จดหมายถึงน้องชาย

313 หมู่ 4 ต.ยุหว่า อ.สันป่าตอง

จ.เชียงใหม่ 50120

                                                                                                                   11 มกราคม 2563

     ถึง    เด็กชายสุภชัย  สุใจคำ 

     เรื่อง ความจริงที่แสนเจ็บปวด

     ถ้าผมได้อ่านจดหมายฉบับนี้ไม่รู้ว่าตอนนี้ผมจะอายุเท่าไหร่แล่้วแต่ก็อยากให้รู้ว่านี้อาจจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในอนาคต พี่อยากให้น้องลองอ่านดูแล้วลองคิดทบทวนดูในสิ่งที่พี่กำลังจะบอกนี้ แต่อย่างพึ่งให้ใครได้อ่านจดหมายนี้นะ พี่อยากจะให้เราทำให้ได้
     นี้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกของพี่ ตอนนี้พี่ทำงานเป็นคุณครูอยู่ที่โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง อายุ 25 ปี มีความสุขดี แต่อาจจะป่วยบ่อย ๆ  พี่อยากจะบอกก็คือ การทำงานมันไม่ได้ง่ายเหมือนกับการที่เราเรียนหรือเล่นเกมส์เลย บางครั้งท้อแท้ บางครั้งเหนื่อย แต่ก้ทำให้เราอดทนมากขึ้น ผมไม่จำเป็นต้องมาเป็นครูก็ได้นะ พี่รู้ว่าผมชอบวาดรูป ผมชอบเล่นเกมส์ ผมชอบพูดคุยกับเพื่อน ๆ แต่สิ่งที่พี่ว่าเราน่าจะเหมือนกันคือ การบอกหรือการสอนคนอื่น นี้เป็นอีกจุดหนึ่งที่นำทางพี่มาเป็นครู แต่สิ่งที่พี่อยากจะบอกกฌคือ อยากให้เราเดินตามความฝันของตนเอง อย่าไปหลงกับค่านิยมหรือความชอบของคนอื่น ในตอนที่ผมอยู่ ม.ปลาย มันจะมีหลายสิ่งมากเข้ามา ทั้งผู้หญิง การเรียน เพื่อน งาน หรือเลือกคณะในมหาวิทยาลัย พี่อยากให้เราเป็นตัวเองมาที่สุด ลองคุยกับแม่ดูและอธิบายให้ดีกว่า ที่พี่อธิบาย พี่รู้ว่าเราชอบวิทยาศาสตร์ ดังนั้นเอากระบวนการต่าง ๆ ของวิทยาศาสตร์ไปใช้แก้ปัญหาในชีวิตได้นะ เรื่องต่อไป เรื่องนี้ บางทีที่บ้านอาจจะไม่รู้ แต่พี่รู้ ในตอนประถมเราคงจะรู้สึกโดดเดียวมากเลยสินะ ถ้าผมอยูในช่วงอายุนี้ พี่ขอบอกไว้ว่า ให้อดทนและเข้มแข็งไว้ ถ้าอยากจะร้องไห้ก็ร้องไปเลย พี่เชื่อว่าเมื่อผ่านจุดนี้ได้ เราจะมีเพื่อนที่ดีมากมายเลย เพื่อนที่ตลก เพื่อนที่สร้างเสียงหัวเราะให้เรา อย่าไปโทษแม่เลย แม่ก็พยายามหาเงินมาจ่ายค่าเทอมให้เรานั้นแหละ แล้วค่าเทอมของโรงเรียนที่เราเรียนก็ไม่ใช่ถูก ๆ ด้วย พี่ว่าผม น่าจะเรียนมงฟอร์ตเหมือนกันสินะ เรียนต่อไปเถอะ แต่พี่ขออีกเรื่อง อย่าไปโกหกเพื่อน หรือคนอื่น มันอาจจะทำให้เราดูดีขึ้นแต่วันหนึ่งคนที่รู้ความจริงก็คือเรา เป็นตัวของตัวเองนั้นแหละดีแล้ว พอขึ้นมหาวิทยาลัยให้ตั้งใจเรียนมาก ๆ นะ ตอนนั้นน่าจะ 2012 โลกจะไม่แตกนะ ไม่ต้องไปเชื่อข่าวเน้อ 555+ พี่อยากให้เราทำตามความฝันของตัวเองให้ได้
     ไม่ว่าผมจะมีอยู่อีกกี่โลก พี่อยากให้จดหมายฉบับนี้ไปถึงทุก ๆ คนเลย สุดท้ายนี้สิ่งที่พี่อยากจะบอก ขอให้ผมเป็นคนดีของครอบครัว อย่างเอาแต่ใจ ของครูอาจารย์ตั้งใจฟังสิ่งที่เขาสอน ของเพื่อนมีนำใจให้อภัย ไม่เอาเปรียบ และดูแลตัวเองมาก ๆ พี่รู้ว่าเราเกิดมาไม่แข็งแรง แต่ก็ดูแลตัวเองให้มากกว่าพี่ตอนนี้ ที่สำคัญคืออย่าขี้เกียจ พี่รู้ว่าเราจะเป็นอย่างนั้น หวังว่าผมจะเขียนจดหมายมาเล่าให้พี่ฟังบ้างนะ มีโอกาสไว้ค่อยคุยกัน

                                                             

                                                                                                                  ด้วยรักและคิดถึง

                                                                                                                  นายสุภชัย สุใจคำ

ปล. มีรูปแนบมาด้วยอย่างลืมเปิดดูล่ะ

Good Luck Have Fun !!

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกส่วนตัว ... น้ำแข็งใส



ความเห็น (12)

สวัสดีครับ คุณสุภชัย ผมประทับใจในผลงานการเขียนของคุณมากครับ เป็นกำลังใจให้ในการสร้างสรรค์ผลงานต่อๆไปอีกครับ

สวัสดีครับ คุณสุภชัย เขียนงานได้ดีครับ เป็นกำลังใจในการสร้างผลงานชิ้นต่อไปนะครับ

สวัสดีค่ะ คุณสุภชัย ดิฉันประทับใจในผลงานการเขียนของคุณค่ะ เป็นกำลังใจให้ในการสร้างสรรค์ผลงานชิ้นต่อๆไปอีกนะคะ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีครับ คุณสุภชัย ประทับใจในผลงานการเขียนของคุณมากครับ เป็นกำลังใจให้ในการสร้างสรรค์ผลงานต่อ ๆ ไปอีกครับ

สวัสดีค่ะ คุณสุภชัย ประทับใจในงานเขียนของคุณมากค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีครับ คุณสุภชัย ชื่นชอบบทความนี้มากครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณสุภชัย ฉันชื่นชอบในงานเขียนของคุณและฉันเป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีครับ คุณสุภชัยเป็นการเขียนจดหมายถึงตัวเองที่ได้เห็นอีกหนึ่งมุมมอง. เป็นกำลังให้นะครับ

สวัสดีค่ะ คุณสุภชัย งานเขียนจดหมายของคุณเขียนได้ดีค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณสุภชัย ดิฉันประทับใจในการถ่ายทอดเรื่องราวของคุณค่ะขอให้มีสุขภาพร่างกายแข็งแรงนะคะ (ต้องพักผ่อนให้เพียงพอนะคะ) และเป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณที่แบ่งปันเรื่องราว ๆ ดีให้ได้อ่านค่ะ

สวัสดีครับ คุณสุภชัย ผมประทับใจในงานเขียนของคุณมาก เป็นกำลังใจให้ในงานเขียนครั้งต่อไปครับ

สวัสดีค่ะ คุณสุภชัย ฉันประทับใจในงานเขียนของคุณมาก เป็นกำลังใจให้ในงานเขียนครั้งต่อไปค่ะ