่ 2 คน...น้องกะปุ๋มกับDek'CU.Nurse

เอ้า..วี๊ดดดด...บูม...จุฬาฯ..จุฬาฯ..จุฬาฯ....สู้ๆ.....ฮูอาวี...C...U...จุฬาฯ..วี๊ดดดด....บูม.

เรียน อ.beemanค่ะ...

  • ขอบคุณค่ะที่อาจารย์สละเวลาแวะมา
  • ดิฉันเข้าไปอ่านบันทึกของอาจารย์บ่อยๆค่ะ..แต่ไม่ได้แวะคุยมากนัก...
  • ขอขอบคุณสำหรับพรปีใหม่ของอาจารย์...และความห่วงใยที่มอบให้ค่ะ...ซึ้งใจจริงๆค่ะ..
  • มีของฝากปีใหม่แด่อาจารย์ด้วยค่ะ(ท่านอื่นๆได้กันหมดแล้ว...หรือมีใครยังไม่ได้..ยกมือขึ้นค่ะ..)

               

สวัสดีปีใหม่ค่ะพี่ติ๋ว

สวัสดีปีใหม่ค่ะ...คุณหนิง..

  • ขอบคุณค่ะสำหรับโปสการ์ด...รูปถ่ายจากที่ไหนคะ....สวยมากจริงๆค่ะ..
  • ดิฉันมีแต่ของขวัญมาฝากค่ะ

Merry Christmas & Happy New Year 2007 ค่ะ

                  

ถนนสุขุมวิท กทม ค่ะพี่ติ๋ว  เค้าประดับไฟสวยทั้งถนนเลยอ่ะค่ะ

ดิฉันไม่ได้ไปกรุงเทพ...กลางคืนซะนาน...สวยจริงๆค่ะ

คุณปวีณา...คะ

  • ไปฝังเข็มบ่อยๆ...ไม่กลัวหรือคะ..ดิฉัน...(เห็นอย่างนี้เถอะ..)...หวาดสียวจะแย่
  • ขอให้หายจากอาการเจ็บป่วยไวๆนะคะ..เป็นห่วงคะ

 

 

บรรยากาศแบบนี้ดิฉันก็เคยเชียร์บ่อย ๆ ค่ะถึงแม้ว่าตัวเองจะไม่เคยเป็นเชียร์ลีดเดอร์มาก่อน อิอิอิ...

แวะมาทักทายสวัสดีปีหมูมีไฟค่ะ ขอให้มีความสุขค่ะ ร่ำรวยเรื้อรังนะคะ..(รู้ว่าชอบ..เลยมาอวยต่อ...^_^....)

กรี๊ด พี่เล็ก กะพี่ติ๋ว ชุดเขียวเหมือนกาน ต่างคนต่างเชียร์ หนุกหนานค๊าฟ
คนชุดเขียวรู้ใจกันจัง...ขอบคุณอย่างยิ่งค่ะ

คุณ Dek'ComScience....

  • ถ้าคุณหมูแวะมาOR  พี่กับคุณศุภลักษณ์...จะเชียร์ขาดใจเลยจ้ะ

คงไม่ดีก่าคับ

 

กลัวละซีคะ