พระอภัยให้ข้อคิด 3

ยูมิ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ที่ตรงหน้าธานีนั้นมีเกาะ เรือจำเพาะเข้าออกตามซอกผา เห็นหอคอยลอยลิ่วตรงทิวตา ก็รู้ว่าปากน้ำเป็นสำคัญ

พอผู้น้องตื่นขึ้นมาไม่เห็นพี่ชายก็เรียกสามเกลอตื่นขึ้นมาช่วยกันค้นหาเจอรอยเท้าสาวชาวน้ำว่าคงมาลักพาพี่ไปจึงออกเรือตามหาแม้ผู้น้องจะโศกเศร้าปานใดก็ได้สามเกลอปลอบใจด้วยสัจจะธรรมว่า...อันกำเนิดเกิดมาในหล้าโลก สุขกับโศกมิได้สิ้นอย่าสงสัย ถึงเกิดเหตุเชษฐาเธอหายไป ก็ยังไม่รู้เห็นว่าเป็นตาย. ( น. 120 ) ถึงอย่างไรเกลอคนที่เรียกลมฝนได้ลองจับยามสามตาดูรู้ว่า พี่ของเจ้านั้นถูกหญิงสาวเอาไปเป็นสามีไม่ต้องห่วงยังสบายดี ที่สี่เกลอล่องเรือมาในทะเลหลวง ( ผมว่าผู้แต่งเรื่องยึดเอาทะเลอ่าวไทยเรานี่ละ )ตั้งแต่เช้าจนใกล้จะค่ำนั่งเรือไปชมวิวทิวทัศน์ชมฝูงปลา จระเข้ นาก ฉลาม ช้างน้ำ โลมา ราหู มังกร มีมากเต็มท้องน้ำและมีนางเงือกด้วยนะว่า...

เห็นเงือกงามพรหามณ์ชี้ว่านี่แน่ พ่อจงแลดูนางกลางชลา มีผมเผ้านมเนื้อเนตรขนง ทั้งรูปทรงน่ารักเป็นนักหนา เสียแต่เพียงพื้นล่างเป็นหางปลา กับพูดจานั้นไม่เป็นเหมือนเช่นเรา. ( น. 122 ) จากการอ่านตรงนี้ผมว่าเป็นน่านน้ำทะเลเมืองสงขลาเพราะมีนางเงือกอยู่แถวนั้นละ และเรือของสี่เกลอเห็นเมืองติดทะเลแล้วว่า...

ที่ตรงหน้าธานีนั้นมีเกาะ เรือจำเพาะเข้าออกตามซอกผา เห็นหอคอยลอยลิ่วตรงทิวตา ก็รู้ว่าปากน้ำเป็นสำคัญ. ( น. 122 ) เห็นไหมครับว่าผู้แต่งกลอนนี้คงเคยมาเที่ยวเมืองสิงขรหรือเมืองสงขลาฝั่งหัวเขาแดงเป็นแน่แท้หรือไม่ก็รับฟังคำบอกเล่าสภาพบ้านเมืองของพระสงฆ์จากเมืองสงขลาที่ล่องเรือขึ้นไปเรียนหนังสืออยู่เมืองบางกอกในยุคนั้นละ ด้วยหน้าเมืองมีเกาะก็คือเกาะหนูเกาะแมวไงละ มีเรือเข้าออกตามซอกเขาก็ตรงปากน้ำทะเลสาบสงขลาตรงหัวเขาแดงนี้ละครับ

อย่างไรก็ตามพอสี่เกลอนำเรือเข้าจอดแล้วเผาเรือมนต์ทิ้ง นายด่านตรวจคนเข้าเมืองเห็นสี่เกลอนี้น่าเอ็นดูเลยนับถือเอาเป็นหลานเล่าความหลังของเมืองนี้ให้ฟังพร้อมบอกว่าลูกสาวเจ้าเมืองนั้นมีเจ้าชายจากเกาะชวามาขอแต่งงาน ( อันที่จริงช่วงนั้นเมืองสิงขรก็มีผู้ปกครองคือท่านสุลต่านสุไลมานมีเชื้อสายมาจากเกาะชวานั้นแล )แต่เจ้าเมืองไม่ยกให้แล้วนายด่านพาสี่เกลอนี่เที่ยวเวียงวังตลาดในเมือง เมื่อเห็นกลุ่มแม่ค้าชมผู้น้องคนที่สี่นี้ว่าเป็นหนุ่มหล่อมากต่างรุมล้อม ฝ่ายสาวใช้ของพี่เลี้ยงลูกสาวเจ้าเมืองมาจ่ายตลาดเลยเข้าไปมุงดูตกตะลึงในความงดงามขององค์ชายสี่นี้แล้วติดตามไป ฝ่ายเจ้านายของเธอไม่เห็นมาก็สั่งคนตามหาเจอแล้วแต่เธอบอกว่าเธออยู่กับคนรักจึงเกิดเรื่องใหญ่โต องค์ชายสี่ถูกจับตัวพร้อมสามเกลอไปให้พี่เลี้ยงลูกสาวเจ้าเมืองเพื่อไต่สวนเอาความจริงแต่พอเห็นเท่านั้นละ...

ฝ่ายทั้งสี่พี่เลี้ยงเมียงชม้อย เห็นพราหมณ์น้อยโสภาจะหาไหน ดูผิวเหลืองเรืองรองทองอุไร งามวิไลแลเล่ห์เทวดา ขนงเนตรเกศกรรณและกรแก้ม แลแฉล้มน่ารักเป็นนักหนา พิศศวงหลงลืมกะพริบตา เสน่หาปั่นป่วนรัญจวนใจ. ( น. 128 ) ทั้งสี่นางพี่เลี้ยงซุบซิบกันแล้วเห็นเวลาชวนจะค่ำจึงให้นำสี่เกลอไปฝากไว้กับตายายท้ายสวนวัง แล้วพวกเธอก็รีบไปหาลูกสาวเจ้าเมืองเผลอบอกว่า...ชั่งเหมาะสมกันจริง ๆ ฝ่ายลูกสาวเจ้าเมืองทำงง ๆ ว่าพี่เลี้ยงวันนี้มาแปลกจะมาไม้ไหนกันละนี่..?

.............................................

บรรณานุกรม

สุนทรโวหาร ( ภู่ ),พระ,2329-2398. ( 2555 ). พระอภัยมณี.

กรุงเทพ ฯ : ไทยควอลิตี้บุ๊คส์ ( 2006 ).

..... อ่านต่อได้ที่: https://www.gotoknow.org/posts/619036

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

อยากโดนหญิงสาวลักพาตัวไปบ้างครับ

จริงด้วยเหมือนเมืองสงขลาเลยครับ

รออ่านอีกครับ

เดี๋ยวหาคนลักตัว อ ขจิต

เขียนเมื่อ 

อาจารย์ขจิตควรศึกษาพระอภัยนะเพื่อเจริญรอยตามได้...55.....

เขียนเมื่อ 

เอาไปเซื่องไว้อยู่อิสานคำบ้านเฮาเด้อละ คุณแก้ว 55