มีคำกล่าวว่า" ทุกข์ของชาวนา คือทุกข์ของแผ่นดิน"ฉันได ทุกข์ของคน ตัดยางหวะ ก็คงเป็นทุกข์ของแผ่นดิน
เช่นกัน ภาคใต้อาชีพเกษตร ส่วนใหญ่คือ สวนยาง และเจ้าของสวนยางรายใหญ่ก็มีไม่มากนัก
แต่ที่มีมากคือคนกรีดยางรับจ้างกรีดยาง หรือคนตัดยางหวะ ในภาวะยางราคา 4 กิโล 100 คนตัดยางหวะ
ก็เดือดร้อนกันทั่วหน้า มาตรฐานเดียวกันหมด
หมอหวาน นายร้อหวาน แพทย์พื้นบ้านสมุนไพร จากอำเภอกงกรา
ทางออกที่ดีที่สุดคือรวมตัวรวมกลุ่มกันช่วยเหลือตนเอง จัดหาข้าวสารราคาถูก มาเป็น"กองทุนข้าวสาร"
ซื้อหาแบ่งปันกัน ด้วยหลักคิดว่า ไม่มีเงิน ก็หาผักหญ้าปูปลามาพอปะทังได้ แต่ข้าวสารต้องใช้ตังค์ไปซื้อมา
ปัญหาอีกอย่างที่พบของคนเกษตร คือ โรคภัยเจ็บป่วยจากการทำงาน เช่น โรค แข็ด แหน็ด เมื่อย
ข้อกระดูกและกล้ามเนื้อ ซึ่งมักไม่ไปหา แต่จะซื้อยาตามร้านค้า และยาที่มักซื้อกันมากก็จะเป็นน้ำมันสมุนไพร
และยาหม่อง จากข้อมูลของคนตัดยางหวะ ดังนั้นจึงได้หารือกับ หมอหวาน วัชรจิรโสภณ ซึ่งเป็นแพทย์แผนไทย
จัดโครงการพัฒนาครอบครัว ให้แม่บ้านทำสมุนไพรใช้เอง สอน ให้แม่บ้านทำน้ำมันหม่อง
ช่วยกันทำลดค่าใช้จ่ายในครัวเรือน อีกช่องทางหนึ่ง ไม่ต้องพึงโครงการประชารัฐของรัฐบาล
เพราะโครงการกระตุ้นเศรฐกิจ ชาวบ้านและกลุ่มองค์กรมักเข้าไม่ถึง จึงต้องพึ่งตนเอง จัดการตนเอง
จัดการครอบครัว จัดการชุมชนตนเอง คือหน้าที่ของพลเมืองไทย.......
แนะนำและให้ทำเอง นำไปใช้ การทำมันหม่องสมุนไพร
ชอบใจแนวคิดช่วยตนเอง
แบบทำเองดีกว่า
โครงการกระตุ้นเศรฐกิจ ชาวบ้านและกลุ่มองค์กรมักเข้าไม่ถึง จึงต้องพึ่งตนเอง จัดการตนเอง
จัดการครอบครัว จัดการชุมชนตนเอง คือหน้าที่ของพลเมืองไทย..
ชาวบ้านจะได้รักษาตนเอง ได้ช่วยเหลือกัน
ปัจจุบันเราซื้อยามาจากต่างประเทศจำนวนมาก
อะไรที่เราทำได้ควรทำเลยครับ
การรักษาตนเองเป็นภูมิปัญญาที่สะสมมานาน
ขอบคุณบังมากๆครับ
-สวัสดีครับ
-เจ๋งมาก ๆ ครับท่านวอญ่า...
-อยากเรียนทำหม่องบ้าง..อิๆ
-ท่านสบายดีนะครับ??
-ดูสุขภาพแข็งแรง....กันเลยทีเดียว อิๆ
หวัดดีจ้ะลุงวอ
แผนการเดินทางเยือนแดนใต้
พัทลุง ตรัง หาดใหญ่
ยังเหมือนเดิมจ้ะ แต่ เปลี่ยนวัน
เป์น... เย็นวันที่ 28 เมษา 59
จะมาถึงบ้านลุงวอจ้ะ
ค่ำ ๆ จะโทรหาลุงวออีกครั้งจ้ะ
สวัสดีค่ะ..ท่าน..วอญ่า ผู้เฒ่า..เศษฐกิจตกสะเก็ด..ภายในหมู่บ้าน..เราทำไมไม่คิดบริหารกันเองภายในหมู่บ้าน..(ไม่ใช้..เงินในระบบที่เป็นอยู่..ตั้งค่าการแลกเปลี่ยนภายในตำบลใหม่..ใช้ระบบคูปอง..แทน)..
มีการขออนุญาติจากรัฐ..จำไม่ได้ว่าทำกันในหมู่บ้านใดของทางเหนือของประเทศอังกฤษ..ก็ได้ผลดี..นะเท่าที่ทราบ..น่าสนใจนะ..จะมีใครค้นต่อให้ไหมเอ่ย...
อันที่จริง เรื่องภูมิปัญญาท้องถิ่น เมื่อผนึกเข้ากับเทคโนโลยีได้จะทรงพลังต่อการจัดระบบสุขภาพชุมชนเป็นอย่างยิ่ง
อ่านแล้ว ก็ชื่นใจ ครับ
ชอบโคงการนี้จัง ค่ะ .... คิดถึงนะคะ
เรียนท่านอาจารย์ ขจิต
พอหายป่วยก็ มีงานมารุม
แต่ก็งดบางงานบางประเด็น มอบคนอื่นไป
แต่งานในพื้นที่ก็ต้องออกโรงเอง
สวัสดีครับ คุณเพชร.....
สบายดีแล้วครับ
พรุ่งนี้ต้อนรับ อาคันตุกะจากเมืองสามอ่าวมาทัวร์ พัทลุง
รอชมภาพนะคะ คุณมะเดื่อที่จะไปเยี่ยม
อยากรู้วิธีทำยาหม่องค่ะ
วันนี้ได้ต้อนรับ คุณมะเดื่อ แะครอบครัว ยินดีมากๆ
พรุ่งนำทัวร์ พิพิธภัณฑ์ คติชน ภาคใต้ ไปแลนางเงือก
ไปชมควายน้ำแล้ว เลยไปตรัง บ้านครูหยิน
ก่อนกลับมาล่องแพที่ปากพะยูน ตามแผนการเคลื่อนไหว
คืนนี้หลับฝันดี น่ะ อาคันตุกะ
สวัสดีคุณยาย ธี
โครงการประชารัฐ ผไทของไทยทุกส่วน แต่ไม่ทั่วถึง
จึงต้องจัดการชุมชนกันเอง
เรียนอาจารย์ แผ่นดิน
ตอนนี้ทางการ ทั้งอำเภอ ท้องที่ ท้องถิ่น ระดมทำประชาคม รองรับ โครงการประชารัฐ
เคยเข้าร่วมเวที แต่โครงการที่คิดกระตุ้นเศรฐกิจประชารัฐ ไม่ตอบโจทย์ ชุมชนจัดการตนเอง
ก็ตามที่ทางการเขาสั่งมานั้นแหละ
เรียนคุณหมอเปิ้ล.....
ตอนนี้ ทำกิจกรรมในชุมชนเป็นหลัก
ทำแผนชุมชน ประชารัฐ ร่วมกับภาคีหน่วยงาน
การพึ่งตนเองของคนในชุมชนสำคัญมากๆ..การผลิตใช้เองคือการจัดการที่ดี..มาทักทายท่านวอญ่าด้วยความเคารพนับถือค่ะ..
ขอบคุณครู krutoom
ที่แวะมาอ่านงานชุมชน เศรฐกิจชักหน้าไม่ชนหลัง จึงมาตั้งหลัก ชวนชาวบ้าน จัดการตนเองผลิตเองใช้เอง เรื่องสมุนไพร