ผู้เขียนนำมาเป็นกุศโลบายในการบอกลูกในหลายๆโอกาส เมื่อตอนที่ลูกๆ ทั้ง4 กำลังเรียน ก็เพียรตั้งกติกา วางกฎเกณฑ์ ในการใช้จ่าย เช่นหากจะไปเที่ยวไปทัศนศึกษา ก็จะ"ชันชี"สัญญากันว่าต้องเก็บเงินสมทบคนละครึ่ง เป็นต้น

ได้อ่านบันทึก

("นะ" ของหนู กับ "นะ" ของพ่อ)

ของคุณแสงแห่งความดี ได้ความรู้สึกดีๆ กับความรู้สึกต่างของพ่อกับลูก ซึ่งในการฝึกฝนเคี่ยวเข็นให้ลูกทำในสิ่งที่

ต้องการเป็นศิลปในการสั่งสอน และเป็นกุศโลบายในการสอน

เคยได้อ่านหรือฟังมา (จำไม่ได้แล้ว) เรื่องเล่าของพ่อกับลูกคู่หนึ่งซึ่งเดินทางไปด้วยกัน

ในวันนั้นพ่อมีเงินแค่ข้าวคนละจานและน้ำคนละแก้ว เมื่อถึงเวลาเที่ยงพ่อลูกก็ไปทานข้าว

สั่งข้าวคนละจานกับน้ำคนละแก้ว

ขณะที่ลูกทานข้าวหมดจาน ก็บอกพ่อจะขอข้าวเพิ่มอีกจาน

พ่อก็บอกว่าได้ลูก แต่ก่อนจะสั่งข้าวอีกจาน ลูกไม่ดื่มน้ำก่อนหรือ

ลูกก็ดื่มน้ำตามที่พ่อบอก พอดื่มน้ำหมดแก้วก็รู้สึกอิ่ม

พ่อก็ถามว่าจะเอาข้าวเพิ่มอีกมั้ย

ลูกก็บอกว่า ไม่เอาแล้วอิ่มแล้ว

ซึ่งในเรื่องนี้พ่อใช้ กุศโลบาย อย่างแยบยล จะบอกความจริงก็ได้ แต่ลูกจะรู้สึกอย่างในขณะนั้น

หรือจะใช้อำนาจความเป็นพ่อเผด็จการให้ทานข้าวเพียงจานเดียว .....

ซึ่งจากเรื่องเล่านี้ ผู้เขียนนำมาเป็นกุศโลบายในการบอกลูกในหลายๆโอกาส

เมื่อตอนที่ลูกๆ ทั้ง4 กำลังเรียน ก็เพียรตั้งกติกา วางกฎเกณฑ์ ในการใช้จ่าย

เช่นหากจะไปเที่ยวไปทัศนศึกษา ก็จะ"ชันชี"สัญญากันว่าต้องเก็บเงินสมทบคนละครึ่ง เป็นต้น

แต่บางครั้งบางเดือน ลูกบางคนต้องการค่าใช้จ่ายเพิ่ม ก็จะขอเพิ่ม ....

เดือนนี้ลูกมีกิจกรรมพิเศษขอเงินเพิ่ม 1000 น่ะ

ปะ ...ขอเพิ่ม "ตั้ง" 1000 มีกิจกรรมอะไร บอกรายละเอียดมา ให้ชัด

ลูก... น่ะปะน่ะแค่ 1000 เดียว"นิ"

นิ ของลูกดูเหมือน นิดเดียว

แต่"ตั้ง" ของ ปะมันมากมาย กับ ลูกจ้างกระทรวงสาธารณะสุข ที่เงินเดือนเริ่มต้น 450 บาท ในขณะนั้น

มัน จึง ตั้ง......

.แต่ถึงอย่างไรก็ต้องหามาให้ เป็นการลงทุนทางการศึกษา ของลูกๆ

ขอบคุณลูกๆทุกคนที่ประสบความสำเร็จทางการศึกษา

(บันทึก นิ กับ ตั้ง มาจากการได้อ่านบันทึกคุณ แสง..ขอบคุณเจ้าของบันทึก.)